Morgunblaðið - 17.05.2022, Blaðsíða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 17. MAÍ 2022
✝
Gísli Guð-
mundsson
fæddist 6. júní
1926. Hann lést á
hjúkrunarheim-
ilinu Eir í Reykja-
vík 1. maí 2022.
Foreldrar hans
voru Guðmundur
Kristinn Gíslason,
bóndi að Hurð-
arbaki í Flóa, f. 9.
desember 1890, d.
20. október 1954, og Þuríður
Árnadóttir, húsfreyja að
Hurðarbaki, f. 4. ágúst 1894,
d. 15. maí 1985. Systkini Gísla
eru Guðrún Árný, f. 1920, d.
1965, Eyrún, f. 1921, d. 2018,
Sigurbjörg, f. 1922, d. 2008,
Sigríður, f. 1923, d. 2016, Jó-
hanna, f. 1924, d. 2003, Guð-
munda, f. 1925, d. 1990, Rún-
ar, f. 1927, d. 2015, og
Ingibjörg Helga, f. 1933.
Eftirlifandi maki Gísla er
Margrét Árnadóttur, f. 21.
an var þó hans uppáhalds-
grein. Hann gekk svo í
Glímufélagið Ármann þegar
hann flutti til Reykjavíkur
1953. Hann var ráðinn þjálf-
ari glímudeildar Ármanns 1.
október 1965. Hann hóf störf
hjá lögreglunni í Reykjavík
1953 og starfaði þar í 42 ár.
Hann var þar við almenn lög-
reglustörf en gekk svo til liðs
við rannsóknarlögregluna í
Reykjavík og svo Rannsókn-
arlögreglu ríkisins, RLR, þar
til síðustu 13 árin í starfi var
hann yfirlögregluþjónn við
dómsmálaráðuneytið. Hann
var einn stofnenda Félags yf-
irlögregluþjóna. Eins var
hann formaður Lögreglu-
félags Reykjavíkur um tíma.
Hann kynntist eftirlifandi
eiginkonu sinni, Margréti
Árnadóttur, 1953 en þau op-
inberuðu trúlofun sína 10.
apríl 1954 og gengu svo í
hjónaband 6. júní 1956.
Útför Gísla fer fram frá
Fríkirkjunni í Reykjavík í
dag, 17. maí 2022, klukkan
13.
desember 1934.
Börn þeirra
eru: 1) Guð-
mundur Kristinn
Gíslason, f. 18.
apríl 1957, giftur
Svanhildi Stein-
grímsdóttur, f. 28.
apríl 1958. Börn
þeirra eru Sólveig,
f. 1978, og Gísli, f.
1985. 2) Árni
Gíslason, f. 23. júlí
1963, d. 29. apríl 2017. 3)
Soffía Magnea Gísladóttir, f. 1.
nóvember 1965. Eiginmaður
Soffíu er Ragnar Magnússon,
f. 19. janúar 1962. Börn þeirra
eru Bjarki Snær, f. 1995, Mar-
grét Sól, f. 1996, Viktoría
Dögg, f. 1998, og Alexander
Kári, f. 2000.
Gísli fæddist að Hurðarbaki
í Flóa og ólst þar upp við
sveitastörf. Hann stundaði
frjálsar íþróttir hjá Ung-
mennafélaginu Vöku en glím-
Elsku pabbi fékk að sofna
hinn 1. maí síðastliðinn.
Hann lifði löngu og inni-
haldsríku lífi. Hann átti langan
feril í lögreglunni þar sem hann
byrjaði í götulögreglunni, fór
svo í rannsóknarlögregluna og
vann síðast sem yfirlögreglu-
þjónn í dómsmálaráðuneytinu
þar sem hann fór svo á eft-
irlaun á sjötugsafmælinu. Hann
var alltaf mikill íþróttamaður
og keppti meðal annars með
góðum árangri í glímu og há-
stökki. Hann þótti glíma ein-
staklega fallega og af mikilli
kurteisi. Alveg fram á níræð-
isaldurinn fór hann daglega í
sund og golf, enda alltaf jafn
duglegur.
Hann var alltaf þolinmóður
og réttsýnn maður, það sýndi
hann bæði í starfi og einkalífi.
Hann var alltaf tilbúinn að tala
um hlutina og fannst mikilvægt
að hlusta á aðra, frekar en að
draga ályktanir og áfellast. Það
var einkennandi fyrir hann, og
þá sérstaklega í lögreglustarf-
inu enda fannst honum að einn
mikilvægasti eiginleiki lög-
reglumanns væri að kunna að
hlusta.
