Verslunartíðindi - 01.04.1933, Side 6
32
VerslunartIðindí
Svava Björnsson, Siglufirði.
Sveinn Zoega, Reykjavík.
Sæunn Jónsdóttir, Álafossi.
Teitur Finnbogason, Reykjavík.
Þráinn Sigurðsson, Siglufirði.
Alls luku því að þessu sinni burtfara-
prófi 42 nemendur, þar af tveir með fyrstu
ágætis einkunn og 22 með fyrstu einkunn.
Hæsta einkunn við burtfaraprófið hlaut
Óskar A. Gíslason, 1221 stig og mun það
vera hæsta einkunn, sem fengist hefur við
burtfarapróf. Aðrar hæstu einkunnir voru:
Þráinn Sigurðsson. 120 stig, Anna Þ. Líndal
117' stig, Ólafur Elísson 116 stig. Bergþór
Þorvaldsson hlaut verðlaun skólans (silfur-
bikar og bók) fyrir vjelritun. Nemendur
skóians, sem útskrifuðust nú, gáfu skólan-
um bikar, sem afhendast á síðan árlega
besta bókfærslumanni skólans. Alls voru í
skólanum í vetur 190 nemendur í 7 deild-
um og var ein þeirra, eins og áður, kvöld-
deild eða undirbúningsdeild undir fyrsta
bekk.
íslenska krónan.
Stuttu eftir áramótin síðustu byrjaði sá
orðrómur að ganga, að á meðal ýmsra
megandi stjórnmálamanna væri sú skoð-
un ríkjandi, að það mundi vera hagnaðar-
mál fyrir íslenska framleiðslu og um leið
fyrir ríkisbúskapinn og almenna velmegun,
að lækka gengi ísleusku krónunnar. Þetta
mál hefur að vísu ekki verið gert að veru-
legu blaðamáli, en þó lítillega á það minst
í einu eða tveim blöðum og ennfremur
hefur það komið ti! umræðu á nokkrum
þjóðmálafundum. En þar sem víöasthvar
virtist anda kalt á móti þessu máli þar
sem það bar á góma, og þar sem lítið
hefur verið á þáð minst upp á síðkastið,
lá næst að ætla, að það hefði lítið fylgi
fengið og forvígismönnum þess því ekki
þótt tiltækilegt að koma því lengra áleiðis.
En nú virðist samt svo sem þetta gengis-
iækkunarmál isl. krónunar sje ekki alveg
kulnað út og ástæða til að ætla, að því
verði haldið fram svo fljótt sem færi gefst
til. Mönnum dettur svo margt í hug núna
á þessum erfiðleika tímum, sem þeir ætla
að miði til einhverrar viðreisnar, og það
spretta svo mörg bjargráðin upp í þing-
mannahöfuðunuin núna um þessar mundir,
að það þarf engan að undra, þótt þarna
fæðist eitt í viðbót og fái bráðum að skoða
dagsins ljós, og það alveg jafnt fyrir þvi,
þó gagnið eða bjargráðið virðist vera ærið
mikið vafasamt.
En sje þessu nú í raun og veru svo varið
að ýmsum ráðandi mönnum sje full alvara
með að reyna að koma gengislækkun ísl.
krónunnar í framkvæmd, þá er illa farið,
ef þar er ekki verið á verði og komið í veg
fyrir að slíkt óhappaspor verði stigið. Og
af þeim sökum minnast líka Verslunartíðindi
á þetta mál, að þau álíta að menn eigi að
vera þess minnugir, að »það er of seint
að birgja brunninn þegar barnið er dot.tið
ofan í«, og í annan stað hægara að verjast
áföllum ef þau koma ekki með öllu á óvart.
Þegar mest bar á þessnm gengislækkun-
arröddum í vetur, tók Verslunarráðið þetta
mál til athugunar og lýsti skoðun sinni á
því, aðallega frá sjónarmiði verslunarstjett-
arinnar, í brjefi er það ritaði stjórnarráðinu
1. mars s 1. Fer það brjef hjer á eftir, til
þess sjerstaklega að benda mönnum á
hvernig þetta mál horfir við þegar á það
er litið með erlendum viðskiftum vorum
fyrir augum.
Reykjavík 1. mars 1933.
»í tilefni af þeim orðrómi, blaðaummæl-
um og fundarályktunum, er miða að því