Útvarpstíðindi - 09.12.1940, Blaðsíða 14

Útvarpstíðindi - 09.12.1940, Blaðsíða 14
•því einu, sem hljóðnemi og viðtæki skila til áheyrendanna. A efra sviðinu virtist röddin stundum ofreynd, svo að vart varð við tón- hæðarskekkju, en túlkunin var gjörhugsuS og stílhrein — og er það meira, en segja mætti um margan vinsælan „óperutenór". LagiS „Auf dem See" (Á vatninu) eftir Brahms hefði þó mátt syngja hraSar. Skiln- ingsdýpt söngkonunnar þótti ekki sízt koma fram í hinum fíngerðu tón-málverkum v. Urbantsehitschs, er ætti að endurtaka eða öllu heldur að gefa út, áður en langt líSur. — Loks verður að getá, þess, að hinn prýSilegi undirleikur Dr. Urbant- sehitsehs kom ekki alltaf að fullum notum, þar sem bassinn eSa neðra svið píanósins heyrðist illa eða ógreinilega. Mun þetta fyrirbrigði ekki eins dæmi við flutning mús- ikefnis í útvasrpi, og þykir þyí rétt aS benda hér á, hversu nauðsynlegt er að endurprófa og bæta hljóSnæmisskilyrSin í „baðstofu" Útvarpsins eins gaumgæfilega og unnt er. Þriðjudaginn þann 3. desember, lék Tr'ió Tónlistarskólans eða þeir Bjöm Ólafsson, Dr. Edelstein og Arni Kristjánsson hiS nafn- fræga „Geistertrio" eðal „vofutríó" Bcet- hovens. Nafn þetta á reyndar einungis við mið- kafla verksins, en hin sérkennilega hrynj- andi hans og litbrigði koma enn í dag „flatt upp á mann", þegar hlustað er áhann ífyrsta sinn. Er það ef til vill álitamál, hvort hrað- inn hafi verið réttur viS flutning þessa þátt- ar, en undirrituSum fannst hann full-lítill: Hin furðulega tíbrá tóna, og hljóma, sem birtist í honum, virtist missa af sam- felldni sinni og markvissu, þrátt fyrir all- an innileik túlkunarinnar. Af hinum 2 gust- miklu þáttum, sem halda draumóravef miS- ka.flans gætilega í sterkum viðjum hins klass- iska jafnvægis, lék Tríó Tónlistarskólans einkum hinn fyrra svo glæsilega, að fullkom- ið mátti heita. Væri hégómlcgt aS deila um það, hvað hefði skarað hér mest fram úr: þróttur og fjör Björns, hin silfurmeitlaða' laglínugreining Árna eða hinn ósvikni og al- gjörlega óvæmni söngblær hnéfiðlunnar í höndum Dr. Edelsteins. Þökk fyrir kvöldið! R. Á. Thorolf Smith flutti kaflann „Minnis- verð tíðindi" þ. 28. f. m. Erindi hans virtist mér vel samið, málsmeðferð sanngjörn og skýr framsetning. Bar erindið vott um góða greind höfundar. En flutningurinn vair ekki vel góSur. Það var dálítið áberandi, að erindiS var lesið, en sem kunnugt er, þarf flutningur í útvarp að vera þannig, að á- heyrandanum finnist efnið „mælt af munni fram". Svo er eitthvaJS grófgert við rödd Th. S., sem veldur. því, aS hún er ekki viðfelldin í útvarpi, a. m. k. ekki eins og hún kom fram í þetta skipti. Leikritið ,,Landafrœði og ást", var flutt 30. nóv. Þetta er skemmtilegt leikrit, sér- lega vel byggt og gefur því leikendum gott tækifæri til að sýna hæfileika sína. Yf- irleitt virtist mér það sæmilega flutt, en tveir af leikendunum þóttu mér fara miklu bezt meS hlutverk sín. Annar var Brynjólf- ur Jóhannosson og undraSi mig það ekki, Hitt.var ung stúlka, sem ég hef ekki heyrt getið í sambandi við leiklist áður. Hún lék hlutverk Helgu og heitir Helga Valtýsdóttir (dóttir V. Stefánssonar ritstjóra). Eg tel, að hún hafi farið svo aS segj^ óaðfinnan- lega með hlutverk sitt, og er það mikið sagt. Hún virtist skilja hlutverk sitt til hlítar og segja hverja setningu meS réttum raddblæ og áherzlum. Eg tel og alveg sérstaklega virSingarvert við han.-*, að hún var alveg laus við hinn lciðinlega „leikhústón", sem óprýSir flutning' svo margra hér, jafnvel sumra okkar beztu leikenda. Eg vil óska ung- frú Helgu til hamingju með þessa ágætu byrjun — og vona, að ef hún framvegis leggur sig fram um aS gera eins vel eða betur, þá megi brátt bjóða hana velkomna í hinn allt of fámenna hóp góðra íslenzkral leikara. — Hún hefur notið tilsagnar frú Soffíu Guðiaugsdóttur, sem gefur henni góð- an vitnisburð um ástundun og ótvíræða hæfileika. Ungfrú Krislín Sigurðardóttir las þ. 4. des. kvæði eftir Davíð Stefánsson. Kristín virðist þegar hafa tileinkaS sér nokkra kunn- áttu í upplestri. Það sýndi hún meS tveim síSustu kvæðunum, sem hún las. Aftur mis- tókst henni viS fyrsta kvæðið (HallfreS). Hún las það of blæbrigðalaust og kuldalega. 126 ÚTVARPSTÍÐINDI

x

Útvarpstíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Útvarpstíðindi
https://timarit.is/publication/715

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.