Morgunblaðið - 11.01.2021, Side 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 11. JANÚAR 2021
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Seltjarnarnes Námskeiðin í leir og gleri eru í samráði við
leiðbeinendur. Kaffikrókurinn á Skólabraut er eingönguopinn fyrir
íbúa Skólabrautar 3-5. Jóga í salnum á Skólabraut kl. 10.00 fyrir íbúa
á Skólabraut og kl. 11.00 fyrir íbúa utan úr bæ. Samveran í salnum kl.
13.00 er eingöngu fyrir íbúa á Skólabraut. Munum grímuskylduna í
félagsaðstöðunni og aðrar persónulegar sóttvarnir.
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
 Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
 Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
 Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
 Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
 Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Húsviðhald
Borðað of mikið yfir
hátíðarnar ?, og er
erfitt að gera það
sem þarf að gera ?
Tek að mér ýmisskonar húsaviðhald ofl.,ofl.
Uppl. í síma 847 8704
manninn@hotmail.com
✝ Kristinn ÓlafurKristinsson
fæddist í Reykjavík
2. júlí 1963. Hann
varð bráðkvaddur
til sjós 30. desem-
ber 2020. For-
eldrar hans voru
Kristinn Ólafsson
vélstjóri, f. 27. des-
ember 1935, d. 28.
júlí 1963, og Árdís
Sveinsdóttir, f. 5.
nóvember 1942 í Reykjavík. Síð-
ari maður Árdísar er Kjartan
Gunnarsson vélstjóri, f. 10.
mars 1934 á Njálsstöðum í Ár-
neshreppi á Ströndum, og gekk
líffræði, sem lauk með meist-
aragráðu árið 2010. Við rann-
sóknir sínar rannsakaði hann
hrygningargöngur laxa á
vatnasviði Laxár í Aðaldal og
kortlagði botngerð og aðra um-
hverfisþætti. Kristinn stundaði
sjómennsku til fjölda ára, einn-
ig vann hann að rannsóknum
fyrir Fiskistofu og Veiðimála-
stjórn.
Útförin fer fram 11. janúar
2021 klukkan 13 frá Fossvogs-
kirkju. Vegna samkomutak-
markana verða aðeins nánasta
fjölskylda og vinir viðstödd út-
förina. Hægt verður að fylgjast
með streymi af athöfninni á
youtube á slóðinni utfor-
kristins-olafs.is. Stytt slóð á
streymið: http://utfor-kristins-
olafs.is/
Virkan hlekk á slóð má finna
á:
https://www.mbl.is/andlat
hann Kristni í föð-
urstað. Kristinn
átti þrjár systur,
Sigrúnu Krist-
insdóttur, f. 1960,
Valdísi Kjart-
ansdóttur, f. 1965,
og Gunnhildi Kjart-
ansdóttur, f. 1970.
Kristinn átti
einn son, Skúla
Jón, f. 1986, barns-
móðir Unnur Þóra
Skúladóttir, f. 1966.
Meðfram vinnu stundaði
Kristinn nám í framhalds-
skólum og að því loknu fór
hann í Háskóla Íslands og lærði
Hann Kiddi er dáinn, hann er
bara farinn frá okkur. Þetta eru
ein erfiðustu orð sem ég hef heyrt.
Frá því við vorum unglingar höf-
um við verið góðir vinir og lengi
vel vorum við í sama vinahópnum,
sem enn og aftur er höggvið skarð
í. Samleið okkar hefur verið mikil í
gegnum árin og varð ég þeirrar
gæfu aðnjótandi að hafa þig við
hlið mér í mörgum af stórum
stundum lífs míns. Fyrstu íbúðina
okkar keyptum við saman. Þú
varst á hliðarlínunni ef Bragi næði
ekki í fæðingu Bríetar. Þú fórst og
keyptir fyrstu bleyjurnar á hana
því hún þurfti svo litlar og fengust
ekki í venjulegri búð. Keyrðir okk-
ur heim af fæðingardeildinni,
varst skírnarvottur hennar.
Mættir austur í skírnir hinna
barnanna líka. Varst bílstjórinn
minn/okkar í brúðkaupinu og
vandaðir þig svo við að keyra
virðulega og ég svo spennt að ég
hnippti í þig og sagði: „Þú mátt al-
veg keyra hraðar.“ Ég hringdi
reglulega í þig og á eftir að sakna
þess að heyra í þér. Nú sitjum við
ástvinir þínir og syrgjum góðan
bróður og vin. Elsku Kiddi, þakka
þér fyrir allt sem við áttum saman
á lífsleiðinni.
