Foreldrablaðið - 01.01.1971, Síða 34

32
og þess vegna eigi þeim að leyfast að vera fyrir-
ferðarmiklir“. Þetta er ákaflega vafasöm fullyrð-
ing að ekki sé meira sagt. Sennilega óskhyggja
höfundar. Fleiri ,,gullkorn“ er að finna í umrædd-
um kafla, eins og t. d. það, ,,að óþarfi sé fyrir
foreldra að láta hroll fara um sig, þótt drengir á
forskólaaldri fari í mömmuleik og mati brúður.
Öðru máli gegnir eftir að skólaganga hefst. Þá
skal draga glögga línu milli leikja kynjanna, því
að ætlazt er til, að áhugamál og framtíðaráform
piita og stúlkna þróist í ólíkar áttir.“ Nú er kom-
inn tími til að kynna stúlkunni matreiðslu og heim-
ilishald og færa henni þar með heim sanninn um
unað þess að vera kona. Drengurinn þarf aftur á
móti að eiga góðar stundir með föður sínum á
vinnustað, hvernig svo sem því verður við komið
—• nema um sveitastörf sé að ræða.
Með þannig uppeldi álítur höfundur, að hvort
kyn um sig falli vel inn í sitt kynbundna hlutverk
síðar meir, og verði þar með hamingjusamir ein-
staklingar. Hann virðist alls ekki gera ráð fyrir
því, að konur kunni að hafa áhuga, vilja eða getu
til annarra starfa en barnauppeldis, matreiðslu og
hreingerninga. Að vísu drepur hann aðeins á, að
sumar konur kunni að óska sér annars hlutskiptis,
en það er mjög óæskilegt að hans dómi, vegna
þess meðal annars að fjárhagslegt sjálfstæði giftr-
ar konu gæti gert hana að „húsbónda á heimilinu".
Slíkt má ekki gerast, því að ,,á heimilum af þessu
tagi alast börn upp án teljandi virðingar eða að-
dáunar á karlmönnum“, eins og höfundur orðar
það. Að hinu leytinu er víst ekkert við það að at-
huga, að karlmaðurinn sé húsbóndi á heimilinu,
og börnin alist þar með upp án teljandi virðingar
eða aðdáunar á konum.
Mér finnst erfitt að bera virðingu fyrir dr. Gin-
ott eftir lestur þessarar bókar.
Nú mun nýlega vera komin á íslenzku bókin
Foreldrar og táningar eftir sama höfund. Ég hef
ekki lesið þá bók, en ég vona sannarlega, að sé
hún jafnfull af fordómum og kreddum, leggi ís-
lenzkir sálfræðingar ekki blessun sína yfir hana.