Morgunblaðið - 23.05.2022, Qupperneq 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 23. MAÍ 2022
✝
Ögmundur Ein-
arsson fæddist
16. júní 1942 í
Reykjavík. Hann
lést á Hrafnistu í
Reykjavík 6. maí
2022.
Hann var sonur
hjónanna Einars
Ögmundssonar, f.
23. október 1916, d.
6. júní 2006, og
Margrétar Bjarna-
dóttur, f. 26. júní 1914, d. 25. des-
ember 2003. Systur: Ingibjörg, f.
7. desember 1946, Ingveldur, f.
23. janúar 1950, d. 9. október
2012 og Þórunn, f. 5. janúar
1956. Eiginkona Ögmundar er
Magdalena Jónsdóttir, f. 26.
september 1937. Þau gengu í
hjónaband 8. ágúst 1964.
Börn þeirra hjóna eru: 1.
Guðbjörg Heiða og Baldur
Heiðar. 3. Davíð Jón, f. 6. maí
1982, og eiginkona hans er Eva
Dögg Þorgeirsdóttir og sonur
þeirra er Tristan Nói.
Ögmundur ólst upp í Reykja-
vík en var öll sumur í sveit á
Hlemmiskeiði á Skeiðum hjá
ömmu sinni og afa. Hann gekk í
Melaskóla, gagnfræðaskólann
við Hringbraut og Vonarstræti,
Samvinnuskólann á Bifröst og
Stokkholms Tekniska Institut.
Starfsferill: Ýmis sumarstörf.
Hjá Reykjavíkurborg (borgar-
verkfræðingi og ýmsum deildum
gatnamálastjóra). Forstjóri
Vélamiðstöðvar Reykjavík-
urborgar 1971-1984. Hjá Ístaki
1984-1985. Rekstrarráðgjafi
borgarverkfræðings 1985-1988
en var þá ráðinn framkvæmda-
stjóri Sorpu og starfaði þar til
febrúar 2007.
Að starfsferli loknum naut
hann veru í sumarhúsinu í
Grímsnesi eins mikið og heilsa
leyfði.
Útförin fer fram frá Áskirkju í
dag, 23. maí 2022, klukkan 13.
Kristín, f. 25. febr-
úar 1966, eig-
inmaður hennar er
Gunnar Haralds-
son. Börn þeirra
eru: Magdalena,
gift Sverri Daða
Þórarinssyni og
eiga þau synina
Óliver Daða og Ró-
bert Helga. Ög-
mundur Páll er í
sambúð með Helgu
Soffíu Jóhannesdóttur. Þau
eiga dæturnar Sigrúnu Heiðu
og Ólafíu Björg. Helgi Ragnar
er í sambúð með Jóhönnu Clöru
Lauth og Hildur Kristín Mar-
grét sem er í sambúð með Vikt-
ori Daða Vignissyni. 2. Einar, f.
19. desember 1967, og eig-
inkona hans er Kristín Þóra
Gunnarsdóttir. Börn þeirra eru
Nú þegar ég kveð kæran
tengdaföður minn kemur bara
upp í hugann: Duglegur, ósérhlíf-
inn, traustur, greiðvikinn og
maður sem kvartaði aldrei.
Ögmundur Einarsson var
fæddur og uppalinn á Gríms-
staðaholtinu í Reykjavík. Á
sumrin var hann í sveit á
Hlemmiskeiði á Skeiðum. Hann
sagði manni oft sögur frá þeim
tíma. Ögmundur var fróður mað-
ur og sagði skemmtilega frá.
Hann var inni í mörgum málum
og var fljótur að tileinka sér nýja
hluti.
Fyrstu samskipti mín við
Ömma tengdapabba voru þegar
ég var lítill strákur í vinnunni
með mömmu í Vélamiðstöðinni.
