Morgunblaðið - Sunnudagur - 21.08.2016, Síða 10

10 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 21.8. 2016
VETTVANGUR
Í réttarríki hlítum við nið-urstöðum dómstóla. Í þeimskilningi deilum við ekki við
dómarann eins og stundum er sagt.
Ekki er þar með sagt að við séum
sátt við alla uppkveðna dóma. Og
þegar það gerist að við verðum svo
ósátt við niðurstöður dómstólanna
að okkur finnast þeir beinlínis verða
viðskila við réttlætið er gott og hollt
að láta í sér heyra.
Þegar ég las nýlegan úrskurð
Hæstaréttar í flugvallarmálinu svo-
kallaða var mér öllum lokið. Undir-
réttur hafði áður dæmt
Reykjavíkurborg í vil í deilum við
ríkið um framtíð Reykjavíkur-
flugvallar, á grundvelli sam-
komulags sem gert hafði verið á
milli aðila, í byrjun þessa kjör-
tímabils. Hæstarétti þótti hins vegar
ekki nóg að gert og dró sam-
komulag, sem ég hafði áður und-
irritað sem innanríkisráðherra í lok
síðasta kjörtímabils, inn í rökstuðn-
ing fyrir því að hafa bæri réttinn af
núverandi innanríkisráðherra til að
standa vörð um flugvöll í Vatnsmýr-
inni.
Þetta var furðuleg niðurstaða.
Samningurinn, sem hér um ræðir,
var undirritaður vorið 2013 og bar
yfirskriftina „Samkomulag um end-
urbætur á aðstöðu fyrir farþega og
þjónustuaðila á Reykjavíkur-
flugvelli“. Skýrar verða samnings-
markmið varla skilgreind. Enda var
þetta andi samkomulagsins og velk-
ist enginn í vafa um þann anda sem
kynnir sér efni þess.
Fljótlega eftir að þetta sam-
komulag um bætta aðstöðu fyrir inn-
anlandsflugið var undirritað, kom
hins vegar í ljós að Reykavíkurborg
ætlaði ekki að standa við sinn hlut,
heldur aðeins ná til sín yfirráðum yf-
ir byggingarlandi. Gekk nú á með yf-
irlýsingum af hálfu borgarinnar um
að senn væru dagar flugsins í
Reykjavík taldir! Leggist menn í
fjölmiðlarýni frá þessum tíma kemur
glögglega í ljós hver viðbrögðin voru
við vanefndum borgarinnar. Tíu
dögum eftir undirritun birti ég í
nafni embættis míns grein í Morg-
unblaðinu sem hét „Enginn flug-
völlur – ekkert samkomulag“. Grein-
ar sama efnis með ítarlegum
rökstuðningi fylgdu í kjölfarið. Aldr-
ei komu minnstu viðbrögð frá Ráð-
húsinu, sem nú tók að leita hófanna
um nýtt samkomulag í stað þessa
samnings sem að engu var orðinn.
Segir ekki frekar af honum þar til
hann dúkkar nú upp í Hæstarétti!
Mér sýnast dómarar í Hæstarétti
hafa gert nákvæmlega það sem ég
leyfði mér á sínum tíma að gagnrýna
fulltrúa Reykjavíkurborgar fyrir,
nefnilega að líta á samninga á sama
hátt og menn nálgast konfektkassa,
seilast eftir þeim bitum sem hug-
urinn girnist en láta aðra liggja.
Þetta getur varla verið réttmætt,
annaðhvort eru samningar virtir í
heild sinni eða þeir eru það ekki og
til þess ber Hæstarétti að sjálfsögðu
að horfa.
Af hálfu Reykjavíkurborgar var
aldrei látið svo lítið að svara rök-
semdum innanríkisráðherra um
brigð á umræddum samningi. En
gæti verið að sjá megi ljós í myrkr-
inu? Ég heyrði ekki betur en að
borgarstjóri segði í vikunni að leita
þyrfti eftir þjóðarsamstöðu um
framtíð flugvallarins – að vísu nefndi
hann þar Hvassahraun en ekki
Vatnsmýri. En þjóðarsamstaða þýð-
ir væntanlega að þjóðinni allri komi
málið við. Láti gott á vita.
Hæstiréttur og konfektkassinn í Vatnsmýrinni
’Ég heyrði ekki betur enað borgarstjóri segði ívikunni að leita þyrfti eftirþjóðarsamstöðu um fram-
tíð flugvallarins – að vísu
nefndi hann þar Hvassa-
hraun en ekki Vatnsmýri.
En þjóðarsamstaða þýðir
væntanlega að þjóðinni
allri komi málið við. Láti
gott á vita.
Úr ólíkum
áttum
Ögmundur Jónasson
ogmundur@althingi.is
Morgunblaðið/RAX
Pétur Ingason, 86 ára gamall flugvirki fráDrangsnesi við Steingrímsfjörð áStröndum, sem er búsettur í Locks
Heath fyrir utan Southampton á Englandi,
kom færandi hendi í aðalstöðvar Knattspyrnu-
sambands Íslands í Laugardal miðvikudaginn
17. ágúst. Hann afhenti
KSÍ ljósmynd af Al-
mannagjá á Þingvöllum,
sem íslenskir knatt-
spyrnumenn færðu skoska
knattspyrnuþjálfaranum
Robert Templeton að gjöf
eftir að hann hafði þjálfað
leikmenn úr KR, Fram og
Víkingi í tvo mánuði sumarið 1922.
Það var hrein tilviljun að Pétur eignaðist
myndina upp úr 1970 – er hann bjó í Paisley í
Skotlandi ásamt eiginkonu sinni Sigrúnu Jóns-
dóttur. Pétur, sem starfaði hjá Flugfélagi Ís-
lands og síðan Flugleiðum í Glasgow frá 1961
til 1979, sá þá um í frítíma sínum að útvega
Skotum ýmsa gamla antikmuni frá Íslandi,
eins og klukkur, lampa, stóla, borð og myndir.
Hann leitaði þá víða uppi gamla ramma utan
um myndir. „Um tíma var það mikið í tísku í
Skotlandi að fá antikmuni frá Íslandi. Ég fór í
fornverslun eina í Paisley til að leita eftir
römmum, þegar eigandinn bauð mér eitt sinn
mjög vandaðan og fallegan ramma og sagði við
mig að ég gæti hent ljósmyndinni sem væri í
honum. Ég leit á myndina og sá Almannagjá
blasa við. Ég sá að það hafði verið skjöldur á
myndinni. Ég fékk að gramsa í kassa sem
myndin var í og fann þá silfurskjöld, en á hann
var letrað: „Til R. Templeton. Frá íslenskum
knattspyrnumönnum 1922.“
Í eitt hornið á myndinni er ritað: „Ólafur
Magnússon 1922.“
Hálfgerður safngripur
„Ég festi skjöldinn á rammann þegar ég kom
heim með myndina – og ætlaði að kanna málið
betur síðar. Myndin fylgdi mér – var í
geymslunni eða uppi á háalofti,“ sagði Pétur,
sem lét verða af því í nóvember 2012, eða 42
árum eftir að hann keypti rammann og mynd-
ina, að hafa samband við KSÍ til að grennslast
fyrir um myndina, sem er 66x50 cm, og kanna
hvort sambandið vissi eitthvað um atburðinn
1922 – og eins og hann sagði í bréfi til KSÍ:
„Hafið þið áhuga á að fá hana í ykkar safn?
Það má segja að þetta sé orðinn hálfgerður
safngripur.“
Jóhann G. Kristinsson, vallarstjóri Laugar-
dalsvallarins, sem sér um myndir og ýmsa
muni í eigu KSÍ, sendi Pétri bréf með upplýs-
ingum um Templeton og dvöl hans hér á landi
1922. Ólympíunefnd knattspyrnumanna fékk
hann til að koma hingað til að kenna knatt-
spyrnumönnum galdra knattspyrnunnar og
undirbúa þá fyrir alþjóðakeppni. Templeton
kom með Gullfossi til Reykjavíkur 19. maí og
fór héðan með Botníu 16. júlí. Hann og Egill
Jakobsen völdu saman lið til að keppa við
skoska liðið Civil Service sem lék hér tvo leiki
um sumarið. Templeton undirbjó síðan leik-
mennina fyrir verkefnið. Þess má geta að hann
dæmdi einn leik á Íslandsmótinu. Áður en
Templeton fór af landi brott með gufuskipinu
Botníu til Leith í Skotlandi var haldið kveðju-
hóf fyrir hann og honum færðar gjafir.
Bréf til ritstjóra Morgunblaðsins
Robert Templeton sendi Þorsteini Gíslasyni,
ritstjóra Morgunblaðsins, bréf, sem var birt á
bls. 8 í blaðinu 18. júlí 1922. Þar þakkar hann
myndagjöfina og góðvild.
„Þökk. Herra ritstjóri! Ég vil leyfa mér, að
biðja yður að láta blað yðar flytja knatt-
spyrnumönnum hér og stjórnum félaganna
ásamt hr. E. Jacobsen kærar þakkir mínar
fyrir hina fögru gjöf, er mér var afhent áður en
ég fór af landi burt, og alla þá góðvild, er mér
hefir verið auðsýnd þann tíma, sem ég dvaldist
hér. Mér mun aldrei líða úr minni þær ánægju-
stundir, sem ég hef haft í hinni fyrstu ferð
minni til Íslands. Og mun ég gera allt mitt
besta til að fá félag mitt (Hibernians FC) til að
koma til Íslands næsta ár. Þegar ég segi yfir-
mönnum félags míns frá því, hvernig farið hef-
ir verið með mig hér, munu þeir eflaust senda
flokk sinn hingað. Í þeirri von, að þér ljáið
þessu rúm í heiðruðu blaði yðar, þakka ég aft-
ur vinum mínum alla þá gestrisni er þeir hafa
sýnt mér, og kveð yður með virðingu. Yðar R.
Templeton.“
Hver var Templeton?
Robert Templeton fæddist í Paisley 1894,
þannig að hann var 28 ára er hann kom til Ís-
lands. Hann dó í Paisley 1967, 73 ára. Hann lék
251 leik sem varnarmaður hjá Hibernian 1912-
1927 og var knattspyrnustjóri liðsins 1925 til
1936, þannig að hann var knattspyrnustjóri og
leikmaður í tvö ár. Templeton og Friðþjófur
Thorsteinsson, Fram, léku saman með Hibs í
fimm ár, 1913-1917, er Friðþjófur lék sem
áhugamaður með liðinu er hann var í námi í
skipasmíði í Edinborg. Templeton lifði það
ekki að Hibs kom til Íslands 1973 til að leika
Evrópuleik gegn Keflavík.
Ljósmyndarinn meistari
Þegar Pétri Ingasyni, sem kom á dögunum til
Íslands í fyrsta skipti í þrettán ár – með mynd-
ina góðu í farteskinu, var sagt hver ljósmynd-
arinn sem tók myndina væri, sagði hann:
„Stórkostlegt – það gerir myndina enn sögu-
legri. Ég er ánægður – myndin er komin
heim!“
Ljósmyndarinn Ólafur Magnússon var einn
af fjórum leikmönnum Fram sem urðu marg-
faldir meistarar með félaginu. Ólafur varð
fimmfaldur meistari á árunum 1913-1918.
Tryggvi bróðir hans var tífaldur meistari, Karl
tvöfaldur og Pétur Jón Hoffmann nífaldur
meistari. Hann var jafnframt fyrsti formaður
Fram og skoraði fyrsta markið á fyrsta Ís-
landsmótinu 1912. Faðir þeirra var Magnús
Ólafsson, konunglegur hirðljósmyndari, sem
var með ljósmyndastofu við Templarasund.
„Myndin er
komin heim!“
Ljósmynd af Almannagjá fór frá Íslandi með gufuskipinu
Botníu til Leith í Skotlandi 1922 og kom aftur með flugvél
Icelandair frá Heathrow í London 94 árum síðar. Pétur Inga-
son flugvirki færði KSÍ þessa sögulegu mynd í vikunni en
hann fann hana fyrir tilviljun í fornverslun í Paisley í
Skotlandi fyrir 46 árum – og bjargaði henni.
Sigmundur Ó. Steinarsson soss@simnet.is
Klara Bjartmarz, framkvæmdastjóri KSÍ – til hægri, tók við myndinni góðu sem hún og Pétur Ingason halda
á. Á milli þeirra eru Guðrún Pétursdóttir Palmer, dóttir Péturs, og eiginmaður hennar, Andrew Palmer.
Ljósmynd/KSÍ
Robert Templeton