Morgunblaðið - 18.02.2022, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 18. FEBRÚAR 2022
✝
Hjördís Bára
Þorvaldsdóttir
fæddist 11. ágúst
1941 á Blönduósi.
Hún lést á Sjúkra-
húsinu á Akureyri
7. febrúar 2022.
Foreldrar hennar
voru Helga Sigríður
Valdimarsdóttir, f.
22. september 1913,
d. 16. október 1993
og Þorvaldur Þór-
arinsson, f. 16. nóvember 1899, d.
2. nóvember 1981. Fósturfaðir
hennar var Rögnvaldur Sumar-
liðason, f. 20. október 1913, d. 9.
október 1985.
Systkini Báru sammæðra eru
Ragna Ingibjörg Rögnvalds-
dóttir, f. 1933, d. 2017, Sigríður
Valdís Rögnvaldsdóttir, f. 1935,
d. 2011, Ævar Rögnvaldsson, f.
1938, d. 2009 og Lýður Rögn-
valdsson, f. 1946. Systkini Báru
samfeðra eru ellefu talsins.
Hinn 31. desember 1962 giftist
Bára Gunnari Árna Sveinssyni
skipstjóra, f. 15. desember 1939,
d. 3. nóvember 2020. Foreldrar
hans voru Teitný Guðmunds-
eru Matthildur, f. 1990, Guðrún,
f. 1995 og Dýrfinna, f. 1998.
Bára ólst upp á Blönduósi hjá
móður sinni og fósturföður en
fluttist til Skagastrandar þegar
hún hóf sambúð með Gunnari og
bjó þar alla tíð síðan. Hún gekk í
Héraðsskólann á Laugum í
Þingeyjarsveit og vann ýmis
störf þegar hún var ung, m.a. á
Sjúkrahúsinu á Blönduósi og í
fiski. Bára hóf störf á leikskól-
anum Barnabóli á Skagaströnd
stuttu eftir að hann var opnaður
árið 1977 og varð síðar
leikskólastjóri. Hún starfaði sem
kennari í Höfðaskóla á Skaga-
strönd frá árinu 1993 og kenndi
einkum yngstu bekkjum skól-
ans. Bára vann í Höfðaskóla allt
fram til ársins 2017 en síðustu
árin var hún m.a. bókavörður á
bókasafni skólans og stuðnings-
fulltrúi.
Áhugamál Báru voru einkum
tengd söng, hannyrðum, garð-
rækt og ferðalögum, bæði innan-
lands og utan. Bára og Gunnar
voru t.d. virkir félagar í Flökkur-
um og ferðuðust víða á húsbíl-
num sínum. Bára var kórfélagi í
Kirkjukór Hólaneskirkju í ára-
tugi.
Útförin fer fram frá Hóla-
neskirkju í dag, 18. febrúar
2022, kl. 14.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
dóttir, f. 23. sept-
ember 1904, d. 28.
febrúar 2000 og
Sveinn Kristófers-
son, f. 24. júní 1897,
d. 9. maí 1991.
Börn Báru og
Gunnars eru: 1)
Gunnar Þór, f. 20.
febrúar 1962. Eig-
inkona hans er
Bryndís Björk Guð-
jónsdóttir, f. 29.
desember 1965. Dætur þeirra
eru Tinna Björk, f. 1985 og Katla
Björk, f. 2000. Eiginmaður Tinnu
Bjarkar er Frímann Haukur Óm-
arsson, f. 1986. Sonur þeirra er
Sveinn Kristófer, f. 2015. 2) Anna
Elínborg, f. 14. apríl 1964. Eig-
inmaður hennar er Matthías
Björnsson, f. 26. febrúar 1960.
Dætur þeirra eru Brynja, f. 1994
og Diljá, f. 1994. 3) Áslaug Sif, f.
18. febrúar 1969. Eiginmaður
hennar var Magnús Geir Pálsson,
f. 28. ágúst 1963, d. 19. maí 2014.
Börn þeirra eru Bára Sif, f. 1992
og Gunnar Þór, f. 2001. Sam-
býlismaður hennar er Örn Torfa-
son, f. 4. júlí 1970. Dætur hans
Elsku Bára amma mín féll frá
hinn 7. febrúar sl. Aðdragandinn
var skammur og kveðjustundin
sár. Það er erfitt að trúa því að
það verði ekki fleiri heimsóknir til
hennar á Bogabrautina.
