Vinnan - 01.09.1992, Qupperneq 10

10 - ---------------------------------------------
Lífeyrissjóðirnir:
Eru valkostirnir
sameining
eða greiðsluþrot?
í vor ákváðu stjórnir tveggja lífeyrissjóða, Lífeyrissjóós málm- og skipasmióa og LífeyrissjóSur bygg-
ingamanna, aS sameina sjóbina og starfa í framtíSinni undir heitinu Sameinaði lífeyrissjóðurinn.
Sameiningin er sérstök fyrir þær sakir að þaö hefur reynst afar erfitt ab sameina lífeyrissjóöi þrátt
fyrir yfirlýst markmiö hagsmunaaðila aö fækka sjóðum.
Margir lífeyrissjóðir sjá ekki fram á
að geta staðið við skuldbindingar
sínar þegar fram í sækir og það er
sá hvati sem knýr áfram viðleitni
manna til að sameina sjóðina. Með
sameiningu telja forsjármenn sjóð-
anna sig ná fram hagkvæmari
rekstri, sterkari stöðu til að ávaxta
sjóðina og ekki síst dreifingu á
áhættu.
Sameining lífeyrissjóða málm- og
skipasmiða annarsvegar og bygginga-
manna hinsvegar er reyndar enn sem
komið er meira í orði en á borði. Eftir er
að leysa það vandamál sem iðulega kem-
ur í veg fyrir sameiningu sjóða, en það er
að samræma réttindi þeirra tveggja liópa
sem að nýja sjóðnum standa.
- En það er búið að ákveða að leysa
það vandamál, segir Benedikt Davíðsson
sem undirbjó stofnun Sameinaða lífeyris-
sjóðsins fyrir hönd byggingamanna.
Benedikt þekkir vel til starfsemi lífeyris-
sjóða og hefur í tvígang verið formaður
Sambands almennra lífeyrissjóða.
Það er nokkum vegin víst að það
verður að færa niður réttindi bygginga-
manna til að ná jafnvægi milli sjóðanna.
Það er vegna þess að Lífeyrissjóður
byggingamanna stendur verr heldur en
Lífeyrissjóður málm- og skipasmiða. Að
hluta til er bágt ástand Lífeyrissjóðs
byggingamanna skýrð með því að eignir
þeirra sjóða sem árið 1970 stofnuðu til
sjóðsins, Lífeyrissjóður málara og Líf-
eyrissjóður trésmiða, brunnu á verð-
bólgubáli áttunda áratugsins. Skuldbind-
ingar Lífeyrissjóðs byggingamanna eru
samt sem áður í fullu gildi. Onnur ástæða
fyrir síðri stöðu sjóðs byggingamanna er
að meðalaldur þeirra er hærri en málm-
og skipasmiða.
Búist við harðri gagnrýni
Engum er geðugt að sjá lífeyrisrétt
sinn skertan og það á eftir að reyna á það
hversu illa skerðingin kemur við sjóðfé-
laga. Stofnendur Sameinaða lífeyris-
sjóðsins ákváðu að haga málum þannig
að til að byrja með verða gömlu sjóðimir
tveir deildir í nýja sjóðnum sem hóf að
taka við greiðslu iðgjalda þann 1. júní
síðastliðinn. í árslok verður gerð úttekt á
gömlu sjóðunum og á grundvelli þeirrar
VEftir Pál Vilhjálmsson
Myndir Róbert
niðurstöðu verður tekin ákvörðun um
endanlega ráðstöfun á sjóðunum tveim.
Benedikt Davíðsson býst við því að
lífeyrisréttindi byggingamanna verði
færð niður. Hann segir byggingamenn
gera sér ljóst að eins og staðan er í dag
lofar lífeyrissjóður þeirra of miklum rétt-
indum miðað við þau iðgjöld sem greidd
eru í sjóðinn. Byggingamenn gerðu ítar-
lega athugun á lífeyrissjóðsmálum sínum
fyrir fjómm árum og stóðu fyrir umræð-
um um framtíðarhorfur. Þrátt fyrir að
jarðvegurinn hafi þannig verið undirbú-
inn gerir Benedikt ekki ráð fyrir að
skerðing á lífeyrisréttindum verði tekin
með þegjandi þögninni.
- Við búumst við að fá á okkur harða
gagnrýni, segir Benedikt og bætir við, -
en við erum komnir með harðan skráp.
Upphafið að sameiningu Lífeyrissjóðs
málm- og skipasmiða og Lífeyrissjóðs
byggingamanna má rekja til þess að þeir
Benedikt Davíðsson og Guðmundur
Hilmarsson, formaður bíliðnafélagsins,
fóm að tala sama fyrir hálfu öðm ári um
mögulega sameiningu. Þegar ljóst varð
að sameining var raunhæfur möguleiki
var haft samband við forsjármenn Líf-
eyrissjóðs rafiðnaðarmanna.
Viðræður vom enn óformlegar og að-
ilar komu sér saman um að gera trygg-
ingafræðilega úttekt á sjóðunum þrem
áður en ákvörðun yrði tekin um að fara í
samningaviðræður. Niðurstaða úttektar-
innar lá fyrir á miðju síðasta ári.
Samkvæmt niðurstöðunni stóð Lífeyr-
issjóður Rafiðnaðarmanna best. Meðal-
aldur rafiðnaðarmanna er um fimm ámm
lægri en hjá byggingamönnum og fjómm
ámm lægri en hjá málm- og skipasmið-
um. Meðalaldur félagsmanna í lífeyris-
sjóði hefur mikil áhrif á afkomu sjóðsins
þar sem útgjöld vaxa eftir því sem ellilíf-
eyrisþegum fjölgar. Rafiðnaðarmenn em
jafnframt taldir „ódýrari" lífeyrissjóðs-
hópur vegna þess að þeir slasast sjaldnar
en kollegar þeirra í hinum tveim sjóðun-
um og þar af leiðandi þiggja þeir hlut-
fallslega lægri örorkulífeyrir. Þessar tvær
ástæður vógu þungt þegar rafiðnaðar-
menn ákváðu að draga sig úr viðræðum
um sameiningu lífeyrissjóðanna.
Þriðja ástæðan, að sögn Þorsteins
Húnbogasonar starfsmanns Lífeyrissjóðs
rafiðnaðarmanna, var sú að rafiðnaðar-
mann töldu hættu á að missa áhrif á
stjóm nýja sjóðsins og að tengsl sjóðfé-
VINNAN