Morgunblaðið - 14.08.2010, Blaðsíða 30

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. ÁGÚST 2010
✝ Auður Jónasdóttirfæddist í Reykja-
vík 1. apríl 1913. Hún
lést í Reykjavík 6.
ágúst 2010. Foreldrar
hennar voru Guðrún
Stefánsdóttir frá
Granastöðum í Köldu-
kinn í Suður-
Þingeyjarsýslu, f. 5.
október 1885, d. 15.
janúar 1963, og Jónas
Jónsson frá Hriflu í
Bárðardal í Suður-
Þingeyjarsýslu, skóla-
stjóri, alþingismaður
og ráðherra, f. 1. maí 1885, d. 19.
júlí 1968. Systir Auðar var Gerður,
f. 1916, d. 2007, hennar maður var
Eggert Steinþórsson læknir, f.
1911, d. 1999.
Hinn 12. júlí 1935 giftist Auður
fyrri manni sínum, Ragnari Ólafs-
syni lögfræðingi, f. 1906, d. 1982.
Hann var sonur Ólafs Ólafssonar
hreppstjóra í Lindarbæ í Holtum og
konu hans Margrétar Þórðardóttur.
Þau skildu.
un. Börn Atla eru María Mínerva og
Emilía.
Auður var óreglulegur nemandi
við Samvinnuskólann 1930–32 og
stundaði nám í sumarskóla í Oxford
1928, í Bernival í Frakklandi 1929
og Lyngeby í Danmörku 1931. Hún
fór í húsmæðraskóla í Stokkhólmi,
Statens skolköksseminarium och
hushållsskola, 1933-1934. Hún rit-
aði heimilisþætti í Samvinnuna
1935–1939. Hún stundaði nám við
Húsmæðrakennaraskólann 1950-
1952. Hún fór í kynnisferðir til Sví-
þjóðar og Danmerkur árið 1957 til
að kynna sér skólaeldhús. Var hús-
stjórnarkennari við Austurbæj-
arskólann í Reykjavík 1958-1977 og
við Fellaskóla 1977-1979. Hún sótti
fjölda námskeiða innanlands. Auð-
ur ólst upp á Skólavörðustíg 35 og í
Sambandshúsinu. Á fullorðinsaldri
bjó hún lengst af á Ljósvallagötu 8 í
Reykjavík nema í fimm ár sem hún
sá um heimili föður síns í Hamra-
görðum, Hávallagötu 24. Síðustu
sjö árin dvaldist hún á hjúkr-
unarheimilinu Grund, Hringbraut
50.
Útför Auðar fór fram í kyrrþey
frá Fossvogskapellu 12. ágúst 2010
að ósk hinnar látnu.
Hinn 10. september
1938 giftist Auður
seinni manni sínum,
Steinþóri Sigurðs-
syni, náttúrufræðingi,
f. 11. janúar 1904, d.
2. nóvember 1947.
Foreldrar hans voru
Sigurður Jónsson
skólastjóri Barna-
skóla Reykjavíkur og
Anna Magnúsdóttir
kennari. Börn Auðar
og Steinþórs eru: 1)
Sigurður, prófessor í
jarðfræði við Háskóla
Íslands, f. 29. september 1940, maki
Helga Þórarinsdóttir sagnfræð-
ingur, f. 1943, d. 2008. Börn þeirra
eru Steinþór og Ragnheiður. Börn
Steinþórs eru Ásgerður og Sólveig.
Börn Ragnheiðar eru Sigursteinn
og Sigurður. Sambýliskona Sig-
urðar Steinþórssonar er Hanna
Gunnarsdóttir, f. 1942. 2) Gerður,
íslenskufræðingur, f. 17. apríl 1944,
maki Gunnar Stefánsson, f. 1946.
Börn þeirra eru Atli, Svava og Auð-
Móðir mín, Auður Jónasdóttir, bar
nafn landnámskonunnar djúpúðgu.
Hún var dökk yfirlitum og dul í skapi,
góður hlustandi. Hún var að mörgu
leyti á undan sinni samtíð, ferðaðist
mikið um Ísland, bæði um byggðir og
óbyggðir á þeim tíma sem slíkt var fá-
gætt. Þá ferðaðist hún mikið um Evr-
ópu, en einnig um Bandaríkin, skoð-
aði meðal annars hina miklu
þjóðgarða þar. Útivist varð hennar
hjartansmál, varla leið sá dagur að
hún færi ekki út að ganga. „Er það
mamma þín sem er á hjólinu?“ spurðu
krakkarnir í götunni mig. Á þessum
tíma sást varla fullorðið fólk á hjóli,
hvað þá mömmur. En hún sagði mér
að allir hjóluðu í löndum eins og Dan-
mörku. Við áttum síðar eftir að hjóla
um Snæfellsnes með tveimur vinkon-
um hennar og sváfum í tjaldi. Á vetr-
um fór mamma með okkur systkinin á
skíði og oft vorum við í skíðaskálum
um páska. Mamma varð ein fyrsta
konan hér á landi til að taka bílpróf. Í
æsku minni átti hún Willys-jeppa sem
hún notaði aðeins á sumrin til ferða-
laga.