Margar voru veislurnar sem
mamma og pabbi héldu og allt-
af gaman þar. Þau voru dugleg
að ferðast og oft á vegum emb-
ættisins og með lögreglukórn-
um sem hann var lengi í.
Pabbi vildi allt fyrir mann
gera og alltaf tilbúinn að rétta
manni hjálparhönd hvort sem
það var að vélrita fyrir mann
ritgerðir í skólanum, aðstoða
við húsbyggingar, skutla manni
hingað og þangað eða sækja og
passa barnabörnin.
Börnin mín dýrkuðu afa sinn
því hann var alltaf til í að leika
við þau og leyfa þeim að gera
ýmislegt sem þau fengu
kannski ekki endilega að gera
heima hjá sér. Hann til dæmis
útbjó púttvöll í garðinum hjá
sér svo þau gætu æft sig með
honum. Þegar ég byrjaði í golfi
tók hann mig með sér út á völl
og var endalaust þolinmóður
þótt höggin væru ansi mörg oft.
Þá var setningin „fleiri högg,
meiri æfing“ oft sögð (og er enn
í hávegum höfð). Hann var allt-
af duglegur að hrósa mér fyrir
góð högg þótt þau færu í allt
aðra átt en ætlunin var.
Pabbi var alltaf jafn glaður
þegar krakkarnir mínir kíktu í
heimsókn, enda sá hann ekki
sólina fyrir barnabörnunum.
Við forum oft í útilegur með
krakkana yfir sumrin og þá
voru amma og afi dugleg að
koma í kaffi á tjaldsvæðið. Síð-
ustu ár hafa verið erfið og mörg
áföll dunið yfir. Það stærsta var
þegar Árni bróðir lést snögg-
lega 29. apríl 2017. Eftir það
hefur heilsunni hrakað og alz-
heimerveikin náði yfirhöndinni.
Pabbi mundi oft ekki hver ég
var en alltaf var hann jafnglað-
ur að sjá mig og okkur öll og
þakkaði okkur fyrir að kíkja á
sig. Pabbi var orðinn mjög las-
inn undir lokin en aldrei kvart-
aði hann og var alltaf jafn ljúf-
ur og þakklátur, sem lýsir
honum vel.
Elsku pabbi minn, ég á eftir
að sakna þín og þinnar hlýju
mikið og þú skilur eftir margar
góðar minningar og stórt skarð
í hjörtum okkar. Hvíldu í friði
elsku pabbi minn.
Þín dóttir,
Soffía.
Ég var svo heppin að fá tæp
26 ár með afa mínum. Árið sem
ég fæddist fór afi á eftirlaun
sem þýddi að hann hafði allan
tíman í heiminum fyrir mig og
systkini mín, Bjarka, Viktoríu
og Alexander. Það var svo gam-
an að geta kíkt í heimsókn hve-
nær sem er í næsta hús þar
sem amma og afi bjuggu. Afi
var alltaf til í að gera eitthvað
með manni, hvort sem það var
að fara í bíltúra, sund eða golf,
enda var golfið eitt helsta
áhugamálið hans á seinni árum.
Við fórum oft saman út í garð
að pútta eða upp á litla völl að
æfa golfsveifluna. Hann var svo
þolinmóður, góður og skilnings-
ríkur.
Það var svo gaman að labba
heim úr skólanum og reyna að
kíkja á leiðinni heim hvort að
maður sæi afa úti á golfvelli. Þá
reyndi maður að hlaupa til hans
og fá far í golfbílnum heim. Ef
hann var ekki úti á golfvelli fór-
um við oft beint í heimsókn til
hans, þar sem hann var ann-
aðhvort úti í garðvinnu eða inni
að drekka kaffi með ömmu.
Eins og sannur fyrrverandi lög-
reglumaður var hann með fána-
stöng úti í garði og flaggaði
alltaf þegar við áttum afmæli,
auk þess sem hann mætti
stundum í barnaafmælin okkar
í lögreglubúningnum en það
vakti alltaf mikla lukku.
Ég gæti talið upp óendanlega
margar minningar en það sem
stendur upp úr er ekki eitthvað
eitt atriði, heldur er það þessi
hlýja nærvera sem hann hafði
alla tíð. Að vita af afa rétt hjá
og að geta alltaf leitað til hans.
Í hvert einasta skipti sem ég
hitti afa var hann svo ánægður
að sjá mig, alveg frá því að ég
var lítil og þangað til ég sá
hann síðast, u.þ.b. viku áður en
hann lést þegar hann var orð-
inn mjög slappur. Hann var svo
jákvæður, þakklátur og glaður.
Alltaf.
