Morgunblaðið - 20.03.2021, Qupperneq 45

MENNING 45
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 20. MARS 2021
Einar Falur Ingólfsson
efi@mbl.is
Ég er sífellt að gera tilraunir og
kanna möguleika efnanna en það er
mér mikilvægt að sköpunarferlið sé
skemmtilegt. Ég hef kannski mynd
af útkomunni í huganum en alls ekki
fyrirframgefna leiðarlýsingu á
hvernig ég eigi að ná þangað. Ég
vinn út frá ljósmyndaaðferðum fyrri
tíma og þegar vel tekst til á næ ég
nokkurn veginn á áfangastaðinn sem
ég stefni að,“ segir myndlistarkonan
Claudia Hausfeld þar sem við skoð-
um verk hennar í Hverfisgalleríi
neðst við Hverfisgötu.
Rumours of Being er heiti þess-
arar fyrstu einkasýningar Claudiu í
galleríinu og verður hún opin frá kl.
16 í dag, laugardag. Á sýningunni
eru tólf ný verk unnin í ýmsa miðla,
til að mynda kolaprent, prent á hör,
steinflísar, sem og ýmiss konar ljós-
myndaprent unnin í myrkraher-
bergi. Í listsköpun sinni einbeitir
hún sér, eins og segir í tilkynningu,
„að rýmum sem við tilheyrum og
leggur áherslu á hliðræna þætti
miðlanna sem hún notar. Í verkun-
um gerir hún tilraunir með efni og
yfirborð sem leiða til ljósmynda-
verka sem oft eru í formi skúlptúra.“
Claudia Hausfeld býr í Reykjavík
en fæddist í Austur-Berlín árið 1980
og stundaði nám í ljósmyndun í
Listaháskólanum í Zürich og síðar
myndlistarnám við Listaháskóla Ís-
lands. Claudia hefur verið við stjórn
fjölmargra listviðburða á Íslandi, í
Danmörku og í Sviss. Auk þess að
sinna listsköpun sinni stýrir hún
ljósmyndavinnustofu Listahá-
skólans.
Myndir þrívíðar í huganum
Verk Claudiu hafa vakið athygli á
undanförnum árum, til að mynda á
samsýningum í Gerðarsafni og í
Ljósmyndasafni Reykjavíkur, þar
sem hún hefur leikið með tvívítt eðli
ljósmyndarinnar og teygt þær út í
rýmið í þrívíðum prentverkum. Þar
sem hún sýnir mér verkin á sýning-
unni hef ég orð á því að hún sé í
vinnuferlinu eins og gullgerðarmenn
fyrri tíma, geri tilraunir með ýmis
efni og gamlar ljósmyndaaðferðir, í
leit að réttri útfærslu hugmyndanna.
„Þessi verk mín snúast mjög mik-
ið um ferlið sjálft,“ segir Claudia.
„Þess vegna hef ég líka áhuga á að
vinna með þá spennandi ferla sem
analóg-ljósmyndatækni og fram-
köllun býður upp á; galdrar myrkra-
herbergisins.“
Í verkunum birtast byggingar,
bæði hrörlegar og slitnar raunveru-
legar byggingar en líka hús sem
Claudia hefur mótað í leir og síðan
tekið raðir mynda af. Í einu horni
salarins er til dæmis myndapar þar
sem hún hefur prentað myndir af
tveimur hliðum sama húss saman á
hvort verk og gefur þannig tilfinn-
ingu fyrir raunverulegri þrívídd
byggingarinnar í hinum annars tak-
markaða tvívíða myndfleti. Í annarri
röð mynda af byggingum hefur hún
varpað myndformum ofan á þær í
vinnslunni, til dæmis búið til glugga-
tjöld á hálfhrunið hús.
„Allar þessar byggingar hafa haft
raunverulegt notagildi í sinni þrí-
vídd,“ segir Claudia, til að geta skýlt
einhverju og einhverjum. „Ljós-
myndir gefa alltaf tilfinningu fyrir
þrívídd og raunverulegu rými – en
við sem áhorfendur bætum þeirri
þrívídd þó alltaf við því vitaskuld er
hún ekki til staðar í tvívíðum flet-
inum. Við gerum myndir þrívíðar í
huganum.