Þegar ég lít til baka sé ég áhrifin
frá foreldrum mömmu sem bæði
höfðu mikla þrá til ferðalaga. Milli
þeirra systra voru miklir kærleikar
alla tíð, en Gerður var þremur árum
yngri. Þær ólust upp í Sambandshús-
inu. Um föður hennar stóð styrr en
hún taldi æskuheimili sitt eitt það
hamingjuríkasta sem hún kynntist og
þakkaði það móður sinni, sem hún
mat mest allra.
Í viðtali sem Valgeir Sigurðsson
tók við mömmu árið 1978, „Fagurt er
á fjöllunum núna“, segir hún frá því
hvernig áhuginn á útivist var vakinn í
uppvextinum. Faðir hennar tók þær
systur á sunnudagsmorgnum niður
að sjó og sagði þeim frá lífi fuglanna
og því sem fyrir augun bar í nátt-
úrunni. Einnig dvöldu þær systur í
æsku tvö sumur erlendis með foreldr-
um sínum, við hinn fagra Harðang-
ursfjörð í Noregi og síðar við Erm-
arsund í Frakklandi. Sá tími var
bjartur í minningu systranna því að
þá var fjölskyldan saman í friði fjarri
skarkalanum heima á Íslandi. Og fað-
irinn notaði tímann til að semja
kennslubækur. Í viðtalinu nefndi
mamma hvernig áhugi hennar á
óbyggðunum vaknaði og minntist sér-
staklega ferðar í Kerlingarfjöll með
manni sínum og öðru ferðafélagsfólki
við gerð árbókar. Þar kynntist hún
veðrabrigðum öræfanna. Síðar fékk
ég að fara með henni í tvær langar
óbyggðaferðir um Ódáðahraun,
Sprengisand og Kjöl. Einnig sýndi
hún mér söfn og glæstar byggingar
Kaupmannahafnar og Parísar, Rínar-
dalinn og Frönsku Rívíeruna. „Er
mamma þín milli?“ spurðu krakkarn-
ir í götunni mig. Á þessum tíma var
það nefnilega harla sjaldgæft að börn
færu í ferðalög til útlanda. Á þennan
hátt veitti hún mér hlutdeild í því sem
hún mat mest úr eigin bernsku.
Mamma var forsjál kona. Fyrir átján
árum gekk hún frá erfðaskrá sinni,
skipti málverkunum milli barna-
barnanna og sagði fyrir um útför sína.
Síðan minntist hún aldrei á það aftur.
Hún kvaddi hljóðlega, þessi sterka,
sjálfstæða kona, þegar hún hélt í sína
hinstu för. Blessuð sé minning henn-
ar.
Gerður Steinþórsdóttir.
Á hlýjum ágústdegi kvaddi Auður
Jónasdóttir heiminn. Hún var hátt á
tíræðisaldri og þrekið mjög þorrið, en
samt kom andlátið óvænt og skyndi-
lega, var friðsælt og þjáningarlaust.
Þannig lauk hún sinni löngu ævi með
reisn, eins og hún hafði lifað með
reisn.
Það eru meira en fjörutíu ár frá því
kynni mín af Auði hófust er ég gerðist
tengdasonur hennar. Alla tíð síðan
hefur hún verið mér sem besta móðir.
Hún hefur ætíð verið miðpunktur og
kjölfesta fjölskyldunnar. Það var ekki
svo að hún sæktist opinskátt eftir
slíku hlutverki. Þetta kom af sjálfu
sér af því að hún var slík persóna:
traust, heilsteypt, fastlynd, greind og
raunsæ. Hún leyfði hverjum og einum
að vera sá sem hann var, með styrk
sínum og veikleika, en var alltaf
reiðubúin að styðja, hjálpa og leiða ef
með þurfti. Samt var Auður ekki fjöl-
skyldumóðir sem leggur allt í að
þjóna öðrum og þokar sjálfri sér til
hliðar. Til þess var hún of sterkur
persónuleiki. Hún naut lífsins, sinnti
sínum áhugamálum og gladdist með
vinum og vandamönnum hóglátri
gleði því tilfinningasemi var henni
fjarri. Hún hafði ákveðnar skoðanir á
mönnum og málefnum en var ekki
dómgjörn, heldur umburðarlynd og
skilningsrík.
Mér er það glöggt í minni þegar ég
kom fyrst á heimili Auðar sem þá var í
Hamragörðum, Hávallagötu 24, hús-
inu sem Sambandið byggði fyrir Jón-
as frá Hriflu og Guðrúnu Stefánsdótt-
ur þegar þau fluttu úr
skólastjóraíbúðinni í Sambandshús-
inu. Í því húsi höfðu æskuár Auðar
liðið. Jónas var enn á lífi þegar ég
kom í fjölskylduna, aldraður maður
með mikla sögu að baki. Um hann
stóð fyrrum meiri styrr en aðra
menn, þótt nú væri kyrrð komin á. Ef
til vill höfðu þeir stríðu vindar sem um
hann blésu átt sinn þátt í að þjappa
fjölskyldunni enn þéttar saman en
ella.
