Morgunblaðið - 13.10.2022, Blaðsíða 41

MINNINGAR 41
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 13. OKTÓBER 2022
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts og útfarar elsku föður
míns, sonar og bróður,
MAGNÚSAR ARNAR SÖLVASONAR,
sem lést föstudaginn 23. september.
Okkar innilegustu þakkir til starfsfólks
gjörgæsludeildar Landspítala fyrir
umhyggju og stuðning við erfiðar aðstæður.
Vigdís Hrefna Magnúsdóttir
Hrefna Magnúsdóttir
Sölvi Steinn Alfreðsson Cathleen Doran Alfreðsson
Steinþór Benediktsson Heiðdís Anna Marteinsdóttir
Maríus Lawrence Sölvason
Guðbrandur W. Sölvason Kamila Kinga
og aðrir ástvinir
Innilegar þakkir fyrir samúð og hlýhug
við andlát og útför móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
ELÍNAR ÓLADÓTTUR,
Kirkjusandi 1, Reykjavík.
Guðrún Björnsdóttir Trausti Sigurðsson
Arndís Björnsdóttir Sigurður Einarsson
Jens Gunnar Björnsson
barnabörn og barnabarnabörn
Elsku eiginkona mín, mamma okkar,
tengdamamma, amma, dóttir, tengdadóttir
og systir,
EVA HRUND PÉTURSDÓTTIR
iðjuþjálfi,
Hlíðarbraut 13, Blönduósi,
sem lést 21. ágúst, verður jarðsungin frá Bústaðakirkju
þriðjudaginn 18. október klukkan 13. Beint streymi frá athöfninni
verður á vefnum skjaskot.is/evahrund
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir. Þeim sem vilja minnast
Evu er bent á styrktarreikning fjölskyldu hennar, reikningsnúmer
0307-26-4701, kennitala 470169-1689.
Kári Kárason
Sandra Dís Káradóttir Björn Þór Sveinbjörnsson
Hilmar Þór Kárason Heba Björg Þórhallsdóttir
Pétur Arnar Kárason Rakel Reynisdóttir
Karen Sól Káradóttir Ásgeir Þröstur Gústavsson
Pétur Guðmundsson
Kári Snorrason
barnabörn og systkini
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR SAMÚELSSON,
lést sunnudaginn 2. október á hjartadeild
Landspítalans.
Útförin fer fram frá Guðríðarkirkju
mánudaginn 17. október klukkan 15.
Guðrún Jóhannsdóttir
Samúel Guðmundsson Halldóra Kristín Helgadóttir
Jóhann Guðmundsson Hafdís Rósa Sæmundsdóttir
Ingimundur Guðmundsson Harpa Hafberg Gunnlaugsd.
afa- og langafabörn
Elsku hjartans móðir okkar, tengdamóðir,
systir, mágkona og amma,
LINDA FINNBOGADÓTTIR VENEGAS
hjúkrunarfræðingur,
lést á Huntington-sjúkrahúsinu í Pasadena,
Kaliforníu, 5. október.
Duftker hennar verður flutt til Íslands og jarðsett í kyrrþey.
Fyrir hönd fjölskyldunnar,
Letta Björk Venegas Felipe Lara
Carlota Björk Venegas
Björk Finnbogadóttir Ólafur Steingrímsson
Karl Finnbogason
Víðir Finnbogason
og barnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ÓLÖF B. JÓNSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Eir sunnudaginn
2. október.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju
föstudaginn 14. október klukkan 10.
Magnús Atli Guðmundsson Guðrún Torfhildur Gísladóttir
Jón Pálmi Guðmundsson Þórhildur Lilja Ólafsdóttir
og ömmubörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
LILJA HALLGRÍMSDÓTTIR
frá Brekku, Fljótsdal,
lést á hjúkrunarheimilinu Dyngju
föstudaginn 30. september.
Útförin fer fram frá Valþjófsstaðarkirkju laugardaginn 15.
október klukkan 14. Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlat.
