Málfríður - 15.05.1999, Blaðsíða 23

málum.Við erum svo lítið samfélag að við
getum ekki ætlast til þess að aðrir lagi sig
að okkur, heldur verðum við að laga okk-
ur að hinum stóra heimi.
I þriðja lagi á tungumálakennsla við
Háskóla Islands að vera í samræmi við þær
greinar sem kenndar eru. Sumar náms-
greinar krefjast þess að nemendur geti les-
ið helstu fræðimenn sinna greina á því
tungumáli sem þeir skrifuðu. Aðrar ætlast
til þess að nemendur geti nýtt fræði sín á
erlendri grundu. Því verður hver deild og
hver skor að skilgreina þörfina á tungu-
málakennslu í sínu fagi. I sumum greinum
má gera ráð fyrir að nemendur séu hvatt-
ir til að taka tungumál sem val og veittar
séu einingar fyrir það. Núna er viðskipta-
fræðin eina greinin sem tekur á tungu-
málakennslu af alvöru og lítur á kunnáttu
í viðskiptaþýsku, -frönsku, -spænsku og -
ensku sem lið í því að þjálfa og móta sam-
keppnisfæra viðskiptafræðinga sem þurfa
að eiga viðskipti um allan heim.Við vit-
um vel að með samruna Evrópu leitar
fleira háskólagengið fólk út fyrir lands-
steinana í atvinnuleit og þá eru viðkom-
andi ekki spurðir um vegabréf heldur
skírteini sem kveða á um menntun þeirra
og tungumálakunnáttu. Góð menntun
kemur til lítils gagns utan Islands ef við
getum ekki komið hugmyndum okkar frá
okkur á sómasamlegan hátt.
í fjórða lagi þarf Háskóli Islands að
mynda sér skoðun á því hvernig fagfólk
stofnunin kýs að útskrifa úr einstökum
tungumálum. Hvað kann góður nemandi
með B.A. próf í spænsku? Kannski er
betra að spyrja: Hvað á hann að kunna?
Hann verður í það minnsta að búa yfir
nægilega mikilli þekkingu til að geta gert
tungu og menningu Spánar og
Rómönsku Ameríku góð skil, enda kveða
landslög á um að viðkomandi megi kenna
spænsku í framhaldsskólum landsins.
Lengi hefur loðað við tungumálanám að
það sé hvorki fugl né fiskur, kannski góð
undirstaða fýrir flugfreyjur og þá sem vilja
kynna ferðamönnum Island. Þetta eru
fordómar sem auðvelt er að afsanna með
námi sem er á háu plani og vel skipulagt.
Nemendur í spænsku fá innsýn í málvís-
indi og fara yfir helstu verk bókmennta-
sögunnar. Okkar helsta vandamál í
spænskunni er nú reyndar að við erum
ekki að fást við eitt land, heldur hvorki
meira né minna en 22 lönd og 350 millj-
ónir manna. Þar að auki höfum við úr allt
of miklu að moða. Spánveijar eiga þvílíkt
safn meistarastykkja og Rómanska Amer-
íka ein og sér gæti veitt okkur nægilegt
lestrarefni til margra ára. Kanóninn er stór
og ekki auðvelt að afgreiða þessar bók-
menntir á örfáum kúrsum.
Að lokum: Nýverið tók Tungumála-
miðstöð Háskóla Islands til starfa og með
tilkomu hennar gefst tækifæri til að end-
urskoða tungumálakennslu við stofnunina
og veita henni þann sess sem hún á skilið.
I framtíðinni er ætlunin að bjóða upp á
tungumálanámskeið fyrir alla nemendur
H.I. og bendi ég á grein Eyjólfs Más Sig-
urðssonar um þetta efni. Hann veitir
tungumálamiðstöðinni forstöðu. Kennsla
tungumála er til dæmis dreifð um alla há-
skólalóðina. Kennarar geta ekki einu sinni
haft landakort hangandi uppi þar sem þeir
kenna. (Og umsókn tungumálakennara í
tækjakaupasjóð í fýrra um að kaupa
landakort var synjað!) Háskólar í Banda-
ríkjunum leggja höfuðáherslu á að skapa
stemmningu þess lands sem í hlut á hvegu
sinni og er jafnan talað um spænska eða
þýska húsið á háskólalóðum þar. Ur þessu
þarf að bæta við Háskóla Islands ef við
ætlum að láta nemendum okkar góða
menntun í té. Tungumálamiðstöðin er
stórt skref í rétta átt.
... með samruna
Evrópu leitar
fleira háskóla-
gengið fólk út
fyrir landsstein-
ana í atvinnuleit
og þá eru við-
komandi ekki
spurðir um
vegabréf heldur
skírteini sem
kveða á um
menntun þeirra
og tungumála-
kunnáttu.
Góð menntun
kemur til lítils
/■
gagns utan Is-
lands ef við get-
um ekki komið
hugmyndum
okkar frá okkur
á sómasamlegan
hátt.
Margrét Jónsdóttir,
lektor í spænsku við
Háskóla íslands.
23