Samtíðin - 01.03.1942, Side 10

6
SAMTIÐIN
hann skrökvaði, til þess að lionum
sé seinna unnt að vera sjálfum sér
samkvæmur. Sannist lýgin á hann, á
hann sér, a. m. k. hjá flestum heið-
virðum mönnum, aldrei uppreisnar
von. Hvernig er hægt að ætlast til
þess, að þér trúið nokkurn tíma
manni, sem þér liafið einu sinni revnt
að ósannsögli?
Óhollusta — sjálfskaparvíti
REININ, þegar krabbamein er
ósaknæmt, sem birtist í síðasta
hefti Samtíðarinnar, hefur vakið
mikla og almenna athygli meðal les-
enda vorra. Og menn hafa spurt: Er
ekki hægl að vinria gegn banvænum
sjúkdómum á annan liátt en þann, að
leita læknis i tæka tíð? Þessu má
vafalaust svara játandi. Oss Islend-
ingum er t. d. smáni saman að skilj-
ast það betur og betur, hvern þátt
hollt fæði á í beinni heilsuvernd gegn
ýmsum sjúkdómum. Allt grænmeti,
sem er rétt matbúið, er talið mjög
hollt. Og ýmsar íslenzkar fæðuteg-
undir, sem haldið hafa lífinu í þjóð
vorri í meira en þúsund ár, er óþarft
að nefna í þessu sambandi. Um mjólk
er það t. d. vitað, að hún er fullkomn-
asta og hollasta næringarhlanda, sem
völ er á, og ættu menn að neyta lienn-
ar í rikum mæli.
— Þennan bíl lief ég átt í fjögur
ár og aldrei orðið fyrir neinum ó-
höppum.
— Þér eigið við, að þér hafið sí
og æ orðið fyrir óhöppum í fjögur
áir, en aldrei átt bíl.
Gísli Ólafsson frá Eiríksstöðum:
Út um víkur
og voga
Blána víkur og vogar,
á vorsins gullkrónum logar.
Fangarnir standa í fjörunni,
fuglinn í Drangey er fastur í snörunni.
Blómin af blundi vekur
blíðan, sem völdin tekur.
Hver vanmáttur vetrinum gleymandi
um vorið og sólskinið dreymandi.
Með ráðum hinn ríki og snauði
reyna að safna brauði
til líkamans bjargarméð bjartsýnistraustinu
og búa sig undir, það líður að haustinu.
Einn er hrakinn og hrjáður,
hinn er af skrílnum dáður.
Við sjáum hér lítið af samúðartökunum,
svikarinn vegur að smælingja bökunum.
Höfðingja byggingin háa
hefur rúm fyrir fáa.
Eilífðarblómin í garði hjá götunni,
en guðsbarnið heilaga liggur í jötunni
Sjómenn sigla að nausti,
senn líður að hausti.
Leystur er fanginn úr fjörunni,
fuglinn er dáinn í snörunni.
ALLUR PAPPÍR í Samtíðina verður
að greiðast fyrirfram og annar út-
gáfukostnaður jafnóðum og heftin koma
út. Er oss því mikil nauðsyn, að áskrif-
endur greiði árgjaldið fyrir 1942 k r.
10.00, sem allra fyrst. Sendið það nú
þegar í peningabréfi eða póstávísun til:
SAMTÍÐIN, Pósthólf 75, Reykjavík. —
Sparið innheimtukostnað og póstkröfu.