Morgunblaðið - 09.08.1983, Page 36

Morgunblaðið - 09.08.1983, Page 36
36 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 9. ÁGÚST 1983 Minning: Kristinn K. Alberts son bakarameistari Fæddur 10. apríl 1927 Dáinn 28. júlí 1983 Við kveðjum í dag mikinn dugn- aðar- og athafnamann, Kristinn Albertsson bakarameistara. Hann lést um aldur fram, aðeins 56 ára. Kristinn átti við vanheilsu að stríða síðastliðin 5 ár. En við von- uðum að takast mundi að bæta heilsu hans og lengja nokkuð lífið með skurðaðgerð sem hann gekkst undir í I.ondon sl. vor. Sú von okkar brást og því erum við nú sárhrygg og sorgbitin í dag. En við erum innilega þakklát fyrir að hafa átt jafngóðan samstarfs- mann, vin og félaga sem Kristinn var. Með honum hefur bakara- stéttin á íslandi misst einn sinn albesta forystumann. Kristinn Albertsson var fæddur og uppalinn á Húsavík. Hann átti ekki kost á að fara í framhalds- skólagöngu, sem hann gjarnan hefði viljað, en réðst til reynslu sem nemandi hjá Sigtryggi bak- arameistara Péturssyni þar á staðnum. Hann stóðst reynslutím- ann og lauk námi með sveinsprófi í bakaraiðn 12. apríl 1947, þá 20 ára gamall. Ári síðar, 3. júlí, gift- ist hann unnustu sinni, Dýrleifu Jónsdóttur, sem sárt syrgir nú mann sinn eftir 35 ára farsæla sambúð ásamt 4 börnum og fjöl- skyidum þeirra. Meistararéttindi fékk Kristinn 1951. Sama ár gerðist hann félagi í Bakarameistarafélagi Reykja- víkur. Upp úr því hófust umsvif hans hér í borg. Hann stofnaði Álfheimabakaríið 1959 og síðar Brauð hf. í Auðbrekku 32, Kópa- vogi í félagi við Hauk Friðriksson og óskar Axel Sigurðsson. Þetta fyrirtæki var þá hið stærsta og fullkomnasta að ölium búnaði hér á landi. Það tók til starfa 1965. Seinna keyptu þeir Kristinn og Haukur hlut Óskars. Fyrirtækið óx og dafnaði vel. Af hagkvæmnis- ástæðum fluttu þeir sig um set og nú í Skeifuna 11, í nýtt og enn stærra og fullkomnara bakarí. Um áramótin 1978 og ’79 keypti svo Kristinn hlut Hauks í fyrirtækinu og hefur rekið það síðan ásamt fjölskyldu sinni. Kristinn hefur starfað meira en flestir aðrir að félagsmálum og framförum í bakarastétt. Hann var formaður Bakarameistarafé- lags Reykjavíkur í 3 ár. Á þeim árum rættist gamall draumur fé- lagsmanna um að koma á fót verk- námsskóla fyrir bakaranema við Iðnskólann í Reykjavík. Þá hug- mynd hafði Kristinn líka stutt af heilum huga. Hann var í fræðslu- nefnd fyrir bakara í mörg ár og í dómnefnd við sveinspróf. Hann var um tíma fulitrúi stéttarinnar á iðnþingum, enda var hann vel greindur og ágætur ræðumaður þegar til þess þurfti að taka. Kristinn var oftar en einu sinni formaður Landssambands bakara- meistara og er honum manna mest að þakka það samband og þá samvinnu sem orðin er milli hinna norrænu landssambanda bakara- meistara. í apríl 1978 var haldinn hér á landi sameiginlegur fundur þessra samtaka. í tilefni hans efndu bakarasamtökin á Norður- löndunum til hópferðar hingað. Þessi hópur var 124 manns að meðtöldum fundarmönnum. Það kom í hlut Kristins — öðrum fremur — að skipuleggja allt til fundarhaldsins, einnig að taka á móti gestunum og sjá um að hver þeirra fengi sem mest af óskum sínum uppfylltar. Þetta þótti tak- ast með miklum ágætum. Jafnvel enn í dag berast þakkir frá þess- um þátttakendum fyrir framúr- skarandi