Morgunblaðið - 29.01.2022, Qupperneq 24

24 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 29. JANÚAR 2022
Það koma upp
margar minningar
um Ebba og fjöl-
skyldu hans þegar
maður lítur um öxl. Kristín og
Sjöfn dóttir hans eru mjög nánar
og Kristín eyddi miklum tíma á
heimili þeirra Siggu þegar hún var
að alast upp, enda eru þær systk-
inabörn og voru oft eins og systur
því þær voru einu barnabörnin í
fjölskyldunni í fjögur ár.
Ebbi var listasmiður í höndun-
um, bæði við útskurð, bökun og
skreytingar. Hann skar mikið út og
heimili hans og Siggu voru skrýdd
sumum af verkum hans. Eitt sinn
þegar við vorum í heimsókn fyrir
nokkrum árum og vorum að fá okk-
ur kaffi spurði hann hvort við ætt-
um ekki smurhníf eftir sig. Við
neituðum því, svo Ebbi skellti sér
niður í bílskúr þar sem smíðastofan
hans var og vippaði einum upp sem
við tókum heim með okkur til Ari-
zona. Gaman er nú að eiga hnífinn
og minnast Ebba í hvert sinn er við
notum hann.
Kristín man ekki eftir ferming-
arveislu eða öðrum uppákomum á
uppeldisárunum sem vantaði
kransaköku bakaða af Ebba. Hún
man hann einnig vera að gera alls
konar súkkulaðiskreytingar fyrir
veislur. Eflaust munu margir í fjöl-
skyldunni hugsa til Ebba þegar
þeir gæða sér á kransakökum í
framtíðinni.
Ebbi og Sigga voru afar gestris-
in og flestir í fjölskyldunni hafa ef-
laust gist hjá þeim til lengri eða
skemmri tíma. Við höfum oft notið
góðs af þessu örlæti þeirra og
þökkum við þeim innilega fyrir
okkur. Það var gott að geta end-
urgoldið gestrisnina þegar þau
Evert Kristinn
Evertsson
✝
Evert Kristinn
Evertsson
fæddist 26. desem-
ber 1945. Hann lést
3. janúar 2022.
Útför Everts fór
fram 28. janúar
2022.
komu í heimsókn til
okkar til Arizona.
Við vorum svo
heppin að ná góðum
tíma með Ebba í
sumar og spjalla um
þessa ferð þeirra til
Arizona og þá bar
helst að nefna körfu-
boltaleikinn sem þeir
Baldur fóru á með
Phoenix Suns, því
Ebbi er eins og allir
vita mikill íþróttaunnandi.
Við efumst ekki um að þegar
spilaður er bolti í sumarlandinu þá
mætir Ebbi fyrstur á áhorfenda-
pallinn.
Við fjölskyldan viljum þakka
Ebba innilega samvistina og send-
um innilegar samúðarkveðjur til
Siggu, Sjafnar, Úlfs, Kasí, Óla,
Auðar, langömmudrengjanna, Val-
gerðar og annarra ættingja. Minn-
ing um góðan dreng mun lifa.
Kristín og Baldur.
Það gengur enginn ósnortinn
frá kynnum við Ebba heitinn. Ég
var ekki nema fimm ára þegar ég
kynntist Sjöfn, dóttur hans, er hún
bættist í hóp okkar Ellýjar. Brátt
vorum við kallaðar þrílembingarn-
ir, enda óaðskiljanlegar og eyddum
uppvaxtarárunum saman á Ketils-
brautinni á Húsavík. Vinskapur
sem haldist hefur í gegnum lífið.
Ebbi var enginn venjulegur
maður, bakari, þúsundþjalasmiður,
listrænn, skar listilega út og eftir
hann liggja margir fallegir gripir.
Krafturinn og orkan sem fylgdu
honum lengst eru góð fyrirmynd,
en hann var ákveðinn, duglegur,
útsjónarsamur og lunkinn kaup-
maður. Sterk persóna hans fyllti
rýmið - limalangur var hann, há-
vaxinn, stórbeinóttur og beinaber.
Hann hafði sjarma, þó ekki smá-
fríður, rauðhærður, raddsterkur
og með blik í augum. Hann kom
hugðarefnum sínum í verk með
sóma. Alger jaxl sem lét hvergi
deigan síga.
