Bæjarins besta - 04.06.1997, Síða 7

MIÐVIKUDAGUR 4. JÚNÍ 1997 7
öðrum að meirihluta þjóðarinnar finnst þetta kerfi vera rekið
fyrir hina fáu á kostnað hinna mörgu.“
Arnar Barðason:
„Það sem
fer upp, kemur
aftur niður“
Arnar Barðason var næstur í pontu og tók upp hanskann fyrir
Sighvat Björgvinsson, sem honum fannst verið vegið að, hálfu
sjávarútvegsráðherra.
„Mér þótti leiðinlegt þegar Þorsteinn var að höggva að Sighvati
Björgvinssyni, að honum fjarstöddum, vegna ummæla Sighvats
um að lífeyrissjóðirnir væru að leggja tugi milljóna í fjárfestingu
í sjávarútveginum. Ég er sammála Sighvati í þessu og hef aldrei
áður verið eins sammála krata. Það er hryllilegt þegar fólk er að
sóa annarra manna peningum í vitleysu. Ég segi vitleysu vegna
þess að hlutafjárverðmæti sjávarútvegsfyrirtækja eru í
undantekningartilfellum byggð á rekstrarforsendum. Þau eru
byggð á kvóta sem er eign. Hvað þurfa þessi félög síðan að
hagnast mikið til að lífeyrissjóðurinn geti borgað okkur út
ellilífeyrinn, okkur sem nú er verið að skikka til að borga í þessa
sjóði. Mér finnst það vera ábyrgðarleysi að vera skylda okkur til
að borga í sjóði sem henda svo peningunum svona. Einhvern
tímann kemur að því að kvótakerfið verður afnumið vegna þess
að það sem fer upp, kemur aftur niður,“ sagði Arnar. Hann lagði
jafnframt að ráðherra að ganga frá þeim lausa enda sem dagakerfi
krókabáta væri, en hann líkti því við tímasprengju sem tifaði
hægt og rólega.
Sveinbjörn
Jónsson:
„Trillusjómaðurinn
vinnur víst vinnu
sína út frá tölum
Hafró“
Þá var röðin komin að Sveinbirni Jónssyni, trillukarli á
Suðureyri, sem rakti í talsvert löngu máli útreikninga sína á
rannsóknargögnum Hafrannsóknarstofnunar. Hann lýsti trausti
sínu á rannsóknum fiskifræðinga en dróg í efa stærðfræðikunn-
áttu þeirra. Að minnsta kosti varð niðurstaðan önnur en niðurstaða
fiskifræðinganna, þegar Sveinbjörn setti tölur Hafrannsóknar-
stofnunar í tölvuna sína.
Kenningar Sveinbjörns eru athyglisverðar og gerði hann
nokkuð góða grein fyrir þeim í viðtali sem BB átti við hann í
upphafi árs og verður því ekki farið nánar út í þá sálma að þessu
sinni. Sveinbjörn færði sjávarútvegsráðherra súluritsmyndir þar
sem niðurstöður hans koma fram og bað hann um að hengja þær
upp á áberandi stað í ráðuneytinu. Jafnframt bað hann Þorstein
um að segja, ef einhver myndi spyrja:
„Þetta er gjöf sem mér var færð vestur á fjörðum af einhverjum
trillusjómanni sem telur sig geta reiknað út framleiðslugetu
þorskstofna og líkra tegunda, út frá stofnformi einu saman.
Hann vinnur víst vinnu sína út frá tölum Hafrannsóknarstofnunar
og einhvern veginn fær hann þetta út.“
Halldór Her-
mannsson:
„Má grafa yfir þá
með jarðýtu og ég
skal hjálpa til“
Loks var komið að þætti Halldórs Hermannssonar, frá Ísafirði,
sem fór vítt og breitt um hin ýmsu svið kvótakerfis og
sjávarútvegsmála. Halldór kvaðst sannfærður um að kvótinn
væri orðinn eign útgerðarmanna eftir afgreiðslu frumvarpsins
um samningsveð og bað menn um að banka upp á hjá sér eftir
svona 15 ár ef í ljós kæmi að hann hafi haft rangt fyrir sér. Hann
benti jafnframt á afleiðingar afnáms línutvöföldunar og sagði að
línuskip hefðu verið að seljast um allar jarðir síðan tvöföldunin
var tekin af.
Halldór lét ekki staðar numið og gagnrýndi kvótasetningu
steinbíts.
„Það er sagt í lögunum um fiskveiðistjórnunina að ekki skuli
settur kvóti á tegundir nema þörf sé á vegna ofveiði eða minnkandi
stofnstærðar. Steinbíturinn hefur aldrei verið ofveiddur og veiðin
hefur verið 13-17 þúsund tonn í fjölda ára. Samt sem áður er
þetta gert og mönnum eru færðir 2,3 milljarðar til eignar.“
Ýmsir stjórnmálamenn fengu pillur frá Halldóri og var Jón
Baldvin Hannibalsson einn af þeim:
„Hvað gerðist með hann Jón Baldvin sem hélt 150 fundi um
árið og spurði: hver stal Íslandi? hver á Ísland? Svarið er
aukaatriði en ég segi; Íslandi var stolið á meðan Jón Baldvin var
á þessum 150 fundum. Hann gerði það líka mögulegt með setu
í ríkisstjórnum. Hvað með forsetann okkar hann Ólaf Ragnar?
