Morgunblaðið - 02.09.2022, Blaðsíða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 2. SEPTEMBER 2022
✝
Svandís Jón-
asína Þórodds-
dóttir (Góa), fædd-
ist í Jóngrund á
Hofsósi 17. febrúar
1941. Hún andaðist
20. ágúst 2022 á
Heilbrigðisstofnun
Sauðárkróks.
Foreldrar henn-
ar voru Þóroddur
Pálmi Jóhannsson,
f. 5. mars 1894, d.
4. maí 1965, og Ólöf Jósefsdóttir,
f. 31. janúar 1904, d.19. júlí 1983.
Systkini Svandísar eru Ragnar, f.
6. maí 1930, d. 28. október 2018,
Svanfríður Guðrún, f. 17. júní
1931, d. 29. maí 2009, Jósep
Reykdal, f. 20. ágúst 1933, Jón-
asína Kristín, f. 21. mars 1935, d.
urlaug Vordís, f. 26. maí 1981,
sambýlismaður Sigfús Arnar
Benediktsson, f. 18.11. 1989.
Barnabörn Svandísar eru 13:
Svandís Lilja, Gyða Mjöll, Agatha
Ýr, Sindri Rafn, Silja Ýr, Stein-
dóra Ólöf, Lydía Ýr, Eysteinn Ív-
ar, Guðmunda Góa, Flóra Rún,
Emelíana Lillý, Benjamín Elínór
og Maríon Franklín. Barna-
barnabörn Svandísar eru sjö:
Guðbrandur Bjarni, Baltasar
Ragnar, Hallgrímur Smári, Hall-
dór Jarl, Þorsteinn Hólmar, Ey-
steinn Örn og Henrik Sölvi.
Góa vann við ýmis störf sem
hún sinnti öllum af kostgæfni.
Henni var líka margt til lista lagt
hvort sem það var handverk,
matargerð, tónlist, hárgreiðsla
og ýmislegt fleira. Hún var ósér-
hlífin þar sem hún tileinkaði líf
sitt umhyggju í garð fjölskyldu,
samferðafólk síns og allra dýra.
Útförin fer fram í Hofs-
óskirkju í dag, 2. september
2022, klukkan 15. Útförinni verð-
ur útvarpað á FM 104.
3. ágúst 1935.
Svandís kynntist
Eysteini Jónssyni, f.
5 maí 1937, d. 25.
september 2013, frá
Bjarnastöðum í Una-
dal og giftust þau í
Hofsóskirkju þann 9.
júní 1962. Settust
þau að í Sunnuhvoli á
Hofsósi. Eignuðust
þau fjögur börn, þau
eru: 1) Þórdís Ólöf, f.
6. mars 1962, gift Níelsi Ragnari
Björnssyni, f. 31.8. 1962. 2) Gunn-
ar Jón Eysteinsson, f. 29. október
1963, í samvistum með Ólingu
Björnsdóttur, f. 13.5. 1966. 3) Ey-
dís Eysteinsdóttir, f. 7. desember
1970, gift Haraldi Smára Har-
aldssyni, f. 9.9. 1966. 4) Sig-
Elsku mamma. Við vitum að nú
dansið þið pabbi létt og sælleg sam-
an og fylgist með öllum háværa
Sunnuhvolsskaranum ykkar úr
fjarlægð. Við sitjum syrgjandi eftir
og söknum þín með þakklæti í
huga. Það er samt sárt að geta ekki
faðmað þig aftur, geta ekki hringt í
þig og spjallað, geta ekki hlegið eða
grátið með þér, geta ekki haft
mömmu lengur okkur við hlið í
þessari jarðvist. Enginn getur fyllt
spor þín og pabbi hitti naglann á
höfuðið þegar hann sagði í vísunni
sinni til þín hér forðum daga: „Ef
ég ætti að lýsa þér, engin vísa næg-
ir!“ Þetta eru orð að sönnu því þú
varst svo stórbrotinn karakter,
hafðir sterkar skoðanir, mjög rétt-
sýn og svolítið stjórnsöm en um-
vafðir á sama tíma alla með góð-
mennsku þinni, húmor og
endalausum kærleika. Það voru all-
ir jafnir og allir í fyrsta sæti hjá þér
og þú hafðir alltaf tíma fyrir alla
nema kannski sjálfa þig.
