Morgunblaðið - 10.05.2022, Síða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. MAÍ 2022
✝
Sigurður Pálm-
ar Gíslason
fæddist 18. apríl
1934. Hann lést á
Hrafnistu í Hafn-
arfirði 27. apríl
2022.
Foreldrar hans
voru Sigurlaug Sig-
urðardóttir, f. 8.9.
1913, d. 26.9. 2007,
og Gísli Jóhann
Jónsson, f. 25.5.
1910, d. 8.4. 1941.
Sigurður ólst upp hjá móður
sinni ásamt afa og ömmu, þeim
Sigurði Sverrissyni og Sesselju
Guðmundsdóttur, og bjuggu
þau lengst af á Laugavegi 27b í
Reykjavík.
Hann lauk kennaraprófi frá
Kennaraskólanum 1954 og var
lögreglumaður í Reykjavík um
skeið. Sigurður lauk íþrótta-
kennaraprófi frá Íþróttakenn-
araskólanum á Laugarvatni árið
1959 og var kennari við Hlíða-
skóla í Reykjavík. Þá starfaði
hann einnig sem íþróttakennari
í Reykholti í Borgarfirði í tvö ár.
Sigurður hóf seinna nám í
viðskiptafræði við Háskóla Ís-
lands og lauk viðskiptafræði-
prófi þaðan árið 1974. Hann
starfaði til fjölda ára hjá Há-
skóla Íslands þar sem hann sá
um styrktarsjóði Háskólans. Þá
rak Sigurður sitt eigið fyrir-
tæki, Hagvís, frá
árinu 1980.
Hann stundaði
frjálsar íþróttir frá
unga aldri og lék
körfuknattleik með
ÍR og var hluti af
svokölluðu gullald-
arliði félagsins.
Sigurður kvænt-
ist Rósu Sigríði
Lúðvíksdóttur, þau
skildu árið 1958.
Sonur þeirra var Ragnar, f.
18.1. 1956, d. 30.4. 2010. Dóttir
hans er Cecilia Sigurdsson, bú-
sett í Danmörku.
Sigurður kvæntist 26.8. 1961
Kristínu Eiríksdóttur, f. 6.1.
1938, bankaritara hjá Lands-
banka Íslands.
Börn þeirra eru Helga Sig-
urlaug, f. 24.1. 1963, maki Björn
Jónsson, f. 11.1. 1961, og Gunn-
ar Kristinn, f. 27.4. 1971, maki
Anna R. Valdimarsdóttir, f. 8.3.
1973.
Börn Helgu og Björns eru Jón
Pálmar, Helgi Steinn og Kol-
beinn.
Börn Gunnars og Önnu eru
Nína Kristín og Hugi Freyr.
Barn Jóns Pálmars og Guð-
rúnar Hrannar Hilmarsdóttur
er Hilmar Björn, f. 1.9. 2020.
Útför Sigurðar fer fram frá
Garðakirkju, Álftanesi í Garða-
bæ í dag, 10. maí 2022, kl. 15.
Elsku pabbi okkar er farinn
yfir í sumarlandið. Við kveðjum
hann með söknuði en hugsum á
sama tíma um allar góðu minn-
ingarnar með hlýjum hug. Pabbi
var einstakur maður. Hann ólst
upp í fátækt hjá móður sinni Sig-
urlaugu, sem við kölluðum alltaf
ömmu Laugu, í bakhúsi á Lauga-
veginum ásamt ömmu sinni og
afa og frændsystkinum. Þetta
var ekkert sældarlíf en þó minnt-
ist pabbi þess alltaf með hlýhug
þegar hann rifjaði upp æskuárin
á Laugaveginum. Þar kynntist
hann æskuvinum sínum, hóf
íþróttaiðkun af kappi, upplifði
stríðsárin með hermenn þramm-
andi upp og niður götuna og
keypti sína fyrstu djassplötu 15
ára. Hans líf var viðburðaríkt en
hann þurfti að hafa fyrir hlutun-
um eins og margt fólk á þessum
árum. Hann stundaði frjálsar
íþróttir með KR og körfubolta
með ÍR og náði góðum árangri í
báðum íþróttagreinum. Hann
starfaði sem lögreglumaður,
menntaði sig sem kennari og síð-
ar viðskiptafræðingur og stofnaði
sitt eigið fyrirtæki seinna meir.