Ég hljóp niður í port að opna
hliðið eins og svo oft áður. Fyrir
framan mig stóð Ögmundur og
sagði „góðan daginn ungi mað-
ur“. Ég vissi ekki þá að þessi
maður ætti eftir að verða tengda-
pabbi minn. Nokkrum árum síð-
ar, eða árið 1984, byrjum við að
vera saman, ég og Kristín dóttir
hans. Þá hófust kynni okkar
Ömma fyrir alvöru. Ég tók strax
eftir því hvað hann var ákveðinn
maður og hikaði ekki við að segja
skoðun sína. Hann var fljótur að
taka ákvarðanir og símtöl voru
aldrei löng, það var bara hans
stíll. Ögmundur fylgdist vel með
hvernig gengi bæði í skóla og
vinnu hjá fjölskyldunni og lagði
mikið upp úr góðri menntun.
Skemmtilegt var að spjalla við
hann um stjórnun og rekstur fyr-
irtækja því hann hafði góða
þekkingu á þeim málum, en hann
stjórnaði Vélamiðstöð Rvb. og
síðar Sorpu. Ögmundur hafði
áhuga á húsbyggingum enda
lærður á því sviði. Þegar við
hjónin keyptum okkar fyrsta
húsnæði kom hann og hjálpaði
okkur að vinna í húsinu. Þar sást
vel hvað Ögmundur var útsjón-
arsamur og kunni vel til verka.
Alltaf þegar við sögðum honum
að nú værum við að spá í að fara í
framkvæmdir, þá var hann
reiðubúinn að ráðleggja og
hjálpa. Þegar við byggðum okk-
ur sumarhús þá kom ekki annað
til greina en að hann hjálpaði
okkur með teikningar og öll leyfi.
Ég man alltaf eftir því þegar
hann hringdi í mig á fimmtu-
dagskvöldi og spurði mig hvort
ég væri til í að hjálpa sér að flísa-
leggja baðið hjá þeim. Ég var
meira en til í það. Jafnframt
spurði ég hann hvort hann hefði
flísalagt einhvern tímann áður og
svaraði hann þá „Nei, Gunnar
minn, en ég hef séð þetta gert.“
Þetta tókst ljómandi vel. Svona
var Ömmi áræðinn og hugsaði í
lausnum.
Fyrir vestan, á æskuslóðum
Magdalenu, þegar allir voru í
heyskap sá maður hvað Ögmund-
ur naut sín vel. Hann fór á allar
vélar og allt lék í höndum hans.
Nokkrum árum síðar keyptu þau
Ögmundur og Magdalena sér
sumarhús í Grímsnesi og dvöldu
þar mörgum stundum. Þar nutu
þau sín vel. Þau voru líka dugleg
að ferðast til útlanda og sjá nýja
staði. Einnig þurfti Ögmundur að
fara oft til útlanda vegna starfa
sinni. Það má segja að Ögmundur
hafi verið frumkvöðull í endur-
vinnslu okkar á sorpi. Hann hafði
mikinn áhuga á allri endur-
vinnslu og umhverfismálum.
Síðustu ár hafði heilsu Ög-
mundar hrakað mikið. Hann tók
sjúkdómnum með miklu æðru-
leysi en það var örugglega ekki
auðvelt að geta ekki lengur gert
það sem hann langaði að gera.
Ég kveð þig kæri vinur með
þakklæti fyrir allt sem þú gerðir
fyrir okkur og góðvild í minn
garð og fjölskyldu minnar.
Ég veit að við sjáumst síðar.
Þinn tengdasonur,
Gunnar Haraldsson
Það gengur talsvert hratt á
hópinn sem útskrifaðist frá Sam-
vinnuskólanum á Bifröst 1. maí
1961 og hefur fjórðungur hans nú
kvatt þetta tilverustig. Vinur
okkar og félagi, Ögmundur Ein-
arsson, lést eftir langvarandi
veikindi þann 6. maí síðastliðinn.
Við vorum þrjátíu og tvö ung-
menni sem hófum nám á Bifröst
haustið 1959. Þegar fólk fór að
kynnast kom fljótt í ljós að Ög-
mundur var ágætur tónlistar-
maður sem lék jöfnum höndum á
píanó og harmonikku og varð því
að sjálfsögðu strax hluti af skóla-
hljómsveitinni, sem var ómiss-
andi þáttur félagsstarfsins á Bif-
röst.
Í því samfélagi sem heima-
vistarskólar þess tíma voru
mynduðust gjarna vinabönd
sem haldið hafa alla tíð síðan.
