Reykjalundur - 01.10.1980, Page 39

JÓN RAFNSSON
Minningarorð
Fœddur 6. mars 1899.
Dáinn 20. febr. 1980.
Einn af stofnendur S.Í.B.S.
og í fyrstu stjórn sambands-
ins, Jón Rafnsson, sem orðið
hefði 81 árs í dag, er fallinn
frá.
Fáir eru nú eftir af þess-
um brautryðjendum, sem
hófu merkið fyrir rúmum
fjörutíu árum og stofnuðu
samtök til baráttu fyrir
iiættri félagslegri aðstöðu
fársjúkra sjúklinga, sem
bjuggu á yfirfullum berkla-
hælum með vægast sagt vafa-
samar batahorfur, eða at-
vinnumöguleika, er þeir
losnuðu af hælunum, þar
sem atvinnuleysið eða harð-
ræðið beið þeirra.
Þessu vildu sjúklingarnir
sjálfir breyta og bæta, enda
þekktu þeir best hvar skór-
inn kreppti að í þeint efn-
um.
í hópi frumherjanna, sem
liófu undirbúning að stofn-
un samtaka berklasjúklinga,
var Jón Rafnsson, sem þá
var sjúklingur á Reykjahæli
í Ölfusi.
Var hann einn af þrem í
undirbúningsriefnd Reykja-
hælis sem eftir frumkvæði
Kristneshælis hóf bréfaskrift-
ir til sjúklinga á hælunum,
Vífilsstöðum og Kópavogi.
Sambandið var stofnað í
október 1938 á Vífilsstöðum
og var Jón Rafnsson kosinn
í fyrstu stjórn Sambands ísl.
berklasjúklinga.
Var það fyrsta gæfuspor
þessara nýstofnuðu samtaka,
bjargarlausra og vonlítilla
sjúklinga, að til forystu völd-
ust hinir mætustu foringjar,
sem höfðu bjartsýnina og
kjarkinn að leiðarljósi.
Jón Rafnsson var í forystu-
sveit fyrstu starfsára S.l.B.S.
en óskaði eindregið eftir að
fara úr stjórn sambandsins
vegna síns pólitíska litarhátt-
ar, sem kynni að skaða stuðn-
ing þjóðarinnar við málaleit-
an sambandsins ef áberandi
einstaklingar í hinni póli-
tísku baráttu væru einnig
stjórnarmenn þessara sam-
taka sjúklinganna sem
Jjyrftu á óskiptum stuðningi
þjóðarinnar að halda ef
markið að styðja sjúklinga
til sjálfsbjargar ætti að verða
að veruleika.
Þótt Jón færi úr stjórn
sambandsins var hann ávallt
á Jjingum Jiess, og tel ég að
hann sé eini maðurinn sem
setið hefur öll þing S.I.B.S
sl. 40 ár, jafnvel var hann
við setningu síðasta Jtings
1978, Jtótt hann væri ])á far-
inn að kröftum.
En hugurinn var sá sami
sem fyrr að styðja eítir sinni
getu og fylgjast með ósk-
um skjólstæðinga sambands-
ins.
Þegar berklasjúklingum á
Reykjalundi fækkaði var Jón
Rafnsson mjög á verði fyrir
hönd berklasjúklinganna
um að þeirra lorgangur til
dvalar Jtar skertist ekki, ])ótt
staðurinn væri opnaður fyrir
öðrum þurfandi sjúklingum.
Voru ræður Jóns á þing-
um S.Í.B.S unt Jtessi hugðar-
efni sín öllum minnisstæð-
ar sem á hlýddu, því hann
var með mælskustu mönnum
og sæknustu el ]>ví var að
skipta, og gamansamur gat
hann einnig verið og hag-
mæltur vel og greip |>á gjarn-
an til þeirrar náðargáfu sinn-
ar til að létta þingftdltrúum
skapið frá hefðbundnum
Jjingstöríuni.
Þegar háhýsi Öryrkja-
bandalags íslands að Há-
túni 10, Reykjavík tók til
starfa flutti Jón Rafnsson í
litla íbúð þar og undi glað-
ur við sitt í hópi gamalla
félaga og í snertingu við
samtök öryrkja er honum
höfðu alltaf verið svo kær
REYKJALUNDUR
37