Fjölskyldur
kona hans er Thelma Sif Krist-
jánsdóttir, f. 1991, sonur þeirra
er Gunnar Kári, f. 2022; Steinar
Snær, f. 2001, kærasta hans er
Sylvía Birgisdóttir, f. 2001.
Snemma í bernsku Eyglóar
urðu foreldrar hennar veikir og
féllu frá þegar hún var ung.
Hennar ósk um framhaldsnám
eftir gagnfræðapróf varð ekki
að veruleika og olli það henni
miklum vonbrigðum. Þar mætti
hún lokuðum dyrum því ætlast
var til að foreldralaus ung stúlka
færi strax út í atvinnulífið.
Sautján ára flytur hún til
Reykjavíkur. Eygló var fróð og
hafði mikinn áhuga á listum, tón-
list og bókmenntum. Hún starf-
aði um tíma i bókabúð Lárusar
Blöndal og Útvegsbankanum.
Eygló var heimavinnandi hús-
móðir á meðan börnin uxu úr
grasi. Eygló ásamt manni sínum
keyptu jörðina Gerðar í Land-
eyjum þar sem hún var bóndi og
húsráðandi löng sumur til
margra ára. Fjölskyldan var
með hestabúskap og því fylgdi
mikil vinna, heyskapur, mat-
reiðsla og viðhald. Eygló fór aft-
ur út á vinnumarkaðinn. Þá var
hennar starfsframi aðallega inn-
an heilbrigðisgeirans við mót-
töku skjólstæðinga, í Sjúkra-
þjálfun Kópavogs, Sunnuhlíð,
Landakoti, Læknavaktinni og á
Borgarspítalanum. Eygló bjó
börnum sínum fallegt og gott
heimili, var ástkær og hjálpsöm.
Eygló barðist við erfiðan sjúk-
dóm frá 75 ára aldri og dvaldi
síðustu sjö ár sín á hjúkr-
unarheimilinu Ísafold.
Útför Eyglóar fer fram frá
Digraneskirkju í dag, 13. október
2022, klukkan 13.
skildu 1983. Börn
þeirra eru fjögur 1)
Örn Karlsson, f.
1960, verkfræðing-
ur, var giftur
Björgu Ólafsdóttur
f. 1959, börn þeirra
eru Ólafur Örn, f.
1990, Karl Gottlieb,
f. 1993, og Egill
Örn, f. 1994. Dóttir
Arnar og Ilonu
Milcha, f. 1978, er
Eygló Anna, f. 2011. Dóttir Arn-
ar og Maríönnu Rúnarsdóttur, f.
1979, er Emma Rún, f. 2011. 2)
Benedikt Karlsson f. 1962 húsa-
smíðameistari, var giftur Sigríði
Ingunni Elíasdóttur, börn þeirra
eru Haukur Elías, f. 1985, og
Eygló, f. 1987, gift Kent Lien, f.
1985, börn þeirra eru Sól Lien, f.
2013, og Stormur Lien, f. 2021.
Dóttir Benedikts og Áróru Bryn-
dísar, f. 1972, er Eva Katrín, f.
2003. Sonur Benedikts og Eddu
Margrétar Bóasdóttur, f. 1981,
er Ýmir Örn, f. 2010. 3) Sóley
Karlsdóttir, f. 29.1. 1964, arki-
tekt, maður hennar er Per Bros-
stad, f. 1963. Börn þeirra eru Eir,
f. 1989, gift Rune Stavnes, f.
1978, börn þeirra eru Snorri, f.
2014, og Bragi, f. 2017; Hrafn, f.
1992, og Embla, f. 2000. 4) Lauf-
ey Karlsdóttir, f. 29.1. 1964, mat-
vælafræðingur og MPM, maður
hennar er Guðmundur Gunnar
Sigurbergsson, f. 1964. Börn
þeirra eru Hraunar Karl, f. 1991,
✝
Eygló Sigur-
björg Hall-
grímsdóttir fæddist
á Akureyri 12. mars
1936. Hún andaðist
á Ísafold í Garðabæ
28. september 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Hallgrímur
Einarsson,
ljósmyndari, f. á Ak-
ureyri 1878, d.
