Morgunblaðið - 08.10.2022, Qupperneq 35

MINNINGAR 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 8. OKTÓBER 2022
✝
Sigríður Karól-
ína Jónsdóttir
fæddist 25. febrúar
1925 á Mið-Grund,
V-Eyjafjallahreppi,
Rangárvallasýslu.
Hún lést á dvalar-
heimilinu Kirkju-
hvoli Hvolsvelli 20.
september 2022.
Hún var dóttir
hjónanna Jóns Eyj-
ólfssonar, f. 14.4.
1886, d. 19.2. 1969, bónda á Mið-
Grund, og Þorgerðar Hróbjarts-
dóttur húsfreyju, f. 27.1. 1880, d.
10.11. 1957. Systkini Sigríðar
voru hálfbróðir, Jón Guðmann
Bjarnason, f. 30.3. 1910, d. 26.2.
2005, og alsystkini: Jóhanna
Bjarnheiður, f. 11.3. 1920, d.
20.11. 1954, og Hróbjartur, f.
29.3. 1922, d. 26.9. 1947.
Sigríður giftist Guðmundi
Jóni Árnasyni frá Ólafsvík og
1956, á hann fjögur börn, þar af
þrjú á lífi, fjögur barnabörn og
tvö barnabarnabörn. 7) Guð-
björg, f. 1959, vinur Halldór
Valdemarsson, f. 1951, hún á
þrjú börn, sex barnabörn og eitt
barnabarnabarn. Einnig ólst
upp á heimilinu Hróbjartur Jón
Gunnlaugsson, f. 1947, og á
hann eitt barn og tvö barnabörn.
Fjöldi afkomenda er 94 (91 á lífi,
þrír látnir).
Sigríður tók við búi foreldra
sinna, ásamt eiginmanni sínum,
1953 til ársins 1975 er hún brá
búi og fór að vinna í virkjunum
uppi á hálendinu, fyrst við Sig-
öldu, síðan í Hrauneyjafoss-
virkjun. Eftir það flutti hún til
Reykjavíkur og gerðist matráðs-
kona í Stálvík og að lokum vann
hún á Vífilsstöðum þar til hún
varð 70 ára. Í Stálvík kynntist
hún samferðamanni sínum til 15
ára, Benedikt Egilssyni, f. 12.2.
1922, þar til hann lést 17.1. 2010.
Útförin fer fram frá Ásólfs-
skálakirkju Vestur-Eyjafjöllum í
dag, 8. október 2022, klukkan
14. Streymt verður frá útför
Sigríðar:
https://promynd.is/sigridurk
síðar á Ísafirði, f.
8.10. 1924, d. 6.8.
1962. Börn þeirra
eru: 1) Þorgerður
Jóna, f. 1946, gift
Viðari Bjarnasyni,
f. 1944, eiga þau
fjögur börn, 16
barnabörn og 12
barnabarnabörn. 2)
Kristín Áslaug, f.
1947, d. 1948. 3)
Kristín Áslaug, f.
1950, gift Diðriki Ísleifssyni, f.
1946, eiga þau þrjú börn, níu
barnabörn og fimm barna-
barnabörn. 4) Bára, f. 1951, gift
Lárusi E. Hjaltested, f. 1937,
eiga þau fimm börn, þar af fjög-
ur á lífi, 11 barnabörn og þrjú
barnabarnabörn. 5) Jóhann
Bergmann, f. 1956, giftur
Thongmat Nonthakhamjan, f.
1974, eiga þau tvö börn og tvö
barnabörn. 6) Róbert Bragi, f.
Elsku mamma mín, nú ert þú
farin yfir í sumarlandið þar sem
stór hluti fjölskyldu þinnar tekur
á móti þér. Þar á meðal pabbi,
litla dóttir þín, dótturdóttir og
sonarsonur sem þú missir fyrir
mörgum árum síðan.
Það er táknrænt að jarðarför-
ina þín ber upp á afmælisdag
pabba. Lífshlaup þitt er markað
miklum sorgum, stórum verk-
efnum og sigrum. Þú misstir
aldrei móðinn hvað mikið sem á
móti blés, enda lífsglöð, glaðvær
og hugrökk með afbrigðum.
Miklir skipulagshæfileikar sem
þú varst gædd hjálpuðu þér í
gegn um ólgusjó lífsbaráttunnar,
enda sögðum við oft að þú hefðir
átt að verða verkfræðingur.
Ein stóðst þú uppi með barna-
hópinn þinn aðeins 38 ára gömul.
Elsta 16 ára og yngsta þriggja
ára alls sjö börn ásamt öldruðum
föður þínum.
Minningarnar hrannast upp.
