Morgunblaðið - Sunnudagur - 25.12.2022, Qupperneq 2

2 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 25.12.2022
Í FÓKUS
SPURNING
DAGSINS
Hvað
verður í
jólamatinn?
Guðmundur Ólafur Birgisson
Lambahryggur fylltur með góðgæti.
Telma Rut Frímannsdóttir
Kalkúnn, það er alltaf á aðfangadag.
Guðjón Jónsson
Hamborgarhryggur og svo hangi-
kjöt á jóladag.
Soffía Garðarsdóttir ogValdís
Hamborgarhryggur, það er bara
klassíkin!
Eruð þið jólasveinarnir eitthvað að linast
með árunum?
Já það má nú segja. Það má ekkert lengur! Grýla má ekki lengur
borða börn og við viljum ekki lenda í fangelsi fyrir einelti eða
strákapör. Við höfum nú alltaf látið kvenfólk í friði þannig það
hefur ekkert breyst. Mamma leyfir okkur ekki að deita. En ég get
sagt þér leyndarmál. Stekkjastaur laumaðist á Tinder í fyrra, en
enginn vildi hann. Enda mættum við kannski alveg fara að baða
okkur og snyrta en við nennum því bara alls ekki. Það tekur því
ekki úr þessu.
Hvað eru þið eiginlega gamlir?
Alla vega tvö hundruð ára eða jafnvel þúsund ára. Ég man bara tvö
hundruð ár aftur í tímann. Æskan er öll í móðu.
Hvað gerir þú svo á jóladag?
Ég er yfirleitt svo þreyttur eftir ferðalagið úr fjöllunum og vinnuna
við að setja í alla þessa skó að ég sef bara allan guðslifandi daginn.
Færðu jólagjöf frá Grýlu?
Biddu fyrir þér, nei. Mamma á ekkert fyrir þrettán jólagjöfum; hún
á ekki bót fyrir boruna á sér.
Hvar gistir þú þegar þú ert í bænum?
Það er hernaðarleyndarmál en ég get hvíslað því að þér að það fer
vel um okkur hér á lúxushótelinu við höfnina.
Eitthvað sem þú vilt segja að lokum?
Já, nennið þið að skilja eftir smákökur og mjólk fyrir mig!
Hádegismóum 2,
110 Reykjavík
Sími 569 1100
Útgáfufélag
Árvakur hf.,
Reykjavík.
Prentun
Landsprent hf.
Forsíðumyndina tók
Ásdís Ásgeirsdóttir
Ritstjóri Davíð Oddsson
Ritstjóri og framkvæmdastjóri Haraldur Johannessen
Aðstoðarritstjóri og umsjón Karl Blöndal kbl@mbl.is
LASERLYFTING
(Ábending: kauptu4meðferðir í einu)
√ Þéttir og styrkir slappa húð
Laserlyfting er kollagenörvandi
húðmeðferð semþéttir og lyftir
slappri húð og grynnkar hrukkur.
GELÍSPRAUTUN
√ Fylling í hrukkur og línur
Gelísprautun er náttúruleg
húðmeðferð sem fyllir upp í hrukkur
og línur,mótar varir og andlitsdrætti.
30%
desember
tilboð fyrir þig
Síðasti
séns!
Kertasníkir er síðasti jólasveinninn sem kemur til byggða en alls ekki sá sísti.
Finnst þér ekkert
leiðinlegt að vera síð-
asti jólasveinninn sem
kemur til byggða?
Nei, alls ekki! Ég er aðal
því ég kem á aðfangadags-
morgun og krakkarnir eru
mest spenntir að fá í skóinn
frá mér. Svo fæ ég líka að
fara síðastur.
Ertu hættur að stela
kertum og borða?
Ég stel alveg enn þá kertum
en þau eru algjörlega óæt
þessa dagana, fussumsvei!
Eintóm ilmkerti sem eru nú í
tísku. Ég beit einu sinni í eitt
slíkt og ældi lungum og lifur.
Ég prófa það ekki aftur!