1948, og Laufey
Jónsdóttir, húsfreyja, f. á Klaust-
urhólum í Grímsnesi, f. 1907, d.
1953. Systkini Eyglóar voru tíu.
Alsystkini hennar voru: Magnús,
f. 1932, d. 2020, kvæntur Hlíf
Ólafsdóttur, f. 1927, d. 2012;
Ólafur Hallgrímsson, f. 1934,
kvæntur Kirsten Aarstad Hall-
grímsson, f. 1935 og Einar
Thorlacius, f. 1941, d. 1997,
kvæntur Valgerði Helgadóttur, f.
1938, d. 2018. Hálfsystkini Eygló-
ar, samfeðra voru: Einar Thorla-
cius, f. 1912, d. 1938; Ásta, f.
1914, d. 1916; Jónas, f. 1912, d.
1977, Olga Þorbjörg Hallgríms-
dóttir, f. 1917 , d. 2010, gift Guð-
mundi Óskari Ólafssyni, f. 1914,
d. 1981; Kristján Vilhelm, f. 1919,
d. 1963, sambýliskona hans var
Alfa Hjaltalín, f. 1932, d. 1997;
Gyða Vilhelmína, f. 1922, gift
Kåre Hjelseth, f. 1918, d. 2010;
Ástríður Marta, f. 1924, d. 1944.
Eiginmaður Eyglóar var Karl
Gottlieb Senstius Benediktsson,
f. 1933, framkvæmdastjóri. Þau
Elsku Eygló, föðursystir okkar,
er látin. Þakklæti kemur upp í
huga okkar systra þegar við hugs-
um um hversu heppnar við vorum
að eiga hana að í æsku okkar. Hún
var alltaf tilbúin að rétta hjálpar-
hönd og gaf frá sér svo mikla hlýju
og elsku. Minnisstæðar eru sum-
ardvalirnar á Gerðum þar sem við,
ásamt börnum hennar, upplifðum
ævintýraheim sem alltaf mun lifa í
minningum okkar. Eygló var ein-
staklega falleg kona með yndis-
lega nærveru og fallegt bros. Nú
er hún búin að kveðja þennan
heim og höfum við trú á því að vel
verði tekið á móti henni af föður
okkar, hennar litla bróður sem
þótti svo vænt um hana.
Elsku Örn, Benni, Sóley, Lauf-
ey og fjölskyldur, innilegar sam-
úðarkveðjur. Minning um góða
konu lifir.
Athvarf hlýtt við áttum hjá þér
ástrík skildir bros og tár.
Í samleik björt, sem sólskinsdagur
samfylgd þín um horfin ár.
Fyrir allt sem okkur varstu
ástarþakkir við færum þér.
Gæði og tryggð er gafstu
í verki góðri konu vitni ber.
Aðalsmerkið: elska og fórna
yfir þínum sporum skín.
Hlý og björt í hugum okkar
hjartkær lifir minning þín.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Ella, Laufey og
Ólöf Einarsdætur.
Nú hefur hún kvatt þennan
heim, fallega, blíða móðursystir
mín.
Eygló var hluti af lífi mínu frá
fyrstu tíð, að mörgu leyti eins og
stóra systir sem ég gat montað
mig af, tíu árum eldri en ég.
Hún fylgdist með nýjustu tísku
og straumum, vissi hvaða jólabæk-
ur okkur Hallgrím langaði mest í,
svo ekki sé nefnt hvaða dægurlög
voru efst á baugi hverju sinni. Ein-
hvern veginn hafði henni snemma
tekist að eignast plötuspilara sem
óspart var notaður. Mig minnir að
Alfreð Clausen hafi verið í miklu
uppáhaldi, svo ekki sé minnst á
Erlu Þorsteinsdóttur, sem við gát-
um spilað aftur og aftur og tárfellt
yfir. Iðulega voru tekin spor við
tónlistina og Eygló kenndi mér það
sem hún kallaði púðadans en þá
svifum við um herbergið hennar
með púða í fangi.