Ebbi og Sigga eru mun yngri en
foreldrar mínir. Sjöfn er þeirra
einkabarn og heimilið var ekki eins
formfast og ég átti að venjast. Ebbi
var bakari, mættur til vinnu
snemma á nóttu og svaf oft seinni
part dags. Sigga, hjúkrunarfræð-
ingurinn, vann vaktavinnu og því
oft fjarri. Við vinkonurnar nutum
því þeirra forréttinda að vera án
eftirlits í bakaraíbúðinni.
Kaffitímum var oftast eytt á
Ketilsbraut 17 eða 18, því þar var
alltaf nóg af góðu bakkelsi. Í bak-
araíbúðinni gátum við stelpurnar
gúffað í okkur vínarbrauði, snúðum
og kökum eins og við vildum. Þá
var haldin keppni um „fallegustu“
borðsiðina. Ekki voru þeir þó sam-
kvæmt formfestu í Downton Ab-
bey! Við vorum ekki mikið til vand-
ræða, lékum okkur í Barbie og
fleiru eins og stelpur gerðu. Úti-
leikir á kvöldin með miðbæjar-
krökkunum, skíði í Melnum og
snjóhúsagerð í snjóruðningum var
einnig hluti af okkar prógrammi.
Ebbi tók okkur stelpurnar oft
með hingað og þangað, bíltúra á
græna Lappanum og bakarísferð-
ir. Stundum fengum við að gista að
Fjöllum í Kelduhverfi þar sem for-
eldrar Siggu bjuggu og fengum
einnig að „hjálpa“ til við byggingu
sumarbústaðar þeirra hjóna í
Fjallalandi. Heima við stálumst við
í plötuspilarann hans Ebba, hlust-
uðum á Bonnie Tyler, Elvis Pres-
ley og fleiri plötur sem ekki voru til
á mínu heimili. Eitt sinn fengum
við segulbandið hans Ebba í leyf-
isleysi og vorum að hlusta þegar
allt í einu heyrðist hár rómur Ebba
þar sem hann skammaði okkur
rækilega. Þá var ekkert annað að
gera en að slökkva á og skila tæk-
inu. En besta minningin er frá af-
mæli Sjafnar. Þar brá Ebbi sér í
gervi sjóræningja og þóttist ætla
að bursta tennurnar í okkur stelp-
unum með uppþvottabursta.
Stuttu síðar birtist „Ebba“ frænka
Sjafnar. Þar var Ebbi kominn í kjól
af Siggu og óhætt að segja að það
hafi vakið lukku. Hann lék á als
oddi og við vinkonurnar vorum
sammála um að þetta hefði verið
besta afmæli „ever“.
Nú á lokaspretti lífsins sýndi
hann enn og aftur þann mikla kraft
sem í honum bjó, ekki á því að játa
sig sigraðan. Góður maður er
genginn. Ég kveð Ebba með hlý-
hug og virðingu og sendi Siggu,
Sjöfn og fjölskyldu mínar dýpstu
samúðarkveðjur. Blessuð sé minn-
ing Everts Kr. Evertssonar.
Guðlaug Gísladóttir.
Evert Kristinn Evertsson eða
Ebbi eins og hann var alltaf kall-
aður er einn af þessum ómissandi
mönnum í starfi hvers íþrótta-
félags. Drifinn áfram af brennandi
áhuga skilaði hann gríðarlega
miklu starfi í áratugi. Ebbi ólst upp
að hluta í Blönduhlíð og tilheyrði
þar með Val landfræðilega og hann
gekk í félagið 1957 og æfði með því.
