Morgunblaðið - 15.07.2017, Side 30

30 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 15. JÚLÍ 2017
Það er komið að
leiðarlokum hjá
henni Sísí vinkonu
minni og frænku
hans Magga míns en þau voru
systkinabörn og voru bæði frá
Vatnsleysu í Biskupstungum. Ég
kynntist Sísí þegar ég sem ung
stúlka var í sveit í Fellskoti sem
er næsti bær við Vatnsleysu. Við
urðum fljótt góðar vinkonur við
unnum saman í Vátrygginga-
félagi Íslands í nokkur ár, fórum
meðal annars á matreiðslunám-
skeið hjá Húsmæðraskóla
Reykjavíkur og á saumanám-
skeið þar sem við saumuðum
okkur flotta ballkjóla. Það var
auðvitar margt brallað á þessum
árum, mér er minnisstætt þegar
við fórum með Eiríki í Fellskoti
ásamt fleira fólki inn á Kjöl og
sváfum í kofanum í Hvítárnesi
dauðhræddar um að þar væru
draugar á ferð. Við fórum á ófá
böllin sem í boði voru bæði í
sveitinni og í bænum en svo lauk
ungdómsárunum eins og hendi
væri veifað og við tók alvaran.
Sísí gekk að eiga Grétar og átti
með honum þrjú yndisleg börn,
en þau skildu. Það var vissulega
oft glatt á hjalla þegar að krakk-
arnir á Vatnsleysutorfunni léku
sér saman á hlaðinu, þetta var
ein stór fjölskylda og hefur aldrei
borið skugga þar á. Fjölskyld-
urnar voru söngelskar með ein-
dæmum, sungu mikið og höfðu
gaman af. Sísi var glæsileg kona,
hörkudugleg og sá vel um sína.
Hún rak Snyrtistofuna Gyðjuna
ásamt Gerði Guðmundsdóttur til
fjölda ára fór síðar að vinna við
bókasafnið í Hlíðaskóla þar til
hún hætti að vinna vegna aldurs.
Hún giftist síðar Mansa, frábær-
um og duglegum manni og undu
þau hag sínum vel hvort sem það
var í sumarbústaðnum á Þing-
völlum eða heima við.
Sísí talaði mikið um ferðina
sem hún og Mansi fóru í maí sl.
til Ingu Hrannar og hvað það
hefði verið gaman að hafa öll
börnin hjá sér.
Sísí veiktist í september 2016
og lést eftir erfið veikindi. Hún
Sigríður
Þorsteinsdóttir
✝ Sigríður Þor-steinsdóttir
fæddist 21. október
1938. Hún lést 29.
júní 2017.
Útför Sigríðar
fór fram 7. júlí
2017.
lét ekki bera á því
hversu veik hún í
raun var orðin,
Mansi og börnin
stóðu eins og klett-
ar við hlið hennar.
Hún hafði á orði að
hún væri eins og
prinsessa, þau vildu
allt fyrir hana gera.
Svo kom áfallið,
Mansi lést eftir
stutt veikindi 31.
maí sl. og nú sitja hjónin í blóma-
brekkunni og fylgjast með börn-
um, barnabörnum og tengda-
börnum sem voru þeim svo kær.
Ég bið algóðan Guð að vaka yfir
börnum Sísíar og fjölskyldum
þeirra og veita þeim styrk í sorg-
inni.
Guð blessi þig Sísí mín.
Þóra Katrín (Kata).
Það var um það bil fyrir 30 ár-
um að við Erla mín kynntumst
Sísí, þegar börnin okkar Kristján
og Guðný rugluðu saman reyt-
um.
Sísí var stórglæsileg og alltaf
fín, vel gefin og kom frá stórri
fjölskyldu sem er mjög samheld-
in. Maður sá það greinilega
hvernig hún hélt fjölskyldu sinni
saman. Sísí var alltaf til staðar til
að hjálpa.
Hún var forkur til allrar vinnu
og þegar við vorum að taka til
hendinni saman mátti maður
taka á honum stóra sínum, bara
til að halda í við hana.
Sísí var alltaf hraust og hress
en veiktist skyndilega og má með
sanni segja að það hafi komið
sem þruma úr heiðskíru lofti.
Ekki er hægt að minnast Sísí-
ar án þess að minnast hans
Mansa hennar. Þau voru alltaf
saman og nutu þess. Það var
virkilega gefandi að fylgjast með
þeim.
En Mansi veiktist mjög
skyndilega og óvænt og var það
mikið reiðarslag fyrir alla fjöl-
skylduna er hann lést 31. maí síð-
astliðinn, mitt í veikindum Sísíar.