Þú lagðir okkur þær lífsreglur
að framkvæma allt af dugnaði og af
þokka, bera virðingu fyrir mönnum
og dýrum og umfram allt vera góð-
ar manneskjur. Þú gast allt og þér
var svo margt til lista lagt hvort
sem það var matargerð, bakstur,
handverk, fatahönnun og saumar,
prjónaskapur, sögu- og ljóðagerð,
tónlist eða uppeldi. Matarbúrið þitt
var ævintýraland þar sem trónuðu
stútfullar hillur af smákökuboxum
og alls kyns góðgæti, hvað öðru
betra. Þú varst alltaf stórtæk í mat-
argerð og bakstri og sást til þess að
alltaf væri til góður matur handa
öllum og ef það voru fjárréttir eða
önnur mannamót, þá smurðir þú og
bakaðir ofan í heila herdeild, eins
og þú værir að fara að halda ferm-
ingarveislu, sem þú síðan skreyttir
húddið á bílnum með á fallegum
dúk svo gestir og gangandi gætu
notið með okkur. Þú bakaðir held-
ur aldrei bara úr kílói af hveiti enda
fannst þér sjálfsagt að gera vel um-
fram og senda okkur systkin til
allra einstæðinga og þeirra sem
minna áttu með kökuplatta fulla af
bökuðu góðgæti frá Góu. Þú prjón-
aðir himneska sokka og vettlinga,
varst snillingur við saumavélina
hvort sem það var að sauma partí-
dress fyrir okkur eða laga saumsp-
rettur, samdir sniðugar og
skemmtilegar vísur, mundir öll ljóð
og texta, samdir bestu grýlusög-
urnar, bakaðir besta flatbrauðið,
bjóst til bestu páskaeggin, söngst
svo fallega og þú vissir alltaf allt.
Þó svo þú hafir sennilega verið
ein af þeim takkahræddustu, þá
varstu alltaf opin fyrir nýjungum
og í takt við tímann enda inni í öll-
um málefnum líðandi stundar,
hvort sem það voru íþróttir, menn-
ing, stjórnmál eða stefnumótaöpp
sem barnabörn þín gætu notað.
Fjölskyldan var þitt ríkidæmi og
verðum við ævinlega þakklát fyrir
þann dýrmæta tíma sem við áttum
saman. Margs er að minnast og
þakka fyrir og munum við sjá til
þess að heiðra minningu þína með
matarveislum, faðmlögum, sam-
veru, gleði og söng og umfram allt
að vera góðar manneskjur.
Minning þín lifir um ókomin ár,
minning þín um mig streymir.
Minning þín læknar mín hjartasár,
minningu þína ávallt ég geymi.
Elsku yndislega mamma okkar,
við munum alltaf sakna þín.
Þórdís Ólöf, Gunnar
Jón, Eydís og
Sigurlaug Vordís.
Í dag kveð ég kæra tengdamóð-
ur mína Svandísi Jónasínu Þór-
oddsdóttur (Góu).
Það var fyrir um fjörutíu og
fimm árum sem ég kom fyrst í
Sunnuhvol til Góu og Eysteins.
Þótti henni stundum að undirritað-
ur mætti sýna aðeins meiri ábyrgð
svona fyrst til að byrja með þegar
við Þórdís vorum að byrja að draga
okkur saman. Með árunum tókst
með okkur mikil vinskapur og Góa
er ein af þeim konum sem ég hef
litið upp til á ævinni. Einstaklega
gaman að sitja og spjalla við. Hag-
yrðingur góður og alltaf beið mað-
ur eftir afmæliskortinu, það var
pottþétt að vísa var þar eftir Góu
eða Eystein.
Það verða víst ekki fleiri lamba-
læri eða lærissneiðar í raspi sem
tengdamóðir mín hún Góa steikir í
Sunnuhvoli. Bestu steikur heims-
ins. Alltaf var það hennar hjartans
mál að allir fengju að borða hjá
henni. Og ekki var hún hrifin af að
ekki væri gert boð á undan sér svo
eitthvað gómsætt væri hægt að
setja í pottinn eða ofninn.
Núna ertu farin í Sumarlandið
til Eysteins. Skoppandi um grænar
grundir og örugglega að huga að
einhverju góðu í pott.
Hörpu þinnar ljúfa lag
lengi finn í muna.
Því ég minnist þín í dag,
þökk fyrir kynninguna.
(ÁK)
Innilegar samúðarkveðjur til
ykkar allra. Veit að mikill er ykkar
missir.
Hvíl í friði.
Níels R. Björnsson.
Elsku amma, takk fyrir allt.