Þín systir,
Valdís.
Elsku Kiddi bróðir minn. Mikið
er sárt að kveðja þig.
Ég er svo glöð að þú skyldir
koma í heimsókn 19. desember sl.
Við áttum svo frábæra stund sam-
an, drukkum freyðivín sem þú
færðir mér, ég, þú og Óli. Þú varst
svo glaður og það geislaði af þér.
Þú talaðir um að þú ætlaðir að
flytja í bæinn næsta haust en þú
vildir eiga sumarið í Grundarfirði
við veiðar og ganga á fjöll. Ég veit
líka að þú vildir gefa mömmu og
pabba meiri tíma því þú hugsaðir
svo vel um þau. Þú varst þeim
ómetanleg hjálp undanfarin ár.
Eftir að þú borðaðir hjá okkur
fórstu vestur og frétti ég að þú
hefðir sungið alla leiðina því þú
varst svo hamingjusamur. Það er
gott að hugsa til þess.
Það var svo gaman að fylgjast
með þér innrétta íbúðina þína sem
þú lagðir svo mikla orku og tíma í.
Þar sáum við hve vinnubrögðin
þín voru ótrúlega góð, allt úthugs-
að og vel gert, fallegt og snyrti-
legt. Þú varst svo stoltur af henni
og ég stolt af þér.
Þú varst frábær stóri bróðir og
ég leit alltaf svo upp til þín. Þú
hafðir alltaf tíma fyrir mig og
varst áhugasamur um hvað ég var
að gera. Fallegur varstu,
skemmtilegur og með sterkan
persónuleika, fróður, duglegur,
hreinn og beinn.
Ég sakna þín.
Gunnhildur V.
Kjartansdóttir.
Sólin var farin að hækka ögn á
lofti eftir vetrarsólhvörf og næst-
síðasti dagur ársins var einstak-
lega fallegur og veður stillt þegar
Kiddi bróðir minn varð bráð-
kvaddur. Þá dró ský fyrir sólu í
huga okkar, svo óraunverulegt að
hann væri ekki lengur á meðal
okkar. Við deildum saman gleði
síðastliðinna jóla hjá foreldrum
okkar og eins á hans heimili. Þar
ræddum við framtíðina og það
sem hann sá fyrir sér að myndi
verða áhugavert að stefna að á
komandi vori. Við sáum fram á
fleiri sameiginlegar stundir þar
sem veiðiferðir og gönguferðir
yrðu efst á lista en lítið varð um
þær síðasta ár.
Kiddi var náttúrubarn sem
nýtti hverja lausa stund til að
veiða, útiveru, skíðaferða á vetr-
um og ferðalaga um víðan heim.
Börnunum okkar leiðbeindi hann
um réttu handtökin við að blóðga
silung og hvernig ætti að beita sér
við veiðarnar. Kiddi horfði alltaf
fram á við, hlakkaði til nýrra
áskorana og verkefna í leik og
starfi. Hans er nú sárt saknað en
góðar minningar lifa áfram í huga
okkar og hjarta.
Sigrún systir.
Þegar Kiddi kom í heimsókn til
okkar Gunnhildar í Hafnarfjörð-
inn rétt fyrir jól renndi ég ekki
grun í að þetta yrði í síðasta skipt-
ið sem við hittumst. Hann kom
færandi hendi með freyðivín, enda
hafði Gunnhildur litla systir hans
orðið fimmtug tveimur dögum áð-
ur. Við áttum góða stund með hon-
um sem gott er að minnast þegar
sorgin sækir að.
Það verður að segjast eins og er
að það kom nokkurra ára tímabil
þar sem Kiddi vildi lítið með okkur
hafa og gilti það einnig um suma
aðra í fjölskyldunni sem og í vina-
hópi hans. En fyrir nokkrum ár-
um breyttist þetta og hann fór að
hafa meiri samskipti við fjölskyld-
una og gamla vinahópinn. Fór að
fræða okkur um framtíðaráform-
in, bæði varðandi það að flytja á
höfuðborgarsvæðið, væntingar
um vinnu sem og það að eyða
næsta sumri á Grundarfirði, veiða
á stöng og stunda aðra útivist. Á
svipuðum tíma og hann „kom til
baka“ inn í líf okkar keypti hann
nánast fokhelda íbúð í parhúsi á
Grundarfirði og eyddi miklum
tíma í að fullgera hana. Nú stend-
ur íbúðin tilbúin með frábært út-
sýni í átt að Kirkjufelli og út yfir
Grundarfjörðinn, til vitnis um
hans faglegu vinnubrögð, elju og
natni.
