Hugur og hönd - 01.06.1994, Side 19

Taska og skál. Skálin er í Sjávarútvegsráðimeytinu.
hönnunar. Vonandi tekst hugmyndarík-
um Islendingum að nýta sér betur gæði
lands og sjávar í framtíðinni, þó skortur
fjármagns til rannsókna hafi hingað til
staðið í vegi fyrir framkvæmdum.
Það var svo árið 1984 að Arndís
keypti upp lager af steinbítsroði af Em-
elíu Kvaran, ekkju Jakobs Kvarans, en
hann hafði sútað það rétt eftir stríð.
Roðið frá Jakobi var sérlega failegt, litað
í öllum regnbogans litum, og af mjög
stórum fiskum. Arndís segir að Jakob
Kvaran hafi ætlað á sínum tíma að setja
upp skóverksmiðju á Akureyri og hafi
þess vegna sútað svo mikið af roði.
Hann veiktist síðan um svipað leyti svo
ekkert varð af hans framtíðardraumum.
En fleiri sútuðu steinbítsroð á þessum
tíma, en svo virðist sem enginn mark-
aður hafi verið fyrir það því sútunin
lagðist niður. Síðan kom plastið og þá
var roðið lagt til hliðar í um fimmtíu ár.
Eftir að lagerinn frá Jakobi var búinn
fékk Arndís roð frá Pípugerðinni á
Rauðarárstíg og á síðasta ári lager sem
var verkaður í Sjóklæðagerðinni. Nú er
steinbítsroð sútað á Akureyri og á Sauð-
árkróki, en þar hófst sútun á hlýra- og
steinbítsroði íyrir tveimur árum og nú
er hafin tilraun með skó úr steinbítsroði
í skóverksmiðjunni á Skagaströnd.
ÁÞEKKT SLÖNGUSKINNI
Steinbítsroðið er talið eitthvert allra
sterkasta leður sem til er. Arndís segir
að steinbítsroð sé eitt það fínasta sem
hægt hafi verið að fá í leðri undanfarin
ár og að í meðalstóra tösku þurfi um
tuttugu roð. Hún hefur enn ekki farið
út í það að vinna roðið sjálf.
Síðan Arndís byrjaði að vinna með
roðið árið 1984 hefur það verið aðal-
efniviður hennar. Roðið er ekki sama
efnið eftir að búið er að súta það. Þetta
er í raun allt annað efni en notað var í
steinbítsroðskóna, sem notaðir voru
áður fyrr og má ekki rugla því saman.
Steinbítsroð er áþekkt slönguskinni og
gæti í framtíðinni komið í staðinn fyrir
minnkandi framboð á skinnum þeirra
dýra, sem eru í útrýmingarhættu. Sútað
laxaroð er einnig mjög fallegt og mætti
vel hugsa sér að nota það, þar sem það
er mjög sterkt. En einnig er nú farið að
súta roð af hlýra, þorski og ufsa.
Ahugi á töskum
úr steinbítsroði hef-
ur aukist til muna
eftir að fréttir bárust
um að Pierre Car-
din, franskur tísku-
hönnuður, hefði á-
huga á efninu. Til-
drög þess voru þau
að hann fékk fisk-
samning afhentan
frá Norðurfangi í
tösku úr steinbíts-
roði, sem var hönn-
uð og saumuð af
Arndísi. Það varð
síðan til þess að tískuhönnuðinum leist
svo vel á töskuna að hann fékk áhuga á
að skoða þann möguleika að framleiða
slíkar töskur með eigin nafni.
Arndís hefur haft margar sýningar á
verkum sínum. A fyrstu þremur sýning-
um hennar voru eingöngu reiðtygi, en
roðsýningar hennar eru orðnar sex.
Hún hefur haldið sýningar hér á landi
og einnig á Norðurlöndum og í Frakk-
landi. Sýningarnar hafa vakið athygli og
hvarvetna hlotið góða dóma. Þar hafa
meðal annars verið töskur af mismun-
andi gerðum og stærðum eins og með-
íylgjandi myndir sýna og litasamsetn-
ingin gerir þær enn þá sérstakari. Skálar
Arndísar eru einnig óvenjulegar og sýna
að efnið býður upp á marga möguleika
bæði hvað varðar form, lögun og litaval.
En gerð þessara muna, eins og reyndar
allt handverk, byggist fyrst og fremst á
þeim hönnuði sem fer um það hönd-
um.
Arndís selur vörur sínar í versluninni
Kirsuberjatrénu á Vesturgötu 4 í
Reykjavík.
Vinnustofa hennar er á Laugavegi 83.
Guðrún Hafsteinsdóttir
Ein af nýrri töskum Arndísar. Eigandi GuðríSur Ragnarsdóttir.
Skál á sýningu í Danmörku. Hugvitssemin í skreytingu skilar sér vel.
19