Úti - 15.12.1936, Síða 31

ÚTI
31
Líf og leikur
Æðsta lakmark skátans er að verða
nýtur og góður maður i þjóðfjelaginu.
Til þess að vera viðbúinn, að mæta ýms-
um örðugleikum, er verða á vegi hans,
þjálfar hann sjálfan sig. Það sem eink-
um einkennir þjálfun skátanna er það,
að um leið og þeir þjálfa sig, þá leika
þeir sjer. Þeir sameina líf og leik, ef svo
mætti segjja.
Inní leiki þeirra er fljettað ýmsum
hugraunum, svo sem að geta ratað í
myrkri eftir áttavila og landabrjefi,mæta
ýmsum (ímynduðum) slysum, veita at-
hygli öllu, sem gerist í kringum þá og
fl. og fl. Þegar þeir æfa sig í slíku, þótt
í leik sje, hjálpar það þeim, til þess að
geta leyst verkefui þessi rjett af hendi
síðar, i sjálfu lífinu.
Til þess að skýra þetta betur, ætla jeg
að segja ykkur frá einum slíkum leik,
sem skátarnir í Reykjavík háðu i haust.
Þrem skátaflokkum (í hverjum flokki
eru 6—8 drengir) var sagt að mæta eitt
laugardagskvöldið á Lækjartorgi. Út-
búnaður hvers eins og flokksins í heild,
varð að vera eftir öllum skátareglum.
Með hverjum flokki mætti einn skáti, úr
eldri deildunum (R. S.-skáti). Þeir sögðu
nú hverjum flokksforingja, hvert ætti að
halda. Fyrsti flokkurinn fór með strætis-
vagni uppað Rauðavatui, annar að Gunn-
arshólma og sá þriðji að Reykjakoli.
Verkefnin voru sem hjer segir: Allir
flokkarnir eru latnir tjalda, hver á sínum
áfangastað. Þeir ganga til náða í tjöld-
um sínum, eins og vant er. En kl. 1 um
nóttina, í kolamyrkri, er fyrsti flokkur-
inn vakinn. R. S.-skátinn segir foringja
skátanna, að sjer hafi borist svohljóð-
andi brjef:
Skátar!
Komið fljótt til hjálpar. í áttina
(lijer var átt sú, sem hver flokkur
Daníel
Gíslaso
álti að fara i, nákvæmlega uppgef-
in) hjeðan hefir flugvjel hrapað til
jarðar. Hún stendur í björtu báli.
Þrír menn voru i vjelimii, sem
þarfnast skjótrar og góðrar hjálpar.
Allir flokkarnir fengu þetta brjef.
Annar flokkur var vakinn kl. W2 og sá
þriðji kl. 2. Strax og foringi hvers flokks
Iiafði fengið hrjefið, liar honum að láta
liðsmenn sína taka niður tjöldin, í
skyndi, og leggja af stað, með allan far-
angur, í áttina til flugvjelarinnar. Allir
voru flokkarnir látnir stefna á sama stað,
Langavatn, enda var það jafnlangt frá
öllum tjaldstöðum flokkanna, svo að all-
ir höfðu jafnlangt að fara. Nú var um að
gera fyrir skátana að rata í myrkrinu og
nota rjett áttavitann og landahrjefið.
Vegalengdin, sem þeir þurftu að ganga
var um 4 km.
Hvernig var nú ástandið við Langa-
va tn ?
Þar lágu þrir skátar, við vesturenda
vatnsins. Allir táknuðu þeir liina særðu
flugmenu, sem biðu eftir hjálp skátanna.
Skamt l'rá þeim brann bál, sem auðvitað
táknaði hina hrennandi vjel. Auk þess
voru þarna nokkrir R. S.-skátar, sem eft-
irlitsmenn og dómarar. Nú var beðið með
óþreyju eftir skátunum. Loks kom fvrsti
flokkurinn. Hann hafði ratað rjett og
sjeð hálið. Einn R. S.-skátanna, sem þar