Morgunblaðið - 15.07.2017, Qupperneq 31

MINNINGAR 31
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 15. JÚLÍ 2017
✝ Helgi ÞórarinnGuðnason
fæddist í Vest-
mannaeyjum 4.
nóvember 1937.
Hann lést á Land-
spítalanum 30. júní
2017.
Foreldrar hans
voru Guðni Finn-
bogason sjómaður
og smiður, f. 1909,
d. 1962, og Guðrún
Ágústa Sigurjónsdóttir hús-
freyja, f. 1913, d. 2011. Systkini
Helga eru Ólafur Guðnason, f.
1933, og Ása Guðnadóttir, f.
1945.
Helgi kvæntist árið 1959 Guð-
laugu Kristrúnu Einarsdóttur, f.
1939, frá Vestmannaeyjum.
Börn þeirra eru: 1) Bryndís
Helgadóttir, f. 1959, d. 2010,
eiginmaður hennar var Jón
Grétar Guðgeirsson, f. 1957.
býlismaður hennar var Eiríkur
Hilmarsson, f. 1971, börn þeirra
eru Einar Örn, f. 1992, maki
Saga Sabrina Lárusdóttir, f.
1993, Guðlaug, f. 1999, og Ísa-
bella Hanna, f. 2002. Barna-
barnabörnin eru samtals orðin
fjórtán.
Helgi ólst upp í Norðurgarði í
Vestmannaeyjum og bjó þar öll
æskuárin. Hann lauk meist-
aranámi í járnsmíði árið 1962,
síðar lauk hann einnig námi í
vélsmíði. Fyrstu árin vann Helgi
hjá Vélsmiðjunni Magna, í Vest-
mannaeyjum, þar sem hann
starfaði til fjölda ára áður en
hann hóf störf hjá Vinnslustöð
Vestmannaeyja, þar starfaði
Helgi til ársins 1986 þegar fjöl-
skyldan flutti upp á land og kom
sér fyrir í Kópavoginum. Þegar
upp á land var komið starfaði
Helgi um tíma hjá Fálkanum og
Sigurplasti en fór síðar til Ora
þar sem hann vann að viðhaldi
og viðgerðum véla. Helgi hafði
mikinn áhuga á ljósmyndun og
tölvum sem hann sinnti mikið
síðustu árin.
Útför hefur farið fram í kyrr-
þey.
Börn þeirra eru Íris
Dögg, f. 1978, maki
Felix Gylfason, f.
1973, Guðgeir, f.
1981, kvæntur Est-
her Bergsdóttur, f.
1985, og Arnar
Freyr, f. 1991, maki
Eydís Heimisdóttir,
f. 1992. Fyrir átti
Bryndís dótturina
Guðlaugu Helgu
Þórðardóttir, f.
1976, gift Kára Jóhannssyni, f.
1976. 2) Guðný Helgadóttir, f.
1963, eiginmaður hennar var
Ólafur Kristófer Guðmundsson,
f. 1960, d. 2014. Börn þeirra eru
Guðmundur Pétur, f. 1985, maki
Bjarney Anna Bjarnadóttir, f.
1984, Rakel Ýr, f. 1986, maki
Lloyd Hans McFetridge, f. 1980,
og Helga Kristín, f. 1994, maki
Gauti Jónasson, f. 1994. 3) Linda
Björk Helgadóttir, f. 1971, sam-
Nú er elsku pabbi farinn í sína
hinstu ferð eftir tæplega fimm ára
baráttu við krabbamein, hann
varð hvíldinni feginn enda búinn
að berjast við sjúkdóminn af
æðruleysi og hetjuskap.
Pabbi ólst upp í Norðurgarði í
Vestmannaeyjum og þar átti hann
góð æskuár, hann kynntist
mömmu árið 1958 og ári seinna
giftu þau sig.
Þau byggðu okkur fjölskyld-
unni fallegt heimili að Strembu-
götu og þar útbjó hann sér seinna
verkstæði í gamla brunninum.