Eygló þurfti eitt sinn á þessum
árum að leggjast inn á Landakots-
spítala vegna liðagigtarsjúkóms. Í
Tjarnarbíó var þá verið að sýna
myndina „Maðurinn sem vissi of
mikið“ með Doris Day og James
Stewart. Hana langaði óskaplega
til að sjá myndina, enda Doris Day
ein af gyðjunum okkar. Til þess
þurfti að fá útivistarleyfi sem ekki
var sjálfsagt en það hafðist að lok-
um. Við fórum á fimmsýningu þar
sem ég tiplaði inn á tánum til að
sýnast stærri því þá voru myndir
iðulega bannaðar innan tólf ára.
Eftir sýninguna svifum við saman
upp Túngötuna, sungum í kór eins
og hátt og við gátum „Que sera
sera“ og samsömuðum okkur al-
gjörlega Doris, Eygló dökkhærð
og falleg, ég lítil með rauðar flétt-
ur og freknótt. Leikkonuvíman
hvarf reyndar snögglega þegar
upp í Landakot var komið en þar
biðu nunnurnar strangar á svip,
við höfðum farið langt fram yfir
útivistarleyfið.
Margar ljúfar minningar tengj-
ast Eygló og hinum móðursystk-
inum mínum. Ég minnist til dæm-
is fallegs sumardags í garðinum
við Stýrimannastíg. Gyða var á
landinu, Kiddi í Reykjavík, kaffið
drukkið úti og við Hallgrímur,
Einar og Eygló skiptumst á að
spila badminton og sparka í mark.
Eins og í lífi ungra stúlkna birt-
ist Eygló auðvitað riddarinn á
hvíta hestinum og ekki löngu
seinna fæddist gullmolinn Örn og
síðan þrír aðrir ekki síðri molar.
Móður- og húsmóðurstarf beið
Eyglóar og hún naut þess í botn.
Hún var fagurkeri af guðs náð
eins og Olga systir hennar, móðir
mín, hafði ánægju af fallegum föt-
um og munum og gaman af að
ferðast og njóta náttúru, bæði inn-
anlands og utan. Sem ung stúlka
vann hún í bókabúð og alla tíð
hafði hún áhuga á bókum, ekki síst
ljóðum, en eftir móður hennar
liggja mörg falleg ljóð.
Eygló móðursystir mín kvaddi
þennan heim hæglát og blíð, eins
og hún hafði lifað lífinu. Við kveðj-
um hana með þakklæti og hlýju.
Sylvía Guðmundsdóttir.
Það var ekki sérlega uppburð-
armikið vinnumannsefni á 11. ári
sem mætti til starfa á Gerðum í
Landeyjum sumarið 1980. Hús-
bóndinn lét sér þó hvergi bregða,
tilkynnti snáðanum að hann væri
með réttindi á Massey-Ferguson,
jafnvel Land-Roverinn svona í
bæjarlandinu, en lét þess reyndar
getið að það þyrfti að kaupa stóra
fötu af síld fyrir strákinn strax í
næstu bæjarferð.
En ég átti mér hauk í horni þar
sem var húsfreyjan á bænum,
ömmusystir mín Eygló. Hún sagði
kannski ekki mikið en kinkaði bara
glettnislega kolli til mín undir ræðu
húsbóndans. Eygló kunni þá list
öðrum fremur að leggja gott til
allra mála á réttum tíma og án há-
mæla. Ekki aðeins átti þetta við
þegar efla þurfti smásnáða sjálfs-
traustið á erfiðri stund heldur einn-
ig síðar þegar sá hinn sami gat orð-
ið fullmikill fyrir sér eða varð
hreinlega á í messunni. Þá var gert
góðlátlegt grín fremur en skamm-
ast eða talað niður til peyjans en þó
með þeim afleiðingum að hann
hugsaði sinn gang. Vonandi mann-
aðist ég eitthvað á Gerðum en í því
tilliti átti Eygló vafalaust ekki
minni hlut að máli en síldin góða
þótt með ólíkum hætti væri.
