Heimili og skóli - 01.12.1956, Blaðsíða 11

HEJMILI OG SKÓLI
119
Júdit Jónbjörnsdóttir, kennslukona,
fimmtug
Mánudaginn 10. desember síðastlið-
inn varð frk. Júdit Jónbjörnsdóttir
kennslukona fimmtug. Júdit er Hún-
vetningur að ætt og þykir sómi að.
Enda ekki að ástæðulausu, því að þar
hefur jafnan vaxið upp traust og
kjarngott fólk og margt afburða-
manna á þangað rætur að rekja. Frk.
Júdit er fædd 10. des. 1906 og voru
foreldrar hennar hjónin Ingibjörg
Lárusdóttir og Jónbjörn Gíslason, en
þau munu aldrei hafa búið við ríkan
kost frekar en margt alþýðufólk á
þeim dögum, enda kom þá hvert harð-
indavorið á eftir öðru. Þau hjón eign-
uðust mörg börn, sem öll dóu í
bernsku eða æsku, nema þessi eina
dóttir.
Húnavatnssýsla átti þá sína Forsælu-
dali og Skuggahlíðar og sólin mun
ekki alltaf hafa skinið á veg Júditar
á uppvaxtarárum hennar. En hún
komst út úr forsælunni og ruddi sér
braut til sjálfstæðrar stöðu, sem hefur
ekki aðeins veitt henni lífsuppeldi,
er þegar ljóst, lrvaðan ég muni koma,
og segir því: — Þessi tvö þarna eru ef-
laus hamingjusömustu hjón í heimi.
Við heyrum svo oft glaðlegan hlátur
þeirra. Og svo er unga frúin svo dug-
leg. Hún vill ekki þiggja neina hjálp,
henni er það svo mikils virði að vera
sjálfbjarga, óháð. Og svo er hún svo
söngvin. Hún leikur ágætlega á slag-
hörpu.
Eg kafa áfram yfir tún og grundir.
Umhverfis mig er fagur heimur, en
ekkert getur verið jafnfagurtsemfund-
ur minn og ungu konunnar blindu,
sem er miðdepillinn á samræmu og
innilega samstilltu heimili, þar sem
manni hennar og börnum líður vel.
Og sjálf liefur hún fundið hamingjuna
í sínunr litla, innibyrgða heimi. Henn-
ar gleðí felst í nánasta umhverfi henn-
ar. Við hin erum alltaf á þan-spani eft-
ir einhverjum nýjungum, nýjum kynn-
um, nýjum viðburðum, nýjum draum-
um. En hún saknar einskis, og það er
ef til vill þess vegna, sem hún hefur
fundið hamingjuna og eignast hæfi-
leikana til að gera einnig ástvini sína
hamingjusama.
Helgi Valtýsson þýddi.