Hún annaðist Mansa af mikilli al-
úð á þessum erfiða tíma.
Ég hafði mikil samskipti við
þau bæði gegnum barnabörnin
Sigríði Erlu og Eið Orra.
Ég fann alltaf að amma Sísí og
afi Mansi voru í miklu uppáhaldi
hjá þeim, eins og hjá öllum hin-
um barnabörnunum. Mansi bjó
til alls kyns kræsingar og amma
Sísí átti alltaf uppáhaldskökuna
þeirra.
Þetta var svo yndislegt sam-
band að börnin munu búa að því
alla ævi. Sama er að segja um hin
barnabörnin.
Sísí var af gamla góða skól-
anum og hafði sínar skoðanir um
lífið og tilveruna, og miðlaði
þessu öllu til barnanna.
Sísíar verður sárt saknað af
öllum.
Þetta eru mjög erfiðir tímar
fyrir alla fjölskylduna að missa
svona yndislegt fólk eins og Sísí
og Mansa á svona skömmum
tíma.
Maður þakkar fyrir að hafa
kynnst svona fólki. Blessuð sé
minning þeirra.
Hans.
Mín fyrstu kynni af Sísí voru á
menntaskólaárum mínum. Við
Ágústa lentum saman í bekk í
MR og ekki leið á löngu áður en
haldin var skólaskemmtun og
bekknum var boðið heim í Skrið-
ustekk. Þar bjó Sísí með börnin
sín þrjú og hélt fallegt heimili.
Kjallarinn í Skriðustekk var eins
og lítið félagsheimili þar sem vin-
irnir hittust, spjölluðu saman og
hlustuðu á tónlist. Ágústa amma,
móðir Sísíar, var þar oft í heim-
sókn. Hún sat gjarnan í eldhús-
inu og tók hlýlega á móti unga
fólkinu með kaffi og pönnukök-
um. Sísí rak um árabil Snyrti-
stofuna Gyðjuna, auk þess að
kenna snyrtifræði. Hún fram-
fleytti fjölskyldunni af einskær-
um dugnaði. Eftir að Sísí kynnt-
ist Mansa fluttu þau í Hverafold.
Þá var Ágústa flutt að heiman og
Kristján farinn í háskólanám er-
lendis, en Inga Hrönn enn í
heimahúsum. Alltaf var tekið vel
á móti barnabörnunum í Hvera-
fold. Mansi átti safn af Tomma
og Jenna á VHS, sem hægt var
að hlæja endalaust að.
Systkinahópur Sísíar frá
Vatnsleysu er stór og samheld-
inn. Þau eru dugleg að hittast
með börnum og barnabörnum,
hvort sem er um jól eða að sumri
til. Þau Sísí og Mansi létu sig
ekki vanta á þeim samkomum og
því síður í fjölskylduferðum um
landið, þar sem búið var að
skipuleggja ferðalög um áhuga-
verð landsvæði. Um verslunar-
mannahelgina hittist stórfjöl-
skyldan í Tungunum og úr
verður lítið ættarmót þar sem
mikið er sungið og farið í ýmsa
leiki.
Við Þingvallavatn áttu Sísí og
Mansi sitt litla himnaríki. Mansi
hafði keypt og endurbyggt gaml-
an bústað á yndislegum stað við
vatnið. Það lék allt í höndunum á
Mansa. Hvort sem það var við
smíðar eða veiðar, hann virtist
kunna allt. Við sumarhúsið
byggði hann lítinn reykkofa og
reykti þar silung úr vatninu. Krí-
an, þessi fugl sem ég hafði alist
upp við að hræðast eftir að hún
goggaði í hausinn á Sveini bróður
mínum, hún elskaði Sísí og
Mansa og sú ást var endurgoldin.
Sísí þekkti einstakar kríur í sjón,
þó að mér virtust þær allar vera
eins. Alltaf áttu þau brauð handa
fuglunum og það var alveg sér-
stök athöfn að gefa kríunum, sem
ýmist gripu molana á lofti eða
tíndu þá af hatti Mansa.
Veikindi Sísíar voru óvænt og
lögðust þungt á þau bæði. Eng-
inn átti þó von á því að Mansi
yrði fyrri til að kveðja, eins lipur
og léttur á fæti og hann var. Sísí
kom oft heim til okkar Ágústu í
Hæðarbyggð og þegar sólin lét
sjá sig sátum við gjarnan úti í
garði. Í byrjun júní sátum við þar
og spjölluðum, Sísí nýbúin að
kveðja Mansa. Ég var að setja
niður kartöflur og Sísí rifjaði upp
að faðir hennar, Þorsteinn
bændahöfðingi, hefði verið stór-
tækur kartöfluræktandi. Við rök-
ræddum hvort betra væri að
spírurnar væru stórar eða litlar.