Morgunblaðið/Hari
Ilmkerti
eru óæt!
ERTASN KI
SITUR FYRIR
SVÖRUM
Jólin eru gengin í garð og því var ekki úr vegi að
jólaandinn svifi yfir blaði helgarinnar. Sunnudags-
blaðið fór á stúfana og fékk nokkra þekkta einstak-
linga til að rifja upp jólasögur en í aðalhlutverki er hin
99 ára gamla Helena Sigtryggsdóttir sem stiklar á stóru
þegar hún segir frá lífi sínu í gamla daga og jólahaldi
hér fyrr á árum. Ekkert var til í búðum af matvöru né
nokkru öðru og engar voru gjafirnar. Enginn jólasveinn
gaf í skóinn held-
ur. En jólamatur
var á borðum og
kveikt á kertum
á heimasmíðuðu
jólatré og farið
var í messu. Og
börnin fengu rauð
epli og dönsuðu í
kringum jólatré.
Þegar undirrit-
uð tók til við að
skrifa viðtalið var
ekki laust við að
minningar bernsk-
unnar streymdu
fram. Fyrstu jólin sem ég man eftir voru líklega 1973, þá
sex ára gömul, en fjölskyldan bjó þá í Bandaríkjunum.
Afi sendi hangikjöt, en því fylgdi vottorð frá dýralækn-
inum í Reykjavík, og mamma steikti laufabrauð sem
búið var til frá grunni. Foreldrarnir voru víst frekar
blankir en ekki tók maður eftir því. Gjafir voru undir
fallega skreyttu trénu og jólasveinninn gaf í skóinn á
hverju kvöldi því hann sinnti öllum íslenskum börnum;
líka þeim sem bjuggu erlendis. Og hann kom jafnvel þótt
maður vissi leyndarmálið og vekti fram eftir öllu til að
kíkja í skóinn áður en maður lagðist til svefns. Spennan
hélt svo sannarlega fyrir manni vöku. Eftirminnilegustu
jólagjafir æskunnar eru dúkkur og dúkkurúm, Barbie og
forláta rauður Barbie-sportbíll, Barbie-hús með rólu og
auðvitað fylgdi Ken með.
Eftir heimkomuna var ellefu ára stúlka himinlifandi
að fá skíði í jólagjöf og síðar á unglingsárunum voru föt
í uppáhaldi; eitthvað smart úr Karnabæ eða útlöndum
sló í gegn. Hljómplötur voru líka kærkomnar gjafir;
Human League, Bowie, Queen, Bob Marley og Dire
Straits leyndust örugglega undir trénu.
En jól æskunnar eru ekki bara eftirminnileg vegna
gjafanna því best var þegar fjölskyldan kom saman og
skar út laufabrauð eða bakaði hálfmána með kveikt á
kertum og jólalögum. Mamma bakaði, og gerir enn,
alltaf sveskjutertu sem við köllum svo (sem aðrir kalla
ljósa randalínu), en engin eru jólin án hennar. Svo
voru það jólaboðin þar sem dansað var í kringum tréð
og sungið hástöfum „Gekk ég yfir sjó og land“. Nú er
yngsta barnið í fjölskyldunni átján ára og við nýhætt að
nenna að dansa. Ég bíð bara eftir barnabörnunum til að
endurvekja þann sið!
Ár eftir ár höldum við í hefðirnar hvað varðar sam-
verustundir sem virðast öllum dýrmætar. Það sýndi sig
um daginn þegar unglingarnir mínir sögðu jólagjafir
ekki lengur skipta mestu máli, heldur samverustund-
irnar með fjölskyldunni. Þeir flýttu sér þó að bæta við:
„Við höfum samt ekkert á móti gjöfum!“
Pistill
Ásdís Ásgeirsdóttir
asdis@mbl.is
Jólin þá og nú
Og hann kom jafn-
vel þótt maður vissi
leyndarmálið og vekti
fram eftir öllu til að
kíkja í skóinn áður en
maður lagðist til svefns.