Hann gat gert við nánast alla
hluti, sama hvort það tengdist
heimilinu, eða bara hvað sem var
sem við systur þurftum að láta
gera við.
Heilaga stundin hans pabba var
þegar hann lagði sig eftir matinn,
hlustaði á fréttir og fékk sér pípu.
Það er sennilega ekki hægt að
finna vandvirkari og nákvæmari
mann og alltaf var hann fljótur á
staðinn til að hjálpa, þegar ein-
hver í fjölskyldunni þurfti aðstoð.
Ég er einstaklega þakklát fyrir
að við hjónin fórum í ferð með
pabba og mömmu til Vestmanna-
eyja sumarið 2013. Þar heimsótt-
um við gamlar slóðir og pabba
þótti sérstaklega skemmtilegt að
keyra um eyjuna og rifja upp
gamla daga með okkur. Við end-
uðum þessa ferð á því að borða á
hans gamla vinnustað, Magna, og
mikið hafði hann gaman af því að
koma þangað og sjá hversu vel
minningarnar voru varðveittar
þar.
Ég vil þakka hjúkrunarfólki á
11 G fyrir einstaka umhyggjusemi
við pabba síðustu vikurnar.
Takk, elsku pabbi minn, fyrir
allt. Hvíl í friði.
Þín
Guðný.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífsins nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Guð geymi þig, elsku hjartans
pabbi minn, ég geymi allar minn-
ingarnar okkar.
Þín dóttir,
Linda Björk.
Elsku afi minn.
Nú ertu farinn frá okkur, þú
sem varst mér svo kær.
Hvíldinni tekur þú fagnandi.
Því vil ég trúa!
Þú barðist eins og hetja og ég
minnti þig á hvað þú hafðir verið
sterkur og duglegur í gegnum
veikindin þín en þú eins og svo oft
dróst það nú í efa og fórst að ræða
um eitthvað annað.
Ég er svo heppin að hafa átt þig
sem afa. Þú varst alltaf til í að
hjálpa og lagðir þig 110% fram í
öllu sem þú tókst þér fyrir hendur.
Fljótfærnin í mér átti oft erfitt
með að höndla vandvirknina þína
en á endanum hafðirðu alltaf rétt
fyrir þér.
Þú varst flottur áhugaljós-
myndari og það er dásemdin ein
að fá aðgang að öllum myndunum
sem þú hefur tekið í gegnum tíð-
ina.
Það eru ekki allir sem myndu
nenna að leggja sig svona fram við
að skanna inn hundruð gamalla
mynda og flokka þær síðan allar
eftir árum og viðburðum.
Mér þótti einstaklega gaman að
fá að gista í Efstahjallanum hjá
ykkur ömmu þegar ég var lítil.
Best var þó þegar ég fékk að setja
dýnu á gólfið inni hjá ykkur og
sofa þar, ekki það að svefnsófinn
hafi einhvern tímann klikkað,
heldur var bara svo notalegt að fá
að vera nálægt ykkur. Ég fékk oft
að hlaupa yfir í sjoppuna að kaupa
mér smá bland í poka og jafnvel
frostpinna líka. Föstudagar voru
oft pizza-dagar hjá ykkur ömmu,
þá kom Dominos stundum upp að
dyrum með eina glóðvolga pizzu
með skinku og ananas.
Ég man svo vel þegar ég keypti
mér fyrsta bílinn minn, síðasta
haust. Þú varst svo áhugasamur
og vildir ólmur koma á rúntinn, ég
skutlaðist með þig á spítalann þar
sem þú fórst í lyfjagjöf.
Ég gerði mér aldrei nægilega
mikla grein fyrir því, elsku afi,
hversu alvarlegt þetta var orðið
hjá þér fyrr en ég kom að þér
heima um miðjan júní. Þú varst
svo uppgefinn á þessu öllu saman,
lyfin voru farin að fara illa í þig og
það var átakanlegt að sjá þig
svona veikburða. Þú sem gerðir
allt og vel það. Ég talaði lengi við
þig á rúmstokknum heima á með-
an við biðum eftir sjúkrabílnum.