Minningin um þig að þvo á mér
hendurnar. Ég kannski svona
fjögurra ára. Hendurnar þínar
svo stórar og traustvekjandi, eða
var það vegna þess að hendurnar
mínar voru svo litlar? Minningin
um mig að lesa upp úr blöðunum
fyrir þig við eldhúsborðið á með-
an þú sinnir eldhús verkum,
vegna þess að þú hafðir engan
tíma til þess að setjast niður til
þess að fara yfir blöðin og svo
kannski í leiðinni ein aðferð þín
við að láta mig læra að lesa.
Enda komst ég fljótt í lesturinn.
Sé þig fyrir mér hnoða brauð-
deigið, laga matinn, vaska upp,
hlaða hlóðir úti til þess að baka
flatkökur, sitja við sauma langt
fram eftir nóttu, eða stoppa í
plöggin. Öll fötin á okkur heima
saumuð. Allt gerðir þú þetta af
mikilli natni og röskleika enda
afburða vinnuforkur í öllu sem
þú tókst þér fyrir hendur.
Það voru ekki bara húsverkin.
Kúm og kindum þurfti að sinna í
hvernig veðrum sem var. Þessi
verk inntir þú af kostgæfni með
aðstoð barnahópsins. Þú kallaðir
ekki allt ömmu þína þegar þú
þurftir ein að glíma við ofsaveð-
ur eins og þau gerast verst undir
fjöllunum. Mikið verk var við að
heyja handa skepnunum. Settar
niður kartöflur fyrir vetrarforð-
ann. Haustverkin með slátur-
gerð fyrir marga munna, reykt,
saltað, sultað og saftað. Öll þessi
verk voru á þínum herðum þar
sem enginn var samferðamaður-
inn.
Á fullorðinsaldri ákvaðst þú
að taka bílpróf, lexíurnar lærðir
þú með því að hafa bókina við
eldhúsvaskinn og lærðir um leið
og unnið var í eldhúsinu. Þegar
prófið var í höfn, keyptir þú þér
nýjan bíl, enda lengi búin að
öngla saman fyrir honum.
Ofurkonan mamma mín þú
tókst þig síðan upp. Fórst að
vinna sem ráðskona við virkjan-
ir. Landsvirkjun hefur ekki verið
svikið af störfum þínum. Þarna
fórst þú að leggja fyrir til þess
að geta keypt þér íbúð. Það tókst
þér og í nokkrum skrefum varst
þú komin með parhús í Garðabæ
þar sem þér leið vel. Síðan eign-
aðist þú sumarbústaðinn Litlu-
Grund sem veitti þér mikinn un-
að. Ég man að þú sagðir mér eft-
ir að þú hættir störfum, hvað það
væri dásamlegt að vakna á
morgnana, til þess að geta lagst
á hina hliðina og sofnað aftur. Já
þú áttir það svo sannanlega skil-
ið að geta loksins slappað af í erli
lífs þíns.
Elsku mamma mín minning
þín mun lifa i hjörtum allra okk-
ar sem þig þekktuð.
Farðu í friði.
Kristín Áslaug
Guðmundsdóttir.
Elskuleg móðir mín Sigríður
Karólína Jónsdóttir fékk hvíld-
ina snemma morguns hinn 20.
september, södd lífdaga, en hún
náði 97 ára aldri og sjö mán-
uðum betur. Sagt er að hláturinn
lengi lífið og það gerði hann svo
sannarlega hjá henni því oft voru
mikil hlátrasköll í kringum hana
og gleði. Hún varð ung ekkja en
pabbi lést ungur að aldri, tæp-
lega 38 ára. 37 ára stóð mamma
uppi ein með okkur sex systkinin
og búskapinn í sveitinni, ég
yngst þriggja ára og elst 16 ára
ásamt systursyni hennar, sem
ólst upp með okkur, 15 ára.
Árið 1948 misstu foreldrar
mínir næstelsta barnið sitt,
Kristínu Áslaugu, úr heilahimnu-
bólgu aðeins eins árs að aldri, þá
voru þau sest að í Reykjavík og
byrjuð að byggja sér hús í Teiga-
gerði 12. Bróðir mömmu lést
snögglega 25 ára gamall en það
stóð til að hann tæki við búskap
hjá föður þeirra (afa) Jóni Eyj-
ólfssyni á Mið-Grund undir
Eyjafjöllum sem var þá orðinn
ekkill. Það þurfti mikla þraut-
seigju og elju hjá ungri ekkju ár-
ið 1962 að standa sína plikt svo
allt gengi upp, þetta gerði hún
með sóma, ein og hjálparlaust
því ekki tíðkaðist aðstoð frá ríki
eða bæ í þá daga. Eftir að pabbi
dó svaf ég uppi í hjá mömmu og
ósjaldan heyrði ég í fótstiginni
saumavél þar sem mamma sat
við að sauma þegar aðrir voru
farnir að sofa því þá var besta
næðið.