Það að Kiddi skyldi flytja í
Grundarfjörðinn fyrir nokkrum
árum var mikil blessun fyrir
tengdaforeldra mína, ekki síst
Dídí enda alzheimersjúkdómurinn
farinn að herja á tengdapabba.
Reyndist það ómetanlegt að hafa
Kidda fyrir vestan, bæði var hann
duglegur að sinna ýmsu sem gera
þurfti heima við og veitti þeim
einnig nauðsynlegan félagsskap á
Covid-tímum.
Já missir hennar Dídíar er mik-
ill og Kjartan, ja ekki veit ég alveg
hvort hann áttar sig á að Kiddi sé
dáinn, en hann saknar þess örugg-
lega að hitta „manninn sem býr
þarna“.
Fjölskyldu Kidda, ættingjum
og vinum sendi ég innilegar sam-
úðarkveðjur.
Ólafur Erlendsson.
Kiddi frændi minn er dáinn og
ég sakna hans. Hann var góður
frændi. Hann ferðaðist mikið og
stundum með mér og mömmu
minni á Íslandi. Hann var bara
frábærasti frændi sem ég hef átt.
Þegar ég var lítill gaf hann mér
veiðistöng og kenndi mér að veiða.
Hann var alltaf góður við mig.
Haraldur Þorgeirsson.
Ég hef þekkt Kidda frænda frá
því ég man eftir mér. Hann hefur
alltaf verið hluti af lífinu og ég hélt
að það yrði alltaf þannig. Það er
óskiljanlegt og óbærilegt að hann
skuli vera farinn.
Hann mun aldrei aftur hringja
og kynna sig með: „Hæ, þetta er
Kiddi frændi þinn.“ Við munum
aldrei aftur þrasa um heimsmálin
og hann kemur ekki oftar í kaffi.
Kiddi frændi minn var fallegur
og fróður. Hann var bráðgreindur
og hörkuduglegur. Það var þó
ekki það sem gerði hann svo ein-
stakan og elskuverðan. Það var
einlægni hans, falsleysi og hrein-
skiptni. Kiddi var sannur. Ef hann
var pirraður, þá var hann pirrað-
ur. Ef hann var glaður þá var hann
glaður. Hann reyndi ekki að vera
eða sýnast öðruvísi en hann var.
Það er auðvelt að treysta þeim
sem maður veit að segir satt. Það
var líka alltaf hægt að treysta því
að hann væri til staðar þegar á
þurfti að halda. Hann var góður og
greiðvikinn án þess að vera þókn-
ari. Hann var einfaldlega góður
maður með hjartað á réttum stað.
Kiddi var ekkert sérstaklega
málglaður og tranaði sér ekki
fram. Eins og gjarnt er um fólk
sem er góðum gáfum gætt var
hann sjálfum sér nógur og undi
sér einn með sjálfum sér á ferða-
lögum og í fallegri náttúru. Undir
rólegheitayfirborði Kidda var
djúpur andi og miklar tilfinningar.
Hann hafði brennandi áhuga á svo
mörgu og vissi svo margt. Hann
hafði þó enga þörf fyrir að sýna
heiminum hvað hann var klár né
þurfti hann að sanna sig fyrir ein-
um né neinum.
Þrátt fyrir hæversku og lítillæti
hafði Kiddi ákveðnar skoðanir á
hlutunum og það gat fokið í hann
þegar honum var misboðið. Eins
og almennilegum frændsystkin-
um sinnaðist okkur stundum og
það var þá oftast vegna ólíkra
skoðana á nauðaómerkilegum
hlutum eins og stjórnmálum.
Það voru allir sáttir síðastliðið
sumar þegar slegið var upp
óvæntri veislu hjá Dídí og Kjart-
ani í Grundarfirði. Það var
ógleymanlegur dagur og and-
rúmsloftið fullt af einlægri vænt-
umþykju og virðingu.
Ég minnist Kidda frænda með
þakklæti og elsku. Hann var mér
og Haraldi syni mínum einstak-
lega góður og við munum varð-
veita minningu um góðan dreng
það sem eftir er.