Mér fannst það ansi tákn-
rænt að þegar ég komst að
fréttunum, morguninn 1. maí,
þá var ég einmitt í golfi með
kylfurnar hans afa á litla vell-
inum sem við fórum svo oft á í
gamla daga. Það var eins og
þetta væri hans leið til að segja
að þótt hann væri farinn, þá
væri hann samt enn þá hjá mér.
Ég trúi almennt ekki á það
yfirnáttúrulega en ég er hand-
viss um það að þótt hann sé far-
inn af þessari jörðu, þá mun
hann aldrei fara frá mér. Hann
verður alltaf þessi hlýja nær-
vera sem ég mun geta leitað til.
Ég átti besta afa í heimi. Ég
er sannfærð um það.
Elsku afi minn, ég passa mig
í tröppunum.
Margrét Sólin þín.
Látinn er Gísli Guðmunds-
son, vinur minn og nágranni til
margra ára. Þær Margrét kona
Gísla og Guðrún Anna kona mín
voru vinkonur og skólasystur
úr vesturbæ Reykjavíkur. Þeg-
ar Margrét tilkynnti í hópinn að
hún hefði fundið sér mannsefni,
að vísu nokkuð fullorðinn, vor-
um við spennt að hitta Gísla í
fyrsta sinn. Kom í ljós að þar
fór enginn meðalmaður, stæltur
íþróttamaður, glímukappi, lög-
reglumaður og sérlega þægi-
legur í viðmóti. Fyrst bjuggu
þau við Sogaveg, svo við Otra-
teig og byggðu sér síðan hús
við Byggðarenda þegar þau
fengu úthlutaða lóð þar. Þegar
ég leit inn hjá Gísla í húsinu
fokheldu var hann á fullri ferð
að vanda. Ég spurði hann um
hús sem stóð uppsteypt við
hliðina á hans húsi og sagði
Gísli að það væri til sölu og
tugir manna hefðu komið þar
út hristandi höfuðið og komið
yfir til sín og spurt hvort hans
hús væri til sölu. Ég skoðaði
húsið og sá að þar þurfti ýmsu
að breyta og vitandi það að við
fengjum góða nágranna varð
það til þess að við hjónin
keyptum þetta hús við Byggð-
arenda og bjuggum við þar
saman meðan konan mín lifði.
Gísli var sérlega verklaginn og
duglegur maður og kom það
sér vel við byggingu þessara
húsa, sem þau hjónin höfðu
reist sér í gegnum tíðina. Og
því var ekki enn lokið. Garð-
staðir 19 voru reistir í nánd við
Korpúlfsstaði og þar vaknaði
íþróttaáhuginn aftur og Gísli
náði góðum árangri í golfi og
lék það meðan heilsan leyfði.
En umhyggja hans í lóða- og
garðmálum er mér einna minn-
isstæðust, því þar var snyrti-
mennskan í hámarki og garð-
arnir við hús þeirra hjóna
vöktu mikla aðdáun.
Ég vil þakka þeim hjónum
fyrir 30 ára ánægjulegt nábýli
og koma í hugann þessi orð:
Fátt er betra en góður granni
og gerist til þess lítil von,
að ég kynnist öðrum manni
á við Gísla Guðmundsson.
Magga mín, ég sendi þér,
börnum þínum og fjölskyldum
innilegar samúðarkveðjur.
Ólafur G. Karlsson.
Gísli Guðmundsson
Nú þegar allt líf-
ið er að kvikna í
garðinum þínum yf-
irgefur þú þessa
jarðvist. Þú sem
hafðir svo mikið dálæti á því að
horfa á alla vorlaukana koma
upp, fylgjast með hverju tré
laufgast og blómi blómgast.
Þær voru margar ferðirnar
sem við fórum saman í garða-
skoðun á vegum Garðyrkju-
félagsins og heimsóttum reglu-
lega Hólmfríði í Skógrækt
Hafnarfjarðar. Á heimleiðinni
komum við oft við í garðyrkju-
stöðvum til að sjá hvort það
væru einhverjar nýjar plöntur
sem þig vantaði í garðinn og í öll-
um þessum ferðum var alltaf
eitthvað nýtt, sem þér tókst að
koma fyrir í garðinum, mér til
mikillar furðu, því hvergi var
hægt að sjá í mold fyrir plöntum.
En haglega tókst þér að koma
öllum plöntunum fyrir og skapa
fallegt umhverfi í kringum þig.