Þetta var yndislegt samtal og við
grétum saman. Ég spurði þig
hvort ég mætti fylgja þér á spít-
alann, þú játaðir því og brostir
breitt. Þetta var í síðasta sinn sem
ég var með þér heima, því heim
fékkstu aldrei aftur að fara.
Dagarnir á spítalanum voru rússí-
banaferð. Ég var áhyggjufull en
samt á sama tíma þakklát fyrir allt
sem ég gat gert fyrir þig á meðan
þú lást í rúminu. Mér fannst best
að koma þegar enginn annar var
hjá þér. Þá gátum við rætt allt
milli himins og jarðar. Ég talaði
um framtíðarplönin mín, ræddi
um gamla tíma og allt þar á milli.
Takk, afi minn, fyrir allar minn-
ingarnar og fyrst og fremst takk
fyrir ógleymanlegu samtölin okk-
ar. Ég lofaði þér því að ég myndi
hugsa vel um hana ömmu og ég
mun svo sannarlega gera það og
hef gert.
Elska þig að eilífu.
Mikið sem hann pabbi verður
ánægður að sjá þig.
Þín
Helga Kristín.
Síðastliðinn föstudag kvöddum
við elsku afa okkar. Hann lést
þann 30. júní eftir nokkurra ára
erfið veikindi. Afi Helgi var skap-
góður og brosmildur. Hann var
mikill fjölskyldumaður sem sýndi
alltaf mikinn áhuga á því sem var
að gerast hjá öllum fjölskyldu-
meðlimum. Hann var mættur á öll
mannamót með myndavélina sína
og hafði mikla unun af að taka
myndir og festa allt á filmu sem
gerðist. Hann hafði gott auga fyrir
umhverfi sínu og búum við vel að
eiga fallegar myndir úr fjölskyldu-
viðburðum. Afi var duglegur að
tileinka sér tækninýjungar og var
afar handlaginn og greiðvikinn.
Minningar sem sitja eftir eru
margar og góðar um frábæran afa
og vin.
Hverfur margt
huganum förlast sýn
þó er bjart
þegar ég minnist þín.
Allt er geymt
allt er á vísum stað
engu gleymt,
ekkert er fullþakkað.
(Oddný Kristjánsdóttir í Ferjunesi)
Þín,
Guðlaug Helga, Íris Dögg,
Guðgeir og Arnar Freyr.
Helgi Þórarinn
Guðnason
✝ SvanbjörgGísladóttir
fæddist á Brún í
Mjóafirði 10. febr-
úar 1939. Hún lést
á hjartadeild Land-
spítalans 30. júní
2017.
Foreldrar Svan-
bjargar voru Gísli
Sigurjón Vilhjálms-
son bóndi, fæddur á
Brekku í Mjóafirði
17. maí 1891, og Sveinbjörg Jón-
ína Guðmundsdóttir húsfreyja,
fædd á Þórarinsstaðastekk,
Dvergasteinssókn, N-Múlasýslu
25. nóvember 1901.
Systkini Svanbjargar eru
Unnur Jóhannsdóttir, fædd 13.
ágúst 1927, og Vil-
hjálmur Gíslason,
fæddur 27. apríl
1933. Svanbjörg
giftist Ingólfi
Arnari Ingólfssyni
en þau skildu.
Hún eignaðist
þrjú börn með Ing-
ólfi: 1) Kristín Ing-
ólfsdóttir, fædd 29.
október 1960, látin
14. júlí 1967. 2)
Kristín Björk Ingólfsdóttir,
fædd 18. júlí 1968, búsett í Hrís-
ey. 3) Gísli Páll Ingólfsson,
fæddur 2. maí 1970, búsettur á
Akureyri.