Hér tek ég flatar myndirnar og
vinn með hugmyndina um að blása
þær út í þriðju víddina,“ segir hún
og bendir á verk í salnum.
„Annað sem ég vinn með er við-
kvæmni. Hús eru venjulega traust
og standa lengi en með ljósmyndun
reyni ég að sýna niðurbrot bygging-
anna, hús sem eru að gefa sig eða
eru að færast til. Eitthvað sem mað-
ur tengir venjulega ekki við hús sem
eiga að vera traust og stöðug.“
Mistekst auðvitað sífellt
Rannsóknin á þrívíðum mögu-
leikum tvívíða flatarins tekur á sig
ýmiss konar form í verkunum.
Claudia segist sem ljósmyndari sem
skoðar byggingar og form frá ýms-
um hliðum vera eins konar flâneur
sem gengur um og örvast af um-
hverfinu og tekur myndir af strúkt-
úrum, arkitektúr og byggingum.
„Svo bregst ég á ýmsa vegu við
myndunum, leik mér með þær,“ seg-
ir hún. „Stundum læt ég þær vera
áfram í tvívíðu formi prentsins en í
öðrum tilvikum leik ég mér með að
breyta strúktúrunum aftur í þrívídd
af tvívíðri tökunni.
Auðvitað mistekst mér sífellt í því
ferli því ljósmyndun er bara tvívíð,“
segir hún og brosir.
Claudia vinnur ekki með ljós-
myndina sem skráningartæki veru-
leikans. Hún segir ljósmyndun vera
alls staðar í umhverfi okkar, við höf-
um samskipti gegnum myndir – lif-
um næstum gegnum ljósmyndir. Og
hún spyr hvert sé raunverulegt gildi
og innihald mynda í slíku myndflæði.
„Ég nota myndir meira sem efnivið í
sjálfu sér, frekar en að ég reyni að
segja eitthvað með ljósmyndunum
sem slíkum,“ segir hún til skýringar.
„Ekkert er varanlegt, ekki í ljós-
myndum, ekki í arkitektúr, og í
þessum verkum tekst ég meðal ann-
ars á við það, á minn hátt.“
Morgunblaðið/Einar Falur
Efniviður „Hér tek ég flatar myndirnar og vinn með hugmyndina um að
blása þær út í þriðju víddina,“ segir Claudia Hausfeld um verk sín.
„Ekkert er varanlegt“
- Á sýningu sinni í Hverfisgalleríi vinnur Claudia Hausfeld með gamlar ljós-
mynda- og framköllunaraðferðir - Vinnur með tvívítt eðli mynda í þrívídd
Sakna nefnist myndlistarsýning
sem Elín Þóra Rafnsdóttir opnar í
Listhúsi Ófeigs á Skólavörðustíg 5
í dag og stendur til 21. apríl.
„Verkin eru unnin þannig að ég
byrja að setja lit á tóman strigann
eftir því hvernig mér líður þann
daginn. Síðan koma upp myndir í
huganum af einhverju sem ég veit
aldrei fyrir fram hvað verður. Oft-
ast eru þetta minningarbrot úr
gönguferðum og söknuður. Undir
lokin hefur myndin yfirleitt tekið
miklum breytingum frá upphafinu
og oft tekið óvænta stefnu. Hver
mynd er óvissuferð þegar ég byrja
og öðlast svo smá saman sitt sjálf-
stæða líf,“ segir Elín um sýning-
una.
Óvissuferð Eitt verka Elínar Þóru.
