Húsfreyjan - 01.07.1966, Side 16

Ég vildi gjarna líta íit eins og ekkja Win-
ston Cliurcliill -— eins og sterku, laufríku
eikitrén, sem endalaust hakla áfram að
laufgast og veita skjól undir greinum sín-
um.
Ég vildi gjarna líta út eins og Coco Chan-
el, tízkufrömuðurinn, sem myndast dá-
samlega, þó hún sé 84 ára gömul, en getur
líka litið út eins og gangandi beinagrind.
Coco Chanel hefur svo lifandi andlit, að
mönnum finnst hún hljóti alltaf að liafa
verið eins. Sama mátti segja um franska
rithöfundinn Colette. Svoleiðis andlit vildi
ég liafa í ellinni.
En livað skal gera, ef forsjónin hefur
ekki gefið manni andlit, sem verður livað
skemmtilegast urn sjötugt, andlit, sem all-
ir skoða með ánægju og gleyma öllu er við-
kemur tízku og klæðnaði?
Beztu ráðin gaf mér ein, sem er 72 ára
og hefur það fyrir venju að snerta tærnar
með fingurgómunum átta sinnum á hverj-
um morgni, áður en liún tekur til við hús-
verkin.
— Klæddu þig aldrei í svart, — sagði
hún. — Svart er fyrir þær ungu með kyn-
þokka. Vertu í grænu, blágrænu, jafnvel
skarlatsrauðu, aldrei svörtu eða gráu, það
eru kerlingalitir. Hafðu alltaf ermar á kjól-
unum. Það eyðileggur útlitið að láta upp-
handlegginn sjást. Hárgreiðslukonan er
bezti vinur þinn. Um leið og hárið á þér er
orðið óhreint, þá eldist þú um tíu ár.
Kauptu góða skó, góða hanzka og einn
góðan skartgrip, ef þú hefur efni á því.
Haltu þér við einföldu, sígildu sniðin, ]>á
þarf maður lieldur ekki að eiga eins mikið
af fötum.
Horfðu ekki á skrípalegan tízkuklæðn-
að, hann hæfir ekki þínum aldri. Gleymdu
hrukkukremi, það veldur vonbrigðum.
Hvíldu fæturna uppi á stól livenær sem
tækifæri gefst og fáðu þér vandað maga-
belti. Mundu alltaf eftir karlmanninum,
sem sagði, að kona væri kvenmaður eins
lengi og hún liefði snotra fætur.
Þú verður að velja milli andlitsins og
vaxtarlagsins. Annað hvort verður þú hor-
grind með andlitið allt í hrukkum, eða
þú lítur út eins og hrezka drottningarmóð-
irin. Þú getur ekki gert livort tveggja.
.laija, Jiegar ég verð sjötug, jiá vona ég
að ég liafi vit á að kaupa mér notalegan,
víðan ullarjerseykjól og liætta að liugsa
um liáralit og fallega fætur. En auðvitað
mun ég óska mér þess á liverju kvöldi, að
ég líti út eins og Marlene Dietricli. En þeir
selja ekki í krukkum þá lífsorku, sem sú
sextuga kona hefur.
S. Th. þýddi.
Bjargið
Framli. af bls. 5.
1 miðjum þessum stóra fossi var klettur,
sent vatnsstraumurinn klofnaði um. Hann
stóð þar stöðugur og óliagganlegur í straum-
kastinu. 1 miðjum þessum kletti eða bjargi
var sprunga. Þar bafði lítill fugl byggt
lireiður sitt og lá þar glaður og áhyggju-
laus á eggjum sínum.
Þetta inálverk hlaut verðlaunin. Það
sýndi ekki þann frið, sem ríkir í kirkju-
garðinum heldur Jiann frið, sem einstakl-
ingurinn getur öðlast í önn og ys liins dag-
lega lífs.
Minnumst þess, vinir mínir, að þennan
frið er Kristur fær um að gefa okkur og
einnig þess, að æskufólk og uppalendur í
okkar landi eru ekki nógu ríkir af þessum
friði.
Ég vil bera fram þá ósk, að þeim mæðr-
um mætti fjölga liér hjá okkar jijóð, sem
va-ri það fyllilega Ijóst, að liezta framtíð-
argjöfin til hurnanna er sú, að þær byggi
breiður þeirra í skjóli bjargsins, kærleiks-
ríka og eilífa, seni ekki bregst, þótt stríðir
straumar og storinar æði. Þá munum við
eignast glöð og andlega þróttmikil ung-
menni, sem líkleg eru til þess að bera fram
til sigurs göfugar bugsjónir. Þá nmn okk-
ar ástka;ra fósturjörð verða auðug af þeim
verðmætum, sem livorki mölur eða ryð fær
grandað.
12
HÚSl'KF.YJAN