Amma vann lengst af með
börnum og var leikskólastjóri í
leikskólanum Barnabóli þegar ég
var þar nemandi. Mér þótti ekki
alltaf gaman að deila ömmu með
svo mörgum öðrum börnum og
kunni ekki að meta það þegar þau
reyndu að eigna sér hana, sagði þá
skýrt: „Bára er amma mín.“ Þetta
breyttist svo þegar ég varð eldri,
þá starfaði amma sem kennari í
Höfðaskóla. Hún kenndi aldrei
mínum bekk, alltaf yngri börnum.
Nemendur hennar áttu það til að
koma upp að mér á ólíklegustu
stundum og spyrja (með stjörnur í
augum og aðdáun í röddinni): „Er
Bára amma þín?“ Það var gaman
að upplifa hvað þeim þótti mikið
til hennar koma.
Amma var alltaf að, hvort sem
það var að stússa í eldhúsinu,
vinna í garðinum eða sinna handa-
vinnunni. Fyrir nokkrum árum
síðan gekkst amma undir upp-
skurð og þurfti að taka því rólega í
kjölfarið. Ég heyrði í henni þegar
hún var komin heim af spítalanum
til að spyrja frétta. „Það er brjálað
að gera hjá afa þínum,“ sagði hún
þá. Ég var frekar hissa á því þar
sem afi var hættur að vinna á
þessum tíma og sinnti yfirleitt sín-
um verkefnum af rósemi. Kom þá
ekki í ljós að ástæðan fyrir þess-
um önnum hjá afa var sú að hann
var sinna öllu því sem hún gerði
venjulega sjálf. Hann lét það að
sjálfsögðu ekki eftir sér.
Ég ferðaðist mikið með ömmu
og afa þegar ég var krakki, fór
með þeim í útilegur hingað og
þangað um landið. Ég man ekki
mikið úr þessum ferðum en einu
man ég skýrt eftir úr þeim mörg-
um, ömmu að syngja „Undir blá-
himni“ með innlifun í góðum hópi.
Þessar minningar ylja og nú vona
ég að þau afi leiðist saman út í
sumarsins paradís.
Takk fyrir allt, elsku amma
mín.
Tinna Björk Gunnarsdóttir.
Elsku amma. Hve minningarn-
ar um þig eru sterkar. Eigi vitum
við hvar skal byrja, er við systur
skrifum þér nú hið hinsta bréf.
Þakklæti er okkur efst í huga. Að
eilífu verðum við þakklátar fyrir
allar okkar stundir. Þær voru
margar. Hvað þú hefur kennt
okkur mikið. Hver er, svo sann-
arlega, sinnar gæfu smiður.
Það var okkar lífsins lukka að
alast upp með þig og afa búsett á
Skagaströnd, sú lánsemi hefur
fylgt okkur systrum alla tíð og
mun áfram gera. Ávallt höfum við
hlakkað til að leggja land undir fót
og ferðast norður til Skagastrand-
ar. Þó við séum uppaldir Reykvík-
ingar höfum við sveitahjarta ætt-
að frá Skagaströnd, það er þér og
afa að þakka og ykkar samfélagi.
Þú varst alltaf til staðar fyrir
hvern þann sem þarfnaðist þín.
Gestrisni þín var slík að engum
gleymist er þig sóttu heim á Boga-
braut 17 og víst er að þeir eru ófá-
ir sem það gerðu, ungir sem aldn-
ir. Það vekur því eigi furðu að hún
hafi einnig náð út fyrir landstein-
ana. Það kom, auðvitað, ekkert
annað til greina en að þú sendir
okkur systur með heimalagaða
sláturkeppi í ferðatöskunum til
Barcelona og Washington D.C., er
við fluttumst búferlum erlendis.
Það var alltaf einstaklega
skemmtilegt að hlusta á allar þín-
ar sögur frá ævintýrum þínum og
ykkar afa. Góðar minningar
hrannast upp. Frá því að fara með
þér í skólann, Höfðaskóla, setjast
þar á skólabekk, fá að vera þar
með í smíði, fara með þér og vin-
konum þínum á kaffihúsið, eða í
matarboð með þér og þínum nán-
ustu nú í seinni tíð, höfum við allt-
af skemmt okkur konunglega. Og
þökkum við innilega fyrir okkur.
Hápunktur okkar saman var allt-
af er við tókum upp spilastokk og
spiluðum kana, í sólstofunni eða í
eldhúskróknum, þannig gleymd-
um við okkur oft og spiluðum
langt fram eftir kvöldi.
