Víðsjá - des. 1946, Síða 70

Víðsjá - des. 1946, Síða 70
68 TlU ÁVIRÐINGAR alltaf að tala í síma“. „Þú yrð- ir steinhissa, ef þú heyrðir sög- urnar, sem þær segja um vin- konur sínar“. „Konan mín er hreinasti snillingur að snúa út úr því, sem fólk segir, og rang- færa það“. „Konur ættu að reyn- ast betri rithöfundar en menn, þær skálda á hverjum degi“. 6. Síngirni. „Það er alltaf: gefðu mér, gefðu mér, gefðu mér“. „Konan mín er allt of lengi að hafa fataskipti, hún kemur ævinlega of seint“. „Hún hugsar sjaldnast mikið um það, hvernig mér líður — bara um sjálfa sig“. 7. Of mörg áhugamál utan heimilis. „Saumaklúbbar, bóka- klúbbar, spilaklúbbar, teklúbbar — kvenfólkið er vitlaust í alla klúbba“. „Eiginkonurnar eru svo uppteknar af því að vera á þönum og gera gott, að þær mega ekki vera að því að sinna mönnunum sínum“. 8. Vill öllu ráða. „Hún ræður öllu heima, hún stjórnar mér, hún er alltaf að segja nágrönn- unum, hvað þeir eigi að gera, og svei mér sem hún er ekki að baksa við að stjórna landinu — hún er allan daginn að lesa yf- ir mér, hvað Truman forseti eigi að gera“. „Þær vilja ráða um starf mannanna engu síður en sitt eigið og tekst jafn illa stjórnin á báðum“. 9. Hirðulaus um útlit sitt. „Konan mín er hætt að hugsa um að gera sig aðlaðandi“. 10. Tíundi galli eiginkvenna er of mikill áhugi á öðrum karl- mönnum. Þetta er þá hið helzta, sem karlmenn hafa út á konur sín- ar að setja. Enn er þó ekki ridd- araskapur alveg dauður, því að 8 af hverjum hundrað, sem spurðir voru, sögðu að eiginkon- ur sínar væru gallalausar. Fjórtán af hundraði, sennilega alveg dauðuppgefnir menn, gátu engu svarað. Tíu gallar eiginmanna. 1. Drykkjuskapur var lang- samlega algengasta ávirðingin, sem konur minntust á við könn- unina. 2. Hugsunarleysi. „Því eldri, sem þeir verða, því skeytingar- lausari eru þeir um konur sínar — ekki hjálpsamir eins og áð- ur“. „Þeir verða hirðulausir um klæðnað sinn“. „Þeim dettur aldrei í hug, hversu miklu erf- iði þeir valda með því að spíg- spora um gólfið í forugum skónum, fleygja dagblöðunum á gólfið eða henda fötunum sín- um sitt á hvað“. 3. Síngirni. „Þegar þeir eru heilsuhraustir, vilja þeir láta dýrka sig eins og konung, en víðsjá
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Víðsjá

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Víðsjá
https://timarit.is/publication/2073

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.