Morgunblaðið - 25.05.2022, Page 32
32 MENNING
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 25. MAÍ 2022
AF MÁLMI
Árni Matthíasson
arnim@mbl.is
Nú veit ég ekki, lesandi góður,
hvort þú hafir gaman af þunga-
rokki, eða tónlist yfirleitt, en að þú
sért að lesa þessi orð (eða einhver
fyrir þig) bendir vonandi til þess.
Ómeðvituð talning
Það hefur áður komið fram á
þessum stað að ánægjan af tónlist
er ánægjan af því að telja ómeðvit-
að og kemur hvergi eins vel fram
og í þungarokki. Það er þó ekki það
eina sem gleður hjartað við að
hlusta á þungarokk, því þangað má
líka sækja laglínur, jafnvel hrífandi
fagrar, og stundum næra textarnir
andann (oft er þó gott að ekki sé
hægt að greina orðaskil, því þær
hendingar sem eru þó skiljanlegar
eru skakkar eins og í skothendu
kvæði).
Í útjaðri smábæjarins Wacken í
Slésvík-Holtsetalandi er ár hvert
haldin mikil þungarokkhátíð, svo
mikil að aðrar hátíðir fölna í sam-
anburðinum. Þangað er boðið einni
íslenskri hljómsveit ár hvert og til
að velja þá sveit er haldin rokk-
keppni hér á landi þar sem víðfrægt
kunnáttufólk í rokkfræðum frá
ýmsum löndum velur þá sveit sem
best stendur sig. Slík keppni var
haldin í tíunda sinn sl. laugardag, á
Húrra, og þá kepptu sjö sveitir: De-
vine Defilement, Forsmán, Holdris,
Krownest, Merkúr, Múr og Vögel.
Morpholith hitaði upp og Misþyrm-
ing sló botninn í rokkámuna.
Vögel var fyrst á svið keppnis-
sveita og bauð upp á léttproggað
þungarokk, sem brotið var upp með
skældum gítarflekum og svo slegið
í klárinn að nýju. Þegar þeir voru
góðir voru þeir frábærir en svo
slaknaði á klónni á milli. Fátt er
eins skemmtilegt og smá tilrauna-
mennska, ekki síst þegar allt geng-
ur upp.
Slátrarasveit andskotans
Krownest-félagar stigu á stokk í
hvítum samfestingum eins og slátr-
arasveit andskotans – nú átti að
rokka og það var líka rokkað svika-
laust. Gítarvandræði settu þá félaga
ekki á hliðina – reyndar varð sveit-
in eiginlega betra tónleikaband með
söngvara sem gat einbeitt sér að
því að skapa stemmningu, laus við
hryngígjuna.
Það vantaði ekki stuð í Merkúr-
félaga, þeir byrjuðu með látum,
miklum látum, þótt það hafi
kannski verið óþarfi að spyrja Are
you ready fjórum eða fimm sinnum,
eða kannski oftar (ég meina ARE
YOU READY!!!!). Ekkert vantaði
upp á hamagang, það var nóg af
honum – þeir félagar voru eins og
graðfolar í girðingu.
Hold er mold, hverju sem það
klæðist, sagði sálmaskáldið sem var
líka mjög upptekið af upprisu
holdsins, kannski ekki þó þeirri
upprisu sem heiti hljómsveitarinnar
Heimsslit á Húrra
Holdris vísar í. Þungarokk er líka
rokk, sama hverju það klæðist og
Holdris er með riffin og stundum
líka lögin. Þriðja lagið, nýtt lag, var
til að mynda frábær flétta sem fór
rólega af stað en sótti svo í sig
veðrið.
Dauðans umþeinking
„Líferni hins vísa ætti ekkert
annað að vera en dauðans umþeink-
ing,“ reit Gregóríanus frá Nazian-
zus fyrir sextán hundruð árum eða
svo. Þeirri umþeinkingu bregður
iðulega fyrir í þungarokkinu, til að
mynda hjá hljómsveitinni Múr sem
er næst á svið: nábleikir vangar og
kolamolar í augntóftum. Slíkar
bassaskruggur og býsn voru í
fyrsta laginu að lá við heimsslitum;
Húrra lék á reiðiskjálfi, hurðir
hrukku af hjörum, glös brotnuðu og
áheyrendur iðuðu eins og Hákon
Hlaðajarl forðum.
Devine Defilement var eins og
vel smurð maskína, byrjað með
bensínið í botni. Gríðarlega þéttir
og öruggir í sinni spilamennsku og
framkomu allri, knúnir áfram af
heift og brennandi reiði.
Síðasta sveit á svið var svart-
málmssveitin Forsmán en liðsmenn
hennar voru skreyttir eftir kúnst-
arinnar reglum. Þá það sást framan
í sveitarmenn (ljósameistara voru
heldur mislagðar hendur allt kvöld-
ið) birtust ókræsilegar ófreskjur
sem rímaði vel við músíkina. Stór-
efnilegt band.
Múr sigraði, dómnefnd var nán-
ast einróma um það, Devine Defile-
ment varð í öðru sæti og Merkúr
því þriðja.
» Ánægjan af tónlist er
ánægjan af því að
telja ómeðvitað og kem-
ur hvergi eins vel fram
og í þungarokki.
Svikalaust Slátrarasveit andskotans, eða bara Krownest.
Ljósmyndir/Halldór Ingi
Upphitun Morpholith, síðustu sigurvegarar Wacken-keppninnar, opnuðu kvöldið; þrítugur hljóðhamar með kaldhömruðum laglínum.
Funatunga Devine Defilement var
eins og vel smurð maskína, knúnir
áfram af heift og brennandi reiði.
Tilraunir Vögel bauð upp á létt-
proggað þungarokk, sem brotið
var upp með skældum gítarflekum.
Heimsslit Múr bauð upp á
bassaskruggur og býsn og
sigraði örugglega með ná-
bleika vanga og kolamola
í augna stað.