Ég votta foreldrum Kidda,
þeim Dídí og Kjartani, syni hans
Jóni Skúla, systrum hans, Sig-
rúnu, Valdísi og Gunnhildi, og fjöl-
skyldum þeirra mína innilegustu
samúð.
Ásta Kristrún Ólafsdóttir.
Nýtt ár gengið í garð 2021. Það
var á nýársdag að ég fékk símtal. Í
því bárust þær fréttir að Kiddi
vinur minn væri dáinn. Fréttir
sem ég átti ég bágt með að trúa
eða meðtaka. Hvílíkar hörmunga-
fréttir í blábyrjun árs. Hvernig
gat það staðist að Kiddi væri dá-
inn. Hann sem var alltaf ímynd
hreysti, aldrei veikur svo ég vissi
til, dáinn aðeins 57 ára að aldri.
Með okkur Kidda tókst góður
vinskapur á ungum aldri. Ég
minnist endalausra gönguferða
okkar um götur Grundarfjarðar
þar sem við spjölluðum um allt á
milli himins og jarðar, gjarnan um
trúmál eða stjórnmál. Það sem
gerði samræður okkar áhugaverð-
ar var að við vorum ekki alltaf
sammála og þurftum því að rök-
styðja skoðanir okkar til að geta
varið þær.
Í gegnum tíðina höfum við allt-
af haldið sambandi þótt stundum
hafi liðið nokkur ár á milli þess
sem við hittumst.
Kiddi var einn skemmtilegasti
einstaklingur sem ég hef kynnst á
lífsleiðinni, honum var það eðlis-
lægt að vera fyndinn og skemmti-
legur. Aldrei hef ég hlegið jafn
mikið og innilega eins og þegar ég
hef haft tækifæri á að umgangast
Kidda.
Það fór heldur ekki fram hjá
mér hvernig annað fólk laðaðist að
honum og hann var alltaf mið-
punktur athyglinnar þar sem
hann var.
Það var alltaf einhver ævin-
týraljómi yfir Kidda. Líklega
vegna þess að hann fór víða og
lenti í ýmsu. Sögur sem hann
sagði af ferðum sínum erlendis
gátu verið ansi svakalegar og
fengu stundum hárin í hnakkan-
um til að rísa. En nú er hann far-
inn í sína hinstu för allt of
snemma.
Farðu í friði kæri vinur.
Björn Karlsson.
Aðfangadagur jóla 2020. Yfir
landið gekk sunnan hvassviðri
með stormi og rigningu. Það er
þekkt í Grundarfirði að í slíkri
vindátt verði vindhviðurnar kraft-
meiri en í öðrum áttum, og ekki
bætti úr hve mikið rigndi. Við
Kiddi ákváðum að fara í bíltúr í
storminum til að skoða hve lækir
og ár, sem „um vordag í sólheitri
blíðu“ breyttust og urðu „að skað-
ræðisfljóti“ í slíku veðri. Við
stöldruðum við Grundarána,
horfðum á fossinn og ræddum að
fara saman í sumar og ganga upp
fjallgarðinn. Samvera okkar um
jólahátíðina kallaði einnig fram
gamlar minningar og boðuðu nýj-
ar samverustundir til útiveru,
gangna og veiða. Það voru þessi
atriði sem stóðu honum næst;
náttúran, umhverfi hennar og allt
sem í henni lifir.
Kiddi mágur var skarpskyggn
og vel gefinn maður, fylgdist vel
með heimsmálunum og hafði
sterkar skoðanir á mönnum og
málefnum um heim allan. Hann
var kunnugur mörgum heimshlut-
um, hafði ferðast víða, vann m.a.
sem ungur maður á samyrkjubúi í
Ísrael.
Sjómennskan átti stóran þátt í
lífi hans alla tíð. Hann vann auk
þess margskonar störf um ævina,
m.a. við húsaviðgerðir, en notaði
tímann meðfram því til að mennta
sig. Að loknu stúdentsprófi 2005
innritaði hann sig í líffræði í HÍ,
raunvísindadeild og lauk B.Sc.-
prófi í líffræði árið 2008 og tveim-
ur árum síðar M.Sc.-prófi í sömu
grein. Hann kom að ýmsum störf-
um í sinni grein, vann við fugla-
talningu, greiningu á skordýrum
og líklega það sem tók huga hans
mest, vinnan við meistaraverkefn-
ið um göngur og hrygningarsvæði
laxa á vatnasvæði Laxár í Aðaldal.