Vafalaust voru verkefni Eygló-
ar á þessum árum ærin og ég
bættist auðvitað við hóp þeirra
katta sem hún þurfti reglulega að
smala, ef svo má að orði komast.
En henni virtist fara þetta
áreynslulaust úr hendi og með
þeirri gleði sem einkenndi hana. Á
okkar síðasta fundi var mikið af
frænku minni dregið vegna veik-
inda en hún var engu að síður
sjálfri sér lík, enn sem fyrr
skemmtileg, hjartahlý og glæsi-
leg. Hennar minnist ég með sökn-
uði, þakklæti og væntumþykju.
Frænkum mínum og frændum,
Sóleyju, Laufeyju, Benna og Erni,
svo og fjölskyldum þeirra, votta
ég mín dýpstu samúð.
Skúli Magnússon.
Elsku amma. Nú ert þú komin í
hvíld, engill sem vakir yfir okkur
öllum sem elskuðum þig svo heitt.
Við huggum okkur við allar fal-
legu minningarnar sem við eigum
um þig. Við vorum svo heppin að
fá að búa um tíma við hliðina á þér
í Birkihvamminum þegar við vor-
um börn, aðeins þunn hurð með
gömlum snerli skildi heimilin að.
Það var gott að hafa ömmu svona
nálægt og voru heimsóknirnar til
þín því ófáar.
Hjá ömmu var margt að skoða
fyrir lítil augu, gersemar leyndust
víða og munum við eftir því að
gramsa í skápunum hjá þér í leit
að leyndum fjársjóðum. Perlufest-
ar og smellueyrnalokkar urðu
uppspretta ævintýralegra leikja
þar sem sjóræningjar og prins-
essur komu við sögu.
Þú spilaðir fyrir okkur uppá-
haldsdjasstónlistina þína á gamla
plötuspilarann og last fyrir okkur
ljóð eftir Laufeyju langömmu. Þú
straukst á okkur hendurnar og
fórst með „fagur fiskur í sjó“, taldir
alla fingurna, allar tærnar og pant-
aðir að eiga litlu tásurnar okkar.
Við munum sumardagana á pall-
inum í forsælu, umkringd fallegu
bóndarósunum þínum og gimstein-
unum sem voru geymdir á sínum
stað. Þú stóðst á miðjum pallinum
með bera handleggi, fallegu frekn-
urnar þínar sýnilegar sem ómögu-
legt var að telja, og sópaðir rign-
ingu gærdagsins burt með rauðum
strákústi. Við heyrum ennþá hljóð-
ið þegar kústurinn straukst við
pallinn og fallegi hláturinn þinn
ómar með í þeirri minningu.
Þú varst alltaf svo góð, aldrei
hækkaðir þú róminn við okkur og
munum við ekki til þess að hafa
nokkurn tímann séð þig í vondu
skapi. Takk fyrir allt hlýja og
mjúka ömmukúrið, fullt af ást og
kærleika. Minningin um það mun
ylja okkur á þeim dögum sem við
söknum þín hvað mest.
Þú hefur alltaf verið umvafin
englum og var Birkihvammurinn
fullur af þeim. Við reyndum marg-
oft að telja safnið en enduðum allt-
af sitt með hvora töluna; þegar við
töldum upp á nýtt bættust fleiri
englar við. Nú hefur nýr engill
bæst við í okkar líf og erum við
viss um að þú munir vaka yfir okk-
ur öllum um ókomna tíð.
Þú munt ávallt eiga stað í hjarta
okkar og þú munt alltaf eiga litlu
tásurnar okkar.
Hvíldu í friði elsku fallega góða
amma okkar.
Haukur og Eygló.
Eygló
Hallgrímsdóttir