Sísí var sterk og þótt veikindin
væru erfið þá missti hún ekki
húmorinn. Þegar við fengum
hjólastól til að auðvelda henni að
fara á milli herbergja og fundum
hve mikið léttara var að fara um í
honum þá spurðum við, hvert
viltu fara? Hún svaraði, „keyrðu
mig á Hótel Sögu“.
Ég sakna ykkar Sísí og Mansi.
Hvílið í friði.
Jón Benediktsson.
Elsku Sísí.
Við vorum bara stelpur þegar
við kynntumst. Við bróðir þinn
vorum að skjóta okkur saman og
margt brölluðum við saman á
þessum árum. Þú varst alltaf
glæsileg, hvort sem þú varst í
fjósagallanum eða uppábúin. Og
þú varðst bara glæsilegri með ár-
unum. Svo var það þessi feikna
dugnaður í þér. Hér var allt fínt
og fágað, bæði úti og inni, þegar
þú varst hér heima. Þegar ball
var framundan tókst þú til öll föt-
in af bræðrum þínum og press-
aðir þau og snyrtir. Síðan var
skónum af þeim safnað saman og
þeir burstaðir hátt og lágt úti á
tröppum.
Mér er minnisstætt eitt atvik.
Ég var stödd hér um helgi og var
mikill gestagangur. Þá uppgötv-
aðist að það vantaði mjólk. Þvoð-
ir þú þá mjaltafötu og baðst mig
um að koma með þér, en kýrnar
voru ekki langt frá bænum. „Ég
held ég reyni að mjólka hana Bú-
bót, en þú verður að halda í hal-
ann á henni og klóra henni á viss-
um stað,“ sagðir þú. Þetta tókst
með ágætum og við bárum
mjólkurfötuna á milli okkar inn í
bæ.
Inga Birna dóttir mín var
mjög hrifin af þér og þegar þú
komst um helgar var spennandi
að fá skríða upp í rúm hjá þér á
morgnana og kúra undir sæng-
inni hjá þér. Eitt sinn fór hún
niður eins og hún var vön að
gera, en kom til baka heldur
snúðug og sagði: „Það er maður í
rúminu hjá henni Sísí.“ Síðar
kom að því að Sísí giftist mann-
inum í rúminu og þau eignuðust
þrjú börn, Ágústu, Kristján og
Ingu Hrönn. Þau skildi síðar.
Kristján var hér öll sumur frá
sex ára aldri, en þeir Þorsteinn
Ágúst voru bestu vinir og áttu
saman á þessum árum marga
dýrðardagana.
En svo hittirðu hann Mansa
þinn, þennan yndislega mann,
sem öllum þótti svo vænt um.
Það var gæfa ykkar beggja. Þið
voruð alltaf í sumarbústaðnum
ykkar á sumrin, úti á fallega
tanganum þar sem endurnar
voru svo spakar að þær komu í
heimsókn til ykkar að sýna ung-
ana.
Það var reiðarslag fyrir okkur
öll þegar við fréttum af veikind-
um þínum. Þú sem aldrei hafðir
orðið veik. Þú barðist hetjulega
við þennan illvíga sjúkdóm. Ég
talaði við þig í síma annan hvern
dag, bara stutt, til að spyrja þig
hvernig þú hefðir það þann dag-
inn. En svo kom þetta mikla
högg þegar Mansi veiktist og féll
frá. Fór þá að halla undan fæti
hjá þér, en börnin þín og tengda-
börn voru samhent í því að hugsa
um þig nótt sem dag.
Okkur hér á heimilinu er svo
hugstætt þegar þið Mansi komuð
hingað seinni partinn í ágúst í
fyrra. Þið voruð bæði svo glöð að
koma hingað og við ekki síður að
fá ykkur í heimsókn. Við fengum
okkur rjómapönnukökur og kaffi
og áttum saman skemmtilega
stund. Þetta reyndist vera síðast
heimsóknin þín austur. Hefur
okkur oft orðið hugsað til þess-
arar góðu stundar sem var svo
sérstök á einhvern hátt. En
þarna voru skapanornirnar farn-
ar að spinna vefi sína.
Ég á svo erfitt með að kveðja
þig og Mansa. Þetta er mikill
missir í einni fjölskyldu.