móttökur. Kristinn hlaut nokkra viður- kenningu verka sinna í lifandi lífi. Hann var sæmdur gullmerki Landssambands bakarameistara hér á landi og öll hin norrænu landssamböndin höfðu heiðrað hann með gullmerkjum sínum. Á þessari kveðjustund vill Landssamband bakarameistara flytja sínar innilegustu þakkir fyrir gotí og mikið samstarf á liðnum árum og fyrir öll þau störf sem Kristinn Albertsson hefur innt af hendi til heilla og hagsbóta fyrir bakarastéttina á íslandi. Jafnframt þakka ég persónulega hina ágætustu samvinnu að fé- lagsmálum í mörg ár og mjög ánægjuleg samskipti fram á síð- asta dag. Dýrleifu, konu hans, börnum þeirra og öðrum ættingjum vott- um við dýpstu samúð. F.h. Landssambands bakarameistara, Gísli Ólafsson Skjótt skipast veður í lofti. Mánudaginn 25. júlí sl. höfðum við samband við Kidda og ákváðum þá, að hann kæmi í mat til okkar næsta miðvikudagskvöld. En okk- ar góði vinur kom ekki til okkar. Þann sama dag veiktist hann ha- starlega, og Anna Stína, dóttir hans, hringdi og sagði okkur, að pabbi sinn væri kominn á spítala. Okkur grunaði hvert stefndi, þvi Kiddi hafði átt við vanheilsu að stríða um nokkurt skeið. Hann var erfiður næsti dagur, eftir að okkur barst dánarfréttin. En eigi má sköpum renna. Þær eru margar minningarnar frá fyrri tíð, þegar við hófum að spila bridge saman, eða þegar við vorum ung að þvælast um landið með krakkahópana okkar. Ekki leist nú Grétu vel á manninn til að byrja með, en það breyttist nú heldur betur, og brátt urðu Kiddi og Dilla ómissandi á okkar heim- ili. Áfram skjóta minningarnar upp kollinum, hver á fætur ann- arri, léttar og glaðar, og ávallt er Kiddi í fararbroddi. Allar ferðirn- ar sem við fórum saman og könn- uðum ókunnar slóðir. Öll kvöldin og næturnar, sem við vöktum og sungum saman. Oftast voru Kiddi og Dilla með, þegar við fórum til útlanda, og alltaf var Kiddi aðalskipuleggj- andinn. Á góðra vina fundum var yfirleitt söngur í kringum Kidda, og alltaf vildi hann fá að stjórna minnst einu lagi. Þá varð Dilla að vera við hliðina á honum til halds og trausts eins og í öllu þeirra ævistarfi. Kiddi var vanur að halda smáræðu í hvert sinn er við héldum boð á heimili okkar, og ótalin eru þau hlýju orð sem hann lét falla í okkar garð við þau tæki- færi, að ógleymdri gamanseminni, sem gat látið heilu samkvæmin gráta af hlátri. Ekki getum við heldur gleymt hans góðu ráðgjöf og hjálpsemi þegar einhverjar framkvæmdir voru á döfinni hjá okkur, enda reyndist ávallt öruggt að treysta ráðum hans. Þessi örfáu og fátæklegu orð varpa einungis ljósi á brot af þeim ljúfu minningum, sem við eigum um vin okkar, sem var okkur svo kær. Elsku Dilla, við túum því, að Kiddi sé nú hjá algóðum guði, sem hann trúði svo sterkt á. Við send- um þér og börnunum og fjölskyld- um þeirra okkar innilegustu sam- úðarkveðjur. Gréta og Trausti Þegar ég minnist vinar míns og félaga, Kristins K. Albertssonar, bakarameistara, leitar margt á hugann. Ökkar fyrstu kynni munu hafa verið árið 1958, þegar hann var að byggja Álfheimabakarí í Álf- heimum 6. Þá hafði ég nýlokið við byggingu brauðgerðarhúss við Grensásveginn, svo hin sameigin- legu áhugamál voru mörg. Síðar urðu kynnin nánari í gegnum fé- lagsstörf í Bakarameistarafélagi Reykjavíkur og Landssambandi