Enginn veit sína ævina fyrr en
öll er. Þinn styrkur kom bersýni-
lega í ljós eftir að afi kvaddi oss.
Það æðruleysi sem þú sýndir
gagnvart nýjum verkefnum var
aðdáunarvert, aldrei heyrðist
kvart eða kvein frá þér, enda
sagðir þú oft að það einfaldlega
þýddi ekki. Áfram og upp hélt
leiðin, með auðmýkt að leiðarljósi.
Trúum við því að þessi frásögn
lýsi þér og þinni persónu einna
best. „Það er töggur í gömlu“ vor-
um við svo allar þrjár farnar að
þylja títt saman í kór, eftir að afi
skaut því inn í samtal skömmu áð-
ur en hann kvaddi, enda orð að
sönnu.
Þú ert okkar fyrirmynd, þinn
kraftur mun fylgja okkur ævi-
langt. Er við yngri vorum kenndir
þú okkur bænirnar þínar og fór-
um við ávallt með þær fyrir svefn-
inn, því leggjumst við nú á bæn,
Faðir vor, þú, sem ert á himnum.
Helgist þitt nafn, til komi þitt ríki,
verði þinn vilji svo á jörðu sem á
himni.
Gef oss í dag vort daglegt brauð.
Og fyrirgef oss vorar skuldir
svo sem vér og fyrirgefum
vorum skuldunautum.
Eigi leið þú oss í freistni,
heldur frelsa oss frá illu.
Því að þitt er ríkið,
mátturinn og dýrðin
að eilífu. Amen.
Við vitum að afi tekur vel á móti
þér og að þið ferðist nú saman
heimshorna á milli á ný, með
kímni og spilastokk við hönd, að
eilífu.
Góða ferð.
Þínar
Brynja og Diljá.
Það er með miklum söknuði
sem ég kveð þig elsku amma mín,
skrefin eru þung og tárin mörg.
Það er þó gott að hugsa til baka
um allar fallegu minningarnar og
góðu stundirnar okkar saman.
Það er skrítið að hugsa til baka
og að fyrir aðeins nokkrum mán-
uðum áttum við fjölskyldan frá-
bæran dag saman þegar við fögn-
uðum 80 ára afmælinu þínu. Við
eyddum öllum deginum saman og
í framhaldinu fórum við svo sam-
an til Ísafjarðar og héldum afmæl-
ishelginni þinni áfram.
Ég eyddi mörgum dögum á
sumrin á mínum yngri árum hjá
ykkur afa á Skagaströnd. Við fór-
um í margar útilegur saman og
áttum þar góðar stundir. Einnig
fórum við saman í nokkrar utan-
landsferðir. Við eyddum líka flest-
um jólum saman, bæði á Skaga-
strönd, í Reykjavík og einnig
nokkrum sinnum erlendis.
Þegar ég heyri lagið Undir blá-
himni minnir það mig alltaf á
ömmu. Það var spilað ansi oft þeg-
ar við vorum í útilegum saman og
sungið hátt með. Mér verður hugs-
að til þess þegar afi kvaddi okkur,
en fyrr um kvöldið sátum ég, þú og
Tinna Björk saman hjá afa. Við
spjölluðum og rifjuðum upp marg-
ar minningar. Á meðan var í gangi
geisladiskur með ýmsum lögum og
þar á meðal var lagið Undir blá-
himni og töluðum við Tinna báðar
um hvað þetta lag minnti okkur
alltaf á þig. Ég á eftir að spila þetta
lag oft og hugsa til þín. Ég hef oft
fengið að heyra frá fólki hversu
flott kona hún amma mín væri.
Þetta þykir mér alltaf vænt um að
heyra. Við áttum það oft til að
kalla þig ömmu gull, af því að þú
varst alltaf svo fínt og flott. Með
blásið hárið og alltaf svo vel til-
höfð.
Við amma hringdumst oft á og
spjölluðum um daginn og veginn.
Nú síðast töluðum við mikið um
verkefnið sem ég er í, þú varst svo
stolt af mér og ég er svo glöð að þú
hafir getað fengið að fylgjast með
mér í þessu. Nú veit ég að þú fylg-
ist með að ofan og hjálpar mér ef
ég þarf.
Þegar ég var á Skagaströnd hjá
ykkur afa gisti ég oft á dýnu í her-
berginu ykkar. Þú passaðir alltaf
upp á að ég bryti saman fötin mín
áður en ég færi að sofa. Við fórum
líka alltaf með bænirnar saman
fyrir svefninn. Ég ætla því að leyfa
einni bæninni okkar að fylgja með
hér sem minnir mig á þig:
Láttu nú ljósið þitt
loga við rúmið mitt.