Mamma var ákveðin og sjálf-
stæð kona og hafði mikla skipu-
lagshæfileika, vildi ekki að aðrir
væru að hafa mikið fyrir sér.
Þurftum við því ekki að hafa fyr-
ir því þegar hún að eigin frum-
kvæði ákvað að sækja um á
dvalaheimilinu á Hvolsvelli og
það gerði hún árið 2010 og fékk
inni 2011. Þá seldi hún litla fal-
lega raðhúsið sitt í Brekkubyggð
51 í Garðabæ og flutti austur þar
sem hún keyrði sig sjálf á litla
rauð eins og hún kallaði bílinn
sinn. Árið 2015 ákvað hún að nú
væri tímabært og ekki forsvar-
anlegt að keyra lengur og seldi
bílinn og lagði skírteininu.
Mamma var hjá okkur fjöl-
skyldunni á aðfangadagskvöld í
35 ár en treysti sér ekki lengur í
Kópavoginn eftir að hún flutti
austur fyrir fjall en mikið vant-
aði þegar við nutum hennar ekki
lengur þetta kvöld, svo mikið að
börnunum mínum fannst vanta
eitthvað á jólaborðið, en við
þökkum fyrir þann tíma sem hún
gaf okkur. Að lokum finnst mér
við hæfi til heiðurs móður minni
að láta þessar ljóðlínur fylgja
þar sem hún ól svo til allan sinn
aldur í skjóli Eyjafjalla. Blessuð
sé minning hennar.
Við glæsta hátign Vestur-Eyjafjalla
er æsku vorrar bundin hver.
Við elskum vötnin, græna hlíðarhjalla
og hvítan jökul, sveitin kær hjá þér.
Þar bernskuleikir fóru fram í næði
í faðmi þínum margan hlýjan dag
og gleðjumst ennþá vaxin við
þín gæði.
Oss vinna er skyld að þínum
sæmdarhag.
(Höf. ók.)
Söknuður verður mikill en
minningin lifir í hjarta okkar.
Takk fyrir allt elsku mamma.
Guðbjörg.
Alltaf líður að leiðarlokum og
nú kom að því hjá henni tengda-
móður minni, Sigríði K. Jóns-
dóttur. Hún lést 20. september
sl. í hárri elli á Kirkjuhvoli í
Hvolsvelli.
Við erum búin að eiga samleið
í 57 ár, eða frá því að ég byrjaði
að eltast við hana Stínu mína 15
ára gamla og fékk nú ekkert sér-
staklega mjúkar móttökur í
fyrstu, enda stelpan langt undir
lögaldri. Sigga lét aldrei eiga
neitt hjá sér og varð sjaldan orða
vant. Mjög fljótlega fór okkur að
semja ágætlega og hefur það
haldist alla tíð síðan og þróast
með okkur góður vinskapur.
Sigga var hávær kona og kjarn-
yrt og ekki fór fram hjá neinum
ef hún var á staðnum, þó get ég
fullyrt að hún átti sér enga óvild-
armenn heldur bara vini. Stærst-
an þátt í því hve vinsæl hún var
var hennar einstaka létta lund
og hláturmildi. Dugnað og harð-
fylgi átti hún í ótrúlegum ofur-
skömmtum og þurfti vafalaust
oft að kafa nokkuð djúpt í orku-
brunninn til þess að halda dampi
i lífsins ólgusjó. Sigga hafði líka
mjög góða skipulagshæfileika og
býsnaðist ef henni þótti illa að
verki staðið og sá strax hvað bet-
ur mætti gera. Dóttir hennar
sagði oft að hún væri fæddur
verkfræðingur. Ég get ekki ann-
að en þakkað langa og farsæla
samfylgd og vottað öllum afkom-
endum hennar samúð mína. Í
lokin kemur hér minning um það
þegar Sigga flutti úr Garðabæ á
Kirkjuhvol.
Á Kirkjuhvoli nú kætist lundin
því komin er þangað fjallahrundin.
Í húsinu kveða við hlátrasköll
svo heyrast þau út um víðan völl.
Þinn einlægur tengdasonur,
Diðrik Ísleifsson.
Veturinn gleymist er vorsól blikar
skær,
vaxa á grundunum blóm.
Kliðmjúka hörpuna hamrabúinn slær,
heyrir þú lokkandi óm.
Og þó að hljóðni fuglasöngur þegar
húmið færist að
er hreimurinn í berginu enn á sínum
stað.
Straumþungi tímans og stjörnunóttin
vær
stöðva ei bergmálsins hljóm.
(Benedikt Egilsson/
Jóhannes Benjamínsson)
Blessuð sértu sveitin mín,
sumar, vetur, ár og daga.
Engið, fjöllin, áin þín,
yndislega sveitin mín,
heilla mig og heim til sín
huga minn úr fjarlægð draga.
Blessuð sértu, sveitin mín,
sumar, vetur, ár og daga.