Við systkinin minnumst góðra
tíma á Móaflöt hjá pabba og
mömmu. Pabbi var traustur og
góður pabbi af gamla skólanum,
og vildi hafa hlutina í röð og
reglu. Hann kenndi okkur að gef-
ast ekki upp og vildi að við sinnt-
um námi okkar og hafði alltaf
óbilandi trú á því sem við vorum
að gera. Hann var stoltur af sín-
um. Pabbi kenndi okkur að hlusta
á djass enda ómaði djassinn
ósjaldan í stofunni á föstudags-
eða laugardagskvöldum. Hann
hafði mikinn áhuga á myndlist og
við lærðum að meta góð málverk
eftir helstu meistarana hvort sem
það voru Jóhann Briem, Kjarval,
Hringur eða Rembrandt. Hann
hvatti okkur til að hugsa vel um
heilsuna og stunda hreyfingu,
enda var hann sjálfur óþreytandi
í líkamsrækt. Hann hljóp um göt-
ur Garðabæjar um 1980 löngu áð-
ur en fólk fór almennt að stunda
hlaup og uppskar oft stór augu
vegfarenda. Hann mætti daglega
í sund og synti sinn kílómetra á
dag alveg fram að 85 ára aldri.
Við minnumst með hlýhug allra
matarboðanna hjá pabba og
mömmu, þar sem pabbi var iðu-
lega búinn að kveikja upp í arn-
inum, setja góðan djass á fóninn
og kannski blanda drykk. Þá var
gaman, spjallað fram eftir kvöldi
um allt milli himins og jarðar og
Sinatra, Ella og Louie og Count
Basie ómuðu undir. Við erum
þakklát fyrir utanlandsferðirnar
með pabba og mömmu til Eng-
lands, Flórída, New York,
Frakklands, Kanarí, Þýskalands
og víðar. Pabbi fylgdist vel með
barnabörnunum sínum fram á
síðasta dag og hafði ánægju af því
að sjá þau vaxa upp og dafna. Það
var því yndislegt að hann gæti átt
fallegan 88 ára afmælisdag með
okkur systkinum, mömmu,
tengdabörnum, barnabörnum og
barnabarnabarni einungis rúmri
viku áður en hann kvaddi okkur.
Þar spjallaði hann við okkur og
fékk sér kökur og kaffi í tilefni
dagsins og er þetta yndisleg
minning fyrir okkur öll til að
geyma.
Síðustu tvö ár dvaldi pabbi á
Hrafnistu í Hafnarfirði. Við vilj-
um þakka starfsfólki á Báru-
hrauni á Hrafnistu fyrir einstaka
aðhlynningu, hlýhug og virðingu í
hans garð.
Elsku pabbi, hvíl í friði. Minn-
ing þín lifir.
Helga og Gunnar.
Siggi tengdapabbi var hold-
gervingur „the selfmade man“,
reif sig upp úr þeim aðstæðum
sem hann fæddist í, vann og lærði
og kom undir sig fótunum. Tók
kennarapróf, lögregluskólapróf,
íþróttakennarapróf og að lokum
viðskiptafræðipróf frá HÍ. Hann
ákvað ungur að sætta sig ekki við
sitt hlutskipti og það er nákvæm-
lega það sem hann gerði. Hörku-
duglegur, góður námsmaður, af-
reksmaður í íþróttum og
glæsilegur lét hann ekki erfið
skilyrði í æsku stoppa sig. Hann
fór þetta kannski á hnefanum að
ákveðnu leyti og ég fann það
strax að hann var ekki maður
sem flíkaði tilfinningum sínum.
En hann elskaði engu að síður
Dinnu sína mikið og var mjög
stoltur af börnum og barnabörn-
um og það skein alltaf í gegn.
Traustur sem klettur sem vissi
ekkert betra en að fá fjölskyld-
una í mat á laugardagskveldi,
spila djass og spjalla um lífið. Þar
naut hann sín og lagði alúð við að
allir hefðu nóg, laumaði vísum og
málsháttum undir diskana sem
voru svo lesnir upp eftir mat til
þess að – á sinn hátt – deila áhuga
sínum á kvæðum, ljóðum og ann-
arri visku. Siggi var listunnandi,
málaði myndir og orti ljóð þó svo
að hann, rétt svona eins og með
tilfinningarnar, væri ekki mikið
að bera þetta á borð fyrir aðra.
