Reykjalundur - 01.10.1980, Blaðsíða 43

desember 1944 og liófu þar
búskap við ákaflega þröngan
kost, í einu herbergi með að-
gang að eldhúsi og fengu lán-
aðan dívan, sögðu þau mér.
Sigurjón var þarna í vinnu
og búinn að ná sér ofurlítið
eftir höggninguna, þá bilaði
lteilsan ennþá einu sinni og
leiðin lá á hælið enn á ný.
En þar verður vendipunktur
í baráttunni, því nú er kom-
ið það afl til sögunnar, sem
lengi hafði vantað til að
stiiðva þessa sífelldu göngu
inn á hælin aftur, Reykja-
lundur er tekinn til starfa.
A Reykjalund kom Sigurjón
fyrst 29. desember 1946 og
Jtar vann hann til æviloka,
fyrst sem vistmaður en 15.
nóvember 1948 útskrifast
hann og ])au Emma hefja bú-
skap í sumarbústað í ná-
grenni Reykjalundar, við
Svartafoss. Síðar byggðu Jtau
húsið Lyngás, ásamt Hjálm-
ari Stefánssyni og konu hans.
Þeir unnu Jrá báðir á tré-
snn'ðaverkstæðinu á Reykja-
lundi. Sigurjón og Emma
áttu þrjú börn, Björn, Ernu
og Sigurð. Emma lést 10.
septcmber 1960 eftir stutta
legu, aðeins 39 ára (f. 1. okt.
1921). Þá seldi Sigurjón sinn
hlut í Lyngási og börnin fóru
sitt í hverja áttina. Björn, J)á
16 ára, fór til Reykjavíkur og
var að einhverju leyti á eig-
in vegum. Erna fór til Sæ-
bergs Þórðarsonar og Magn-
ýjar Kristinsdóttur í Mos-
fellssveit, Sigurður J)á tæpra
5 ára fór til Sveins Indriða-
sonar og Sigrúnar Árnadótt-
ur í Reykjavík. Sigurjón
veitti lorstöðu húsgagna-
bólstrun, sem starlrækt var á
Reykjalundi í tæpan áratug.
Fór sú starfsemi fram í her-
mannabröggum til ársins
1959. Þá tók hann við starfi
á skrifstofunni og J>ví starfi
gegndi hann á meðan heilsa
og kraftar entust eða um 20
ára skeið. Sigurjón var með
afbrigðum samviskusamur og
vandvirkur maður, sama
hvaða starf J)að var, allt var
])að jafnvel af hendi leyst.
Þó tel ég að honum hafi lall-
ið skrifstofuvinnan best, og
sto mikið er víst, að í ])ví
starfi var hann óvenju af-
kastamikill og ómetanlegur
starfskraftur fyrir Reykja-
lund. Sigurjón var fáskiptinn
maður en átti góða vini, sem
liann gat ævinlega leitað til,
og langar mig til að nefna
eitt nafn, æskuvin hans,
Kristján Eyfjörð í Hafnar-
firði.
Eftirtektarvert var þeim,
sem ræddu við Sigurjón,
hversu víða hann var heirna
í hinum ýrpsu málum, enda
var hann sílesandi og mundi
|)að sem hann hafði .lesið.
Hann langaði á unga aldri
til Jress að ganga menntaveg-
inn eins og langskólanám
Jress tíma var kallað. Ég er
viss um að hann hefur ver-
ið búinn að viða að sér meiri
fróðleik í gegnum bækur en
margur langskólagenginn
maðurinn. Hann hafði mikið
dálæti á Þórbergi og Hall-
dóri Laxness. Kenndi mér að
meta Þórberg og fræddi mig
um ýmislegt í lræðum sósíal-
ista á þeim árum, sem ég
leigði hjá honum í Lyngási.
Þann 26. júlí 1969 gekk
Sigurjón að eiga eltirlifandi
konu sína, Ragnhildi Þórar-
insdóttur. Þau áttu heimili
sitt á Reykjalundi, kynntust
J)ar og störfuðu á sama vinnu-
stað, munu ])etta hafa verið
Sigurjóni gleðidagar á með-
an heilsan var Jtolanleg, en
hann lést eins og fyrr sagði
5. september 1979 eftir mjög
erfiðar sjúkdómslegur, sem
kona hans létti honum J)ó
eins og í hennar valdi stóð
með sérstakri ástúð og fórn-
fýsi. Hér kveðjum við félaga
okkar Sigurjón, J)ó seint sé,
og ])ökkum honum fyrir
samfylgdina.
I ágúst 1980.
Runólfur Jónsson.
GUÐMUNDLR H.
JÓHANNESSON
Framh. á bls. 39)
liann var; ])ar kom góðleiki
mannsins skýrast í Ijós. Þess
vegna kveðjum við ungir sem
aldnir J)ennan góða vin með
söknuði.
Eftirlifandi konu hans
Ingigerði Sigfinnsdóttur, er
Iiann gekk að eiga í byrjun
mars 1962, sendum við bestu
samúðarkveðjur.
Július Raldvinsson.
ItEY KJALUNDUR
41