Stundum var það nú flókið verk-
efni þegar þú baðst mig að reyta
fyrir þig einhver beð og ég sá lít-
Valborg
Sveinsdóttir
✝
Valborg
Sveinsdóttir
fæddist 13. júní
1934. Hún lést 20.
apríl 2022. Útför
Valborgar fór fram
3. maí 2022.
inn mun á illgresi
og sjaldgæfum
plöntum en með
þinni kunnáttu
tókst okkur það í
samvinnu.
Seinni árin, þeg-
ar skrokkurinn
þreyttist á garð-
vinnunni og garður-
inn hægði ekki á
vextinum í takt,
léstu nú garðinn
ekki drabbast niður heldur
fékkst þér garðyrkjumann til að
aðstoða þig. Það var nú mikill
léttir fyrir okkur ættingjana, því
svo virðist sem enginn hafi náð
að erfa grænu fingurna þína.
Þótt þér hafi ekki tekist að
kenna mér mikla garðrækt tókst
þér að kenna mér að dást að líf-
inu sem fylgir gróðrinum og er
ég því þakklát. Þakklát er ég líka
fyrir allar þær stundir sem þú
gafst strákunum mínum. Þeir
elskuðu að liggja í fanginu á þér
þegar þeir voru litlir og þú
þreyttist aldrei á að lesa bók eft-
ir bók eða spila ólsen-ólsen.
Það er tómlegt að koma inn í
Hlíðargerðið og tilveran án þín
er skrýtin, en margar góðar
minningar skilur þú eftir og
munu þær ylja mér um ókomna
tíð.
Þín tengdadóttir,
Elfa Björk.
Elsku hjartans eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, stjúpfaðir og afi,
BENEDIKT GEIRSSON,
fv. framkvæmdastjóri,
Ferjuvaði 1,
sem lést á líknardeild Landspítalans 6. maí,
verður jarðsunginn frá Háteigskirkju
miðvikudaginn 18. maí klukkan 13.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Ljósið eða
Krabbameinsfélagið.
Helga Möller
Runólfur Geir Benediktsson Guðrún Jóhanna Georgsdóttir
Bergrún Elín Benediktsdóttir Samúel Orri Samúelsson
Katrín Johnson
og barnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ANNA SIGURBJÖRG JÓNSDÓTTIR
bóndi,
Stóru-Þverá í Fljótum,
lést á Heilbrigðisstofnun Siglufjarðar
þriðjudaginn 26. apríl.
Útförin hefur farið fram.
Guðbjörn Hermann Óskarss. Guðbjörg Gunnlaugsdóttir
Dagbjört Þuríður Óskarsd. Jóhann Valberg Jónsson
Iðunn Ósk Óskarsdóttir Rúnar Hrafn Benjamínsson
ömmubörn og langömmubörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og unnusti,
STEFÁN RÚNAR ÁSGEIRSSON
bóndi,
Ásgarði í Breiðdal,
lést á heimili sínu 5. maí.
Útför fer fram frá Heydalakirkju
laugardaginn 21. maí klukkan 14.
Aðalheiður Björk Rúnarsd. Sigurður Már Viðarsson
Hildur Ellen Rúnarsdóttir Hannibal Páll Jónsson
Ólöf Rún Rúnarsdóttir
Rósa Elísabet Erlendsdóttir
Ástkær móðir okkar og amma,
MARTA SIGURLILJA
SÆMUNDSDÓTTIR,
lést þriðjudaginn 3. maí á Seljahlíð.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Ragnhildur Einarsdóttir
Auður Einarsdóttir
Marta Sigurlilja Rúnarsdóttir
Einar Geir Rúnarsson
Hanna Björk Geirsdóttir
Ásdís Grétarsdóttir
Salka Grétarsdóttir
Tinna Grétarsdóttir
og barnabarnabörn
Ástkær móðir, dóttir og systir,
MARÍA ÞORLEIF HREIÐARSDÓTTIR,
Safamýri 46, Reykjavík,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans
við Hringbraut laugardaginn 7. maí.
Útför verður auglýst síðar.
Ottó B. Arnar
María Þ. Þorleifsdóttir
Hreiðar A. Aðalsteinsson
og aðrir aðstandendur
Elsku bróðir okkar og mágur,
ÞORSTEINN HELGI KARLSSON,
Gerðakoti, Álftanesi,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurlands hinn
4. apríl sl. Útförin hefur farið fram. Sérstakar
þakkir færum við starfsfólki Áss, dvalar-
og hjúkrunarheimilis, Hveragerði, fyrir hlýhug og umönnun.
Sigríður Karlsdóttir Sigurður G. Thoroddsen
Ólöf Björg Karlsdóttir Jósep Guðmundsson
Ingveldur Karlsdóttir
Ólafur Karlsson Kristín Bjarnadóttir