bakarameistara. Árið 1962 komum við sarnan þrír bakarar, Kristinn heitinn, Óskar A. Sigurðsson og undir- ritaður. Umræðuefnið var hug- mynd um að stofnsetja stórt brauðgerðarhús, sem gæti létt af okkut brauðabakstrinum og jafn- framt þjónað kjörbúðum sem þá voru að rísa upp víðsvegar um borgina, en þjónusta við slíkar verzlanir var óplægður akur þá. Okkar fyrsta verk var að við gerðumst aðilar að stofnun Iðn- garða hf. Hinn 6. september 1963 stofnuðum við fyrirtækið Brauð hf., sem tók til starfa í árslok 1965. Á fáum árum varð þetta að stærsta fyrirtæki í sinni grein á landinu. Þau ár sem við félagarnir þrír rákum þetta fyrirtæki saman, var andinn mjög góður og ríkti gagn- kvæmt traust milli okkar félag- anna. Árið 1977 seldi félagi okkar, Óskar, sinn hlut af heilsufars- ástæðum, en við Kristinn heitinn keyptum. Um áramótin 1978 og 1979 ákvað ég að draga mig í hlé frá rekstrinum, og seldi ég þá Kristni heitnum og fjölskyldu hans minn hluta. Allt fór þetta fram í fullu bróð- erni. Síðan hefur fjölskylda Krist- ins heitins rekið þetta fyrirtæki með miklum myndarbrag. Þegar ég lít yfir farinn veg, þá er ég þakklátur fyrir þann tíma, sem ég átti því láni að fagna að starfa með Kristni heitnum, okkar samstarf var mjög gott og minnist ég þess ekki að nokkurn tíma hafi komið upp missætti milli okkar. Kristinn heitinn var sú mann- gerð að ef hann sagði eitthvað, þá mátti treysta því, og skilvísari manni hefi ég ekki kynnst. Nú þegar ég kveð vin minn, þá sendum við hjónin og fjölskylda okkar dýpstu samúðarkveðjur til eftirlifandi eiginkonu hans, Dýr- leifar Jónsdóttur, og fjölskyldu. Við biðjum góðan guð að gefa þeim styrk i sorg þeirra. Haukur L. Friöriksson „Gleymdust fuglum á vordegi fegurstu ljóð, þegar fregnin um andlát hans barst." Þannig fórust frú Jakobínu Johnson skáldi orð, er ég vil gjöra að mínum, er ég minnist fyrrv. forseta Kiwanis- klúbbsins Kötlu, Kristins Al- bertssonar forstjóra, nokkrum orðum. Kristinn stóð djúpum rótum í Kiwanisklúbbnum Kötlu. Kristinn Albertsson var mörg- um þeim gáfum gæddur, er höfð- ingja mega prýða. Hann var skarpskyggn maður. Stórlyndur var hann og óvæginn ef því var að skipta, en drengur var hann svo góður, að hann engum manni vildi misbjóða. Vinum sínum var hann ástríkið sjálft og manna trygg- lyndastur. Honum var jafnan yndi að sitja hjá kunningjum sínum og ræða al- varleg mál. Af fögrum skáldskap hafði Kristinn mestu nautn og var sérlega smekkvis í þeim efnum. Mikið af ljóðum kunni hann utan- bókar, vænst þótti honum um skáldin Einar Benediktsson, Hannes Hafstein og Kristján Jónsson. Kristinn elskaði þrótt þeirra og þrek. Þá hafði Kristinn ekki síður yndi af sönglistinni. Hann komst ailur á loft ef hann heyrði fagran söng. Aldrei leitaði hann á trúarskoð- anir annarra, og lotningu bar hann fyrir alvöru trúarinnar hjá öðrum mönnum. Hann var svo mikið prúðmenni, að aldrei hefði hann sært trúartilfinningu vina sinna. Kristinn Albertsson var kvænt- ur Dýrleif Jónsdóttur, áttu þau heimili að Byggðarenda 9 hér í borg; áttu þau 4 börn. Frú Dýrleif hefir skapað manni sínum og börnum rausnarlegt og prýðilegt heimili og sannarlega höfðingja- setur. Kristinn var hár maður vexti og hinn karlmannlegasti, bar sig allra manna best og lýsti allur framgangsmáti því, að