Ögmundur var einn þeirra sem
naut þess að halda sambandi við
sín gömlu skólasystkini. Hann
var í hópi nokkurra félaga sem
hittust reglulega og spiluðu
bridds. Jafnframt lagði hann
mikla áherslu á að taka þátt í ár-
legum sumarferðalögum bekkj-
arsystkinanna eftir því sem að-
stæður hans leyfðu. Þar hélt
hann uppi fjörinu og söngnum,
ásamt öðrum tónsnillingum
bekkjarins, með dillandi harm-
onikkuleik sínum.
Við skólafélagarnir kveðjum
góðan og traustan vin sem á sinn
hægláta hátt var mikilvægur
þáttur í þeirri taug sem haldið
hefur hópnum saman í rúma sex
áratugi.
Við félagarnir sendum Magda-
lenu og fjölskyldunni allri sam-
úðarkveðjur.
Fyrir hönd bekkjarfélaga,
Lilja Ólafsdóttir
Ögmundur
Einarsson
✝
Hörður
Hjaltason tré-
smiður fæddist í
Reykjavík 25.
september 1932.
Hann lést á skír-
dag á Hjartadeild
Landspítala, 14.
apríl 2022. For-
eldrar hans voru
María Guðbjörg
Olgeirsdóttir, bak-
ara á Akureyri, og
Hjalti Árnason frá Höfðahól-
um í Höfðakaupstað. Yngri
systir Harðar var Ingibjörg
Olga, fædd 1934.
María og Hjalti skildu.
María flytur þá norður á Ak-
ureyri, en þar bjuggu for-
einn son, Einar Jóhann Ol-
geirsson. Olgeir var góður
fóstri og meistari Harðar í
trésmíðinni. Systur Harðar
samfeðra eru Nanna, Elín,
Hrönn og Hrefna. Einar Jó-
hann, Ingibjörg Olga, Nanna
og Elín eru látin.
Eiginkona Harðar var Ás-
rún Erla Valdimarsdóttir frá
Teigi í Vopnafirði og áttu þau
tvö börn, Valdimar og Olgu er
lést ungbarn tæplega árs-
gömul 1962. Kona Valdimars
er Jóhanna Elín Stefánsdóttir
og eiga þau tvo syni, Þorstein
sem á þrjú börn og Olgeir
Guðberg. Börn Jóhönnu af
fyrra hjónabandi eru Stefán
Georgsson er á 2 börn og Guð-
rún Jóhanna á 3 börn.
Ásrún og Hörður byggðu
hús í Melgerði 27 í Kópavogi
og fluttu inn 1959 og bjuggu
þar síðan alla tíð.
Útförin hefur farið fram í
kyrrþey að ósk hins látna.
eldrar hennar,
Sólveig Gísladóttir
og Olgeir Júl-
íusson bakara-
meistari. Hörður
var þá um tíma á
Akureyri og á
Dalvík og fór það-
an í fóstur að Þor-
steinsstöðum í
Svarfaðardal. Þar
bjuggu Tryggvi
Halldórsson og
Ingibjörg Jóhanna Magnús-
dóttir, Tryggvi og Bogga,
ásamt börnum og urðu honum
eins og aðrir foreldrar og
systkin. Seinni maður Maríu
var Olgeir Guðmundsson frá
Dæli í Fnjóskadal og áttu þau
Hörður var ásamt Ásrúnu
konunni sinni elsti og besti vin-
urinn minn. Ég flutti til Íslands
1981 eftir að hafa tekið ástfóstri
við þessa Norður-Atlantshafs-
eyju og Guðjón, manninn minn.
Það er erfitt að kynnast fólki og
eignast vini þegar maður kann
ekki tungumálið. Eftir frekar
stutta dvöl hér á landi kynnti
Guðjón mig fyrir Herði sem
hann hafði unnið með um tíma
og kunni vel við. Alveg frá byrj-
un var ég velkomin á heimili
þeirra Harðar og Ásu. Þau töl-
uðu einungis íslensku við mig,
en þó ég skildi lítið fyrst þá
kom þetta smám saman. Það
má segja að þau hafi verið af-
bragðstungumálakennarar, allt-
af til í að hlusta með þolinmæði
á það litla hrafl sem ég kunni og
hvetja mig til þess að tala.
