Víðsjá - des. 1946, Blaðsíða 26

24
BJÁLKINN t ATJGA ÞlNU
Eitt er enn. Ef við kref jumst
yfirráða á Kyrrahafseyjunum
með þeim forsendum, að við tók-
um þær herskildi og þurfum á
þeim að halda til öryggis heima-
landsins, þá getum við eins kraf-
izt yfirráða í löndum, sem við
hernámum annars staðar, eða
löndum, þar sem við þörfnumst
herstöðva og orðið gætu okkur
jafnvel enn nytsamari. Hversu
langt — kunna aðrar þjóðir að
spyrja — ætla Bandaríkin að
ganga í þessu herstöðvamáli?
Við erum að semja um að koma
íslandi inn í Bandalag samein-
uðu þjóðanna, svo fremi að ís-
land láti okkur í té herstöðvar
— þar er eitt atkvæði enn.
Ástralíumenn og Nýsjálending-
ar hafa áhyggjur útaf herstöðv-
um í þeim hluta heimsins, og
hvað á að verða um allar flug-
stöðvarnar yfir þvera Afríku?
Til hvers eru allar þessar her-
stöðvar? Auðvitað vitum við
Bandaríkjamenn, að þær eru
ekki ætlaðar til árásarnota, en
hvernig eiga Rússar að vita
það? Ég veit, að hundurinn
mun ekki bíta mig, en veit hund-
urinn það?
Og hvað á að segja um kjarn-
orkusprengjuna? Bandalag sam-
einuðu þjóðanna var ekki nógu
öflugt til þess að tryggja mönn-
um öryggi áður en sprengjan
kom til sögunnar, og því síður
að það geti leyst úr þessu erfiða
vandamáli, sem þar með hefur
bætzt ofan á annað. Þetta var
viðurkennt í ABC-yfirlýsing-
unni, sem Truman forseti og
forsætisráðherrarnir Attlee og
King gáfu út, þar sem þeir buð-
ust til þess að afhenda Banda-
lagi sameinuðu þjóðanna leynd-
armál sprengjunnar, svo fram-
arlega að nógu tryggilega yrði
um búið. Væntanlega er með því
átt við það, að öryggiskerfi sam-
einuðu þjóðanna yrði eflt svo
um munaði, en hvergi sást vott-
ur þess, að Bandaríkin, sem
höfðu gert Bandalag sameinuðu
þjóðanna veikburða, væru nú
albúin þess að styrkja það.
Meðan menn voru að furða sig
á þessu og velta því fyrir sér,
hvort Bandaríkin ætluðu að
stinga við fótum, birti kjam-
orkunefnd utanríkisráðherrans
álitsgerð, þar sem Bandalag
sameinuðu þjóðanna er að engu
haft varðandi öryggismál.
Sá, er á svo hræðilegt leynd-
armál í fórum sínum, hlýtur að
verða tortryggður af nágrönn-
um sínum, og hvað munu því
nágrannar okkar hafa hugsað
um þessa álitsgerð? Þeir mundu
líklega segja, að í henni felist
nýjar tillögur og sennilega gerð-
ar í góðri meiningu, þeir verða
væntanlega ofurlítið vantrúaðir
á möguleika þess, að Bandalag
VIÐSJA