En hann skrifaði niður æsku-
minningar sínar sem hann deildi
með okkur og þær minningar eru
okkur mikill fjársjóður. Þær hafa
einnig gefið okkur fjölskyldunni
dýpri skilning á hver Siggi var og
hvernig það var að alast upp í
Reykjavík við sárafátækt á
stríðsárunum, vera sendur í sveit
hingað og þangað og oft látinn
vinna mun meira en nokkurn tím-
ann ætti að leggja á barn. Allt
þetta setti sitt mark á Sigga og
gerði að þeim manni sem hann
var. Fyrir mér var hann fyrst og
fremst tengdapabbi, pabbi
Gunna míns og afi barnanna
minna og fyrir það get ég aldrei
nægilega þakkað. Takk fyrir allt
og allt elsku Siggi.
Kveð þig að lokum með orð-
unum sem þú kvaddir svo oft
með: „Hang loose and play it co-
ol.“
Anna.
Tengdafaðir minn og góður
vinur, Sigurður Pálmar Gíslason,
er látinn eftir erfið veikindi, 88
ára gamall.
Siggi er gott dæmi um elstu
kynslóð okkar Íslendinga, fólk
sem þurfti að leggja mikið á sig
til að sjá sér og sínum farborða
og fór í gegnum lífið með dugnað
og nægjusemi í blóðinu. Á langri
ævi upplifði Siggi margt og gam-
an var að hlusta á hann segja sög-
ur frá uppvexti sínum. Þetta voru
frásagnir af baráttu barns í fá-
tækt stríðsáranna í Reykjavík, en
hann var alinn upp hjá einstæðri
móður, í lítilli íbúð í bakhúsi við
Laugaveg, þar sem einnig bjuggu
amma hans og afi auk nokkurra
frændsystkina. Saga unglingsins
var barátta til mennta, en Siggi
var góður námsmaður og komst
hann inn í Menntaskólann í
Reykjavík og áfram í Kennara-
skólann, sem ekki var sjálfgefið á
þessum tíma. Ungi maðurinn var
íþróttamaður góður, fjölhæfur í
frjálsum íþróttum og einn af
frumkvöðlum körfuknattleiks-
íþróttarinnar á Íslandi. Hann var
einn af fyrstu landsliðsmönnum
Íslands í körfuknattleik og marg-
faldur íslandsmeistari. Í bókinni
„Leikni framar líkamsburðum –
Saga körfuknattleiks á Íslandi“
segir: „Körfuknattleiksdeild KR
var stofnuð í október 1956.
Helstu hvatamenn voru Pétur
Rögnvaldsson og Sigurður P.
Gíslason og var Pétur kjörinn
fyrsti formaður stjórnar og Sig-
urður varaformaður.“ Íþróttir
stundaði hann alla tíð og 85 ára
gamall synti hann 1.000 metra
skriðsund flesta daga.
Siggi var meðvitaður um mik-
ilvægi menntunnar og bætti við
sig þekkingu alla ævi. Hann tók
kennarapróf og síðar íþrótta-
kennarapróf, fór í Lögregluskól-
ann og útskrifaðist sem lögreglu-
maður. Töluvert síðar nam hann
viðskiptafræði og útskrifaðist frá
Háskóla Íslands með cand. oe-
con.-gráðu, þá orðinn fertugur.
Stuttu fyrir starfslok sótti hann
sumarnámskeið við þekktan am-
erískan háskóla. Hann las heims-
bókmenntir og málaði myndir sér
til ánægju.
Siggi starfaði sem kennari,
íþróttakennari og lögreglumaður
á sínum yngri árum en síðar var
hann lengi starfsmaður Háskóla
Íslands þar sem hann hélt utan
um sjóði Háskólans. Samhliða
starfi rak hann heildverslunina
Hagvís ehf. í mörg ár
Tengdafaðir minn var heima-
kær fjölskyldumaður og ákaflega
stoltur af börnum sínum og
barnabörnum. Hann giftist eftir-
lifandi eiginkonu sinni, Kristínu
Eiríksdóttur, 1961 og saman
stofnuðu þau sitt fyrsta heimili á
Austurbrún í Reykjavík. Síðar
byggðu þau sér æviheimili á
Móaflöt 55 í Garðabæ. Þegar þau
fluttu í Garðabæinn var lítið um
gróður og ræktuðu þau verð-
launagarð sem notið hefur um-
hyggju og grænna fingra Dinnu.
Siggi naut sín best heima á Móa-
flöt og þangað hefur alltaf verið
gott að koma. Þegar boðið var til
veislu var verkaskiptingin klár;
Dinna sá um matinn en Siggi um
tónlist og drykki en hann var
mikill tónlistarunnandi og sann-
kallaður „djassgeggjari“. Mér er
minnisstætt einn góðviðrisdag
þegar fjölskyldan var saman á
Móaflöt, Siggi leit í kringum sig
og sagði: „Hér er allt sem ég
þarf.“
Margs er að minnast frá langri
samferð og hans verður sárt
saknað.