Hörður var mikill útivistar-
maður og duglegur að ganga.
Hann var sérlega fróður um
svæðið á Reykjanesinu. Oft
bauð hann okkur Guðjóni í
dagsferðir um þessar slóðir.
Kaffibrúsinn og vel útilátið
nesti voru alltaf með og stund-
um kveiktum við lítið bál í fjör-
unni. Ógleymanlegar stundir.
Hörður og Ása voru vottar í
hjónavígslunni okkar Guðjóns,
og vorum við bara fjögur í
kirkjunni fyrir utan prestinn.
Hörður ók okkur svo heim í litlu
íbúðina okkar þar sem við borð-
uðum góðan mat og spiluðum á
spil. Ágætis brúðkaup fyrir fólk
sem átti hvorki efni né löngun
til að halda stóra veislu.
Við áttum svo tvo stráka með
stuttu millibili, en okkar sam-
band breyttist ekki við það. Við
vorum áfram góðir vinir og hitt-
ust bæði hjá okkur og hjá þeim.
Þegar strákarnir okkar urðu
eldri bauð Hörður okkur oft í
bíltúr og drengjunum þótti
þetta ákaflega gaman, enda átt-
um við engan bíl. Þeim þótti
mjög vænt um Hörð og töluðu
stundum um hann sem „leyni-
afa“ vegna þess að þeir áttu
engan afa á Íslandi. Hörður
kenndi þeim að veiða og að
planta trjám. Trjárækt var eitt
af stóru áhugamálum hans.
Fram á síðasta dag dundaði
hann sér við að rækta trjá-
plöntur í bílskúrnum sínum.
Eftir að Ása lést var Hörður
meira einn. En gestrisni hans
dalaði ekki. Hann var alltaf með
kökur og kleinur tilbúnar þegar
gestir komu og enginn slapp við
að fá sér veitingar hjá honum.
Hörður var fram á síðustu
stundina klár í kollinum, þó að
heyrnin væri orðin slæm og
háði honum nokkuð í samskipt-
um. Gaman var að hlusta á hans
frásagnir um allt sem hann
hafði upplifað á sinni löngu ævi.
Ég hugsa til hans með þakklæti
fyrir allt það sem hann hefur
gefið af sér. Blessuð sé minning
hans.
Úrsúla Jünemann.
Við byggingu Sigölduvirkjun-
ar kynntumst við Hörður. Hann
vakti mikla athygli fyrir það
hversu fimur hann var þar sem
hann renndi sér fótskriðu niður
lausagrjótið í stíflunni ofan við
inntakið. Hann var þar í flokki
trésmiða en eg í steypuflokki.
Síðar var eg ráðinn handlangari
hjá smiðunum. Tæpra 20 ára
aldursmunur var á okkur og
strax hreifst eg af þessum fróð-
leiksmanni sem sagði óvenju-
lega vel frá á vönduðu máli.
Hann hafði starfað við húsa-
smíðar lungann af ævi sinni,
m.a. á Grænlandi. Þegar leiðir
okkar skildi síðsumars var
Hörður á leið til Svíþjóðar þar
sem hann starfaði um tíma við
sína iðn. Við skrifuðumst á og
kynni mín af honum voru þau
að hann var óvenjulega minn-
ugur og hafði frábæra frásagn-
argáfu. Eftir að hann sneri aft-
ur heim til Íslands hittumst við
oft og fórum í ótal dagsferðir,
einkum á Reykjanes þar sem
Hörður var mjög vel kunnugur.
Það urðu tímamót þegar eg
kynntist konu frá Þýskalandi
sem varð seinna eiginkona mín.
Hörður og Ása kona hans tóku
þessum nýja innflytjanda mjög
vel. Við nutum gagnkvæmrar
gestrisni í meira en 40 ár. Þau
voru vottar við brúðkaup okkar
í Háteigskirkju þar sem prest-
urinn séra Arngrímur Jónsson
sá um giftingarathöfnina sem
var eins einföld og hugsast gat.
