Morgunblaðið - 22.05.2019, Síða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 22. MAÍ 2019
Elsku mamma.
Í einfaldri og ef
til vill barnslegri
hugsun þá hélt ég
að þú yrðir alltaf til
staðar, alltaf hjá mér, myndir
hringja í mig reglulega, stundum
bara til að spjalla um ekki neitt
en stundum til að gefa mér góð
ráð og jafnvel stundum til þess
að færa mér fréttir. Alltaf gat ég
treyst á góð ráð frá þér og alltaf
varst þú boðin og búin til þess að
hjálpa til ef kallið kom, við gát-
um spjallað um allt og ekki neitt
eða jafnvel bara þagað saman.
Oftast voru fréttirnar góðar og á
léttum nótum en aldrei mun ég
gleyma því þegar þú hringdir í
mig eitt sinn til þess að færa mér
slæmar fréttir, fréttir sem svo
erfitt var að heyra að það var
eins og tíminn hefði stöðvast og
mér fannst ég einhvern veginn
ekki til staðar lengur, dofnaði og
kom ekki upp orði. Fram undan
var barátta upp á líf og dauða.
Á þessum erfiðu tímum sem
tóku við sýndir þú þvílíkt æðru-
leysi og baráttuvilja sem jafnvel
bestu íþróttamenn heims gætu
ekki státað sig af, uppgjöf var
ekki inn í myndinni. Þú kenndir
okkur systkinunum, „það er al-
veg sama hvað þú tekur þér fyrir
hendur, vandaðu alltaf til verka
og gerðu eins vel og þú getur“.
Það átti vel við í þessari erfiðu
baráttu, þú gerðir eins vel og þú
gast og rúmlega það. En að lok-
um þá kvaddir þú okkur eftir
hetjulega baráttu.
Þegar ég sit hérna nú og reyni
að rita þessi orð, vongóður um að
rafmagnið á íbúðinni muni ekki
Laufey
Sigurðardóttir
✝ Laufey Sigurð-ardóttir fædd-
ist 12. október
1948. Hún lést á 7.
maí 2019.
Útförin fór fram
17. maí 2019.
slá út vegna tára-
flaums sem
streymir stríðum
straumi niður kinn-
arnar og rakleitt of-
an í lyklaborðið á
tölvunni, þá átta ég
mig enn meira á því
sem ég vissi þó vel
áður. Ég er, hef
alltaf verið og mun
alltaf vera algjör
mömmustrákur.
Stór strákur, mundi maður
halda, kominn á 37. aldursár. En
þó í þessu augnabliki og þessum
aðstæðum svo pínu, pínu lítill
strákur. En það er allt í lagi, það
má.
En það rifjast upp svo ótal
margar góðar minningar, ferða-
lög í Þórsmörk, á Hornstrandir,
til Flórída og Aruba svo fátt eitt
sé nefnt, þú hafir gaman af því
að ferðast, skoða þig um og njóta
lífsins. Allar góðu stundirnar
sem við höfum átt saman munu
aldrei gleymast.
Mér er efst í huga þakklæti
fyrir allt sem þú hefur kennt
mér í lífinu, öll góðu gildin og
ljúffengu uppskriftirnar. Alltaf
studdir þú við bakið á mér í einu
og öllu.
Ég vildi óska þess að við gæt-
um farið í fleiri ferðalög saman,
farið á tónleika, borðað góðan
mat, upplifað fleiri jól, áramót og
afmæli, skapað minningar. En
svo verður víst ekki.
Einn daginn munum við hitt-
ast aftur, en þangað til mun ég
hugsa um allar góðu stundirnar.
Ég sé eftir því að hafa ekki
sagt þér oftar hvað ég elska þig
mikið, hvað mér þykir vænt um
þig og hvað þú ert frábær, betri
mömmu hefði ég ekki getað
hugsað mér.
Þín verður sárt saknað, elsku
mamma mín.
Þinn,
Sigurður Ingvar.
Elsku amma, ég skrifaði þessa
ritgerð um þig í íslensku prófinu
hinn 7. maí, sama dag og þú
kvaddir okkur. Ég ætlaði að lesa
hana fyrir þig 8. maí, en í stað
þess sendi ég ritgerðina mína
með þér til Guðs og þú getur lesið
hana þar. Ég valdi að skrifa um
þig sem fyrirmynd mína því þú
ert mér mikil fyrirmynd og þú
skiptir mig svo miklu máli, ég vil
að þú vitir það:
„Fyrirmynd er manneskja
sem hefur mikil áhrif á líf manns.
