Börn og menning - 01.09.2012, Side 6

6
Viðtal við Juttu Bauer
Að gefa ímyndunaraflinu rými
Á dögunum kom út i íslenskri þýðlngu myndabókin í skóginum stóð kofi einn eftir þýska myndskreytinn og skopmyndateiknarann Juttu
Bauer. Jutta er einn þekktasti myndabókahöfundur Evrópu og bækur hennar hafa verið þýddar á yfir 20 tungumál. Eftir mörgum af
bókum hennar hafa verið gerðar teiknimyndir og það nýjasta er app eða smáforrit um bangsann Emmu. Fyrir bók sína Öskurmamma
fékk hún þýsku barnabókmenntaverðiaunin 2001 og árið 2010 voru henni afhent H.C. Andersen verðlaunin fyrir myndskreytingar, en
þau eru veitt á tveggja ára fresti á vegum alþjóðasamtaka IBBY. Jutta Bauer var á landinu í boði Mýrarhátíðarinnar og hafði í æði mörgu
að snúast; hún opnaði sýningu á myndum sínum, hélt vinnunámskeið og tók þátt í pallborðsumræðum. Þessi skemmtilega og skapandi
kona gaf sér samt tíma til að setjast niður í Norræna húsinu og ræða við Börn og menningu um ferilinn, myndabækur og listina - auk
þess að syngja dálítið fyrir viðmælanda.
Hvernig stóð á þvi að þú byrjaðir að
skrifa barnabókmenntir?
Það var líklega vegna þess að ég gat ekki gert
neitt annað. (skóla var ég léleg í stærðfræði
og ýmsum öðrum fögum, meira að segja
íþróttum, en gat alltaf teiknað. Ég hugsaði
því með mér að ég ætti að leggja rækt við
það sem ég kynni—til þess að bæta hitt
upp ef svo má segja. Mér fannst slæmt
þegar aðrir vissu að ég hefði bara fengið 6
í stærðfræði í skólanum og hugsaði þá með
mér: „Ég get teiknað hest, ekki þúl". Með
tímanum fór fólk að segja við mig að ég ætti
að verða teiknari eða listamaður, og ég trúði
því, ekki bara vegna þess að bæði foreldrar
mínir og kennarar sögðu það heldur vegna
þess að þetta var það eina sem ég kunni!
Ég get sungið svolítið og eldað mat, en að
teikna er það sem ég geri best.
Jutta fæddist nálægt Hamborg 1955 og
stundaði listnám við Fachhochschule fur
Gestaltung (nú HAV) á árunum 1975
til 1981. Ég spurði hana hvort hún
hefði alltaf ætlað sér að myndskreyta
barnabækur.
Nei; þegar ég var í námi vildi ég verða
skopmyndateiknari og beina pennanum að
stjórnmálum og öðru slíku, en sú sem kenndi
það fag hafði frétt af mér og sagðist ekki
vilja þessa brjáluðu stelpu í tímum hjá sér! Á
þessum tíma gátu kennararnir ráðið því sjálfir