Hafðu þar sess og sæti,
signaði Jesú mæti.
(Höf. ók.)
Söknuðurinn er mikill en ég
veit að afi hefur verið ansi glaður
að sjá þig og pabbi minn líka. Ég
veit þið fylgist öll með okkur og
verðið með okkur í anda.
Nú kveð ég þig með orðunum
sem ég kvaddi þig einnig með
þegar þú fórst frá okkur: Elsku
amma, takk fyrir allt.
Þín nafna,
Bára Sif.
Elsku Bára vinkona. Mig lang-
ar að minnast þín með örfáum
orðum. Okkar vinskapur byrjaði
þegar við vorum báðar að vinna í
Höfðaskóla. Það var alltaf gott að
koma inn á bókasafnið til þín og
spjalla við þig um allt milli himins
og jarðar. En mestur og bestur
var stuðningur þinn og vinátta ár-
ið 2011 sem þú sýndir bæði í orði
og í verki. Það var gott að kynnast
þér og hafðu allt mitt þakklæti
fyrir góða samfylgd. Votta börn-
um þínum og fjölskyldum samúð
mína. Guð geymi þig Bára mín.
Sigrún Guðmundsdóttir.
Nú gengin er lífsins veg Hjör-
dís Bára Þorvaldsdóttir, sam-
starfskona okkar í Höfðaskóla.
Bára var næm á fegurðina i kring-
um sig, það sem var vandað og vel
gert höfðaði til hennar. Hennar
einstaka smekkvísi endurspeglaði
hvernig hún sjálf leysti verk sín af
hendi, vandvirk og örugg án þess
að láta mikið á því bera. Eftir að
Bára lét af störfum við skólann var
hún dugleg að koma í heimsóknir
og sinnti meðal annars hlutverki
lestrarömmu þar sem hún kom og
hlustaði á nemendur lesa. Það lifn-
aði alltaf yfir starfsmannahópnum
þegar Bára kom í heimsókn, oftar
en ekki kom hún með nýsteikar
pönnukökur sem vöktu alltaf jafn
mikla lukku enda með bestu
pönnukökum sem sögur fara af.
Við eigum eftir að sakna þess
að heyra dillandi hlátur Báru á
göngum Höfðaskóla en hún verð-
ur áfram með okkur í anda, það
erum við vissar um.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka
hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Við sendum fjölskyldu og vin-
um Báru okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Minning um einstaka konu lifir
um ókomna tíð.
F.h. starfsfólks Höfðaskóla,
Guðrún Elsa Helgadóttir
Sara Diljá Hjálmarsdóttir
skólastjórnendur.
Hjördís Bára
Þorvaldsdóttir
- Fleiri minningargreinar
um Hjördísi Báru Þorvalds-
dóttur bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
✝
Þórir Pálsson
fæddist 8. októ-
ber 1937. Hann lést
10. febrúar 2022.
Foreldrar hans
voru hjónin Guðrún
Jónsdóttir frá Eyj-
um í Kaldrana-
neshreppi, f. 6.9.
1897, d. 22.7. 1982,
og Páll Guðjónsson
frá Kaldbaksvík í
Kaldrananeshreppi,
f. 14.5. 1891, d. 1.2. 1989.
Þau bjuggu að Eyjum og ólst
Þórir þar upp.
Systkini Þóris eru
1) Sigrún Karólína, f. 12.4.
1926, d. 28.7. 2017.
2) Sigþrúður Guðbjörg, f.
19.12. 1928, d 9.9. 2007. Maki
hennar var Halldór Hjálmarsson.
3) Guðrún, f. 3.7. 1930, d. 17.9.
2017.
byggði húsið þeirra Óskar við
Svarfaðarbraut 8. Þórir og Ósk
eiga eina dóttur, Sólrúnu Ingu, f.
20.4. 1974. Maki Sólrúnar er Haf-
þór Gunnarsson. Sólrún á fjögur
börn, þau Silfá Sól Sólrúnar-
dóttur, f. 17.4. 1997. Maki hennar
er Ívar Örn Guðmundsson. Dóttir
þeirra er Marey Hilda, f. 31.10.
2021.
Ísar Hjalta Hafþórsson, f. 6.10.
2007, Hilmir Þór Hafþórsson, f.