En hans mikli áhugi á handbolta
kviknaði síðar, nánar til tekið í Sví-
þjóð 1977 þegar náfrændi hans,
markmaðurinn frægi Ólafur Bene-
diktsson, gerðist markvörður Hels-
ingborg. Ebbi og Sigríður eigin-
kona hans héldu til hjá Óla í
nokkurn tíma og áhuginn á hand-
bolta blossaði upp. Mikill kærleik-
ur var með þeim frændum og
Siggu og þegar heim var komið
gerðist Ebbi stjórnarmaður í hand-
knattleiksdeild og einnig um tíma í
knattspyrnudeild Vals og vann
sleitulaust fyrir félagið þar til heils-
an leyfði ekki meira. Auk þessa var
hann fulltrúi félagsins í Handknatt-
leiksráði Reykjavíkur. Hinn mikli
áhugi Ebba á öllu sem tilheyrði Val
varð til þess að hann hóf að halda til
haga og safna saman hvers kyns
minjum sem tengdust félaginu og
kom hann upp fjölbreyttu safni í
bílskúrnum og hafði af því mikla
ánægju að fá í heimsókn áhuga-
sama að skoða safnið, sem er hið
álitlegasta. Rausnarskapur Ebba
snerti ekki aðeins eigin frítíma
heldur var hann óspar á að leggja
til fjármuni félaginu til stuðnings,
„fyrstur upp með veskið“ eins og
góður félagi orðaði það.
Þakkir eru hér einnig færðar til
Siggu og dótturinnar Sjafnar fyrir
þeirra þátt. Fulltrúaráð Vals valdi
Ebba til að þiggja Friðrikshattinn
2020 en gripur sá er árlega veittur
þeim einstaklingi sem sérdeilis vel
hefur lagt félaginu til stuðning til
langs tíma.
Knattspyrnufélagið Valur þakk-
ar og sendir fjölskyldu og vinum
innilegustu samúðarkveðjur.
Halldór Einarsson.
Fyrrverandi sam-
starfskona mín,
Edda Kristjánsdótt-
ir, hefur kvatt þenn-
an heim, 86 ára að
aldri. Þegar ég hóf störf sem rektor
Háskólans á Akureyri á haustdög-
um 1994 tók Edda afar vel á móti
mér sem ritari rektors sem hún
hafði sinnt af kostgæfni síðan 1990.
Háskólinn á Akureyri var stofn-
aður haustið 1987. Edda var því
einn af frumkvöðlunum í því að
byggja háskólann upp sem þá öfl-
ugu stofnun sem hann er í dag.
Hún var rektor til aðstoðar við dag-
lega starfsemi, stjórnun og skipu-
lag þessa unga háskóla. Edda vann
störf sín af einstakri alúð og var
röggsöm, stundvís, skipulögð og
mjög fljót að afgreiða mál og koma
öðrum málum, sem ekki voru á
hennar borði, í réttan farveg. Hún
bar ávallt hag nemenda háskólans
fyrir brjósti og hafði ríka réttlæt-
iskennd.
Fljótlega var sú ákvörðun tekin
að flytja starfsemi háskólans á einn
stað á Sólborgarsvæðið. Hugmynd-
in um flutning háskólans þangað
hafði bæði kosti og galla í för með
sér þó að hún hafi fyllilega sannað
gildi sitt í dag. Þessir flutningar
voru talsvert átak fyrir okkur öll
Edda Alice
Kristjánsdóttir
✝
Edda Alice
Kristjánsdóttir
fæddist 11. júlí
1935. Hún lést 17.
janúar 2022.
Útförin fór fram
25. janúar 2022.
sem stóðum í þeim,
og var það ekki síst
útsjónarsemi Eddu
að þakka hvað þeir
flutningar gengu vel
og skipulega fyrir sig.
Edda var í farar-
broddi við að undir-
búa 10 ára afmæl-
ishátíð háskólans í
september 1997.
Þetta var fjölmenn
hátíð sem var haldin í
sérstöku samkomutjaldi sunnan
húsanna á Sólborg. Öðru húsnæði á
svæðinu var ekki til að dreifa. En
örlögin grípa stundum inn í með
óboðnum hætti. Því miður fékk
Edda heilablæðingu á afmælishá-
tíðinni sem gerði út um starfsþrek
þessarar öflugu konu.