Það fyrsta sem maður skynjaði var
hin órofa samstaða, ást sú og um-
hyggja sem þetta fólk bar hvað til
annars, ekki síst systurnar Auður og
Gerður. Í bréfi til þeirra við andlát
Jónasar lýsti Sigurður Nordal, guð-
faðir systranna, æskuheimilinu sem
óvenjulegri kærleiksheild. Og það
hugarþel lifði áfram þótt elsta kyn-
slóðin hyrfi af sjónarsviðinu. Þegar í
stað var ég tekinn inn í þennan hlýja
skjólgarð. Það er gæfa sem ekki verð-
ur fullþökkuð og þar er hlutur
tengdamóður minnar mestur. Á
kveðjustund vil ég líka minnast þess
með þakklæti hver vinkona og heilla-
stoð hún var aldraðri móður minni,
Rannveigu Stefánsdóttur, allan þann
tíma sem þær voru samvistum.
Og nú er þessu ævintýri lokið,
löngu og fögru lífi mikilhæfrar konu.
Auður Jónasdóttir var ekki það sem
almennt er kallað trúuð kona. Hún
var þó fjarri því að virða lítils trú ann-
arra. Í kristindómi er rætt um tvenns
konar ást, ást Guðs og manns og ást
manns á manni. Hún sagði einu sinni
við mig að í hennar huga væri for-
eldrakærleikurinn sem hún skynjaði
ung í garði móður og föður æðsta birt-
ing guðdómsins. Í ljósi þeirrar trúar
kveð ég tengdamóður mína og bið
Auður Jónasdóttir
MOSAIK Hamarshöfða 4 - 110 Reykjavík
sími 587 1960 - www.mosaik.is
Legsteinar og fylgihlutir
Vönduð vinna og frágangur
Yfir 40 ára reynsla
Sendum myndalista
Alvöru blómabúð
Allar skreytingar unnar af fagfólki
Kransar • Krossar • Kistuskreytingar
Sími: 553 1099 • Fax: 568 4499
Heimasíða: www.blomabud.is
Netfang: blomabud@blomabud.is
✝
Ástkær faðir minn, tengdafaðir, afi og bróðir,
ÁRNI SKARPHÉÐINSSON,
lést fimmtudaginn 12. ágúst á Heilbrigðis-
stofnuninni Hvammstanga.
Kristín Árnadóttir, Jón Óli Sigurðsson,
Árni Þór Óskarsson
og systkyni hins látna.
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir og amma,
VILBORG JÓNSDÓTTIR,
Þrastarlundi 4,
Garðabæ,
andaðist á líknardeild Landspítalans Kópavogi
þriðjudaginn 10. ágúst.
Útför fer fram frá Garðakirkju miðvikudaginn
18. ágúst kl. 13.00.
Ágúst Ingólfsson,
Agnar Jón Ágústsson,
Ari Daníel Agnarsson
og systkini hinnar látnu.
✝
Elskuð móðir okkar,
KRISTÍN JÓNSDÓTTIR,
áður á Langholtsvegi 8,
Reykjavík,
lézt á hjúkrunarheimilinu Skógarbæ aðfaranótt
fimmtudagsins 12. ágúst.
Fyrir hönd aðstandenda,
Jón Valur Jensson,
Karitas Jensdóttir,
Kolbrún Jensdóttir.
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir og frænka,
AUÐUR INGRÚN GÍSLADÓTTIR (JONSSON),
Kaliforníu,
Bandaríkjunum,
andaðist á heimili sínu fimmtudaginn 12 . ágúst.
Hákon Arnar Jónsson,
Jón Hákonarson,
Fríða Björg Aðalsteinsdóttir.
✝
Ástkær eiginmaður, faðir, tengdafaðir og afi,
GUÐMUNDUR GUNNARSSON
skipstjóri og útgerðarmaður,
Lundi 1,
Kópavogi,
lést á heimili sínu mánudaginn 9. ágúst.
Jarðarförin fer fram frá Bústaðakirkju mánudaginn
16. ágúst kl. 15.00.
Fyrir hönd aðstandenda,
María S. Magnúsdóttir,
Hafdís Guðmundsdóttir, Manuel Gissur Carrico,
Gunnar Guðmundsson, Ingunn Lára Brynjólfsdóttir,
Magnús Guðmundsson, Ólöf Inga Guðbjörnsdóttir
og barnabörn.
✝
Ástkær kona mín, móðir okkar og dóttir,
LAURA BERGS,
lést föstudaginn 6. ágúst.
Útför hennar fer fram frá Dómkirkjunni mánudaginn
16. ágúst kl. 13.00.
Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir en
þeim sem vilja minnast hennar er bent á Krabba-
meinsfélag Íslands.
Að ósk hinnar látnu eru minningargreinar afþakkaðar.
Björn Baarregaard Alfreðsson,
Björn Gauti Björnsson,
Gyða Elín Björnsdóttir,
Kristín Björg Björnsdóttir,
Jón H. Bergs,
Gyða Bergs.