hann hafði sniðið sig að háttum heldri manna. Svipurinn var mikilúðlegur, en þó blíður, enda bar hann ávallt barnslegt hjarta í brjósti. Með Kristni Albertssyni er hniginn til moldar sannur höfð- ingi. Helgi Vigfússon Fregnin um andlát góðs vinar kemur jafnan eins og högg. Okkur setur hljóð og ósjálfrátt hugleið- um við hver sé tilgangurinn með vist okkar hér á jörð. En fátt verð- ur um svör í hugskoti okkar. En kannski er svarið við spurning- unni það að okkur beri að leitast við að láta gott af okkur leiða, að sýna hverjir öðrum trúmennsku og umburðarlyndi, að vera vinir í raun með hjartað á réttum stað. Þessir eðlisþættir voru Kristni Albertssyni leiðarljós í lífinu. Þess vegna gaf lífið honum mikið og þess vegna mun hans sárt sakn- að. Kristinn Albertsson fæddist 10. apríl 1927 á Húsavík. Hann ólst þar upp og þaðan átti hann góðar endurminningar sem hann hafði yndi af að ylja sér við. Ungur hóf Kristinn nám í bak- araiðn í heimabyggð sinni. Að loknu námi lá leið hans til Reykja- víkur þar sem hann vann að iðn sinni á ýmsum stöðum. Fyrir tæp- um aldarfjórðungi stofnaði hann sitt eigið fyrirtæki, Álfheimabak- arí. Síðar stofnaði hann svo Brauð hf. í félagi við bakarameistarana Hauk Friðriksson og Óskar Sig- urðsson. Það fyrirtæki hefur alla tíð haft mikil umsvif og verið eitt stærsta brauðgerðarhús landsins. Fyrir nokkrum árum keypti Krist- inn í félagi við syni sína, Jón Al- bert og Kolbein, hluti þeirra Hauks og Óskars í Brauði hf. Fyrirtækið hefur haft á hendi inn- flutning á hveiti og ýmsum öðrum efnisvörum fyrir bakara. Kristinn hefuí eins og sjá má af þessu, ekki setið auðum höndum um dag- ana. Hann horfði ætíð djarft fram á veginn og þótt stundum væri á brattann að sækja var hver hindr- un yfirstigin. Þó að Kristinn hefði ætíð mikil umsvif í rekstri sínum lét hann félags- og hagsmunamál bakara- stéttarinnar mikið til sín taka og öðrum fremur hóf hann hana til vegs og virðingar. Hann var for- maður Landssambands bikara- meistara um árabil og á þeim tíma þokaði hann framfaramálum stéttarinnar vel á veg. Hann kom á föstum samskipt- um við samtök bakarameistara á Norðurlöndum. Þau samskipti hafa orðið stéttinni hér til ómet- anlegs gagns, aukið mönnum víð- sýni og stuðlað að meiri fjöl- breytni í framleiðsluvörum brauð- gerða. Það hafa vipskiptavinir kunnað vel að meta og raunar hef- ur þetta hafið rekstur íslenskra brauðgerða á hærra stig en áður var. Örugglega hefur þessi þróun verið mikill styrkur í harðri sam- keppni við innflutning á kökum og brauði. Margs er þannig að minn- ast í sambandi við störf Kristins fyrir bakarastéttina á ísla.idi. Síð- ustu misserin vann hann aö því að fá hveiti flutt laust til bakaríanna þar sem því síðan yrði dælt í tanka (síló). Við þetta hverfur að mestu burður á sekkjum og þann- ig léttast störfin verulega og auk þess mun hreinlegar farið með efnið. Þannig var Kristinn alltaf vakandi fyrir framfaramálum stéttarinnar. Margar ferðir fórum við Krist- inn saman til útlanda á sýningar og fundi bakarastéttarinnar. Mjög ljúfar minningar á ég um þessar ferðir okkar og þakka þær af heil- um hug. Minnisstæð er mér ferð sem við fórum til Parísar í fyrra. Þá ferð fórum við tveir einir. Þar komst ég að raun um hversu sjúk- ur Kristinn var þá orðinn en