Útförin fór fram í kyrrþey að
ósk hinnar látnu 10. júlí 2017.
Þótt ég sé látinn, harmið mig ekki
með tárum, hugsið ekki um dauðann
með harmi eða ótta.
Ég er svo nærri, að hvert eitt tár ykkar
snertir mig og kvelur, þótt látinn mig
haldið.
En þegar þið hlæið og syngið með
glöðum hug, lyftist sál mín upp í mót
til ljóssins.
Verið glöð og þakklát fyrir allt sem líf-
ið gefur og ég, þótt látinn sé, tek þátt
í gleði ykkar yfir lífinu.
(Höf. óþekktur)
Takk fyrir allt, elsku mamma.
Þín dóttir og tengdasonur,
Kristín Björk Ingólfsdóttir,
Þröstur Jóhannsson.
Nú er komið að kveðjustund.
Svana, þú varst yndisleg kona,
takk fyrir að vera alltaf til stað-
ar, takk fyrir að vera svona góð
amma, börnin mín hefðu ekki
getað verið heppnari með ömmu,
og ég ekki heppnari með þig. Ég
veit ekki hvernig ég hefði farið
að án þín, við erum svo þakklát
fyrir að allar þær stundir og
minningar sem þú hefur gefið
okkur. Helga og Ingólfur hafa
leitað mikið til þín og þú hefur
alltaf haft tíma og þú sýndir
þeim alltaf að þau væru númer
eitt. Þú gerðir aldrei mannamun
og trúðir á það góða í öllum. Ef
ég hringdi og vantaði aðstoð með
krakkana var það aldrei neitt
mál, þau voru alltaf velkomin og
alltaf biðu veitingar á borðinu í
stofunni eftir þeim. Ingólfur var
búinn að hafa áhyggjur af þér og
Helga sagði við mig áður en hún
fór til þín fyrir rúmri viku að hún
myndi bara hringja ef þú þyrftir
að fara á sjúkrahús svo hún var
búin að vera með áhyggjur líka.
En þegar þú varst send til
Reykjarvíkur þá reiknuðum við
með því að fá þig aftur heim. Það
er alltaf erfitt að kveðja þá sem
maður elskar. Ég ætla að um-
vefja börnin mín og halda minn-
ingunni um þig á lofti. Því þú
varst þeim ómetanleg. Nú trúi
ég því að þú sért komin í Sum-
arlandið, búin að hitta litlu stelp-
una þína. Takk fyrir allt og allt
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
Svanbjörg
Gísladóttir
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
Grátnir til grafar
göngum vér nú héðan,
fylgjum þér, vinur. Far vel á braut.
Guð oss það gefi,
glaðir vér megum
þér síðar fylgja’ í friðarskaut.
(Valdimar Briem)
Kveðja,
Guðný, Ingólfur Arnar
og Helga Þórunn.
Elsku amma mín.
Ég mun sakna þín innilega.
Mér þykir mjög vænt um þig,
amma mín. Við krakkarnir sett-
um allt sem þú baðst um í kistuna
þína. Ég mun aldrei gleyma þér,
amma, og núna ertu komin til
Kristínar litlu þinnar. Ég skal
hugsa vel um allar myndirnar
þínar. Ég man allar góðu minn-
ingarnar, þegar ég gisti hjá þér
og þegar við horfðum á Kallakaffi
þegar ég var þriggja ára. Brauð-
sneiðarnar hjá þér voru líka mjög
góðar. Við munum öll sakna þín.
Hvíl í friði, besta amma í heimi.
Hinsta kveðja.
Þinn
Guðmar Gísli Þrastarson.
Nú er þessari lífsgöngu þinni
lokið, kæra vinkona. Þú varst far-
in að þrá hvíld frá þínum þraut-
um og brátt verður þú sest í
blómabrekkuna í Sumarlandinu
eins og þú sagðir svo oft.
