Morgunblaðið - 29.04.2022, Page 23

„Jæja vina mín …“ var það síð-
asta sem afi sagði við mig.
Það kann að hljóma undarlega
en ég mun ef til vill sakna kveðju-
stundanna okkar mest. Þegar ég
kyssti hann með trega á hrjúfan
vangann undir húsveggnum í
Fremri-Langey, eftir langa dvöl
og margar leitir og sagði: „Bless
afi minn“. „Bless vina mín … og
takk fyrir allt,“ svaraði hann
brosandi en oft tárvotur um aug-
un. Það var þá sem ég fann mest
og best fyrir tengingunni við afa
og eyjuna sem við elskuðum
bæði.
Bless afi minn. Og takk fyrir
allt.
Hólmfríður Gísladóttir.
Gamall og góður vinur og sam-
starfsfélagi, Eggert Thorberg
Kjartansson, hefur nú kvatt
þessa jarðvist, rúmlega níræður
að aldri.
Hann fæddist í Fremri-Lang-
ey á Breiðafirði, ólst þar upp og
eyjalífið var síðan stór hluti af lífi
hans alla tíð.
Þegar æðurin settist upp á
vorin var Eggert mættur í sínar
eyjar til að vernda fiðurfé sitt fyr-
ir aðsteðjandi hættum og þar
dvaldi hann jafnan fyrripart sum-
ars við hlunnindabúskapinn með
samheldinni fjölskyldu sinni og
naut sín í hvívetna við eyjastörf-
in.
Eggert Thorberg kvæntist
sinni ágætu konu, Hólmfríði
Gísladóttur frá Grund í Eyrar-
sveit, árið 1954. Í samkomuhús-
inu á Staðarfelli á Fellsströnd
hittust hjónaefnin fyrst, þegar
Fríða stundaði þar nám í Hús-
mæðraskólanum. Músíkalski
eyjajarlinn samdi í tilhugalífinu
lag og texta til sinnar heittelsk-
uðu, sem hann nefndi Í kvöld.
Það var því gaman að fá að heyra
hans fallegu lög þegar þau voru
gefin út á geisladiski á síðasta ári.
Eggert lauk námi í múriðn ár-
ið 1960 og starfaði lengst af við þá
iðn. Starfsævi hans var þó engan
veginn lokið þó svo að múrspað-
inn væri lagður á hilluna, því í
þrjá áratugi var hann mikilvirkur
í fræðastörfum. Þar vann hann
mörg þrekvirkin. Af einstakri
natni bjó hann til útgáfu mann-
talið 1910, sem Ættfræðifélagið
gaf út, og skráði fæðingardag við
hvern og einn eftir kirkjubókum
og gerði þannig ritverkið að afar
merkilegri heimild. Þessi vand-
aða vinna hans var unnin af
ástríðu hins fróðleiksfúsa fræði-
manns.
Snemma lágu leiðir okkar
saman í fræðunum, en við unnum
saman að nokkrum ritverkum,
Eylendu, Ábúendatali Hnapp-
dæla og Snæfellinga, Skipstjórn-
armönnum og Reykvíkingum,
ásamt ýmsum öðrum verkum
sem voru í vinnslu.
Ávallt var framlag hans til
þeirrar vinnu afar vandað og
traust og var hann tvímælalaust í
fremsta flokki ættfræðinga. Síð-
ustu árin vann Eggert að sam-
antekt Höskuldseyjarættar á
Breiðafirði og var gaman að
fylgjast með áhuga hans við það
verk.
Það var ávallt gaman að koma
á heimili þeirra hjóna, bókavegg-
ir hvert sem litið var og bæði
jafnan að fást við ættfræðileg úr-
lausnarefni.
Þau voru einstaklega samhent
í sínum áhugamálum og höfðu
skapað sér mjög góða aðstöðu til
fræðistarfa á sínu heimili, jafnan
áttu þau pöntun á Þjóðskjalasafni
á ljósritum úr prestsþjónustu-
bókum, sem vandlega var raðað í
möppur og gert aðgengilegt í hill-
um.
