Dagrenning - 01.02.1951, Síða 29

stöðu, að það gæti ekki komið til álita að
um falsrit væri að ræða.
Árið 1921 skrifaði blaðamaður við Times
þrjár greinar í það blað, þar sem leiddar voru
líkur að því, að „Siðareglurnar" væru upp-
suða úr frönsku riti frá 1865, sem belgiskur
lögfræðingur, Maurice Jolv (Móses Joel),
hafði gefið út. Þessi blaðamaður við Times
heitir Philipp Graves og er tæpast að efa, að
hann hefir ritað greinar sínar að tilhlutan
zionista og hefir Tirnes mjög stutt allt mál
þeirra frá fyrstu tíð, enda munu auðugir
G} ðingar vera aðaleigendur blaðsins.
Um þessar tilraunir til að fá „Siðareglurn-
ar“ dæmdar falsrit segir Douglas Reed í bók
sinni „From Smoke to Smother":
„Ein af röksemdunum, sem beitt er á
móti bók þessari, er að hún hafi af svissnesk-
um dómstóli verið úrskurðuð „falsrit" eftir
beiðni Gvðinga í Bern. Það er hvorki Sjálf-
sagt né nauðsynlegt að niðurstöður erlendra
dómstóla liafi úrslitaáhrif á skoðanir manna
í Englandi, en auk Jress var þessi dómur ógilt-
ur af æðra dómi. Önnur röksemd, sem notuð
er til þess að hrekja það, sem í bókinni stend-
ur, er sú, að fréttaritari við Times hafi fvrir
mörgum árurn (1921) skrifað grein þar sem
hann reyndi að ríra gildi bókarinnar. En ég
var líka fréttaritari við Times í mörg ár, og
ég er sannfærður um áreiðanleik „Siðaregln-
anna“, hver svo sem höfundurinn kann að
vera, og að þær eru sk/öl levnifélagsskapar,
sem starfar að alheimssamsæri.
Og Reed bætir nú við þessum athvglis-
verðu athugasemdum:
„Kæran um að skjöl þessu séu „fölsuð" geri
ég ráð fyrir að eigi við orðið „Zíon“ í titlin-
um. Ég held að fólki því, sem er gjörsamlega
gáttað í allri ringulreið vorra daga, væri gott
að lesa „Siðareglurnar“, og leita að sannleik-
anum, en til þess að vera algerlega hlutlausir
ættu menn að ýta út úr huga sér þessu orði
í titlinum og öðrurn svipuðum í bókinni.
Þeir ættu meira að segja að ganga lengra og
líta á bókina, sem ógyðinglega eða jafnvel
anti-gyðinglega. Gerum ráð Rrir að bókin
sé skrifuð af Machiavelliskum samsæris-
mönnum er komið hefðu auga á að hægt
væri að nota sér eða misnota kvartanir og
kveinstafi Gyðinga, til þcss að koma af stað
illdeilum og ringulreið í Evrópu. En þctta er,
þegar betur er aðgætt, það sem er að gerast
á vorum dögum. Það er nú öllurn augljóst,
að með því að láta líta svo út, sem komrnún-
isminn og fasisminn væru fjandsamlegar
stefnur, var hægt að dylja hin raunverulegu
áforrn, sem að baki voru, og fá ástæðu
til valdbeitingar, en þeirri valdbeitingu var
fyrst og fremst stefnt gegn öðrum þjóðum
en Gyðingum, enda þótt aðgerðirnar bitn-
uðu að vissu leyti einnig á fjölda Gyðinga,
sem fluttur er hingað eða þangað urn heim-
inn og stjórnað líkt og peðum í tafli af ein-
hverju afli, sem þeir sjálfir vita ekki hvert er.
Sá sem les „Siðareglurnar“, í ljósi þess sem
nú var sagt, eins og þær væru anti-gvðingleg
skjöl, verður ljóst, hvað sem öllu öðru líður,
að hér er um áætlun að ræða, áætlun sem til
er orðin fyrir síðustu aldamót og Rlgt hefir
verið í höfuðdráttum í þróun síðustu þrjátíu
ára. Frá hvaða sjónarmiði sem litið er á þessa
bók, verður niðurstaðan hin sama. Löngu áð-
ur en vér komum auga á það, og löngu áður
én við myndurn hafa trúað því að hægt \’æri
að koma við þeirn aðferðum, er kornið hafa
heiminum í núverandi vandræði, var þær
hér að finna,hér er hægt að lesa reglurnar,sem
farið er eftir til að koma af stað spillingu,
ógnum, illdeilum flokka og einstaklinga,
blaða og rithöfunda, þinga og stjórnmála-
manna, nákvæmlega eins og vér höfum séð
það vera að verki síðustu þrjá áratugina.“
Þessar skarplegu athugasemdir hins víð-
kunna rithöfundar knýja mann til að athuga
málið nánar. Zíonistar hafa lagt allt kapp á
að telja mönnum trú urn að „Siðareglurnar“
DAGRENNING 23