Víðsjá - des. 1946, Qupperneq 81

100 METRAR A 5,5 SEKÚNDVM
79
leit út fyrir að vera vel hraust-
ur. Hann hafði meitt sig á fæti
á stórum steini.
Lítil svört augun störðu full
af angist á þessar ókunnu ver-
ur, og hann rótaði í sandinum
með löngum og mjóum fingrun-
um. Ekki gat hann talað manna-
mál, en hljóðaði líkt og særð
gazella.
Lawrence fursti lét flytja
drenginn heim með sér, og
læknir að nafni Musa Jalbout
rannsakaði hann þegar í stað.
Gazellu-drengurinn virtist vera
greindur í bezta lagi og það eitt
mun valda málleysi hans, að
hann hefur aldrei heyrt manna-
mál. Jalbout læknir telur, að
unnt muni verða að kenna hon-
um málið á stuttum tíma.
Haldið er, að móðir hans hafi
borið hann út, og gazellurnar
fundið hann og fóstrað. Hann
bítur gras eins og gazellur.
í sjúkrahúsinu, þar sem hann
er nú, eiga eðlishvatir hans í
sífelldri baráttu við barnslega
forvitni hans. Hann hyggur sí-
fellt á flótta og gerir hverja
flóttatilraunina af annarri. Þess
á milli reynir hann að herma
eftir háttum hinna sjúkling-
anna.
Hingað til hefur hvorki lækn-
um né hjúkrunarkonum tekizt
að koma honum í föt eða fá
hann til þess að sofa í rúmi. Oft
skríður hann út í horn og situr
þar titrandi á hækjum sínum og
tortryggnin og óttinn skín úr
augunum.
Fyrst í stað reyndu læknarn-
ir að fá hann til að borða venju-
legan mat, en hann þverskallað-
ist við og borðar ekkert nema
gras, sem honum er fært.
Hann er talsvert sterkari en
meðalstór 15 ára drengur og þol-
góður eins og gazella. Lækn-
arnir telja, að ekki muni líða
skemmri tími en eitt ár, þar til
hann hefur náð eðlilegum and-
legum þroska, en eru sannfærð-
ir um, að þeim muni takast þetta
vegna eðlisgreindar drengsins.
★
VIÐSJA