Helgarpósturinn - 04.07.1980, Blaðsíða 15
15
hé/garposturinrLfösfudagur27. júnr i98o
HJOLHYSI
Mest notud sem
Hlynur, Linda, Kristln og Kristin Ósk um borð i skýjaborginni.
SIGLINGAR
Á SKÝJABORG UM KÓPAVOGINN
„Starfsemi félagsins hefur
heldur verið á niðurleið, enda eru
menn farnir aö ferðast minna
með hjélhýsin en I byrjun,” sagði
Gisli Erlendsson, formaöur
Félags hjólhýsaeigenda...
Félagið var stofnað 1973, en
það ár var mikip flutt inn af hjól-
hýsum. Þá var mikil þörf á aö
vinna að tryggingamálum og
geymslumálum fyrir eigendur
hiisanna, en nú eru þau mál
komin I gott lag.
Fyrstu árin fór fólk mikið með
hUsin um allt land, sérstaklega
fyrst eftir opnum hringvegarins.
Þróunin hefur hins vegar orðið
sú, að hUsvögnunum er í vaxandi
mæli komið fyrir á ákveðnum
stöðum, þar sem þeir slðan
standa allt sumarið. Helstu stað-
imir eru Þingvellir, HUsafell og
Laugarvatn, en auk þess hafa
margir hjólhýsaeigendur keypt
sér sumarbUstaðalóðir og komið
vögnunum fyrir þar.
„Ég hef trU á þvl að áhuginn
fyrir félaginu muni áukast á ný,
þegar menn fara meira milli
landa með húsvagnana,” sagði
GIsli. „Við erum I alþjóðlegum
samtökum og gefum út Camping-
kort fyrir þá, sem fara utan með
vagnana. Til þess að komast að á
sæmilegum stöðum, þurfa menn
að sýna skilriki fyrir þvl að þeir
séu I svona klúbbi.”
GIsli hefur átt hjólhýsi slðan
1973 og kvaöst hann hafa haft
mikla ánægju af þvl.
„Ég hef verið velflestar helgar
I húsinu, enda er glimrandi
aðstaða I þvl,” sagði hann. „Ég
„Þetta er skemmtilegasta
Iþróttin,” sögðu þeir Viðar Hali-
dórsson og Guðjón Kristinsson,
ungir knattspyrnuáhugamenn,
sem við hittum á KR-veliinum á
dögunum. Þeir eru þar I knatt-
spymuskóla, sem félagið rekur I
sumar, en mörg kanttspyrnufé-
laganna I Reykjavfk halda sér-
stök námskeið i Iþróttinni fyrir
ungar og væntanlega upprenn-
andi stjörnur.
Þeir Viðar og Guðjón kváðust
spiia fótboita I öllum sinum frf-
hef ferðast þó nokkuð með húsið,
en slðustu árin hef ég aðllega
verið meö þaö á tveimur dvalar-
stöðum yfir sumariö. Þó hef ég
alltaf farið eina ferð með það á
sumri. Hjólhýsin þola nokkuð vel
malarvegina hérna. Það er helst
rokið, sem gerir erfitt fyrir. En
þegar hvessir er bara að stoppa
og bíða á meðan það gengur yfir,.
Það bar svolttið á þvl fyrst, að
hjólhýsin vildu velta um koll á
stæðum, en það er hægt að fá
góðar festingar fyrir þau og fólk
ætti ekki að skilja þau eftir nema
festa þau vel niður.”
Siðustu árin hafa aðeins örfá
hUs verið flutt inn. Þau lentu I
hæsta flokki vörugjalds og
hækkuðu þá mikið I verði. Hins
vegarhafa ekki reynst vandkvæði
á að selja þau innanlands.
Gisli Erlendsson hefur ótt hjól-
hýsi I 7 ár og likað vel.
stundum og I sumar ætla þeir að
æfa af kappi.
„Við erum núna á fyrsta nám-
skeiðinu, en ætlum báðir að halda
áfram,” sögðu þeir. „Við lærum
að drepa boltann vel, taka rétt
innköst og spila saman.”
Fótbolti .er aðaláhugamálið hjá
þeim báðum og sögðust þeir
stefna að því að komast I meist-
araflokk, þegar fram llöa stundir.
Þegar þeir eru ekki sjálfir að
spila fótbolta, horfa þeir á
Iþróttaþættina í sjónvarpinu, sér-
Það var fallegt veður og lygnt i
Kópavoginum, þegar blaöamaöur
og ljósmyndari HP þáðu boö
hjónanna Hlyns Ingimarssonar
og Kristinar Magúsdóttur um
siglingu á voginum. Kristin Ósk,
dóttir þeirra sótti okkur i land á
örlitlum gúmmfbát, þvi aðstaðan
þarna leyfir ekki að stærri bátum
sé lagt að iandi.