Björn Jónsson.
Elsku afi Siggi.
Ég dansaði á tánum þínum og
þú tókst mig í kleinu.
Þú hnyklaðir vöðvana framan í
vini mína og spurðir hvort afar
þeirra væru í jafn góðu formi.
Sagan um manninn sem
breyttist breyttist með tímanum
en kækirnir þínir og brosið ekki.
Seinna ræddum við ótrúleg
mannvirki reist í Róm fyrir
langalöngu fyrir framan arineld-
inn.
Guð geymi þig elsku afi.
Þitt afabarn,
Jón Pálmar Björnsson.
Kæri afi. Ég kynntist þér alltof
seint í lífinu en er svo þakklát fyr-
ir að við náðum að kynnast og
fyrir allar þær ánægjulegu
stundir sem við áttum saman. Þú
varst ótrúlega flottur og dugleg-
ur afi og fórst létt með að synda
1.000 metra þrátt fyrir aldur,
sem ég er mjög stolt af að segja
öðrum. Ég vona að þú hafir það
friðsælt þar sem þú ert og passir
upp á okkur. Ég sendi þér ást og
umhyggju frá Danmörku og segi
góða ferð.
Þitt barnabarn,
Cecilia.
Þegar við í dag kveðjum Sig-
urð Gíslason mág minn leitar
hugurinn aftur í tímann.
Mér er minnisstætt þegar
Dinna systir mín kom heim í
Gróðrarstöð fyrst með Sigga,
hvað mér fannst hann myndar-
legur og hve þau voru falleg og
glæsileg saman.
Það fór ekki mikið fyrir Sigga
en fljótlega áttaði ég mig á
hversu fjölhæfur hann var. Hann
var listrænn og mjög smekklegur
og hafði áhuga á bókmenntum og
tónlist.
Þegar Dinna og Siggi voru í
Reykholti heimsótti ég þau með
strákunum mínum, þá kynntist
ég íþróttamanninum Sigurði.
Hann fór í alvöru handbolta með
krökkunum í íþróttasalnum, lét
þau hlaupa og synda. Þeir voru
mjög hrifnir og ánægðir og muna
þessa daga enn.
Ég sendi elsku systur minni,
Helgu og Gunna og fjölskyldunni
allri innilegar samúðarkveðjur,
það er gott að eiga góðar minn-
ingar.
Blessað veri grasið
sem grær kringum húsin
bóndans og les mér
ljóð hans,
þrá og sigur
hins þögula manns.
Blessað veri grasið
sem grær yfir leiðin,
felur hina dánu
friði og von.
Blessað veri grasið
sem blíðkar reiði sandsins,
grasið sem græðir jarðar mein.
Blessað veri grasið,
blessað vor landsins.
(Snorri Hjartarson)
Margrét Helga Eiríksdóttir.
Það er komið vor, sólin fer
hækkandi, ilmur úr jörðu og
söngur smáfuglanna í fallega
garðinum að Móaflöt fyllir loftið.
Þá lýkur æviskeiði mágs míns og
góðs vinar, Sigurðar Pálmars. Ég
var lítill snáði þegar Dinna systir
og Siggi, fjallmyndarlegur mað-
ur, rugluðu saman reitum sínum.
Hann var þá lögreglumaður og
þótti mér mikið til koma þegar ég
fékk eitt sinn að sitja aftan á lög-
regluhjóli niður Smáragötu, það
er ógleymanleg stund. Síðar var
ég svo heppinn að fá hann fyrir
kennara en þá hafði Siggi snúið
sér að kennslu. Hann var afskap-
lega fær kennari, hæfilega
strangur. Ólátabelgir komust
ekki upp með neitt múður hjá
honum. Nemendur minnast hans
ævinlega með hlýju.Það er svo
margs að minnast á langri ævi,
ekki verður allt tíundað hér.
Dinna og Siggi voru afskaplega
samhent. Hvergi leið Sigga betur
en með fjölskyldunni á yndislegu
heimili þeirra hjóna og í fallega
garðinum sem prýðir Móaflöt.
Þetta var honum kærast. Hann
skilur eftir sig margar fagrar og
dýrmætar minningar sem munu
verða ástvinum hans til blessunar
um ókomna tíð. Kveðjustundin er
alltaf sár þegar lagt er upp í ferð-
ina miklu yfir landamæri lífs og
dauða. Sigurði Pálmari fylgja
góðar fyrirbænir og þakklæti
vina. Öll eigum við þessa ferð fyr-
ir höndum og þá ber okkur til
sama lands. Þar munum við hitt-
ast að nýju og gleðjast við þá end-
urfundi.