Þetta er manneskja sem maður
lítur upp til, sem skiptir mann
máli og sem maður ber mikla
virðingu fyrir. Fyrirmynd getur
verið allt frá frægri leikkonu eins
og Jennifer Aniston, og allt að
mömmu þinni eða pabba. Ég tel
ömmu mína vera eina af mikil-
vægari fyrirmyndunum í lífi
mínu og er hún mér afar mikils
virði.
Amma mín heitir Laufey og er
ég skírð í höfuðið af henni. Þegar
ég var yngri bjó ég í Danmörku
og áttu krakkarnir þar erfitt með
að segja nafnið mitt og gerðu þau
oft grín að því, þess vegna líkaði
mér ekki við nafnið Laufey þegar
ég var yngri.
Í dag hefur þetta breyst og er
ég ekkert smá þakklát og stolt yf-
ir því að fá að heita það sama og
mín stærsta fyrirmynd, nefnilega
hún amma mín.
Hægt er að telja upp endalaust
af ástæðum fyrir því hversu frá-
bær fyrirmynd hún amma er,
meðal annars því hún er hjálp-
söm, traust, hógvær og ofan í allt
þetta er hún fallegasta mann-
eskjan sem ég þekki, bæði að ut-
an og innan. En þrátt fyrir það að
hafa gert allt rétt í lífinu í
tengslum við mataræði, hreyf-
ingu og svefn, hefur hún fengið
krabbamein.
Hún var greind í byrjun 2016
og í dag liggur hún á Sjúkrahús-
inu á Akranesi að berjast fyrir lífi
sínu.
Þegar ég var ungbarn vildi ég
bara láta mömmu halda á mér,
amma kom því reglulega í heim-
sókn til þess að ég myndi venjast
henni líka.
Það virkaði svo sannarlega því
enn þann dag í dag tel ég hana
vera svona eins og mömmu, nema
án allra leiðinlegu reglnanna.
Eins og áður hefur komið fram
bjó ég í Danmörku sem barn og
var það erfitt að koma ein til Ís-
lands án mömmu. En þá var
amma til staðar fyrir mig og varð
eins konar mamma á Íslandi fyrir
mér. Hún hefur kennt mér svo
mikið í gegnum árin, bæði í
tengslum við guð, t.d. faðir vorið,
en líka fullt af öðrum lífsgildum.
Ég vildi óska þess að ég gæti
fengið miklu meiri tíma með
henni því það er svo margt sem
hún gæti kennt mér.
Eins og sést hér að ofan skipt-
ir amma mín mig miklu máli og
veit ég ekki hvar ég væri án
hennar. Hún hefur kennt mér svo
margt og mun ég aldrei gleyma
því. Hún er og mun alltaf vera
fyrirmyndin mín.“
Ég vona að þér líði betur núna
hjá Guði, elsku amma mín, og svo
þegar minn tími kemur þá hlakka
ég til að hitta þig og gefa þér risa-
stórt knús.
Ég elska þig endalaust.
Þín,
Laufey Sigurbirna.
Elsku Lulla mín.
Mér finnst eins og hluti af mér
hafi verið tekinn burt nú þegar
þú ert farin. Við höfum verið
saman frá því við fæddumst, ég
fædd 3. og þú fædd 12. október
og mikill samgangur á milli okkar
heimila.
Það er ekki hægt að hugsa sér
traustari vinkonu en þig. Allt sem
þú gerðir var gert af nákvæmni
og vandvirkni.
Þú varst svo vönduð mann-
eskja, Lulla mín.
Ég dáðist að æðruleysinu sem
þú sýndir í veikindum þínum þó
þú vissir í hvað stefndi.
Ég þakka fyrir að hafa átt þig
sem mína bestu vinkonu og
frænku.
Ég sakna þín, elsku Lulla mín.
Valdi minn, Kristjana og fjöl-
skylda, Diddi og fjölskylda, Sjana
og systkini. Guð veri með ykkur.
Þín
Kristín.
Okkur í Vináttu-
félagi Íslands og
Kanada kom í opna
skjöldu þegar
minningargrein-
arnar um stjórnarmann okkar,
Þóri Björnsson, birtust í Morg-
unblaðinu.
En hann hafði gengið í félag
okkar á stofnfundinum; 1995 og
hafði jafnan svo traust og já-
kvætt viðmót þar.
Það er þó gleðiefni að hann
náði tíræðisaldri, eins og vera
ber! (Og var raunar fæddur
sama ár og Bretlandsdrottning;
og móðir mín heitin, eða 1926!).
Þórir hélt fyrirlestur hjá
okkur um ævi sína. Var þar að
vonum fjallað um starf hans í
kanadíska hernum.