Ætíð voru Hörður og Ása að
segja okkur frá, fræða okkur
um allt mögulegt. Herði varð
oft hugsað til æskustöðvanna
þar sem hann ólst upp hjá
bændafólki innst í Svarfaðardal
norður í Eyjafirði. Hann bar
mikla virðingu fyrir þessu fólki
sem ekki hafði of mikið milli
handanna en veittu uppeldis-
syninum unga allt það besta.
Sagði Hörður oft frá daglegum
lífsháttum fram í Dalnum þar
sem þurfti að stunda búskap við
erfiðar aðstæður. Á kjarngóðu
máli sagði hann frá boðskiptum
milli bæja en oft bar það til að
vinafólk við ströndina sendi fisk
fram í dalinn til vina- og skyld-
fólks. Þá voru sett upp sérstak-
ar veifur við bæina til að láta
granna vita að sending biði
þeirra.
Ungur heillaðist Hörður af
svifflugi og enn síðar kvik-
myndatöku. Átti hann litla kvik-
myndatökuvél og sýndi hann
gjarnan stuttar kvikmyndir sem
hann hafði sjálfur tekið. M.a.
var mjög áhugavert skeið sem
hann tók í Heimaey en hann fór
þangað sem sjálfboðaliði í gos-
inu 1973. Hörður var einna
stoltastur af myndatöku þar
sem mágur hans, Þorsteinn
Valdimarsson skáld, var með í
dagsferð og lék þar á als oddi í
berjamó. Þetta eru merkar
heimildir sem alþýðumaðurinn
hafði tekið, sjónarhorn sem at-
vinnumenn í greininni hafa
kannski ekki auga fyrir.
Hinstu árin voru Herði erfið.
Heyrnarleysið setti honum
miklar skorður auk þess sem
heilsubrestur af ýmsu tagi háði
honum mjög. Hann lifði fram á
90. aldursárið.
Við eigum góðar minningar
um góðan alþýðumann. Öllum
vinum og vandamönnum eru
sendar huglægar samúðarkveðj-
ur.
Guðjón Jensson.
Hörður
Hjaltason
Okkar ástkæri
RÓBERT RAFN ÓÐINSSON
lést þriðjudaginn 10. maí.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju
miðvikudaginn 25. maí klukkan 13.
Ólöf Arna Gunnlaugsdóttir
Óðinn Már Jónsson
Svava Rut Óðinsdóttir
Óttar Kolbeinsson Proppé
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
STEFÁN G. STEFÁNSSON
vélstjóri frá Vestmannaeyjum,
lést í faðmi fjölskyldunnar föstudaginn
13. maí. Hann verður jarðsunginn frá
Árbæjarkirkju mánudaginn 23. maí klukkan 13.
Erla B. Þóroddsdóttir
Þóroddur Stefánsson
Bjargey Stefánsdóttir Gunnar Már Andrésson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir og afi,
MAGNÚS GUÐLAUGSSON
hæstaréttarlögmaður,
lést á heimili sínu mánudaginn 9. maí.
Útförin fer fram frá Vídalínskirkju 24. maí
klukkan 13.
Guðlaug E.A. Magnúsdóttir Sveinn Akerlie
Sigrún Anna Magnúsdóttir Nicholas Herring
Þóra Kristín Hjaltested Karl Stefánsson
Lárus Magnússon Emilía Helgadóttir
og barnabörn
Alúðarþakkir fyrir samúð og hlýhug við
andlát og útför ástkærrar móður,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
ELFRÍÐAR IDU EMMU PÁLSDÓTTUR,
Skógarseli 17a, Egilsstöðum.
Antonía Erlendsdóttur Indriði Júlíus Geirsson
Regína Magdalena Erlendsd. Jóhann Egilsson
Helga Erla Erlendsdóttir Björn Einar Gíslason
Hörður Erlendsson Guðrún Ásgeirsdóttir
Marzibil Erlendsdóttir
Erna Jóhanna Erlendsdóttir Henný Sigríður Gústafsdóttir
Herdís Erlendsdóttir Jón Trausti Breiðfjörð
Traustason
barnabörn og barnabarnabörn