Elín Þóra opnar
Sakna hjá Ófeigi
Interiors nefnist
sýning sem
bandaríski
raunsæismál-
arinn David
Molesky opnar
og sýnir í Deigl-
unni á Akureyri í
dag, laugardag,
kl. 14-17 og á
morgun, sunnu-
dag kl. 13-17. Í tilkynningu kemur
fram að Molesky bjóði upp á úrval
verka sem endurspegli heimsfar-
aldurinn sem geisað hefur síðasta
árið. Molesky hefur síðustu fjóra
mánuði dvalið í listabúsetu hér-
lendis og búið til seríu málverka
sem sýna einmana fígúrur sem lýsa
þrá eftir samskiptum við umheim-
inn. „Frekar en að fullvinna allan
flötinn skín í teikninguna og
ógrunnað hör. Þessi hrái stíll virkj-
ar áhorfandann og leyfir honum að
klára myndina í huganum.“
David Molesky
sýnir í Deiglunni
David Molesky
Þorpið í bakgarðinum, nýjasta
kvikmynd leikstjórans Marteins
Þórssonar, var frumsýnd í Há-
skólabíói á miðvikudag en handrit
hennar skrifaði Guðmundur Ósk-
arsson. Myndin var tekin í og við
Hveragerði og segir í henni af
Brynju sem dvalið hefur á heilsu-
hæli í Hveragerði og treystir sér
ekki til að snúa aftur til daglegs lífs
í Hveragerði. Hún leigir kofa á
gistiheimilinu Backyard Village og
kynnist þar enskum manni, Mark,
sem í fyrstu virðist vera á ferðalagi
um Ísland. Í ljós kemur nokkru síð-
ar að hann á líka erfitt með að yfir-
gefa bæinn. Brynja og Mark verða
vinir og aðstoða hvort annað við að
takast á við þrautir lífsins en hvort
um sig hefur sína djöfla að draga.
Laufey Elíasdóttir og Tim Ples-
ter fara með hlutverk Brynju og
Mark en Plester gat ekki verið við-
staddur frumsýninguna. Aðrir leik-
arar og tökulið mættu hins vegar
og var góður rómur gerður að kvik-
myndinni.
Svo vildi til að eiginkona Mar-
teins, Guðrún Eva Mínervudóttir
rithöfundur, átti afmæli þennan
dag og sungu bíógestir afmælis-
sönginn fyrir hana. Þakkaði
afmælisbarnið kærlega fyrir sig.
Morgunblaðið/Elsa Katrín Ólafsdóttir
Frumsýningargleði Laufey Elíasdóttir, Guðmundur Óskarsson og Marteinn Þórsson.
Kvikmynd Marteins frumsýnd
Tónleikar undir yfirskriftinni
Ilmur af rósum við lækjarnið verða
haldnir í dag á vegum 15:15 tón-
leikasyrpunnar í Breiðholtskirkju
og vísar heiti hennar til þess hve-
nær tónleikarnir hefjast.
Á tónleikunum koma saman
Aldavinir, þau Magnea Árnadóttir
flautuleikari, Hildigunnur Hall-
dórsdóttir fiðluleikari, Sigurður
Halldórsson sellóleikari og Guðrún
Óskarsdóttir semballeikari sem
leitast við að leika á sagnréttan
máta á upprunahljóðfæri, eins og
segir í tilkynningu. Leikin verða
verk frá barokktímanum eftir
þýsku meistarana Johann Sebast-
ian Bach, Johann Rosenmüller og
G. Ph. Telemann, bæði tríósónötur
og einleiksþættir. Tónleikarnir eru
haldnir í tilefni af því að um þessar
mundir eru 400 ár frá fæðingu J.
Rosenmuller, 340 ár frá fæðingu
Telemanns og um helgina verður
haldinn hátíðlegur evrópski Early
Music-dagurinn á afmælisdegi J.S.
Bach.
15:15 tónleikasyrpan er vett-
vangur grasrótar í tónlist þar sem
áhersla er lögð á nýsköpun og til-
raunastarfsemi og tónlistarmenn
geta flutt og kynnt þá tónlist sem
þeim er hugleikin hverju sinni, seg-
ir í tilkynningu.
Aldavinir Sigurður, Magnea, Hildigunnur og Guðrún leika verk frá barokktímanum.
Ilmur af rósum við lækjarnið í 15:15