En einnig vék hann að áhuga
sínum á samkynhneigð og rétt-
indabaráttu samkynhneigðra.
Þótti okkur hinum hann þá
gera of lítið úr því brautryðj-
endastarfi sínu; enda fleiri í
okkar félagi sem voru á sömu
línu.
Viljum við því nú sýna velvild
okkar í garð þessa málefnis
með því að láta mig, formann
Þórir Björnsson
✝ Þórir Björns-son fæddist 28.
apríl 1926. Hann
lést 27. apríl 2019.
Útför Þóris
Björnssonar fór
fram 7. maí 2019.
VÍK, kveðja hann
með nokkrum mál-
efnalegum brotum
úr ljóðum mínum.
Fyrra brotið er
úr ljóði um ævi
forn-grísku skáld-
konunnar Saffóar
frá Lesbos, sem
lesbíur eru nefndar
eftir, og heitir:
Umsögn Karaxos-
ar, bróður Saffóar.
En þar segir m. a. svo:
Og nú er hún aftur á Lesbos;
en hjákonu minni; sem hún hatar:
Dóríku; finnst hún þó vera fyrst og
fremst aumkunarverð
fyrir að lifa í þrá
eftir afbrigðilegum stúlkum.
Og ég segi hér um
að þótt hún sé mest skálda
þá fái hún aldrei frá konum
það aðhald sem karlar veita
konum; utan sem innan
með líkama sinum og augum.
Síðara ljóð mitt er um ævi
rómverska ljóðskáldsins Virg-
ils; og ber nafnið: Virgill; en
líkt og Saffó er hann nú einnig
talinn til hugsanlegra fyrir-
rennara samkynhneigðra, en
þar yrki ég m.a. svo:
Taugar sjálfar taldist þó
lítt til kvenna hafa,
orti frekar um og ó
um skógarsveina hala.
Tryggvi V. Líndal.
Ríkidæmi manns
er oft betur mælt í
fólki heldur en fjár-
munum og þegar ég
var barn þá var ég ósköp rík af
öfum og ömmum. Ég sagði stolt
að ég ætti fjórar ömmur og tvo
afa en á þeim tíma voru bæði
sett af ömmum og öfum á lífi,
langamma og svo ein stjú-
pamma, hún Imma mín.
Imma og afi bjuggu í Kópa-
vogi þar til ég var unglingur. Við
fórum í heimsókn reglulega yfir
árið og fórum ávallt svöng í
heimsókn. Imma var venjulega
búin að kaupa alls konar kökur,
bakkelsi, brauð og álegg og var
Ingibjörg
Þorbergs
✝ Ingibjörg Þor-bergsdóttir
fæddist í Reykjavík
25. október 1927.
Hún lést á 6. maí
2019. Útför Ingi-
bjargar fór fram
21. maí 2019.
ekki sátt fyrr en
borðað var á sig
gat.
Hún hafði gaman
af börnum enda
hafði hún unnið á
Ríkisútvarpinu við
barnaefni og var
alltaf með einhverja
smágjöf handa
manni þegar maður
kom í heimsókn.
Hún mundi alltaf
eftir skrýtnu fyndnu hlutunum
sem ég sagði henni þegar ég var
barn og sagði mér seinna meir
sögur af því.
Þegar ég var unglingur fluttu
Imma og afi til Keflavíkur til að
vera nær bæði fjölskyldu minni
og fjölskyldu bróður hennar
Immu þar sem heilsunni var
byrjað að hraka. Þetta þýddi að
ég hitti Immu og afa miklu meira
en áður og naut mikils af bæði
sem unglingur og sem píanóleik-
ari. Imma og afi voru bæði af-
burða tónlistarfólk og voru því
viljugir áhorfendur þegar ég
spilaði fyrir þau áður en ég fór á
svið eða í próf og hrósuðu og
fögnuðu mér fyrir öll afrek, stór
og smá.
Imma var stolt af arfleifð sinni
til íslenskrar tónlistar og ævi-
starfi sínu, sem hún mátti vera.
Tónlist hennar á eftir að halda
nafni hennar á lífi og ég veit að
ég á eftir að muna eftir henni
hver jól og þegar ég kenni dóttur
minni Aravísur.
Ég var einstaklega heppin að
eiga Immu að og á innilega eftir
að sakna hennar. Hvíl í friði,
elsku Imma mín. Ég skála í
Manhattan þér til heiðurs þegar
barnið er komið öruggt í heim-
inn.
Þitt barnabarn,
Stefanía Helga Stefánsdóttir.
