Kirkjuritið - 01.10.1937, Blaðsíða 20

314
Friðrik Friðriksson:
Kirkjuritiö.
myndi verða of einráður og baldinn og setti honunx því
þá kosti, að hann gengi í kirkju og i sunnudagaskóla
á hverjmn sunnudegi og forðaðist þá staði, sem hann
vissi að móðir hans hefði óbeit á. Þá er hann hafði
lofað þessu, fékk. liann það slarf að selja skófatnað í
húð frænda síns, og kom brátt i ljós, að hann var
slyngur sölumaður, og tók verzlun frænda hans mjög
að blómgvast. Hann hélt loforð sitt vel. En fremur gekk
hann í kirkju af skyldurækni en af því, að honum væri
það ljúft. Hjarta lians var enn ósnortið og hann var
illa að sér í Biblíunni. — Til að ráða hót á þvi gekk
hann i biblíulestrarflokk og lagði þar grundvöllinn
undir hina mildu hibliuþekkingu sína síðar. Kennarinn
i biblíuléstrarflokknum hét Kimball og varð hann verk-
færi Guðs til þess að leiða hinn unga nxann til lifandi
trúar. Kiixxball sá, lxvað lionunx leið og' fór eitt sinix rak-
leiðis inn í húðina til hans, náði lionum á einmæli og
talaði svo innilega við hann unx kærleika Jesú til hans
og þrá Guðs eftir hjarta lxans, að hjarta hans hráðnaði
og liann gaf Guði sig á þeii’ri stund. Honum faixst nú,
að alt væri orðið nýtt; lxonunx fanst sólin skína skær-
ai\ og fuglarnir syngja betur. Nú sótti hann ekki leng-
ur kirkjuna af skyldurækni, lieldur af sönnunx unaði.
Hann var þá 17 ára, er hin mikla breyting fór fram í
lííi hans. Seytján árum seinna fékk hann þá gleði að
leiða son Kimballs á rétta braut. Nú nægði honum ekki
lengur að njóta gæðanna í Guðs ríki, heldur varð liann
gripinn af þrá eftir að leiða aðra inn á trúarinnar braul.
Hann tók nú nxeð lífi og sál þátt í guðsþjónustu safn-
aðarins, og afstaða lxans til safnaðarlífsins varð önnur
en áður. „Áður en ég snerist, starfaði ég til að frelsasl,
en nú starfa ég' af því að ég er frelsaður“, sagði hann.
Með brennandi álxuga sneri liann sér nú að þvi að vinna
nxenn fyrir Guðs ríki. Hann treysti sér þó ekki til þess
að boða orðið sjálfur eða tala á samkomum; var í því
ólíkur mörgum áhugamiklum ungum mönnum, sem ný-