Edda náði samt furðugóðum
bata og átti mörg góð ár með Sig-
ursveini. Þegar ég hitti þau síðar
kom alltaf góðlátlegt blik í augu
Eddu þegar hún spurði um fyrr-
verandi samstarfsfólk sitt í háskól-
anum eða þegar minnst var á fyrr-
verandi nemendur. Edda var
dásamleg manneskja sem ég lærði
mikið af um Akureyri og upphafsár
háskólans. Í upphafi starfs míns
sem rektor var það mikil gæfa fyrir
mig að starfa með þessari vönduðu
og góðu konu sem gaf svo mikið af
sér. Ég er henni ævinlega þakklát-
ur fyrir hennar velvild og samstarf-
ið sem veitti mér svo mikið.
Kæri Sigursveinn og fjölskylda,
mínar innilegustu samúðarkveðjur
á þessum sorgartíma.
Þorsteinn Gunnarsson.
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
VIÐ ÞJÓNUM ALLAN SÓLARHRINGINN
Útfararþjónusta
í yfir 70 ár
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
GEIR SNORRASON
sjómaður og járnsmiður,
lést 1. janúar. Jarðarförin fór fram í kyrrþey
17. janúar að ósk hins látna.
Þóra Rósa, Lárus, Kolbrún, Bertha, Anna Lísa Hjördís,
Bjarni Heiðar, Ólafur Ísak, Agnes , Geir
og fjölskyldur
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
KRISTÍN SVEINSDÓTTIR,
Árskógum 6, Reykjavík,
lést á Hrafnistu, Skógarbæ,
sunnudaginn 9. janúar.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Guðmundur Vigfússon Robin Vigfússon
Freysteinn Vigfússon Anna Bára Pétursdóttir
Vigfús Óðinn Vigfússon
og barnabörn
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
JÓN EGGERTSSON,
áður kaupmaður í Borgarnesi,
lést miðvikudaginn 19. janúar.
Útför hans fer fram frá Reykholtskirkju
laugardaginn 5. febrúar klukkan 14.
Í ljósi aðstæðna verða einungis nánustu aðstandendur
viðstaddir athöfnina. Hlekk á streymi má nálgast á
www.mbl.is/andlat.
Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hans er
bent á minningarsjóð Barnaspítala Hringsins,
https://www.hringurinn.is/styrkja-hringinn/minningarkort/
Magnea Heidi Grundt
Anna Gunnlaug Jónsdóttir Ólafur Magnússon
Baldrún Kolfinna Jónsdóttir Allaoua Ægir
Si Said
Eggert Ólafur Jónsson
Þórður Jónsson Sara Stefánsdóttir
Jóhann Jónsson Hafdís Harðardóttir
Jóhanna Erla Jónsdóttir Ingvar Þór Jóhannsson
Margrét Jónsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður, faðir, tengdafaðir
og afi,
HARALDUR HUGINN GUÐMUNDSSON
vélstjóri,
lést mánudaginn 3. janúar.
Útförin fór fram í Akureyrarkirkju.
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug.
Helga Elísabet Ólafsdóttir
Haraldur Anton Haraldsson Mary Rose Calimbayan
Georg Fannar Haraldsson Heiður Ósk Þorgeirsdóttir
Baldur Heiðar Birgisson Hulda Hlín Sigurðardóttir
Elvar Örn Birgisson Inga Stella Pétursdóttir
og barnabörn
Útför elskulegs sonar okkar og bróður,
STEINGRÍMS S. JÓNSSONAR
rafmagnsverkfræðings,
fer fram frá Seltjarnarneskirkju
föstudaginn 4. febrúar klukkan 13.
Athöfninni verður streymt.
Jón Hilmar Stefánsson Elísabet Bjarnadóttir
Bjarni Hilmar Jónsson
Stefán Hrafn Jónsson
Innilegar þakkir sendum við öllum sem
sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og
útför ástkærrar móður minnar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
HJÖRDÍSAR EINARSDÓTTUR,
Skólavörðustíg 28.
Lísbet Sveinsdóttir
Árni Þór Árnason Sveinn Þórir Geirsson
Hjördís Árnadóttir Þórdís Hulda Árnadóttir
og barnabörn
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur
samúð og hlýhug við fráfall og útför
ástkærs eiginmanns, föður, tengdaföður,
afa og langafa,
STEFÁNS JÓNSSONAR
frá Dalvík,
Boðaþingi 6, Kópavogi.
Fyrir hönd aðstandenda,
Ingibjörg Ásgeirsdóttir