Morgunblaðið - 15.11.2022, Page 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 15. NÓVEMBER 2022
Allur arður af þjónustunni rennur til reksturs kirkjugarðanna
Tökum á móti ástvinum í hlýlegu
og fallegu umhverfi
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
Öll aðstaða í samræmi við tilefnið. Hlýlegt og fallegt
húsnæði og nýir glæsilegir bílar.
Sjá nánari upplýsingar á utfor.is
Útfararþjónusta
Við veitum alla þjónustu tengda andláti ástvina
– Þjónusta um allt land og erlendis
– Þjónusta í heimahúsi og á stofnunum
í yfir 70 ár
Guðný Hildur
Kristinsdóttir
Framkvæmdastjóri
Ellert Ingason
Sálmaskrár,
útfararþjónusta
Emilía Jónsdóttir
Félagsráðgjöf,
útfararþjónusta
Guðmundur
Baldvinsson
Útfararþjónusta
Magnús Sævar
Magnússon
Útfararþjónusta
Helga
Guðmundsdóttir
Útfararþjónusta
Hinrik Norðfjörð
Útfararþjónusta
Helena Björk
Magnúsdóttir
Útfararþjónusta
horfðum á Tomma og Jenna á
spólu, spiluðum sjóorrustu, afi
spilaði fyrir mig á harmónikuna
eða hvað annað sem okkur datt í
hug þann daginn.
Afi var minn helsti stuðnings-
maður og fagnaði öllum mínum
sigrum líkt og þeir væru hans
eigin. Á tvítugsafmælisdaginn
minn, þremur dögum áður en afi
dó, heimsótti ég hann á spítal-
ann. Viðbrögðin hans voru svo
lýsandi fyrir afa en hann óskaði
mér innilega til hamingju með
daginn, knúsaði mig og kyssti og
klappaði úr stolti.
Það er enginn eins og afi Jón
og ég mun alltaf vera þakklát
fyrir tímann okkar saman. Afa
verður sárt saknað.
Auður Valdimarsdóttir.
Það er með sorg í hjarta en
miklu þakklæti sem við kveðjum
elsku afa Jón. Afi Jón hafði ein-
staka nærveru og ró og það var
ákaflega þægilegt að vera í
kringum hann. Hann var mikill
fjölskyldumaður og naut þess að
eyða tíma með Maddý sinni og
fjölskyldunni. Hann gaf sér tíma
og sýndi okkur öllum áhuga og
hlýhug. Hann var nefnilega allt-
af svo ánægður með sitt. Þetta
átti við fólkið hans, kaffibollann,
vinnuna og í raun allt sem hann
átti. Hann sá ekki að grasið væri
grænna hinum megin heldur var
hann innilega sannfærður um að
hans væri það langbesta. Þá var
hann okkar helsti stuðningsmað-
ur og hvatti okkur áfram í
hverju því sem við tókum okkur
fyrir hendur.
Afi var líka húmoristi af guðs
náð. Það þurfti ekki mikið til
þess að hann skellti upp úr.
Hláturinn hans var algjörlega
einstakur, hávær en innilegur og
þegar hann hló var það bráð-
smitandi.
Elsku afi minn er farinn en ég
trúi því að hann fylgi okkur og
styðji okkur áfram stoltur. Við
munum segja sögur af honum og
hlæja honum til heiðurs. Minn-
ingin lifir.
Hvíldu í friði elsku afi.
Margrét Valdimarsdóttir.
Það er margt sem kemur upp
í hugann nú þegar ég kveð kær-
an bróður í dag. Minningarnar
streyma fram og hugurinn
hvarflar heim til Húsavíkur þar
sem við ólumst upp. Jón var
rúmum fjórum árum eldri og leit
ég mjög upp til stóra bróður.
Ýmislegt var brallað í þá daga
enda var frelsið mikið til leiks og
starfa. Fjaran og bryggjan voru
mjög vinsælir staðir og þá þótti
ekkert tiltökumál á sumrin þótt
krakkar færu út á morgnana,
kæmu heim í hádeginu og um
kaffileytið en sæjust síðan lítið
fyrr en um kvöldmat. Eins var
það yfir veturinn, allir gengu í
skólann jafnvel þótt blindhríð
væri, enda voru götur á Húsavík
nánast aldrei ruddar á þessum
árum. Jón fór ungur að vinna á
Keflavíkurflugvelli, sem þá var í
uppbyggingu, og var þar í um
það bil eitt ár og var mikill
spenningur er hann kom heim,
því ýmislegt kom hann með til
að gefa systkinum sínum sem
búðir á Húsavík buðu ekki upp á
á þeim tíma. Jón vann við ýmis
störf á Húsavík svo sem á síld-
arplani, við verslunarstörf og
fleira uns hann réð sig til Pósts
og síma og lærði símvirkjun og
hélt síðan út í framhaldsnám til
Stokkhólms þar sem hann út-
skrifaðist sem rafmagnstækni-
fræðingur frá Stockholms Tekn-
iska Institut 1963. Eftir það
vann hann hjá Pósti og síma
(Póst- og símamálastofnunin),
sem síðar varð Síminn, allt til
starfsloka. Fyrsta árið í Stokk-
hólmi leigði hann herbergi hjá
eldri konu, sem spurði hann
þegar hann ákvað að fara heim
til að vinna hjá Símanum í sum-
arfríinu: Hvað ertu lengi til Ís-
lands með lestinni? Jón var
mjög léttur í lund og oft var
mikið hlegið í fjölskylduboðun-
um og þegar vinnufélagar komu
saman. Jón og Maddý gengu í
hjónaband 1961 og bjuggu
fyrstu árin í Stokkhólmi. Þau
eignuðust þrjú börn og átta
barnabörn og eru langafabörnin
orðin tvö. Jón var mikill fjöl-
skyldumaður og fjölskyldan
mjög samheldin og sameiginleg
áhugamál skíði og golf. Eftir að
starfi hjá símanum lauk snerist
lífið að miklum hluta um golf en
hann var forfallinn golfari. Jón
og Maddý byggðu sér sumarbú-
stað á bökkum Eystri-Rangár
þar sem þau eru búin að rækta
landið af mikilli natni og smekk-
vísi en þaðan er stutt á golfvöll-
inn og völlurinn ekki eins áset-
inn og í Reykjavík. Öllum var
brugðið er Jón greindist fyrir
ári með það mein sem nú hefur
lagt hann að velli, Jóns verður
sárt saknað. Við Guðrún sendum
innilegar samúðarkveðjur til
Maddýjar, Valdimars, Örnólfs,
Katrínar og þeirra fjölskyldna.