Að námi loknu vann hann fyrir
Veiðimálastofnun á Sauðárkróki,
síðar fyrir Vör sjávarrannsóknar-
setur við Breiðafjörð og síðar sem
veiðieftirlitsmaður fyrir Fiski-
stofu.
Mér var löngu ljóst að hugur
hans dvaldi við náttúruna og und-
ur hennar. Hann reyndist mér vel
alla tíð, skaut yfir mig skjólshúsi
nokkrum sinnum er ég kom heim
um stund er við fjölskyldan bjugg-
um í Danmörku, alltaf til í gera
eitthvað spennandi og ræða málin.
En Kiddi var líka bráðmúsíkalsk-
ur. Ég bjó hjá honum þegar hann
kom heim með saxófón. Hann
eyddi löngum stundum við að spila
á hann og sótti sér m.a. kennslu-
tíma. Hann hlustaði einnig mikið á
tónlist, einkum létta klassík, og
svo sagði hann frá því að honum
leiddist aldrei að keyra langferðir
– hann slökkti á útvarpinu og
söng.
Hann gekk hægt meðal vina.
Valdi oft einveruna, stundum um
lengri tíma, en kom svo óskiptur
aftur og naut samveru með vinum
og fjölskyldu. Það var einmitt slík
samvera sem við hjónin áttum
með honum og foreldrum hans um
jólahátíðina. Hún skildi eftir
minningu um vininn, hinn kvika
mann á sífelldri hreyfingu, harð-
duglegur og alltaf tilbúinn til að
takast á við næstu verkefni, hvort
sem var til sjós, ljúka við að
byggja sitt fallega heimili, eða að
hlúa að húsi foreldra sinna. Já, við
töluðum um að fara að veiða í
gegnum ís, fara inn á hálendið
saman eða ganga upp fjallgarðinn
fyrir ofan Grundarfjörð. Ferðirn-
ar verða farnar í hans minningu.
Bjarki Sveinbjörnsson.
Kveðja frá samstarfsfólki á
Veiðimálastofnun
Okkur langar til að minnast
Kristins Ólafs Kristinssonar með
nokkrum orðum. Kynni okkar af
Kristni hófust þegar hann var við
mastersnám í Háskóla Íslands ár-
ið 2008. Þar rannsakaði hann
hrygningaratferli laxins í Laxá í
Aðaldal og var undir handleiðslu
starfsmanna Veiðimálastofnunar.
Í framhaldinu hóf Kristinn störf á
stofnuninni og var ráðinn útibús-
stjóri á Sauðárkróki, starf sem
hann gegndi til ársins 2014. Frá
þessum árum eigum við margar
og góðar minningar. Mannkostir
Kristins voru fjölmargir þar sem
hjartahlýja, einlægni og dugnaður
voru áberandi. Hann var óhrædd-
ur við að tjá skoðanir sínar, sem
stundum voru jafnvel ekki hefð-
bundnar, og stóð ávallt fast á
þeim. Það fór ekki á milli mála að
bakgrunnur Kristins var sjó-
mennska, hann var harðjaxl sem
kunni að spýta í lófana. Hann var
góður sögumaður og átti athygli
allra þegar hann sagði frá, hvort
sem sögurnar tengdust sjó-
mennsku, náttúrufræðum eða
öðrum hugðarefnum hans. Við
minnumst Kristins af hlýhug og
minning um góðan dreng lifir.
Við sendum fjölskyldu og ást-
vinum Kristins Ólafs innilegar
samúðarkveðjur.
Fyrir hönd samstarfsfólks á
Veiðimálastofnun,
Benóný Jónsson.
Kristinn Ólafur
Kristinsson
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ESTHER HANSEN,
Stykkishólmi,
lést þriðjudaginn 29. desember sl. á
Heilbrigðisstofnun Vesturlands í
Stykkishólmi.
Vegna fjöldatakmarkana hefur útförin farið
fram í kyrrþey. Sérstakar þakkir til
starfsfólks Dvalarheimilisins í Stykkishólmi
og Heilbrigðisstofnunar Vesturlands í
Stykkishólmi.
Hrannar Pétursson Sigríður Elísabet Elísdóttir
Thelma Pétursdóttir
Sonja Pétursdóttir Kári Jóhannsson
Klara Hansa Pétursdóttir Jón Ingvi Hilmarsson
Pétur Gautur Pétursson
börn, barnabörn og barnabarnabörn