Viljinn - 27.01.1969, Blaðsíða 58

Nú, á þessum sfðustu og verstu tfmum eymdar og ömurleika,
geysist hér fram á sjénvarsviðið kvenskörungur einn, sem
er þess albúinn að þrífa málgagn vort undan fétum Þorsteins
Haraldssonar í sínar hendur og marka þannig f framtíðinni
áfram hressileg spor Sigrúnar Valbergsdóttur.
Loksins virðist kvenþjóðinni innan V. I. vera
nóg boðið málum Viljans, og er það vel. Við viljum fá
blað, sem við getum með sanni sagt, að við skömmumst
okkar ekki fyrir. En því miður hefur oft farið svo, er
utanskólamanni er sýnt málgagnið, að maður kemst í slæmt
skap, þó að maður eigi ekki vanda til þess. Við viljum
geta státað af góðu blaði, og gefst okkur gott tækifæri til
þess arna, þar sem Ingibjörg Sigurðardóttir býður sig fram
til forystu. Viljinn hefur, ár frá ári, orðið lélegri og
lélegri, síðan Sigrún Valbergsdóttir lét af embætti, og var
hann þó ekki gallalaus þá fremur en önnur blöð. Okkur ber
skylda til að reyna kvenþjóðina nú. Hér þarf að hreinsa
til, hleypa blóði f sjúklinginn. Notið atkvæði ykkar, góðir
skólafélagar, til styrktar heilbrigðri starfsemi Ingibjargar
Sigurðardóttur, og stuðlið þannig að því, að málgagnið verði,
eftir nokkurra ára hlé, sannkallað málgagn nemenda V.f. ,
en ekki áframhaldandi framfærispappír misheppnaðra leirbera
og salernis-skálda.
Kjósum öll Ingibjörgu Sigurðardóttur.
Ragnar H. Hall V-B.