Gunnar Valdimarsson.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(Valdimar Briem)
Elskulegur vinur og sam-
starfsmaður til margra ára hjá
Símanum, Jón Kristinn Valdi-
marsson tæknifræðingur, er
fallinn frá. Hann lést á líknar-
deild LSH í Fossvogi.
Jón Kristinn var glæsilegur á
velli, geðþekkur og traustur vin-
ur, ákveðinn, staðfastur, skipu-
lagður, glaðvær og hláturmildur,
gott að hafa með sér í liði.
Elsku Jón Kristinn, takk fyrir
margar ánægjulegar samveru-
stundir í gegnum tíðina.
Elsku Maddí, Valdi, Örnólfur,
Katrín og fjölskyldur. Sam-
hryggist ykkur innilega. Megi
góður guð styrkja ykkur í sorg
ykkar. Minningin um góðan
dreng mun ætíð lifa. Hvíl í friði.
Hilmar Ragnarsson.
Þegar við Víkingar kveðjum
heiðursmanninn Jón Kristin
Valdimarsson er þakklæti okkur
efst í huga. Þakklæti fyrir góðan
félagsskap, fórnfýsi og dugnað í
þágu félagsins. Það var að verð-
leikum sem hann var gerður að
heiðursfélaga í Víkingi árið
2018.
Jón Vald kom inn í störf fé-
lagsins af krafti á áttunda ára-
tugnum og sat í aðalstjórn Vík-
ings 1978-1981, en þá tók hann
við formennsku í handknatt-
leiksdeildinni. Grunnur hafði
verið lagður að sigurgöngu Vík-
inga á handboltavellinum og
fram yfir 1990 var karlalið Vík-
ings í fremstu röð. Svo því sé
haldið til haga hampaði félagið
Íslandsmeistaratitlinum 1975,
1980, 1981, 1982, 1983, 1986 og
1987. Bikarmeistari varð Víking-
ur 1978 og 1979 og síðan fjögur
ár i röð 1983-1986. Víkingsliðið
1980 var árið 2015 valið besta
handknattleikslið karla frá upp-
hafi, en það ár vann Víkingur Ís-
landsmótið með fullu húsi stiga.
Afburða leikmenn og þjálfar-
ar voru að baki þessum árangri
en einnig sterk stjórn sem skap-
aði þann ramma sem þarf til að
ná háleitum markmiðum. Þar
var Jón mikilvægur hlekkur í
sterkri keðju.
Í aðalstjórn félagsins stóð Jón
síðan í stafni við miklar fram-
kvæmdir á nýju félagssvæði
Víkings í Víkinni í Fossvogi.
Framkvæmdir hófust við bygg-
ingu félagsheimilis í febrúar
1988, sem var tekið í notkun á
næstu árum, og á aðeins um tíu
mánuðum reis fullbúið íþrótta-
hús Víkings árið 1991. Við þess-
ar miklu framkvæmdir vann Jón
af heilum hug; traustur og alltaf
tilbúinn að leggja á sig vinnu,
úrræðagóður og djarfur, fastur
fyrir ef því var að skipta.
Fyrir utan stjórnarstörfin
gafst oft tími til að hittast í góð-
um hópi og ræða um Víking og
lífsins gagn og nauðsynjar.
Kaffispjall í Ingólfsbrunni fyrir
margt löngu, hádegisverðir með
félögunum í mannræktarhópn-
um Big M og síðan golf með fé-
lögum í Víkingi. Á góðum stund-
um var Jón hrókur alls
fagnaðar.
Víkingar þakka Jóni sam-
fylgdina og mikið og óeigin-
gjarnt starf um leið og Maddý
og fjölskyldunni allri eru sendar
innilegar samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning Jóns Krist-
ins Valdimarssonar.
F.h. Knattspyrnufélagsins
Víkings,
Ágúst Ingi Jónsson.
HINSTA KVEÐJA
Elsku pabbi.
Mér er það nánast um
megn að setja um þig örfá
orð á blað. Stór hluti hjarta
míns er þér helgaður.
Héðan í frá mun ekki líða
sá dagur að mér verði ekki
hugsað til þín. Það mun
veita mér styrk, gleði og
stuðning í dagsins önn.
Takk fyrir að hafa óbil-
andi trú á mér.
Þinn
Örnólfur (Öddó).
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr
minningargreinum til birt-
ingar í öðrum miðlum nema
að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Minningargreinar