Foreldrablaðið - 01.01.1971, Síða 29

27
Myndíðakennsla er heiti yfir sameinaða kennslu
í myndlista- og handíðagreinum, þ. e. a. s. í teikn-
ingu, handavinnu drengja og stúlkna og skrift. —
Auk þessara greina felast hér í nýjar greinar, sem
hin síðari ár hafa víða verið felldar inn í handa-
vinnu og teiknikennslu, svo sem mótun og leir-
vinna, málmvinna og fleira.
Þessar myndíðagreinar skal líta á sem eina
heild, og skulu þær hafa sameiginlegt markmið
fyrir drengi og stúlkur.
Slík hugmynd um sameinaða kennslu er tölu-
vert frábrugðin hinni hefðbundnu kennslu, sem hef-
ur verið og er víða í þessum fögum. Hingað til
hefur verið stefnt að því að æfa hug og hönd nem-
enda, æfa verklagni og auka skilning á gæðum.
Markmiðið hefur verið gott handbragð og gerð
hluta, sem hafa fegurðar- og notagildi á hverju
einstöku heimili og í samfélaginu.
Myndíðakennslan í dag hefur víðtækara og fjöl-
breyttara markmið: a) Að þroska og efla hæfi-
leikann til að forma — til að skapa; b) að örva
rannsóknarþörf, hugmyndaflug og innlifunar-
hæfni; c) að þroska persónulegt tjáningarform;
d) að glæða fegurðarskyn nemenda; f) að styrkja
sjálfstæða og jákvæða hugsun.
Til að ná slíku takmarki er lögð áherzla á að
efla og styrkja hæfileika nemenda til að tjá sig
■— tjá hugsun sína og tilfinningar í ýmis konar
efnivið og að hagnýta sér ýmsar vinnuaðferðir.
Listir — listiðnaður á erindi til allra.
Mikilvægir þættir, sem kennsla í myndíðum
stefnir að, eru að ala upp sjálfstæði í hugsun og
verki, að þroska skilning nemenda og eftirlit á
umhverfi þeirra. Listir — listiðnaður — er nokkuð,
sem á erindi til allra. Nú er ekki lengur litið á
þetta sem einn afmarkaðan þátt, heldur fléttast
þetta á margan hátt inn í daglegt líf okkar, t. d.
með auknum áhrifum fjölmiðla. Því er mikilvægt
að líta á myndíðagreinar sem hluta úr heild sam-
félags og umhverfis.