Leikhúsmál - 01.06.1997, Síða 9

LEIKHÚSMÁL
af léttara taginu þó svo það í reynd skemmti
sér jafn vel ef ekki betur á öðrum og alvar-
legri sýningum. En auðvitað vonast maður
til þess að þessar sýningar einskorðist ekki
eingöngu við söngleiki í framtíðinni.
Ingvar: Þó svo sýningar séu af léttara tag-
inu þá geta þær verið dramatískar. Sýningin
Á sama tíma að ári er dramatísk í eðli sínu.
Hún hefur nú aldeilis gengið. Kœra Jelena
var líka vinæl sýning meðal unglinga.
Eru það aðallega unglingar sem sækja þessa
sumarsöngleiki?
Magnús: Unga fólkið tekur íyrr við sér og
kemur meira á fyrstu sýningarnar. En þegar
sýningar eru komnar vel í gang breikkar ald-
urshópurinn. Margir þeirra sem sækja sum-
arleiksýningar eru þar að komast í sína
fyrstu snertingu við leikhús og því ber að
fagna.
Haldið þið að þessir áhorfendur skili sér á aðr-
ar sýningar eða vilja þeir bara sjá söngleiki?
Magnús: Ef fólk hefur einu sinni notið
leiksýningar þá kemur það aftur í leikhúsið.
Það er komið skrefmu nær leikhúsinu og fer
svo vonandi seinna meir á dramatískari sýn-
ingar.
Stefán: Fólk tengir líka ánægjulega stund
við staðinn eða húsnæðið. Margir unglingar
sem sáu Strœti á Smíðaverkstæðinu hafa
komið aftur á alvarlegri sýningar sem hafa
verið sýndar þar.
Nú hafa Borgarleikhúsið og Óperan verið nýtt
undir svona starfsemi. Haldiðþið aðþað komi
að því að sumarleiksýningar verði settar upp í
Þjóðleikhúsinu?
Stefán: Það er að mörgu leyti erfitt í fram-
kvæmd. Það þarf oft að gera lagfæringar á
húsinu á sumrin og yfirfara sviðs- og tækni-
búnað og fólk þarf auðvitað að fá sín sumar-
frí. Svo finnst mér sjálfsagt að Þjóðleikhúsið
láti öðrum leikhúsum og leikhópum eftir
sumartímann til sýninga - stóru leikhúsin
halda úti gríðarlega öflugri starfsemi hina
tíu mánuði ársins og ástæðulaust að vera að
veita sumarleikhúsunum samkeppni.
Ingvar: Það er mikið álag að taka þátt í
sumarsýningum sem síðan ganga langt fram
á vetur. Maður tekur sér ekkert frí og síðan
er álagið tvöfalt um veturinn. I rauninni
þyrfti maður að velja hvort maður ætlaði að
gerast sumarleikari eða fastráðinn leikari.
Stefán: Það er ekkert vel séð í stóru at-
vinnuleikhúsunum að leikarar sem verið
hafa í mikilli vinnu allan veturinn noti ekki
sumarleyfið til hvíldar og uppbyggingar. En
sem betur fer hefur þetta verið yngsta og
frískasta fólkið sem hefur tekið þátt í þessum
sýningum og það hefur spjarað sig.
En nú hafa margir aðrir en leikarar tekið þátt
í þessum sýningum, það hafa verið popparar,
dansarar og áhugafólk.
Stefán: Já, það hefur mikið af hæfileika-
ríku fólki komið fram sem er mjög spenn-
andi.
Er ekki öðruvísi að vinna með þessufólki?
Ingvar: Mikið af þessu fólki er mjög hæfi-
leikaríkt og samviskusamt en það er samt
staðreynd að það er munur á atvinnufólki
og áhugafólki. Það er erfiðara ef það er mik-
ið af áhugafólki í sýningunni og þær sýning-
ar hafa frekar tilhneigingu til að sjúskast
með tímanum.
En er sama stemningin í salnum á söngleik hjá
Þjóðleikhúsinu á veturna og í þessum sumar-
söngleikjum?
Ingvar: Nei, í rauninni ekki. Ég held að
það sé aðallega útaf húsnæðinu. Kannski
leyfir fólk sér minni skrílslæti í Þjóðleikhús-
inu en annars staðar. Svo hafa miðnætursýn-
ingar ekki verið tíðkaðar í Þjóðleikhúsinu en
á þeim er oft erfiðari stemning. Fólk er þá
stundum drukkið og jafnvel á einhverju
öðru.
Stefán: Á sýningu Rocky Horror sem ég fór
á var seldur bjór meðan á sýningu stóð
þannig að áhorfendur voru ekki aðeins að
rápa til að fara fram á salernið heldur líka til
að kaupa sér áfengi.
Ingvar: Stone-Free var líka meiri uppá-
koma en leikrit. Höfundurinn vildi að
áhorfandinn upplifði þetta allt sem einhvers
konar partý. I rauninni var það mjög erfitt
fyrir leikarann því hann hafði úr svo litlu að
moða við karaktersköpun.
Stefán: Ég held að þetta tómahljóð í verk-
inu hafi verið vegna þess að höfundurinn
var að skrifa um tímabil sem hann upplifði
ekki sjálfur. Þegar Hárið var skrifað á sínum
tíma þá var það vegna þess að höfundum lá
mikið á hjarta og voru að skrifa um mál
sem brunnu á þeim. Leikhúsið átti að
breyta óréttlætinu í samfélaginu. Að vis'su
leyti er erfitt að setja Hárið upp núna. Boð-
skapurinn gegn stríði hefur enn mikið
gildi, því miður, en að fjalla um eiturlyfja-
neyslu er vandasamt í ljósi reynslunnar,
ekki viljum við hafa hvetjandi áhrif í þeim
efnum.
Haldið þið að leiksýning geti breytt viðhorfi
fólks?
Magnús: Já, tvímælalaust hefur allt sem
snertir okkur áhrif.
Ingvar: Leiksýning getur haft áhrif en ég
held að fólk frelsist ekki eftir að hafa farið
einu sinni í leikhús. Það þarf meira til.
Stefán: Það læra börnin sem fýrir þeim er
haft.
Þarna hafði Stefán nælt sér í málshátt úr
páskaeggi sem lá á borðinu og látum við
hann hafa síðasta orðið í þessu viðtali. En
söngleikjum er ekki lokið. Þegar blaðið fór í
prentun var nýbúið að frumsýna Fiðlarann í
Þjóðleikhúsinu. Þá var Andrés Sigurvinsson
að hefja æfingar á Evítu en verkið verður
frumsýnt í íslensku óperunni í byrjun júní.
Þá voru uppi sögusagnir um að Loftkastal-
inn ætlaði að frumsýna Fame seinna í sumar
og Leikfélag Reykjavíkur var búið að ákveða
að frumsýna nýjan íslenskan söngleik eftir
Benóný Ægisson í lok ágúst. Tónlistina í
þeim söngleik semja þeir KK og Jón Ólafs-
son. Aðdáendur söngleikja ættu að vera kátir
með þessa miklu grósku.
9