Víðsjá - des. 1946, Síða 51

ISLENDINGAR ERLENDIS I
GUÐMUIMDUR DANÍELSSON:
1
Sunnudagurinn 12. ágúst er
senn á enda runninn. Klukkan
er tíu að kvöldi og ég er ný-
kominn heim í herbergið mitt og
bý mig undir nóttina og draum-
ana, þá kveður allt í einu við
lúðrablástur úti á strætinu. —
Það var ekki samstilltur hljóm-
ur og ekkert lag, að því er greint
yrði, en það tók undir í öllu
og ég heyrði margar ósamkynja
raddir æpa eitthvað, og bifreið-
irnar tóku að þeyta horn sín í
sífellu. Ég reis á fætur og leit
út um gluggann. Þá sýndist
snjóflyksum drífa niður. Loftið
var fullt af hvítum, fallandi
smáhlutum, sem flögruðu um og
snerust um sjálfa sig í fallinu.
Þetta voru bréfsneplar, sem
fólkið kastaði út um gluggana
á húsunum í kring. Ég teygði
mig út um gluggann, eins langt
og ég þorði, og reyndi að sjá
niður á Times Square, en bréf-
sneplahríðin og ljósaflúrið
gerði mér ókleyft að sjá, hvað
þar væri um að vera. — 1 sama
bili minntist ég þess, að áður en
ég fór frá Reykjavík í vor,
höfðu þeir Hersteinn Pálsson
ritstjóri og Jón Magnússon
V í €3 s j Á