Hann sat yfir þessu á meðan þessu var hleypt í gegn. Nú situr
hann og núir hendur á maga sínum í skjóli á Bessastöðum. Hinn
bíður eftir því að fá sendiherraembætti í Washington.
Ég er ekki vinstri maður, ég var maður þeirra Ólafs Thors og
Bjarna Ben. Ég var maður sjálfstæðismanna en ekki bara maður
manna sem hugsuðu eingöngu um einkavini sína - að einkavæða
fyrir þá sjálfa og hugsa um 8% þjóðarinnar. Bjarni Ben og
Ólafur Thors hugsuðu um meira en 8% þjóðarinnar. Ef þessir
vinstri menn koma sér ekki saman í einn flokk, þá má grafa yfir
þá með jarðýtu og ég skal hjálpa til,“ sagði Halldór Hermannsson
meðal annars. Hann ítrekaði þá skoðun sína að útgerðarmenn
ættu kvótann og sagði: „Ég vona bara að hann Þorsteinn fari ekki
að segja okkur á sjómannadaginn að þjóðin eigi þetta. Guð minn
almáttugur - það yrði hræðilegt áfall.“
Ísafjörður
200 þátttakendur
á landsþingi Lions
Um helgina var landsþing
Lions á Íslandi haldið á
Ísafirði. 210 fulltrúar mættu
til leiks ásamt 105 mökum
og voru þeir flestir aðkomnir.
Dagskrá þingsins samanstóð
af skólum fyrir verðandi
embættismenn innan Lions-
hreyfingarinnar, þ.e.a.s. fyrir
verðandi formenn, gjaldkera
og ritara, ásamt þingum fyrir
umdæmi A og B, en landinu
er skipt í tvö umdæmi. Á
laugardaginn fór svokallað
fjölumdæmisþing fram í
íþróttahúsinu á Torfnesi, en
það er aðalfundur allra Lions-
manna á landinu.
Á föstudagskvöld var sam-
eiginlegur 360 manna kvöld-
verður í íþróttahúsinu og á
laugardagskvöld var svo
lokahófið haldið með miklum
glæsibrag á sama stað, en þar
mættu um 390 manns. Að
sögn Ásgeirs Sólbergssonar,
sem tók þátt í undirbúning-
num fyrir hönd Lionsklúbbs
Bolungarvíkur, gekk þing-
haldið eins og best verður á
kosið. Aðkomnir fulltrúar
voru ánægðir með skipulagn-
inguna og sérstaklega með
það að hinir margvíslegu
þættir þinghaldsins skyldu
haldnir á nánast sama svæð-
inu, þ.e.a.s. í Framhaldsskóla
Vestfjarða og í íþróttahúsinu.
Ásgeir segir að nánast allt
gistirými á svæðinu hafi ver-
ið fullnýtt vegna þingsins en
Lionsmenn gistu m.a. á Hótel
Ísafirði, Framhaldsskóla
Vestfjarða, Föndurloftinu,
Gistiheimili Áslaugar, Núpi
og Alviðru. Hann segir að
vel hafi gengið að breyta
íþróttahúsinu í „veitinga-
hús“, en m.a. voru smíðaðir
barir, svið og dansgólf ásamt
því að gangar voru teppa-
lagðir. Einnig þurfti að koma
upp aðstöðu til uppvasks og
stólum og borðum var safnað
saman víðs vegar að. Ásgeir
segir að æskilegt væri að
íþróttahúsið ætti þann búnað
sem þarf til þinghalds sem
þessa og það hljóti að verða
svo í framtíðinni.
Vestfirðir
Gönguferðir um
Hornstrandir og
hjólreiðar
Rúta og reiðhjól er nýjung
í ferðaþjónustu á Vestfjörð-
um sem Vesturferðir standa
að í samvinnu við aðra ferða-
þjónustuaðila. Ferðamönnum
verður boðið að aka og hjóla
til skiptis á ákveðnum leiðum
sérleyfishafa og mun mark-
miðið með þessu framtaki
vera að Vestfirðir verði
kynntir sérstaklega fyrir
hjólreiðafólki og því auðveld-
að að ferðast um fjórðunginn.
Skipulagðar verða ákveðnar
leiðir og verður hægt að að
hefja ferð og ljúka á þremur
stöðum á Vestfjörðum.
Gönguferðir um Horn-
strandir þar sem áhersla verð-
ur lögð á sögu og menningu
svæðisins, er önnur nýjung í
ferðatilboðum Vesturferða. Í
ferðunum verður þátttakend-
um gefið tækifæri til að fræð-
ast um lifnaðarhætti fólksins
sem byggði Hornstrandir og
þá sögu sem er að finna á
þessum slóðum. Hver ferð
tekur sex daga og hefst með
göngu um Ísafjörð og þátt-
töku í Sumarkvöldi í Neðsta-
kaupstað. Síðan verður siglt
til Aðalvíkur þaðan sem
gengið verður í áföngum til
Hesteyrar og Grunnavíkur
þar sem gist verður í húsum.
Að sögn Sigríðar Kristjáns-
dóttur, hjá Vesturferðum, er
gönguferð um Hornstrandir
boðin á kynningarverði, 35
þúsund krónur og er ferð frá
Reykjavík innifalin ásamt
fæði, gistingu og leiðsögn.
Að sjálfsögðu stendur Vest-
firðingum til boða að fara í
ferðir þessar og er þeim bent
á að skrifstofa Vesturferða
er í Edinborgarhúsinu á Ísa-
firði