Áhugi Eggerts fyrir viðfangs-
efnum sínum á víðum lendum
ættfræðinnar var þrotlaus, enda
var vinnudagur hans oft langur
meðan þrekið entist.
Það er heiður að hafa átt Egg-
ert Thorberg að vini og ávallt
verður ljúft að minnast hans. Að-
standendum hans sendi ég mínar
innilegustu samúðarkveðjur.
Þorsteinn Jónsson.
MINNINGAR 23
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 29. APRÍL 2022
✝
Þuríður
Antonsdóttir
fæddist 18. apríl
1938 í Vestri-
Tungu í Vestur-
Landeyjum. Hún
lést á Heilbrigðis-
stofnun Suðurlands
9. apríl 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Anton
Kristinn Einarsson
frá Vestri-Tungu, f.
22.9. 1907, d. 12.3. 1986 og Vig-
dís Sigurðardóttir frá Háarima í
Þykkvabæ, f. 11.7. 1910, d. 16.7.
1998, bændur á Skeggjastöðum.
Systkini: Elín Anna, f. 7.2.
1937, Guðjón, f. 2.11. 1944, d.
29.5. 2019, andvana f. drengur,
14.1. 1946, Guðfinna Sigríður, f.
10.5. 1957.
Hinn 17. júní 1961 giftist Þur-
íður Guðjóni Sigurjónssyni frá
Grímsstöðum, f. 14.11. 1929, d.
17.8. 2001. Dætur þeirra eru: 1)
Vigdís, f. 3.8. 1962, gift Hjálmari
Ólafssyni, dætur þeirra eru
Heiðrún, f. 1997 og Fanndís, f.
2001. 2) Sigrún, f. 30.10. 1964,
gift Rafni H. Steindórssyni, d.
2016. 3) Birna, f. 4.7. 1966, gift
Gesti Ágústssyni, börn þeirra
eru Guðjón, f. 1991, í sambúð
Karen, f. 2017. Samtals voru
barnabörnin orðin 16 og barna-
barnabörnin fimm.
Þuríður ólst upp á Skeggja-
stöðum frá 3ja ára aldri ásamt
foreldrum sínum og systkinum.
Gekk í grunnskóla í fjóra vetur
frá 10 ára aldri í Þykkvabænum.
Frá 17 ára aldri fer hún að vinna
ýmis störf yfir vetrartímann,
fyrst á Hvolsvelli og síðan í
Reykjavík, en var heima á sumr-
in að aðstoða við bústörfin. Árið
1961 flytur hún að Grímsstöðum
í sömu sveit og giftist bóndasyn-
inum þar á bæ, Guðjóni Sigur-
jónssyni, en hann hafði búið þar
með Ingileifu móður sinni frá
1959 þegar Sigurjón faðir hans
fellur frá. Þau taka síðan alfarið
við búinu frá þeim tíma. Frá
1993 til 1999 búa þau félagsbúi
með Svanhildi dóttur sinni og
Guðlaugi eiginmanni hennar.
Guðjón og Þuríður voru bændur
á Grímsstöðum í tæp 40 ár. Þau
flytja síðan að Króktúni 3 á
Hvolsvelli, en Guðjón lést árið
2001. Árið 2019 kaupir Þuríður
sér minna húsnæði að Dalsbakka
14 og býr þar til dánardags
ásamt Sigrúnu dóttur sinni.
Þuríður starfaði hjá Slátur-
félagi Suðurlands frá 1999 til
2005. Hún var virkur félagi í
Kvenfélaginu Bergþóru til fjölda
ára og var nokkur ár í stjórn fé-
lagsins.
Útför Þuríðar fer fram frá
Akureyjarkirkju í dag, 29. apríl
2022, klukkan 14.
með Hönnu Vil-
hjálmsdóttur og
eiga þau synina Vil-
hjálm Eggert og
Gest Elís. Egill, f.
1993, í sambúð með
Rannveigu E. Magn-
úsdóttur og eiga þau
dótturina Ragnheiði
Röskvu. Árný, f.
1999, í sambúð með
Degi Ágústssyni.
Dagmar, f. 2002.