„Við höfum aðeins bráða-
staklega ensku knattspyrnuna.
„Aðaldraumurinn er aö veröa
atvinnumenn I fótbolta,” sögðu
þeir.
Það vakti athygli okkar, aö
þessir miklu KR-ingar voru ekki I
einkennispeysu slns félags.
„Við eigum helst ekki að vera I
KR-peysum á æfingunum. Það
gæti komiö gat á þær I mölinni,”
sögðu þeir.
Viöar og Guðjón eru aöeins 10
ára gamlir, en hafa þegar náð
talsverðri leikni með fótboltann.
birgöaaöstööu hérna, þvi það hef-
ur engin ákvörðun fengist um
framtiöarsetur þessarar Iþróttar
hér,” sagði Hlynur, þegar viö
komum um borð i Skýjaborgina,
segiskútuna sem þau hjónin eiga
með tveim öðrum.
Þau eru félagar I Siglingafélag-
inu Ými, sem i bili hefur aðsetur
við áhaldahús Kópavogsbæjar.
Hlynur sagði, að félagiö heföi far-
iö hraustlega af stað i vor og
byggt sér flotbryggju, en þá er
vandinn hvar á að ieggja henni.
Og þar til félagið hefur fengið fast
aðsetur fást engir styrkir til
starfseminnar.
Fóru 500 milur
Hlynur og Kristln hafa átt
Skýjaborgina I þrjú ár.
„Okkur var boðið um borð eina
kvöldstund með Rúnari Steinsen
og hann sá um að bakterian fest-
ist I okkur,” sagði Hlynur.
Aöur kváðust þau hafa veriö
með mótorbátadellu. Hlynur
smlðaði sér bát, sem hann haföi
sjálfur gert mót aö. En þau eru
mjög ánægð með að hafa skipt yf-
ir I seglin.
„Það er ekkert span I þessu,
læti né hávaði, og svo er maður
alltaf að læra eitthvaö nýtt. Þaö
er það besta.”
I fyrrasumar fóru eigendur
Skýjaborgarinnar I siglingu vest-
ur á firði og sigldu þá alls 500
mllur I besta veðri. I sumar er
ætlunin aö fara á Hornstrandir og
seinna er draumurinn að sigla yf-
ir hafiö til Færeyja. En til þess
þarf fullkomnari talstöð og lifbát
og þetta tvennt kostar núna á
aðra miljón króna.
Dæturnar tvær, Kristln Ósk og
Linda fara eins oft með I
siglingarnar og þær geta, enda
segjast þær hafa jafnmikla
ánægju af sportinu og fulloröna
fólkið. Þær hafa þegar lært öll
mikilvægustu handtökin við segl-
in og taka fullan þátt I starfinu
um borð.
„Kynslóöabilið er ekki til I
þessu sporti,” sagöi Kristin. „Það
er mikið af ágætis fólki I klúbbn-
um okkar, á öllum aldri og sér-
lega góður félagsandi.”
Pungapróf og
stjörnufræði
Hlynur er vélstjóri að mennt og
tveir aðrir eigendur skútunnar
eru sömuleiðis vélstjórar. Þó er
engin vél I bátnum. Kristin sagði
okkur að I vetur hefðu þau hjónin
farið I Sjómannaskólann og sótt
þar námskeið I siglingum og
stjörnufræði og hefðu þau tekið
svokallaö pungapróf við skólann.
„Það er aldrei hægt aö læra nóg
um þetta,” sögðu þau. Siginga-
blöðin eru I bunkum I svefnher-
berginu og maöur sofnar út frá
þessu á hverju kvöldi.”
Og óneitanlega er skemmtilegt
aö bruna yfir hafflötinn án
hávaða eða mengunar. Seglin
þurfa ekki nema örlltinn andvara
til aö knýja bátinn áfram. Ef ein-
hverjumþykir hægt ganga Ilengri
siglingum, sagöi Hlynur aö auð-
velt væri að grlpa til söngsins.
Það mun vera mikið sungið um
borð I Skýjaborginni.
