Veiðimaðurinn - 01.06.1980, Qupperneq 3

f------------------;-------------
Veiðimaðurinn Nr.io3
Málgagn stangaveiðimanna - Júní 1980
Útgefandi: Stangaveiðifélag Reykjavíkur - Afgr.: Háaleitisbraut 68, 105 Reykjavík.
Opin daglega kl. 13 - 19. Laugardaga kl. 10 - 12 - Simar: 86050 & 83425 -
Ritstjóri: Víglundur Möller - Prentun: LITBRÁ-offset - Verð kr. 2200
SVFR

Stjórn Stangaveiöifélags Reykjavikur:
Formaöur:
Varaformaöur:
Ritari:
Gjaldkeri:
Meöstjórnandi:
Karl Ómar Jónsson
Ólafur G. Karlsson
Karl Guðmundsson
Þórður Jasonarson
Halldór Þórðarson
Varastjórn: Sverrir Þorsteinsson
Jón G. Baldvinsson
Guðmundur Guðmundsson
Framkv.stjóri: Friðrik D. Stefánsson
Skrifstofumaöur: Hanna M. Vigfúsdóttir
J
I vorblíðunni
Ekki mun það ofmælt að veðráttan
hafi mikil áhrif á andlega og líkamlega
líðan fólks hér á Islandi, enda hefur
þjóðin frá öndverðu átt og á enn
að mestu leyti afkomu sína undir
árferðinu til lands og sjávar. Ekki þarf
að skyggnast lengra aftur í tímann en til
vorsins og sumarsins í fyrra, en þá var
almennt haft á orði, að ekkert sumar
hefði komið. Svo grátt lék tíðarfarið
að minnsta kosti landbúnaðinn víða
það árið. Það leynir sér ekki, hve
léttara er yfir mönnum nú en þá. Þegar
menn hittast á förnum vegi, heilsast
þeir brosandi, vegsama veðurblíðuna
og gleyma jafnvel að minnast á verð-
bólguna. Og ef litið er til náttúrunnar
er þar skýringuna að finna. Þar er
allt á góðri leið í fullan blóma, þegar
þetta er skrifað, í fimmtu viku
sumars. Um sama leyti í fyrra voru
hret og frosthörkur víða um land.
Nú fyllir gróðurilmurinn vit okkar
þegar við komum út á morgnana. Sumir
segja að jafnvel megi heyra grasið
spretta. Blettirnir við húsin hér í
höfuðstaðnum eru orðnir sílgrænir, menn
farnir að slá og trén eru óðum að
klæðast sumarskrúðanum. Og ekki er
dýrðin minni norðanlands, t.d. á Akureyri,
þar sem sagt er að allt sé komið í
fullan blóma, enda alkunna, hve fagurt
þar er um að litast þegar svona
vel vorar. Eftir óvenju mildan vetur
og þetta yndislega vor er sízt að
undra að fólk lítur nú björtum
augum fram á veginn. Þess eru að sönnu
dæmi, að brugðið hafi til hins verra
síðar eftir góð vor, en um það vill enginn
hugsa á svona dýrlegum vordögum,
VEIÐIMAÐURINN
1