Fyrir á Gestur soninn Jakob. 4)
Ingileif, f. 9.4. 1969, gift Ísleifi
Jónassyni, dætur þeirra eru Sig-
rún, f. 2007 og Hafrún, f. 2009,
fyrir á Ísleifur dótturina Vil-
borgu Maríu. 5) Svanhildur, f.
26.7. 1970, gift Guðlaugi U.
Kristinssyni, börn þeirra eru
Andrea, f. 1993, í sambúð með
Stefáni H. Friðrikssyni og eiga
þau soninn Eyþór Fannar.
Lovísa, f. 1995, í sambúð með
Kristjáni O. Sæbjörnssyni og
eiga þau dótturina Júlíu Björk.
Eyþór, f. 1997, í sambúð með
Hafrúnu H. Sigfúsdóttur. Guðjón
Ingi, f. 2009. 6) Anna Kristín, f.
16.5. 1980, gift Ólafi Rúnarssyni,
dætur þeirra eru Helga Dögg, f.
2008, Bryndís Halla, f. 2010,
Dagný Lilja, f. 2014 og Þuríður
Elsku mamma er fallin frá og
söknuðurinn er mikill.
Þegar við dæturnar hugsum
til mömmu er efst í huga okkar
þakklæti.
Hún var alltaf til staðar og
tilbúin að rétta fram hjálpar-
hönd.
Frá uppvaxtarárum okkar eig-
um við minningar um duglega og
myndarlega móður. Leysti öll
verk vel af hendi hvort sem var
innan- eða utandyra.
Mamma upplifði miklar breyt-
ingar á tækni og verklagi í bú-
skapnum og var góður bóndi. Öll
handavinna lék í höndum hennar
og hún hafði mikla þolinmæði til
að kenna okkur réttu handtökin.
Mamma bakaði bestu klein-
urnar og ekki má gleyma góðu
flatkökunum hennar. Dugnað
hennar mátti einnig sjá þegar
hún starfaði með Kvenfélaginu
Bergþóru í fjölda ára.
Mamma var fyrirmynd okkar
að svo mörgu leyti. Í hverju sem
hún tók sér fyrir hendur sýndi
hún vandvirkni og snyrti-
mennsku.
Hún var skipulögð og iðjusöm
og við dæturnar komumst ekki
með tærnar þar sem hún hafði
hælana. Eftir að hún flutti á
Hvolsvöll hafði hún gaman af því
að komast í sveitina sína og
dvelja í sumarbústaðnum.
Þá hafði hún tækifæri til að
kíkja í sauðburð og alltaf tók hún
þátt í árlegum verkum eins og
t.d. kartöflurækt og sláturgerð,
hún sá líka til þess að allt væri
tilbúið og við værum nú engu að
gleyma.
Þegar barnabörnin komu í
heiminn var mamma ávallt tilbú-
in til að aðstoða og passa. Ófáar
stundir sem fóru í að sinna
barnabörnunum, henni og þeim
til mikillar gleði.
Hún var umhyggjusöm amma,
stolt af barnabörnunum og mjög
umhugað um velferð þeirra.
Alltaf var hún með prjónana á
lofti og ófá pör af vettlingum og
sokkum rötuðu á litlar hendur og
fætur.
Flestir í fjölskyldunni eru svo
heppnir að eiga í fórum sínum
lopapeysu prjónaða af henni.
Dáðrík gæðakona í dagsins stóru
önnum,
dýrust var þín gleði í fórn og
móðurást.
Þú varst ein af ættjarðar óskadætrum
sönnum,
er aldrei köllun sinni í lífi og starfi
brást.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Þín er sárt saknað, elsku
mamma, þú skilur eftir stórt
skarð í fjölskyldunni.
Takk fyrir allt, biðjum að
heilsa pabba.
Þínar dætur,
Vigdís, Sigrún, Birna,
Ingileif, Svanhildur og
Anna Kristín.
Hér að hinstu leiðarlokum
ljúf og fögur minning skín.
Elskulega amma góða
um hin mörgu gæði þín.
Allt frá fyrstu æskudögum
áttum skjól í faðmi þér.