Í minningunni verður Ingi-
björg Þorbergs alltaf þessi ein-
staka kona sem hafði það ávallt í
hyggju að skapa eitthvað fallegt,
eitthvað gott til að gefa öðrum
og senda frá sér útgeislun fulla
af hrósi og skapandi gleði.
Við kynntumst fyrir nær
þremur áratugum og unnum frá
fyrsta degi að því að skapa tón-
list, ég orti ljóð og hún samdi
lög.
Heimsóknir mínar til Immu
og Guðmundar urðu ótalmargar
og alltaf tekið á móti öllum eins
og um veislu væri að ræða. Þau
voru sólargeislar eða eins og
kerti sem lýstu hvort annað upp.
Vinskapur okkar Immu var á
margan hátt einstakur. Og fjöl-
margar tilviljanir sem tengdu
okkur afar sterkum böndum.
Þegar við kynntumst bjó ég í
Skerjafirðinum, hús mitt stóð
nokkra metra frá æskuheimili
Immu og á þeim tíma bjó hún í
Kópavogi, þar sem æska mín átti
heima. Sem barn hafði hún leikið
sér í húsinu sem ég seinna eign-
aðist. Við urðum strax nátengd,
eins og við hefðum alltaf þekkst.
Og hinn 11.11. 2010 andaðist
Guðmundur og sama dag and-
aðist hún mamma mín. Í sorginni
ræddum við um það hve minn-
ingarnar eru dýrmætar.
Dýrmætar minningar og dem-
antar í formi laga og texta eru
arfleifðin sem Imma skilur eftir.
Samtímis er um að ræða fjársjóð
fallegrar hugsunar og yndi sem
auðgað getur alla sem njóta vilja.
Hún var brautryðjandi og hún
var svo sönn í sinni list að hún
gerði listina að sinni vinnu. Hún
sinnti listinni öllum stundum. Á
meðan hún hafði eitthvert starfs-
þrek samdi hún tónlist. Fyrir
síðustu jól sagðist hún óska þess
að geta skrifað, því hana langaði
að skapa nýtt jólalag.
Imma var alltaf hrósandi, allt-
af gefandi og alltaf skapandi.
Hún var fyrirmyndin sem flest
fólk leitar að í lífinu.
Ef einhver Íslendingur hefur
verðskuldað veglegan minnis-
varða, þá er það Ingibjörg Þor-
bergs. Kannski verður sá minn-
isvarði reistur úr því sem henni
stóð næst. Ef til vill verður hann
úr fögrum hugsunum og unaði
indælla orða, gjafmildi, hrósi og
yndi óræðra hljóma. Væntanlega
mun minnisvarði Immu óma og
vaka um alla eilífð.
Það eitt er víst að sá minn-
isvarði mun ekki kasta skugga á
neinn. Hann mun lýsa og varpa
ljóskeilu á dýrmætar minningar.
Þér hlotnast mikill heiður
á heimsins gönguför.
Er verður vegur breiður
þá vilt þú finna svör.
Þér kærleikur mun kenna
að kanna leiðir þær
og tár með tíma renna
er tónlist vaknað fær.
Þér hlotnast heiður slíkur
við heimsins fögru sýn
en þegar lífi lýkur
þá lokast augu þín.
Nú ert þú engill dagsins
sem yrkir fallegt ljóð
á leið til sólarlagsins
með lífsins tónaflóð.
Kristján Hreinsson.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð við
andlát og útför ástkærs eiginmanns míns,
föður okkar, tengdaföður, afa og langafa,
HREINS BJARNASONAR
kaupmanns,
Laugarnesvegi 87.
Sérstakar þakkir til starfsfólks hjartadeilda
LSH og deildar K2 á Landakoti fyrir hlýhug og góða umönnun.
Anna B. Agnarsdóttir
Lilja Hreinsdóttir Guðlaugur Þór Þórarinsson
Björk Hreinsdóttir Björn G. Aðalsteinsson
barnabörn og langafabarn
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
ÞURÍÐUR R.H. SIGFÚSDÓTTIR
HALLDÓRS,
sem lést miðvikudaginn 8. maí á Hjallatúni,
Vík í Mýrdal, verður jarðsungin frá
Víkurkirkju laugardaginn 25. maí klukkan 13.
Þeim sem vildu minnast hennar er bent á Hollvinasjóð
Hjallatúns, 0317-26-300530, kt. 430206-1410.
Jóhannes St. Brandsson
Sigfús Jóhannesson Theresa A. O'Brien
Guðrún Jóhannesdóttir Þ. Daði Halldórsson
Stefán H. Jóhannesson Árný Lúthersdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Minningargreinar