Ég vil með örfáum orðum
minnast þín, við töluðum saman
í nær hverri viku, stundum oftar
og höfðum alltaf um nóg að tala.
Hlógum og grétum og allt þar á
milli.
Ég gleymi aldrei Sjallaferð-
inni sem við fórum forðum daga
og þegar við komum heim dutt-
um við í þvílíkt hláturskast að
við ætluðum ekki að geta hætt.
Einnig hælið sem oft var hlegið
að. Já við fórum oft saman út að
dansa og skemmtum okkur
ávallt vel. Við unnum saman á
hótel Húsavík bæði á herbergj-
um og í salnum og oft mikið
brallað. Svona mætti lengi telja.
Nú er heimasíminn minn
þagnaður en þegar hann
hringdi var það nær undantekn-
ingarlaust að það varst þú á hin-
um endanum. Ekki voru fá fal-
legu kortin sem fóru okkar á
milli. Já, við áttum margar
skemmtilegar stundir og mun
ég sakna þín óendanlega mikið.
„Þegar lýkur jarðvistargöng-
unni, hittumst við í Blóma-
brekkunni.‘‘
Fyrir allt sem varst þú mér,
vinkona, ég þakka þér.
Gleði og tryggð er gafst þú mér
góðar stundir átti með þér.
En þú varst alltaf traust og
góð vinkona gegnum öll þessi ár
og þakka ég þér fyrir allt. Ég
bið góðan Guð að styrkja þína
fjölskyldu.
Þín vinkona,
Gréta.
Elísabet, eða
Beta eins og við
kölluðum hana, er
fallin frá, háöldruð kona. For-
eldrar hennar voru Sigurður
Þorsteinsson frá Hestgerði í
Suðursveit og Elín Salína
Grímsdóttir frá Krossavík í
Vopnafirði. Systkini Elísabetar
voru Grímhildur Margrét, Ólöf
Jóhanna og Þorsteinn.
Elísabet ólst upp á Vopnafirði
og þurfti snemma að taka til
hendinni. Hún giftist Árna Stef-
ánssyni og átti með honum sex
syni; Sigurjón, Alexander, Ell-
ert, Reyni, Þórodd og Árna
yngri. Beta og Árni eldri höfðu
því fyrir stóru heimili að sjá.
Þar var gestkvæmt. Tengdadæt-
urnar Edil, Ragna, Svanborg,
Hrönn, Guðrún og Katrín komu
oft við á heimilinu með börn og
barnabörn. Beta var að eðlisfari
skynsöm og jarðbundin. Það var
Elísabet Sigríður
Sigurðardóttir
✝ Elísabet Sigríð-ur Sigurðar-
dóttir fæddist 1.
september 1917.
Hún lést 27. júní
2017.
Útför Elísabetar
fór fram 7. júlí
2017.
gestkvæmt á Upp-
sölum og fólk mátti
hafa mismunandi
skoðanir, sem voru
oft ræddar tæpi-
tungulaust. Hún og
Árni stunduðu
fjárbúskap, en
höfðu meðfram
aðra vinnu. Oft var
annasamt en þessi
störf unnu þau af
mikilli eljusemi og
komu sér vel fyrir enda harð-
duglegt fólk.
Elísabet var afbragðs kokkur
og sá m.a. um hótelið á Vopna-
firði ásamt Edil tengdadóttur
sinni. Beta hafði mikla frásagn-
argáfu og var afar vel að sér.
Hún var dugleg að ferðast og
öðlaðist mikla víðsýni á langri
ævi. Síðustu árin dvaldi hún í
góðu yfirlæti í Sundabúð og
hefði orðið hundrað ára í sept-
ember nk. hefði henni enst ald-
ur.
Betu er sárt saknað af fjöl-
skyldu, vinafólki og ættingjum.
Fjölskyldu hennar sendum við
okkar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Kveðja.
Kristbjörg, Sigurður,
Erlingur og Gísli.