Gengið frá seglunum að siglingu
lokinni. Myndir: Einar Gunnar
KNATTSPYRNA
FARA I SKÓLA í SUMARFRÍINU
lætur siðan tvistinn. Þegar ég
hefi tekiö alla tiglana á ég þessi
spil:
S. K107
H. K102
T. ---
L.-----
S. D9
H. A83
T. ---
L. G
Hvorugur andstæöinganna
kastaði laufi. Þaö styrkir kenn-
inguna að þau hafi legiö 5-3.
Vestur á þá eftir lauf og þá ann-
aöhvort þrjú hjörtu, eða tvö
hjörtu og einn spaða. Eigi hann
siöarnefndu spilin er ég varnar-
laus, nema þá að hann eigi
drottningu og gosa blönk. En
grun hefi ég um að gosinn hafi
verið hans síðasti spaði. Þvl
hugsa ég að I upphafi hafi hann
átt drottningu gosa fjórða I
hjarta. Sé þetta rétt hjá mér er
spiliö I höfn. Ég spila laufa
gosanum og vestur tekur á
drottninguna og spilar tveim
laufum. Ég kasta öllum spöðum
I þeirri vissu að kenning mln sé
rétt. 1 blindum er hjarta K-10-2
og sjálfur á ég A-8-3. Og eins og
ég vonaði kom ekki spaði frá
vestri. Hann lét hjarta sexið. Þá
er spurningin um hvort sexinu
sé spilað frá D-9-6, eöa frá D-G-
6. Ég geng út frá þvl síöar
nefnda. Hefði hann átt D-9
fjórðu eða G-9 fjórða gat hann
sparað einn spaða og kastað
aftur hjarta. Þegar ég læt tluna
úr borði fæ ég hana og spilið er
unnið. öll spilin voru þannig:
S. K10743
H. K102
T. DG5
L. K3
S. A852
H. 974
T. 863
L. A65
S. D9
H. A83
T. AK1094
L. G97
Þú sérö, lesandi góður, hve
nauðsynlegt er að snúa sér strax
að langa litnum. Margir átta sig
ekki á þessu og segja sem svo,
að þetta sé tilgangslaust, þvi
þvingun sé vonlaus nema að
vestur eigi öll lauf og öll hjörtu
ásamt spaða ás og þvl best aö
reyna að næla sér I spaöaslag
meö þvi að spila frá blindum.
Þið hafið sjálfeagt tekiö eftir
þvl aö vestur var I kllpu úr þvl
að hann átti ekki spaða ásinn.
Löng reynsla kennir manni, 'aö
andstæðingarnir kasta oft frá
löngum lit, já meira að segja frá
löngum hættulegum lit.
Þessvegna, meðal annars, er
sjálfsagt aö taka á langa litinn
sem fyrst.
Hér kemur svo spil sem þið
ættuö að reyna við.
S. AKDG10
H. 95
T. 432
L. G102
S. 9865 S. 7432
H. 2 H. KDG1087
T. 987 T. 5
L. K9765 L. 83
S----
H. A643
T. AKDG106
L. AD4
Noröur opnaði á einum spaöa
á sín lélegu spil. Austur sagði
tvöhjörtu. Suöur, meö sin ágætu
spil var ekki lengi með hjálp
Blackwood (ása og kónga-
spurningar) að komast I sex
tígla. tJtspil hjarta tvistur.
Hvernig vinnum við spiliö?
Kvikmyndaleikarinn frægi,
Omar Sharif, er mjög kunnur
bridge-spilari. 1 öllum þeim
mótum sem hann tekur þátt I,
flykkist veika kyniö I kringum
hann og vikur ekki frá honum á
meöan á spilamennskunni
stendur. Það var eitt sinn að
hinn kunni danski spilari Hans
Werge tók þátt I stóru móti I
Frakklandi. Þar var Omar
Sharif meðal þátttakenda.
Makker hans var eldri maöur,
mjög vel I hold kominn. Þegar
að því kom aö Werge átti aö
spila við Sharif, tróö hann sér
framhjá mörgum röðum af
fögrum konum. Þegar hann loks
komst að spilaboröinu bauð
hann gott kvöld og kastaði fram
spurningunni: „Segið mér herr-
ar mtnir, hvor ykkar er Omar
Sharif?”. Olyginn sagði mér, að
spurningin hefði vakið mildnn
hlátur.
Lausn á spilaþrautinni.
Tekið á hjarta ás. Siðan ás og
kóngur I tigli. Þá kemur I ljós að
vestur á tlgulinn sem eftir er.
Við spilum tigul sexinu og setj-
um vestur inn. Sama hvað
vestur lætur út, viö eigum
afganginn. — Mjög einfalt. —
S. G6
H. DG65
T. 72
L. D10842