Ég á svo margar fallegar og
góðar minningar í hjartanu sem ég
ætla að varðveita að eilífu. Þegar
ég hugsa til þín þá kemur upp
mynd af þér með fallega greitt hár-
ið, augun full af gleði, breitt bros og
þú í rauðu gollunni þinni sem fór
þér alltaf svo vel.
Þegar við Gyða systir vorum litl-
ar voru við öllum stundum hjá ykk-
ur afa í Sunnuhvoli, við elskuðum
það. Hjá ykkur mátti allt gera og
hlaðborð af kræsingum alla daga.
Grýlusögur öll kvöld, afi byrjaði og
þegar hann var búinn að hræða úr
okkur líftóruna þá tókst þú við
amma og róaðir okkur niður fyrir
svefninn. Öll sumur í heyskap, það
þótti okkur skemmtilegast, fá að
brasa í heyinu, hjálpa til við að
henda böggum upp á pallinn og
mesta sportið að fá að vera á pall-
inum. Þegar þú varst í dráttavél-
inni var afi vanur að vara okkur við,
„stelpur, amma ykkar er í vélinni“,
það var bara af ást til allra, þú gast
verið svolítið höst á kúplingunni.
Allar réttirnar sem við fórum með
ykkur afa í. Það sem stóð allaf upp
úr í þeim var hlaðborðið sem þú
reiddir fram á húddið á Landró-
vernum. Milljón sortir af smurðu
brauði, flatbrauð með hangikjöti,
kanilsnúðar og margir metrar af
vínabrauði. Til þín voru alltaf allir
velkomnir, nóg pláss og nóg til af
mat. Það var ekkert öðruvísi í rétt-
unum, þeir sem voru með nesti
komu heldur í kaffi til þín, það sem
þú bjóst til var einfaldlegra betra.
Þegar við svo fluttum vestur á Ísa-
fjörð þá vorum við svo heppnar,
systur, af fá að koma til ykkar í
sveitina á sumrin, okkur leiddist
það aldrei, alltaf nóg um að vera og
ýmislegt brallað. Þú elskaðir að
gleðja aðra og lagðir alltaf mikla
vinnu í það, það sást vel á páska-
eggjunum sem þú bjóst til handa
öllum barnabörnunum þínum fyrir
hverja páska. Þykkt lag af súkku-
laði, stútfull af gotteríi og fallega
skreytt.
Við höfum alla tíð amma verið
miklar vinkonur, það þykir mér svo
óendanlega vænt um. Ég gat sagt
þér allt og við skildum svo vel hvor
aðra. Öll símtölin og hittingarnir
einkenndust af gleði og hlátur-
sköstum. Við grínuðumst út í eitt,
tókum af okkur fyndnar Snapchat-
myndir eða kjánaleg vídeó. Þú
varst alltaf með puttann á púlsin-
um hvað var hipp og kúl hjá okkur
unga fólkinu og blygðaðist þín ekki
þó svo að brandararnir væru undir
beltisstað. Ég er svo þakklát fyrir
allar stundirnar sem við höfum átt
saman í gegnum árin, ég er þakklát
fyrir að hafa getað verið til staðar
fyrir þig í veikindunum þínum,
þakklát fyrir alla gleðina og ástina
sem þú gafst mér, þakklát fyrir þig
og afa, þakklát fyrir vináttuna okk-
ar og einstaklega þakklát fyrir að
hafa átt þig fyrir ömmu. Þú varst
og verður í minningunni alltaf best.
Takk aftur, elsku amma, fyrir
allt, ég kveð þig eins og vani var
þegar við hittumst með yl í hjarta,
sadda bumbu og bros á vör. Ég
elska þig út fyrir endimök alheims-
ins.
Ljúfi drottinn lýstu mér,
svo lífsins veg ég finni
láttu ætíð ljós frá þér
ljóma í sálu minni.
Þín nafna, ömmustelpa og vin-
kona,
Svandís Lilja
Níelsdóttir.
Elsku amma okkar, það verður
erfitt að hafa þig ekki hjá okkur. En
við vitum að þú ert hér með okkur
þótt við sjáum þig ekki. Hver mun
spila spil með okkur eftir skóla, hver
mun baka ömmu Góu-pönnukök-
urnar, hver mun sjá til þess að mað-
ur sé búinn að borða nógu mikið svo
maður sé alltaf pakksaddur og hver
mun segja okkur frægu grýlusög-
urnar þínar, hver mun spila með
okkur fótbolta, spjalla um heima og
geima og hlusta á okkar sögur?
Þú snertir marga með hlýleika
þínum og sál og við munum sakna
þín endalaust. Elskum þig til tungls-
ins og til baka amma Góa.
