Dagrenning - 01.02.1951, Page 25

JÓNAS GUÐMUNDSSON:
Sam særisáætl nn ín mikla.
Ip^AGRENNING hefir nokkrum sinnum
minnst á að til væri rit, sem kallað er
„Siðareglur Zíonsöldunga“, og birt fáeinar
glefsur úr einstaka köflum þess. Nú hefir
verið lokið við að yfirfara á ný þýðingu, af
riti þessu, sem Kristmundur Þorleifsson rit-
höfundur gerði að tilhlutan Dagrenningar
árið 1949, og ætlunin var að kæmi út 1950,
en af því gat ekki orðið þá, ýmsra orsaka
vegna.
Það er ætlunin að birta þetta rit — Siða-
reglurnar — í Dagrenningu og byrja þær að
koma út í næsta hefti og verður væntanlega
lokið í fjórða hefti þessa árgangs.
En áður en þær hefjast þykir rétt að gera
sér grein fý'rir riti þessu og athuga það nán-
ar í ljósi ýmsra staðreynda, sem nú eru kunn-
ar orðnar, því hér er um að ræða eitthvert
athyglisverðasta og þýðingarmesta mál sam-
tíðar vorrar, og velferð allra þjóða heims-
ins getur blátt áfram oltið á því hvort mönn-
um tekst að átta sig nægilega snemma á
þeim boðskap ,sem rit þetta flytur.
SAGA „SIÐAREGLNANNA“.
Unr „Siðareglur Zíonsöldunga" er þetta
vitað með fullri vissu:
Bók þessi, sem ekki er nema um 60 blað-
síður í venjulegu broti, kom fyrst út í Rúss-
landi árið 1897.
Rússneskur prófessor, Seigyei NiJus að
nafni, sá um útkomu hennar 1905 og skrif-
aði bæði formála og eftirmála að bókinni,
sem kom þá út í Tsarskoije Selo í Rúss-
landi og er eitt eintak til af þeirri útgáfu í
bókasafninu í British Museum í London.
Eintak þetta er nr. 3926 d. 175 og stimplað
á það dagsetningin 10. ágúst 1906, en þann
dag mun British Museum hafa eignazt bók-
ina. Samkvæmt þessu er fullkomlega sann-
að, að rit þetta er, í þeirri mynd sem vér nú
þekkjum það, að minnsta kosti ekki yngra
en frá því kiingum aldamótin síðustu, og er
vert að leggja sér það vel á minni í sambandi
við það, sem síðar verður sagt. Bók þessi var
fyrst þýdd á ensku árið 1918 af breskum
manni, Victor E. Marsden, senr hafði orðið
að flýja frá Rússlandi í byltingunni 1917.
Hann var_ giftur rússneskri konu og hafði
dvalið lengi í Rússlandi og verið þar m. a.
fréttaritari fyrir blaðið „The Morning Post“ í
London. Síðan hefir bókin komið nokkrum
sinnurn út á ensku og er þýðingin á íslenku
gerð eftir nýrri útgáfu með hliðsjón af norskri
þýðingu, sem út kom 1920 í Oslo.
NAFN BÓKARINNAR.
Nafn bókar þessarar er á ensku: „Proto-
cols of the Meetings of the Learned Elders
of Zion“. Norska útgáfan frá 1920 gengur
undir nafinu „Den nye verdenshersker", en
undirtitill hennar er: „Zions lærde ældstes
Protokoller". Hið enska nafn á bókinni mun
vera þýðing á hinum rússneska titli hennar.
Eins og allir sjá, sem ensku skilja, bendir
nafnið til að hér sé um að ræða gjörðabók
gyðinglegrar samkundu. En svo er í raun-
inni ekki. Hér er um að ræða ritgerðir eða
fý'rirlestra þar sem settar eru fram ákveðnar
skoðanir og gefin ákveðin fyrirnræli um það
hvernig ná skuli alheimsyfirráðum með því
að beita miskunarlausri grinrmd, slægð og
DAGRENNING 19