En lífið kemur alltaf á óvart.
Það er ekki á því augnabliki sem
áfallið kemur sem maður þarfn-
ast hugrekkis, heldur fyrir langa
gönguna upp brekkuna. En mun-
um að við erum aldrei ein á ferð.
Innilegustu samúðarkveðjur,
Halla Bjarnadóttir.
Útfararstofa kirkjugarðanna
Við erum til staðar
þegar þú þarft á
okkur að halda
Útfarar- og lögfræðiþjónusta
Við önnumst alla þætti undir-
búnings og framkvæmd útfarar
ásamt vinnu við dánarbússkiptin.
Við þjónum með virðingu og
umhyggju að leiðarljósi
og af faglegum metnaði.
Vesturhlíð 2 Fossvogi | Sími 551 1266 | útför.is
Ellert Ingason,
umsjón sálmaskrár
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts og útfarar elskulegs
eiginmanns, föður, tengdaföður, afa og
langafa,
JÓHANNESAR GUÐMUNDSSONAR
verkfræðings,
Dalbraut 14, Reykjavík,
áður til heimilis að Laugalæk 48.
Sérstakar þakkir fá starfsmenn hjúkrunarheimilisins Sóltúns og
öldrunarlækningadeildar B4 á Landspítalanum fyrir góða
umönnun og hlýju.
Guðrún María Tómasdóttir
Tómas Jóhannesson Guðrún Pálína Héðinsdóttir
Helgi Jóhannesson Gunnlaug Helga Einarsdóttir
Sigríður Jóhannesdóttir Skarphéðinn B. Steinarsson
Guðmundur Þ. Jóhannesson Laufey Ása Bjarnadóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Við sendum innilegar þakkir til allra sem
sýndu okkur hlýhug, vináttu og stuðning
vegna andláts ástkærrar eiginkonu og
móður,
HALLFRÍÐAR BRYNDÍSAR
MAGNÚSDÓTTUR,
Kjarrlundi 2, Akureyri.
Sérstakar þakkir til Heimahlynningar á
Akureyri.
Arnar Daníelsson
Magnús, Ingibjörg, Gunnhildur, Bryndís og fjölskyldur
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu
okkur samúð og hlýhug við andlát og útför
okkar ástkæru móður, tengdamóður,
ömmu og langömmu,
JÓHÖNNU GUÐJÓNSDÓTTUR
sjúkraliða
frá Reykjum, Vestmannaeyjum,
Strikinu 8, Garðabæ.
Vigdís Victorsdóttir Sigurður Þorvarðarson
Lilja Dóra Victorsdóttir Halldór V. Frímannsson
Bergþóra Victorsdóttir Ævar Valgeirsson
Guðjón Þór Victorsson Aðalbjörg Benediktsdóttir
barnabörn og langömmubörn
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát og útför elskulegrar móður,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
ÓLÍNU JÓHÖNNU GÍSLADÓTTUR,
Brákarhlíð, Borgarnesi.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk Brákarhlíðar
fyrir einstaka umhyggju og elskulegheit.
Björg H. Kristófersdóttir
Gísli Kristófersson Þóra Ragnarsdóttir
Þorgeir Kristófersson Inga Pétursdóttir
Einar Kári Kristófersson Kolbrún Karlsdóttir
ömmu- og langömmubörn
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát og útför ástkærs eiginmanns, föður
og tengdaföður,
ÞÓRÐAR B. BACHMANN
rafvirkja,
Berugötu 30, Borgarnesi.
Sérstakar þakkir færum við öllum þeim sem
önnuðust Þórð í erfiðum veikindum hans.
Björg H. Kristófersdóttir
Anna Þ. Bachmann Ólafur Ágúst Pálsson
Kristófer Þórðarson
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu
ekki lengri en 3.000 slög. Ekki
er unnt að senda lengri grein.
Lengri greinar eru eingöngu
birtar á vefnum. Hægt er að
senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur.
Ekki er unnt að tengja viðhengi
við síðuna.
Formáli | Minningargreinum
fylgir formáli sem nánustu að-
standendur senda inn. Þar
koma fram upplýsingar um
hvar og hvenær sá sem fjallað
er um fæddist, hvar og hvenær
hann lést og loks hvaðan og
klukkan hvað útförin fer fram.
Þar mega einnig koma fram
upplýsingar um foreldra, systk-
ini, maka og börn. Ætlast er til
að þetta komi aðeins fram í for-
málanum, sem er feitletraður,
en ekki í minningargreinunum.
Minningargreinar