Ödustígsgengið þitt,
Eysteinn Ívar,
Emelíana Lillý,
Benjamín Elínór og
Maríon Franklín.
Í dag kveðjum við góða vinkonu
til margra ára, elsku Góu okkar.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka
hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Við vottum fjölskyldu hennar
okkar innilegustu samúð.
Gunnar, Erla,
Jóhanna og
Særós Erla.
Svandís Jónasína
Þóroddsdóttir
✝
Birgir fæddist
á Bæ á Sel-
strönd við Stein-
grímsfjörð 27. júlí
1940. Hann and-
aðist á Hrafnistu í
Hafnarfirði 24.
ágúst 2022.
Hann var sonur
hjónanna Guðjóns
Guðmundssonar frá
Bæ á Selströnd, f.
18.3. 1916, d. 21.11.
2010, og Vilhelmínu Pálínar Sæ-
mundsdóttur frá Kambi í Árnes-
hreppi, f. 18.6. 1913, d. 30.5.
2003. Foreldrar Guðjóns voru
hjónin Ragnheiður Halldórs-
dóttir og Guðmundur Guð-
mundsson á Bæ á Selströnd. For-
eldrar Vilhelmínu voru hjónin
grímur, f. 22.6. 1965, Þurý Bára,
f. 24.1. 1970, og Bergsveinn, f.
30.8. 1971. Einnig á Birgir dótt-
urina Heklu, f. 8.5. 1963.
Birgir byrjaði ungur til sjós og
sagðist muna eftir sér sex eða sjö
ára að draga fisk á Grímseyjar-
sundi á bátnum Sæfinni, trébát
sem Guðmundur afi hans smíðaði.
Við tók ævintýralegur sjó-
mannsferill sem lauk í raun ekki
fyrr en sjötíu árum síðar.
Hann var farsæll togaraskip-
stjóri til langs tíma og annáluð
aflakló, var mikið náttúrubarn og
undi sér best við sportveiðar og í
góðra vina hópi. Birgir var söng-
elskur, söng lengi með kór Átt-
hagafélags Strandamanna og
unni sérstaklega söngvum frá sín-
um æskuhögum norður á Strönd-
um.
Útför Birgis verður í dag, 2.
september 2022, kl. 10 frá Kópa-
vogskirkju.
Kristín Jónsdóttir
og Sæmundur Guð-
brandsson á Kambi.
Systkini Birgis
eru Sæunn Sigríð-
ur, f. 3.7. 1936, d.
31.12. 2013, Sævar,
f. 1.12. 1937, d. 27.1.
1993, Guðmundur
Heiðar, f. 29.5.
1945, d. 26.12. 2009,
og Björn Guðni, f.
20.10. 1950.
Birgir kvæntist lífsförunaut
sínum, Ingibjörgu Magnúsdóttur
frá Ósi í Steingrímsfirði, f. 30.3.
1938, d. 6.4. 2022, árið 1962.
Börn Ingibjargar og Birgis eru:
Bergdís Aðalheiður, stjúpdóttir
Birgis, f. 7.9. 1960, Ragnheiður
Eva, f. 1.10. 1962, Guðjón Stein-
Það blóm sem vex úr frjórri
móðurmold
er mildur sumarblærinn lífið glæðir,
á björtum sólskinsdögum fegrar fold
en fölnar þegar haustsins vindur
næðir.
(Björn Guðni Guðjónsson)
Í dag kveðjum við kæran bróð-
ur með einlægu þakklæti í huga
fyrir allt það góða sem hann gaf
okkur öllum á sinni ævi. Hann
bróðir minn var sjómaður og
veiðimaður af lífi og sál. Strax á
unglingsaldri stundaði hann sjó-
inn með föður okkar og Sævari
bróður.
Tvísýnt var þó eitt haustið að
kraftar hans myndu nýtast til
frambúðar þegar hann veiktist
heiftarlega af svæsinni lungna-
bólgu. Ungur fór hann suður á
vertíðir og var fyrst í áhöfn hjá
þeim mikla aflamanni Hilmari
Rósmundssyni í Vestmannaeyj-
um. Hann útskrifaðist frá Stýri-
mannaskólanum og réði sig á
báta Ísbjarnarins, fyrst sem
stýrimaður og svo skipstjóri.
Fyrsti báturinn sem hann
stýrði sem skipstjóri var Hafþór,
sjötíu tonna eikarbátur, sem var
gerður út til fisk- og síldveiða.