Til hinstu hvílu heldur þú nú senn
á helgum kertum loginn brennur enn
en söknuðurin læðist hægt og hljótt
í hljóðri bæn, við bjóðum góða nótt.
(HZ)
Að lokum þökkum við fallega
samfylgd og vottum ástvinum
dýpstu samúð, guð geymi ykkur
öll.
Helgi og Freyja
Góður vinur, Sigurður P.
Gíslason, er fallinn frá. Okkar
fyrstu kynni við þau hjónin Sigga
og Dinnu voru þegar Helga dóttir
þeirra og sonur okkar Björn
rugluðu saman reytum. Fljótlega
tókst með okkur hjónum góður
vinskapur og árið 1985 fæddist
elsti sonur Helgu og Bjössa, Jón
Pálmar. Seinna bættust þeir
Helgi Steinn og Kolbeinn við í
drengjahópinn og hafa þeir ávallt
verið nánir afa sínum og missir
þeirra því mikill. Við hjónin eig-
um margar skemmtilegar minn-
ingar um Sigga og brúðkaup
Helgu og Bjössa kemur fyrst
fram í hugann. Það var glatt á
hjalla á heimili þeirra hjóna á
Móaflöt þann daginn í júlí árið
1986 þar sem hinn fallegi garður
þeirra hjóna skartaði sínu feg-
ursta á fögrum sólskinsdegi.
Seinna ferðuðumst við mikið
saman og fórum með þeim hjón-
um tvisvar í siglingar á skemmti-
ferðaskipum. Fyrri ferðin um
Eystrasalt og sú síðari frá Kaup-
mannahöfn til Ítalíu. Þau voru
einstaklega skemmtilegir ferða-
félagar og það var alltaf glatt á
hjalla þegar við hittumst í drykk
fyrir kvöldmatinn. Siggi valdi
alltaf að fá Jack Daniels og þar
var oft mikið hlegið. Sigurður var
mikill sundgarpur og við hitt-
umst alltaf reglulega í Sundlaug
Kópavogs. Hann hugsaði alltaf
vel um heilsuna, synti mikið og
alltaf á sömu brautinni svo það
var auðvelt að finna Sigurð til að
spjalla. Langafastrákurinn okkar
hann Hilmar Björn kom svo í
heiminn eftir að Sigurður veiktist
en hann gladdist alltaf þegar
hann kom í heimsókn. Í gegnum
tíðina hafa þau verið ófá matar-
boðin hjá Helgu og Bjössa þar
sem við höfum verið saman. Allt-
af mikið spjallað og ekki fannst
okkur verra hvað við vorum sam-
mála í pólitíkinni.
Sigurðar verður sárt saknað.
Blessuð sé minning hans. Við
sendum okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur til Dinnu og fjöl-
skyldunnar allrar.
Þorgerður og Jón.
Sigurður Pálmar
Gíslason
Okkar ástkæri,
EIÐUR PÁLL SVEINN
KRISTMANNSSON,
Skógarvegi 6,
sem andaðist miðvikudaginn 27. apríl,
verður jarðsunginn frá Háteigskirkju
föstudaginn 13. maí klukkan 15.
Þeim sem vildu minnast hans er bent á Styrktar- og líknarsjóð
Oddfellowa.
Ólöf Gísladóttir
Hjartkær föðursystir okkar og frænka,
JÓHANNA RANNVEIG ELÍASDÓTTIR
(LILLA),
lést á öldrunarheimilinu Lögmannshlíð á
Akureyri þriðjudaginn 3. maí.
Útförin fer fram frá Akureyrarkirkju
fimmtudaginn 19. maí klukkan 13.
Róslín Jóhannesdóttir Birgir Ísleifsson
Kristín Jóhannesdóttir
Jóhannes Páll Sigurðarson Unnur Ýr Guðráðsdóttir
Freyja Kristín Jóhannesdóttir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GRÓA JÓELSDÓTTIR,
lést á Landspítalanum við Hringbraut
laugardaginn 7. maí. Útför hennar fer fram
frá Garðakirkju þriðjudaginn 17. maí
klukkan 13.
Valgerður Jónsdóttir
Jóel Friðrik Jónsson Þuríður Steinþórsdóttir
Jón Magnús Jónsson Stefanía Gunnarsdóttir
ömmu- og langömmubörn