Hjörtun ungu ástúð vafðir
okkur gjöf sú dýrmæt er.
Hvar sem okkar leiðir liggja
lýsa göfug áhrif þín.
Eins og geisli á okkar brautum
amma góð, þótt hverfir sýn.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Takk elsku amma fyrir allar
yndislegu stundirnar. Kveð þig
með söknuði og þakklæti.
Þinn
Eyþór.
Elsku amma ég trúi því varla
að þú sért farin. Ég á svo marg-
ar góðar minningar um þig.
Tengjast þær mikið sveitinni
okkar, hvort sem það var í fjós-
inu, fjárhúsinu eða kringum
kartöfluræktina og sláturgerð á
haustin.
Það var svo gaman þegar þú
komst í sauðburðinn til mín og
ég fékk að sýna þér litlu sætu
lömbin. Ef það fæddist falleg
flekkótt gimbur reyndir þú alltaf
að sníkja hana af mér. Við Bryn-
dís gáfum þér einu sinni lamb í
afmælisgjöf, lambadrottninguna
okkar Bryndísar. Þú varst mjög
glöð og þú varst líka mjög
ánægð þegar ég gaf þér sæta
kálfa í afmælisgjöf. Þú varst svo
mikið fyrir dýr, sérstaklega kis-
ur.
Þú varst alltaf að prjóna og
prjónaðir fullt af peysum, vett-
lingum og ullarsokkum á mig
sem ég elskaði að fá og notaði
mikið. Og núna er ég alltaf í
lopapeysu sem þú prjónaðir.
Það var alltaf gott að koma til
þín og fékk maður yfirleitt eitt-
hvað gott að borða, kex,snúða
eða pönnukökur.
Elsku amma mín, núna hefur
þú allar kisurnar þínar hjá þér,
nema Pjakk og svo ertu komin
til afa.
Ég veit þú heldur áfram að
passa vel upp á okkur. Takk fyr-
ir allt sem þú gerðir fyrir mig,
ég mun aldrei gleyma þér.
Við kveðjum þig elsku amma mín,
í upphæðum blessuð sólin skín,
þar englar þér vaka yfir.
Með kærleika ert þú kvödd í dag,
því komið er undir sólarlag,
en minninga ljós þitt lifir.
Leiddu svo ömmu góði guð
í gleðinnar sælu lífsfögnuð,
við minningu munum geyma.
Sofðu svo amma sætt og rótt,
við segjum af hjarta góða nótt.
Það harma þig allir heima.
(Halldór Jónsson)
Guðjón Ingi.
Það voru forréttindi að alast
upp og hafa ömmu sína hinum
megin við götuna.
Það voru ófá skiptin sem
stokkið var yfir, t.d. til að fara í
pössun, fá eitthvað gott í gogg-
inn eða bara til að njóta þess að
fá að vera í rólegheitum hjá þér.
Dýrmætasta minningin er að
þú kenndir okkur að prjóna og
hefur okkur bara gengið nokkuð
vel með það, enda lærðum við
hjá þeirri bestu.
Einnig var ómetanlegt að
hafa tekið þátt í flatkökubakstri
með þér og munum við halda því
við að baka kökurnar áfram.
Amma kær, ert horfin okkur hér,
en hlýjar bjartar minningar streyma
um hjörtu þau er heitast unnu þér,
og hafa mest að þakka, muna og
geyma.
Þú varst amma yndisleg og góð,
og allt hið besta gafst þú hverju
sinni,
þinn trausti faðmur okkur opinn stóð,
og ungar sálir vafðir elsku þinni.
Þú gættir okkar, glöð við undum hjá,
þær góðu stundir blessun, amma
kæra.
Nú hinstu kveðju hjörtu okkar tjá
í hljóðri sorg og ástarþakkir færa.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Takk fyrir allt, elsku amma.
Heiðrún og Fanndís.
Elsku amma mín. Það voru
mikil forréttindi að alast upp á
Grímsstöðum með ykkur afa í
næsta húsi.
Það eru eflaust fáir sem ég
þekki sem geyma þína mann-
kosti, þú varst dugleg og ákveð-
in kona og það var ekkert sem
stoppaði þig. Það er fast í minni
mínu þegar ég kom til þín á
Hvolsvöll og ætlaði að gista hjá
þér þegar þú hafðir verið að
vesenast í gardínum og dottið.
Þarna hefðu eflaust margir dott-
ið í volæði en þú hafðir mestar
áhyggjur af því að ná að skipta
um sokka áður en sjúkraflutn-
ingamennirnir kæmu.
Við áttum margar skemmti-
legar stundir í sveitinni þegar
þú komst til okkar í sauðburðinn
og varst iðulega fyrst út. Svo ég
tali nú ekki um sláturgerðina á
haustin, unglingurinn ég átti
erfitt með að halda í við þig.
Þegar mamma og pabbi fóru í
frí þá komst þú að hjálpa okkur
systkinunum, passa að við fengj-
um gott að borða og hjálpaðir
okkur að mjólka.
Þó svo að gleðin hafi ekki ver-
ið mikil þegar við systkinin ætl-
uðum að gleðja þig og mjólka
snemma … Þær mjaltir voru
víst allt of snemma.
Þakklátust er ég fyrir að Júl-
ía Björk skuli hafa kynnst lang-
ömmu sinni, hún talar mikið um
þig og ég mun halda áfram að
spjalla við hana um frábæru
langömmu hennar. Júlía Björk
segir bless og ég elska þig.
Ég vona að þið afi drekkið
morgunbollann ykkar saman.
Ég trúi því að þið vakið yfir mér
og fjölskyldunni minni, jafnvel
drekkið morgunbollann ykkar
með mér.
Þú varst amman sem allir þrá
ég mun alltaf elska þig og dá.
Lífið gerðir þú betra fyrir mig,
heppin ég var að eiga þig.
Lovísa Guðlaugsdóttir.
Við systurnar vorum svo
heppnar að hafa elsku Þuru
ömmu alltaf nálægt okkur og
kynntumst henni vel. Hér eru
minningar og kveðjur frá okkur
til hennar:
Amma var rosalega góð og
mjög umhyggjusöm. Það var
gaman að tala við hana. Það var
notalegt að vera hjá henni, hún
passaði mig mjög mikið þegar
ég var lítil. Hún var mjög hæfi-
leikarík, góð í að prjóna og
baka.
Takk fyrir að vera svona góð,
elsku amma.
(Helga Dögg, 14 ára)
Amma var hraust, sterk og
dugleg. Hún var alltaf glöð. Hún
var skemmtileg og góð. Hún
bakaði svo góðar mömmukökur
fyrir jólin.
Takk fyrir allt, elsku amma.
Bryndís Halla, 11 ára)
Ömmu fannst gaman að fara í
sund. Hún var mjög dugleg að
fara út í göngutúr. Peysurnar
sem hún prjónaði voru mjög
hlýjar og vettlingarnir. Hún var
mjög góð í að prjóna.
Kæra amma, mér þykir svo
vænt um þig.
(Dagný Lilja, 8 ára)
Amma var skemmtileg. Hún
gaf okkur oft ís. Hún var mjög
góð. Hún var alltaf flott. Það var
gaman að spila við hana. Nú er
hún glöð að hitta manninn sinn.
Hún saknar okkar. Hún elskaði
okkur.
Amma er örugglega að passa
allar kisurnar sem eru uppi í
skýjunum.
Bæ, amma. Ég elska þig.
(Þuríður Karen, 5 ára)
Margt er í minninganna heimi,
mun þar ljósið þitt skína.
Englar hjá Guði þig geymi,
ég geymi svo minningu þína.
(Höf. ók.)
Þínar ömmustelpur,
Helga Dögg, Bryndís
Halla, Dagný Lilja
og Þuríður Karen.
Elsku amma.
Flottari fyrirmynd er ekki
hægt að hugsa sér.
Þú hefur alltaf verið til staðar
fyrir mig. Eins og þegar ég var
lítil, þú og afi bjugguð ennþá á
Grímsstöðum í stóra húsinu og
við mamma og pabbi í litla hús-
inu.
Ef til dæmis var gat á buxum
eða sokkum þá var ég fljót að
fara yfir til þín og þú varst ekki
lengi að gera við það.
Svo var það líka kvöldmat-
urinn. Ef það var ekki eitthvað
gott í boði heima var ég ekki
lengi að fara yfir til þín og afa
og fá gott að borða.
Ég man líka vel eftir skipt-
unum sem þú passaðir okkur
systkinin. Eitt sem ég gleymi
aldrei var þegar við vildum sjá
um mjaltirnar sjálf en þér leist
ekkert á það. Þannig að við
ákváðum að fara snemma í
kvöldmjaltirnar til að fá að
sanna okkur. Þú varst ekki mjög
ánægð með okkur eftir það.
Við áttum margar góðar
stundir saman. Ein af mínum
uppáhalds var þegar ég fékk að
klippa og lita hárið þitt meðan
þú sagðir mér hvernig lífið var í
gamla daga. Svo kannski líka
þegar ég reyndi að fá þig til að
kaupa eitthvað fyrir mig í vín-
búðinni, en það gekk nú sjaldan
upp.
Ég var svo heppin að fá að
eiga heima hjá þér þegar ég var
í framhaldsskóla. Þegar ég kom
heim úr skólanum var búið að
leggja á borð og finna til eitt-
hvað gott að borða. Þú passaðir
alltaf upp á þegar þú fórst til út-
landa að það væri nóg til í ís-
skápnum svo ég myndi nú
örugglega ekki svelta. Það var
nú ekki oft sem ég fékk að setja
í þvottavél heldur, en við end-
uðum alltaf öll kvöld á því að
vaska upp og þurrka saman.
En svo er ekkert sem getur
toppað góðu pönnukökurnar þín-
ar, kleinurnar, og ekki má
gleyma flatkökunum. Þú varst
alltaf svo dugleg í eldhúsinu.
Ekki má gleyma fallegu handa-
vinnunni þinni, allar peysurnar
sem þú hefur prjónað á mig,
breytt kjólum og bætt buxur.
Ég hef nú ekki erft þessa hæfi-
leika en ég gleymi ekki þegar ég
var í handavinnu í grunnskóla
og kom með prjónadótið til þín,
þú hafðir bara ekki vitað annað
eins. Ég prjónaði svo fast að þú
áttir erfitt með að rekja upp.
Endaði með að þú prjónaðir
þetta fyrir mig.
Það var svo gaman þegar þú
komst í heimsókn til mín þegar
ég var í verknámi í Osló. Og þá
gat ég loksins fengið að bjóða
þér í mat.
Mér finnst yndislegt að hugsa
til þess þegar ég sagði þér frá
því að ég ætti von á barni, hon-
um Eyþóri Fannari mínum, og
ég spyr þig hvort þú myndir
vilja gera heimferðarsett fyrir
mig. Það sem þú varst ánægð og
spennt að fá þetta verkefni. Ég
fæ tár í augun við að hugsa um
það.
Það er svo mikið sem mig
langar að segja þér, elsku amma
mín.
Núna er afi ánægður að fá þig
loksins til sín.
Sakna þín svo mikið elsku
amma mín.
Andrea Guðlaugsdóttir.
Elsku langa!
Takk fyrir allar vöfflurnar,
pönnukökurnar, ísinn og allt
sem þú gafst mér að borða.
Þetta var allt svo gott.
Takk fyrir fallegu lopapeys-
una sem þú prjónaðir á mig, alla
vettlingana og sokkana, sem eru
svo hlýir fyrir litla putta og fæt-
ur.
Þú varst alltaf svo rosalega
fín, falleg og mjög dugleg.
Ó, langamma, svo hýr og rjóð,
alltaf ertu svo góð,
stundum hefurðu líka hljóð,
hugsaðu um hvað þú ert góð.
Þér gef ég nú lítið ljóð,
um hvað þú ert mér kær, ljúf og góð.
(Ásgerður, 1994)
Elska þig, langamma.
Eyþór Fannar Stefánsson.
Þuríður
Antonsdóttir