kjarkurinn var samt það mikill og eljan að hann reyndi að gera sem minnst úr veikindum sínum. Haldið var áfram á fullu alla sýn- ingardagana þótt annar okkar gengi síður en svo heill til skógar. Kristinn var þannig gerður maður að það var engin hálfvelgja í kringum hann. Hann sætti sig aldrei við að ganga til verks öðru- vísi en sem fullfrískur maður. Hann var þó hjartasjúklingur um nokkurra ára skeið og á Iiðnum vetri gekkst hann undir mjög erf- iða hjartaaðgerð. Segja má að hann hafi ekki komist til neinnar heilsu eftir það. Þó tók hann upp dagleg störf á skrifstofu sinni fljótlega eftir að hann kom heim og reyndi eftir mætti að vinna þar til yfir lauk. Kristinn Kolbeinn Albertsson var kvæntur Dýrleif Jónsdóttur frá Drangsnesi á Ströndum. Þau giftu sig 3. júlí 1948 og áttu því 35 ára brúðkaupsafmæli fyrir skömmu. Þau eignuðust fjögur börn, tvo drengi, sem framar er getið og tvær dætur, Önnu Krist- ínu og Laufeyju. Barnabörn þeirra eru orðin níu. Dýrleif bjó manni sínum mjög fallegt, gott og ástríkt heimili enda var Kristinn mikill heimil- isfaðir og nutu kona hans, börn og barnabörn þess í ríkum mæli. Gott og gaman var að heimsækja þau hjón. Þar var veitt af þeirri gleði og rausn sem af bar. Dýrleif hefur mikið misst en minningin um góðan dreng og eiginmann mun ylja þó að söknuðurinn sé sár. Við hjónin vottum Dýrleif Jónsdóttur, börnum hennar, tengdabörnum og barnabörnum, ættingjum og vinum, dýpstu sam- úð okkar og treystum því að algóð- ur Guð styrki þau og styðji á erf- iðum stundum. Höröur Pálsson Fimmtudaginn 28. júlí sl. lézt í Reykjavík Kristinn K. Albertsson bakarameistari mjög um aldur fram, eða aðeins 56 ára. Hann hafði átt við vanheilsu að stríða um nokkurt skeið og háð harða baráttu til að ná heilsu. Leitaði hann lækninga erlendis og um hríð voru nokkrar horfur á að bati fengist, en þá fór svo, að þessi stóri og stæðilegi maður varð að lúta í lægra haldi fyrir ofureflinu. Var þar að verki sá, sem ekki spyr hvort menn hafi lokið sínu ætlun- arverki eða ævistarfi. Kristinn fæddist á Húsavík 10. apríl 1927, sonur hjónanna Kristj- önu Sigtryggsdóttur og Alberts Flóventssonar. Þann 3. júlí 1948 kvæntist Kristinn eftirlifandi konu sinni, Dýrleif Jónsdóttur, ættaðri úr Steingrímsfirði. Eignuðust þau fjögur börn, Önnu Kristínu, Jón Álbert, Kolbein og Laufeyju. Eru þau öll börn gift og búsett hér í borg og eru barnabörnin orðin níu talsins. Það varð þeim hjónum mikil gæfa er leiðir þeirra lágu saman og stofnað var til hjónabands. Þau byrjuðu smátt, en bæði glöddust innilega er áfanga var náð. Dýrleif stóð við hlið manns síns í starfi og leik og voru þau hjón einkar sam- hent og samstiga í starfi og einka- lífi. Er Kristinn hafði lokið námi í bakaraiðn fluttist hann til Reykjavíkur og vann þar að iðn sinni. Stofnsetti hann Álfheima- bakarí árið 1959, og hin síðari ár rak hann einnig Brauð hf. ásamt fjölskyldu sinni. Árið 1968 lágu leiðir okkar Kristins saman og undanfarin 6—7 ár voru kynni okkar og sam- starf allmikið. Margs er að minn- ast frá þeim tímum, en það verður ekki rakið hér, aðeins geymt i minningunni. Kristinn var mikils metinn meðal starfsbræðra sinna. Hann var formaður Landssambands bakarameistara um árabil og

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.