Yndislega ættarjörð,
ástarkveðju heyr þú mína,
þakkarklökkva kveðjugjörð,
kveð ég líf þitt, móðir jörð.
Móðir bæði mild og hörð,
mig þú tak í arma þína.
Yndislega ættarjörð,
ástarkveðju heyr þú mína.
(Sigurður Jónsson)
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(S. Egilsson)
Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína,
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín, svo blundi rótt.
(Matthías Jochumsson)
Enn og aftur ástarþakkir fyrir
það sem þú varst föður mínum
Benedikt Egilssyni síðustu ævi-
árin hans og ástarþakkir fyrir
alla vináttuna síðustu áratugi.
Takk fyrir allt og allt. Guð geymi
þig.
Þín
Guðrún
Benediktsdóttir.
Lengi munum við minnast
þessarar dugmiklu konu sem
ekkert virtist buga hvorki erf-
iðleikar né mótlæti. Fyrir hug-
skotssjónum stendur glaðlegt
bros og bjartur hlátur í hvert
skipti sem við komum að Mið-
Grund. Það var gæfa að eiga
yndislegar stundir mörg sumur á
uppvaxtarárum, stundir sem
mótuðu æskuna. Þar lærðust
handtök og verklag sveitavinn-
unnar og það var eins og hinn
mildi fjallaþeyr Eyjafjallanna og
suðursólin settu svið sinn á heim-
ilislífið á Mið-Grund.
Sigga Lína ólst upp hjá for-
eldrum sínum Jóni Eyjólfssyni
og Þorgerði Hróbjartsdóttur í
blómlegri sveit sem þar bjuggu
sæmdarbúi. Þessi fallega unga
stúlka flutti til Reykjavíkur þar
sem hún kynntist manni sínum
og stofnuðu þau heimili á möl-
inni. Örlögin höguðu því svo að
hjónin fluttu síðar með börn sín
að Mið-Grund og hófu þar bú-
skap með foreldrum Sigríðar.
Foreldrar Sigríðar voru þá farin
að eldast og höfðu misst son
sinn Hróbjart í hörmulegu bíl-
slysi.
Sigga Lína lét ekki sveiflur
lífsins né mótvind hafa áhrif á
sig. Ótrúlegt þrek einkenndi lífs-
hlaup þessarar konu og hjarta-
hlýja. Segja má að öllum sem
kynntust henni hafi þótt vænt
um hana. Eftir að hún missti
mann sinn sá hún um búskapinn.
Ævi hennar kann að virðast
hversdagssaga, ævi íslenskrar
sveitakonu. Hún var engin æv-
intýrakona, alin upp við alvöru og
skyldur. Hreinlynd og trygglynd.
Við þökkum fyrir árin og
minningarnar frá Mið-Grund.
Ylurinn frá Siggu Línu og
sveitalífinu þarna undir Fjöllun-
um mun fylgja þeim sem voru
þeirrar gæfu aðnjótandi að
kynnast henni og umhverfinu á
Mið-Grund.
En nú er komin nótt.
Öllum börnum hennar og ætt-
ingjum sendum við okkar sam-
úðarkveðjur,
Anna Björg og
Guðmundur G.
Sigríður Karólína
Jónsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla út-
gáfudaga. Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til
birtingar í öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega beðn-
ir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í hægra
horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“ valinn úr
felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birtingu á útfarardegi verður greinin að
hafa borist eigi síðar en á hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á föstu-
degi ef útför er á mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein berist
áður en skilafrestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki lengri
en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein. Lengri greinar eru ein-
göngu birtar á vefnum. Hægt er að senda örstutta kveðju, HINSTU
KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er unnt að tengja viðhengi við síðuna.
Minningargreinar
Minningarkort á
hjartaheill.is
eða í síma 552 5744
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Móðir okkar,
HANNA S. SIGURÐARDÓTTIR,
áður til heimilis á Melateig 29,
Akureyri,
er látin.
Kveðjuathöfn hefur farið fram.
Fyrir hönd aðstandenda,
Svanbjörg Sverrisdóttir og Halldór Magni Sverrisson
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
VILHELMÍNA ÞORSTEINSDÓTTIR,
Sogavegi 77,
lést 29. september. Útförin fer fram frá
Bústaðakirkju fimmtudaginn 13. október
klukkan 13.
Auðun Ólafsson Róbert Ólafur Jónsson
Sæmundur Ólafsson
Oddrún Ólafsdóttir Jón Páll Fortune
og barnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÓLÖF B. JÓNSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Eir sunnudaginn
2. október.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju
föstudaginn 14. október klukkan 10.
Magnús Atli Guðmundsson Guðrún Torfhildur Gísladóttir
Jón Pálmi Guðmundsson Þórhildur Lilja Ólafsdóttir
og ömmubörn