Kirkjuritið - 01.10.1937, Síða 41

Kirkjuritið. Aðalfundur Prestafélags íslands.
335
_ . , Á fundinum var vakin athygli á þvi, að í pró-
a& fS *na' testantiskum löndum væri nú sá siður upp
nald 1 kirkjum. tekjnn sem j kaþólskum, að hafa kirkjur opn-
ar vissa tíma á hverjum degi, svo að menn gætu gengið inn í þær
til bænahalds. Þetta þyrfti einnig að verða hér á landi, einkum
í kauptúnum og kaupstöðum. Heppilegastur tími myndi víða
um hádegisleytið. Allir voru sammála um það, að rétt væri að
opna kirkjurnar í þessu skyni, og var svofeld tillaga samþykt:
ASalfundur Prestafélagsins livetur presta um land alt til þess
að láta kirkjur vera ólæstar, að minsta kosti einhvern hluta af
hverjum degi, til þess að þeir, sem vilja, geti gengið inn í þær
til bænahalds. Fundurinn telur það einnig fagran sið, að klukk-
um sé hringt kvölds og morgna.
Vídalíns-
klaustur.
Séra Björn O. Björnsson flidti erindi um hug-
mynd Jens Bjarnasonar um Vídalínsklaustur í
Görðum. Kvað hann hugmynd þessa mjög
fagra, og mætti ekki minna vera en að prestar tækju hlýlega í þá
hróðurhönd, sem þeim væri þannig rétt af hálfu leikmanna.
Viidi hann, að sem fyrst yrði hafið lianda til þess að koma hug-
myndinni í framkvæmd. Umræður urðu miklar, og var m. a.
bent á ýmsa staði aðra en Garða, þar sem til mála gæti komið
að reisa slíka stofnun, sem vakir fyrir Jens Bjarnasyni. M. a.
nefndu menn Skálholt til þess. Að lokum báru þeir séra Björn
0. Björnsson, séra Björn Magnússon, séra Friðrik A. Friðriksson,
séra Helgi Konráðsson og séra Lárus Arnórsson fram þessa til-
lögu, og var hún samþykt:
Fundurinn ályktar að kjósa fimm manna nefnd til þess, i sam-
ráði við félagsstjórnina og í samvinhu við áhugasama leikmenn,
að slarfa að 1) undirbúningi málefnis þess, sem kunnast er undir
nafninu: „Vídalínsklaustur i Görðum“, undir næsta almennan
kirkjufund og 2) öðru, sem málefninu mætti verða til fyrir-
greiðslu.
í nefndina voru kosnir: Séra Bjarni Jónsson, vígslubiskup.
Séra Björn Magnússon, dósent. Séra Björn O. Björnsson. Séra
Garðar Þorsteinsson. Séra Halldór Jónsson.
Rætt var um nýju messusvörin. Þar sem guð-
þjónustuform Helgisiðabókarinnar nýju hefir
verið tekið upp, kunna söfnuðirnir þvi hið
nú tekið upp sumstaðar um landið, hæði í
sveitum, og hefir gengið ágætlega alstaðar, þar
sem við hefir notið söngfróðs manns. Má ganga að því vísu, að
í hverjum söfnuði á landinu sé það niiklum söngkröftum á að
skipa, að víxlsöngvarnir verði sungnir, ef söngfróður maður
Nýju
messusvörin.
bezta. Er það
kaupstöðum og