Þegar ég fyrir nokkrum árum
sýndi honum mynd sem mér
hafði áskotnast af Hafþóri, færð-
ist einlægt bros yfir andlitið.
Fyrstu árin fyrir sunnan kom
Birgir heim um jól ef það var
mögulegt en eftir að hann kynnt-
ist sinni yndislegu eiginkonu
Ingibjörgu Magnúsdóttur frá Ósi
heimsótti hann æskustöðvarnar
bara á sumrin. Alltaf sendi hann
okkur í sveitinni pakka fyrir jólin
sem innihéldu alls konar góðgæti
og að sjálfsögðu jólapakka til
allra heima. Ein jólin þegar ég
var smá patti opnaði ég minn
pakka og það datt af mér andlitið.
Í pakkanum var græn drossía og
batterí. Þetta var glæsikerra sem
hægt var að keyra áfram, aftur-
ábak og í hringi. Ég var svo
montinn og alveg viss um að eng-
inn strákur á Ströndum ætti því-
líka gersemi og alveg handviss
um að ég ætti besta bróður í
heimi. Árin liðu og 1970 eignaðist
hann sinn eigin bát ásamt
Heiðari bróður og Magnúsi
Gestssyni. Þetta var 150 tonna
stálbátur smíðaður á Akureyri en
seinna létu þeir smíða skuttogara
í Stálvík í Garðabæ. Ég var þeirr-
ar gæfu aðnjótandi að vera tvö
sumur háseti á litla Arinbirni og
þar varð okkur sundurorða í eina
skiptið á lífsleiðinni þegar
menntaskólastrákfíflið ég reyndi
að kenna þrautreynda skipstjór-
anum eitthvað um réttindi og
skyldur áhafnar fiskiskipa.
Skömmu eftir síðustu aldamót
réru Birgir og vinur hans Guð-
mundur Jónsson tvö ár sumur og
haust frá Drangsnesi á bátnum
þeirra Bæjarfellinu. Um svipað
leyti höfðu Sæunn systir og
Reynir mágur byggt sér sum-
arbústað á túninu fyrir ofan bæ-
inn. Þarna vorum við aftur saman
komin öll fjögur systkinin sem þá
vorum á lífi og oft var nú aldeilis
fjör í gamla bænum.
Þetta var dásamlegur tími og
ógleymanlegur. Eftir þetta var
bróðir minn meira og minna fyrir
norðan á sumrin og brölluðum við
margt saman, veiddum fisk og
fórum á skytterí. Ég var ekki al-
veg sáttur við það þegar hann dró
hvern fiskinn á fætur öðrum
meðan ég strögglaði en þarna
sannaðist það að öll reynslan vó
meira en viðvaningsháttur minn.
Við Hulda og strákarnir erum
bróður mínum ævinlega þakklát
fyrir ljúfar gleðistundir í gamla
bænum í Bakkagerði.
Björn Guðni
Guðjónsson.
Birgir Guðjónsson
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
JÓHANNA KRISTJANA
FRIÐFINNSDÓTTIR,
Urðargili 11, Akureyri,
lést sunnudaginn 28. ágúst.
Útför hennar fer fram frá Akureyrarkirkju
föstudaginn 9. september klukkan 13.
Gunnar Bergmann Arnkelsson
Sverrir Árnason Dýrleif Fríða Haraldsdóttir
Arnar Árnason Ásta Arnbjörg Pétursdóttir
Andri Freyr Sverrisson
Alma Karen Sverrisdóttir
Aron Árni Sverrisson
Kristjana Líf Arnarsdóttir
Elmar Blær Arnarsson
Þórdís Birta Arnarsdóttir
Hugheilar þakkir til ykkar allra sem sýnduð
okkur samúð, hlýju og vinarhug við fráfall
elskulegs eiginmanns míns, föður okkar,
tengdaföður, afa og langafa,
EMILS GUÐMUNDSSONAR
sem lést sunnudaginn 7. ágúst.
Jóna Lára Pétursdóttir
Ellen Emilsdóttir
Emil Emilsson
Steinunn Baldursdóttir Jóhannes Gunnar Harðarson
Guðný Baldursdóttir
Lilja Margrét Hreiðarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
LOVÍSA TÓMASDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð
sunnudaginn 14. ágúst. Útförin hefur farið
fram. Fjölskyldan þakkar starfsfólki
Sunnuhlíðar fyrir góða umönnun.
Karitas Ívarsdóttir Árni Harðarson
Aldís Ívarsdóttir
Guðmundur Birgir Ívarsson
Líney Björk Ívarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn