Fréttablaðið - 25.03.2017, Síða 100

heimskapítalista
F innski kvikmyndaleik-stjórinn Aki Kaurismäki er löngu orðinn þekktur fyrir einstök efnistök enda margverðlaunaður fyrir verk sín. Árið 2012
hlaut hann tilnefningu til Óskars-
verðlauna fyrir kvikmyndina The
Man Without a Past en neitaði að
mæta á afhendinguna í mótmæla-
skyni við stríðsbrölt Bandaríkja-
stjórnar en nýjasta mynd Kauris-
mäki, The Other Side of Hope, færði
honum Silfurbjörninn í Berlín fyrir
bestu leikstjórnina. Þessi magnaða
mynd er annar hluti af hafnar-
borgaþríleik leikstjórans en fyrsta
myndin, Le Havre, kom út árið
2011.
The Other Side of Hope segir frá
farandsölumanninum og pókerspil-
aranum Wikström sem festir kaup
á niðurníddum veitingastað og
skýtur þar skjólshúsi yfir sýrlenska
flóttamanninn Khaled og með
þeim tekst óvenjulegur vinskapur.
Rétt eins og í Le Havre eru málefni
flóttamanna Kaurismäki hugleikin
og hann segir að á því sé líka ein-
föld skýring. „Þegar ég byrjaði að
skrifa þessa mynd streymdu 30.000
flóttamenn til Finnlands á sex mán-
uðum, venjulega eru þeir um 1.500
á ári, og það var mjög áhugavert
að fylgjast með viðbrögðum bæði
fólksins í landinu og stjórnvalda
við þessum mikla straumi. Fólkið
sjálft brást í raun vel við, með stöku
undantekningum, en á sama tíma
virtust stjórnvöld keppast við að
finna afsökun til þess að vísa flótta-
fólkinu burt.
Þessa þversögn á milli finnsku
þjóðarinnar annars vegar og stjórn-
valda hins vegar fannst mér ég ekki
geta sýnt án þess að blanda saman
kómedíu og tragedíu og þess vegna
er þessi mynd eins og hún er.
Flóttamannavandinn er mikil-
vægasta úrlausnarefnið sem Evr-
ópa stendur frammi fyrir í dag og
þess vegna sneri þetta þema úr
Öll völd eru í höndum nafnlausra
Aki Kaurismäki
segir að flótta­
mannavandi
Evrópu hafi í
raun tekið yfir
hafnarborga­
þríleikinn.
Ekki sála,
Ekki Einu
sinni ég, vill
Eyða tíma í
að horfa á
pólitískar
kEnnslu-
stundir.
slíkt væri
óbærilEga
lEiðinlEgt.
Fatamerkið Inklaw hefur að mestu
haldið til á internetinu með ágætis
árangri en nú um helgina verður á því
viss breyting. Þeir hafa fundið sér
pláss í raunheimum og munu opna
svokallaða pop-up verslun í húsa-
kynnum Cintamani á Bankastræti
á sunnudaginn, en verslunin mun
standa þar opin í óákveðinn tíma.
Í boði verður fatnaður úr glænýrri
línu Inklaw sem verður frumsýnd í
dag, laugardag, á Reykjavík Fashion
Festival í Hörpunni.
„Þetta er í fyrsta sinn sem við
erum sjálfir að möndla við fýsíska
verslun. Við höfum alveg verið með
vörur í takmörkuðu upplagi í versl-
unum erlendis, en það hefur í raun
ekki verið neitt neitt – við höfum
ekki verið að stunda heildsölu,
þannig að þetta er frumraun okkar
í henni,“ segir Anton Sigfússon en
ásamt honum eru þeir Guðjón Geir
Geirsson, Róbert Ómar Elmarsson og
Christ opher Cannon mennirnir bak
við merkið.
„Þetta verður mjög dýnamískt
pop-up hjá okkur – við byrjum að
setja inn einhverjar vörur og breytum
svo kannski vöruúrvalinu fljótt. Við
ætlum að spila þetta svolítið eftir
eyranu.“
Er Inklaw með opnun þessarar
pop-up búðar að sá fyrsta fræinu að
Inklaw verslun? „Við erum rosalega
mikið online – en það gæti allt gerst.
Við erum að prufa okkur áfram og
við vitum eðlilega ekki hvernig þetta
mun ganga enda höfum við ekkert til
að miða við, þannig að það verður
spennandi að sjá hvað gerist.“
Inklaw hefur að mestu selt vörur
sínar erlendis – Bandaríkin, Bretland
Þýskaland og Skandinavía hafa þar
komið sterk inn. Salan hefur þó upp
á síðkastið verið að aukast hér á landi,
enda hafa þeir verið að fókusera á
íslenska markaðinn síðustu misserin
sem Anton segir hafa gengið afar vel.
Bæði Cintamani og Inklaw sýna á
RFF og upp úr þeirri samvinnu spratt
hugmyndin um að Inklaw fengi
pláss í versluninni. Anton segir þó
að ekki megi búast við allsherjar úti-
vistarlínu frá merkinu en bendir þó
á að Inklaw hafi sent frá sér úlpur og
annan fatnað til útivistar með tísku-
spinni.
Hverju má búast við í nýju línunni
ykkar? „Við erum svolítið að taka
merkið í gegn núna – allt sem hefur
verið á síðunni okkar hingað til er
að fara út og það kemur alveg nýtt
stöff inn. Við erum í raun að fara
yfir síðustu tvö ár og nýta okkur það
besta frá þeim, ásamt nýjum hlutum
og koma með nýtt „collection“ í
kringum það.“
Anton vill ekki fara nánar út í
smáatriði línunnar og það hvernig
hún verði frábrugðin eldri línum
Inklaw, fólk verði að mæta á sýning-
una þeirra í Hörpunni klukkan átta
á laugardaginn til að sjá það. Hann
bendir þó á að sýnishorn megi finna
í myndbandinu The Statement sem
þeir félagar gáfu út nú fyrir stuttu og
má nálgast á Facebook-síðu Inklaw.
Myndbandið hefur fengið um 90
þúsund áhorf þegar þetta er skrifað
og því má segja að það sé spenna í
loftinu fyrir nýjungum frá Inklaw.
stefanthor@frettabladid.is
í fyrsta sinn að möndla við fýsíska verslun
Strákarnir í Inklaw hafa í auknum mæli verið að beina sjónum sínum að Ís­
landsmarkaði með góðum árangri. FréttAblAðIð/StEFán
við Erum í raun að
fara yfir síðustu
tvÖ ár og nýta okkur það
bEsta frá þEim, ásamt nýjum
hlutum og koma mEð nýtt
„collEction“ í kringum það.
Finnski kvikmyndaleikstjórinn aki
kaurismäki hlaut Silfurbjörninn í Berlín
fyrir besta leikstjórn á sinni nýjustu
mynd, The Other Side of Hope, sem er
sýnd í Bíói Paradís um þessar mundir.
Le Havre aftur. Og þess vegna er
hafnar borgaþríleikurinn sem ég
ætlaði að gera nú orðinn að þríleik
um flóttafólk.“
Þrátt fyrir þessa þróun segir Aki
Kaurismäki að kvikmyndir eigi
aldrei að vera pólitískar – nema að
það takist að dylja þá pólitík. „Ekki
sála, ekki einu sinni ég, vill eyða
tíma í að horfa pólitískar kennslu-
stundir. Slíkt væri óbærilega leiðin-
legt. Þess vegna nota ég kómedíuna
sem miðil og þetta er eitthvað sem
ég lærði af kvikmyndum Charles
Chaplin. Nútíminn eftir Chaplin er
kannski hvað besta dæmið því hún
er í bæði einstaklega skemmtileg og
hápólitísk í senn.“
En er þá hinn margfrægi stíll
Kaurismäki, að nota hið talaða orð
takmarkað og treysta fremur á hið
sjónræna, þá tilkominn vegna þess-
arar arfleifðar frá Chaplin? „Nei, ég
held nú að þetta orðspor sem ég hef
fyrir að nota díalóginn svona lítið
sé reyndar tilkomið vegna mynda á
borð við The Match Factory Girl og
Juha en þetta eru undantekningar,
bæði nýjasta myndin mín og Le
Havre innihalda fullt af samtölum.
Persónulega nýt ég þess best þegar
samtöl eru notuð með svipuðum
hætti og maður sér í verkum Ernsts
Lubitsch, Prestons Sturges og How-
ards Hawks.
En sem kvikmyndagerðarmaður
hef ég í raun alltaf haft þrjá stíla.
Hálf-raunsæislegar tragikómedíur,
óraunsæislegar kómi-tragedíur
og svo auðvitað rokk og ról bíó-
myndir. Af einhverri ástæðu virðist
ég hafa einbeitt mér að fyrstnefndu
gerðinni á þessari öld með myndum
eins og Man without a Past, Lights
in the Dusk og Le Havre. Ég veit ekki
hvers vegna en ein ástæða gæti verið
stöðugt vaxandi félagslegt óréttlæti
í heiminum og sú staðreynd að öll
völd eru að færast í hendur nafn-
lausra heimskapítalista. Mínar
myndir eru líkast til ákveðið við-
bragð við því.“ magnus@frettabladid.is
2 5 . m a r s 2 0 1 7 L a U G a r D a G U r60 L í f i ð ∙ f r É T T a B L a ð i ð
Lífið
2
5
-0
3
-2
0
1
7
0
4
:2
5
F
B
1
0
4
s
_
P
1
0
0
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
9
3
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
0
5
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
1
2
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
C
8
5
-1
8
C
0
1
C
8
5
-1
7
8
4
1
C
8
5
-1
6
4
8
1
C
8
5
-1
5
0
C
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
5
A

F
B
1
0
4
s
_
2
4
_
3
_
2
0
1
7
C
M
Y
K