1.9. 2010, Maríönnu Ósk Haf-
þórsdóttur, f. 19.9. 2013.
Þau eru mörg húsin sem Þórir
kom að því að byggja. Sem dæmi
Dalbær, heimili aldraðra. Hann
vann lengi sjálfstætt með verk-
stæði í bílskúrnum og byrjaði svo
hjá fyrirtækinu Tréverki á Dal-
vík og vann þar til hann fór á eft-
irlaun. Verkstæðið í bílskúrnum
var samt alltaf til staðar og í mik-
illi notkun fram að dánardegi
hans í alls konar verkefni.
Útför fer fram í dag, 18. febr-
úar 2022, í Dalvíkurkirkju kl.
13.30.
4) Loftur Eðvarð,
f. 29.11. 1931. Bú-
settur í Keflavík.
Maki hans var Guð-
rún Jónína Einars-
dóttir.
5) Sigurbjörn, f.
27.9. 1933, búsettur
í Ytri-Njarðvík.
Þegar Þórir var
19 ára fluttist fjöl-
skyldan til Keflavík-
ur. Þar vann hann
við fiskvinnslu. Þegar Þórir var
20 ára kynnist hann Ósk Jóns-
dóttur, f. 3.2. 1936, sem var ráðs-
kona í verðbúð í Keflavík. Hún er
frá Dalvík og fluttust þau þangað
ári seinna og giftu sig 1964.
Þórir lærði húsasmíði hjá föð-
ur Óskar, Jóni Sigurðssyni og
lauk prófi í húsasmíðum frá Iðn-
skólanum á Akureyri 1964. Þórir
vann ætíð við húsasmíði og
Elsku Þórir, pabbi, afi,
langafi. Þín verður sárt saknað.
Þú barðist hetjulega eftir það
áfall sem þú varðst fyrir og ætl-
aðir ekkert að gefast upp enda
varstu ekki þekktur fyrir það
heldur hélstu alltaf áfram. Þú
varst rólegur, góður, vildir allt
fyrir alla gera. Alltaf hægt að
leita til þín og þú sást alltaf það
besta í öllum og gafst öllum
séns.
Þú varst alltaf til í að smíða
og hjálpa okkur og öðrum. Ef
einhvern vantaði aðstoð við að
framkvæma þá varst þú alltaf
fyrstur á svæðið.
Ósk minnist þín mest fyrir
gæsku og væntumþykju og að
leysa öll vandamál sem komu
upp til góðs.
Börn og dýr hændust að þér,
hafa sennilega fundið hversu
hlýr og rólegur þú varst.
Minnisstætt er hversu mikill
sælkeri þú varst. Þefaðir uppi
allt og varst yfirleitt búinn með
suðusúkkulaðið áður en Ósk náði
að byrja að baka jólakökurnar.
Hver á núna að borða vondu
molana úr Makkintosinu?
Við kveðjum þig með trega og
þú munt alltaf eiga stóran stað í
hjarta okkar. Við munum halda
minningunni á lofti og þú varst
elskaður af öllum í kringum þig.
Ósk, Sólrún, Silfá, Ísar,
Hilmir, Maríanna, Hafþór,
Ívar og Marey.
Þórir Pálsson
Elsku eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÓLÖF INGIMUNDARDÓTTIR,
Norðurbakka 5, Hafnarfirði,
lést á Landspítalanum 9. febrúar.
Kári Pálsson
Inga Elísabet Káradóttir
Agnar Kárason Dagný Magnúsdóttir
Margrét Káradóttir Guðmundur R. Gunnarsson
Dögg Káradóttir Björn Eydal Þórðarson
ömmu- og langömmubörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HELGA INGIBJÖRG BJARNADÓTTIR
frá Holtaseli,
lést á Skjólgarði þriðjudaginn 8. febrúar.
Bjarni Bjarnason Kristín Laufey Jónsdóttir
Álfheiður Bjarnadóttir Jóhann Sigurjónsson
Sigurður Bjarnason Birna Helga Rafnkelsdóttir
Hallbera Bjarnadóttir Ævar Birgir Jakobsson
Haukur Bjarnason
Margrét Bjarnadóttir
Anna Bjarnadóttir Jóar Haganes
barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur sambýlismaður minn,
TRYGGVI EIRÍKSSON,
Kjartansgötu 7,
lést á heimili sínu miðvikudaginn 9. febrúar.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju
miðvikudaginn 23. febrúar klukkan 13.
Fyrir hönd aðstandenda,
Mildríður Hulda Kay