Morgunblaðið - 13.02.1992, Side 38

Morgunblaðið - 13.02.1992, Side 38
38 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 13. FEBRÚAR 1992 t Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi, JÓN SIGTRYGGSSON tannlæknir, læknir og fyrrum prófessor, lést á elli- og hjúkrunarheimilinu Grund 11. febrúar. Jón Örn Jónsson, Ingvi Hrafn Jónsson, Óli Tynes Jónsson, Sigtryggur Jónsson, og Guðrún Guðbergsdóttir, Ragnheiður Sara Hafsteinsdóttir, Vilborg Halldórsdóttir, Margrét Jónsdóttir barnabörn. t Móðursystir mín, KRISTÍN GUÐMUNDSDÓTTIR frá Arnarnesi við Eyjafjörð, lést 1. febrúar á vistheimilinu Arnarholti. Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu. Fyrir hönd vandamanna, Guðmundur Þorsteinsson. t Móðir mín og tengdamóðir, KRISTÍN JÖRGÍNA BJARNADÓTTIR, lést á Hrafnistu, DAS, laugardaginn 1. febrúar. Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey. Auður Hauksdóttir, Björn Kristjánsson. t Eiginmaður minn, faðir okkar og tengdafaðir, SAMÚEL JÓNSSON frá Þingdal, Villingaholtshreppi, Víðivöllum 2, Selfossi, andaðist að morgni 12. febrúar. Stefanía Eiríksdóttir, Eyrún Samúelsdóttir, Loftur Jónsson, Jón Samúelsson, Jóhanna Reginbaldursdóttir. t Ástkær eiginkona mín, móðir okkar og tengdamóðir, SOFFI'A MAGDAL SIGURÐARDÓTTIR, Reynimel 90, lést f Borgarspítalanum þriðjudaginn 11. febrúar. Guðjón Símonarson, Gróa Guðjónsdóttir, Gunnar Jónsson, Baldur Guðjónsson, Hertha Andersen, Sigurður Guðjónsson, Kristín Ólafsdóttír. t Ástkær sonur okkar, fóstursonur, dóttursonur, sonarsonur og bróðir, ÞORVALDUR SIGURÐSSON, Eyrarvegi 9, Selfossi, lést á heimili sínu að kvöldi 11. febrúar. Sigrún Inga Sigureirsdóttir, Sigurður Þorvaldsson, Reynir Valgeirsson, Guðríður Guðmundsdóttir, Sigurgeir Ingvarsson, Aðalheiður Björnsdóttir, Björn Júlíusson og systkini hins látna. t Faðir okkar, ÞORVALDUR GUÐMUNDSSON, Seljalandsvegi 26, ísafirði, lést 12. febrúar. Þóra Þorvaldsdóttir, Guðmundur Þorvaldsson, Rannveig Þorvaldsdóttir, Ingunn Þorvaldsdóttir. t Séra ÁRELÍUS NÍELSSON verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni í Reykjavík föstudaginn 14. febrúar kl. 13.30. Jarðsett veröur í Eyrarbakkakirkjugarði laugardaginn 15. febrúar kl. 14.00. Farið verður frá Fossvogskapellu kl. 13.00. Þeim, sem vildu minnast hans, er vinsamlegast bent á Minningar- sjóð Ingibjargar Þórðardóttur í Langholtskirkju. Þórður Árelfusson, Rögnvaldur Áreliusson, Maria Áreliusdóttir, Steinar Berg Björnsson, Sæmundur Árelfusson, Hildur Jónsdóttir, Ingvar Árelíusson, Sheila Árelfusson. Minning: Guðbjörg Torfa- dóttír, Hnífsdal Fædd 18. maí 1900 Dáin 8. febrúar 1992 I dag verður jarðsungin frá Hnífsdalskapellu föðuramma mín Guðbjörg Torfadóttir. Ég er einn af þessum heppnu, sem á bams- og unglingsárum, og reyndar fram undir þrítugsaldurinn, átti þess kost að alast upp í fjöl- skyldu þar sem samgangur var mikill á milli kynslóða. Amma Guð- björg og afi Ingólfur bjuggu á Stekkjunum í Hnífsdal. í litla hús- inu innst í Stekkjargötunni. Reynd- ar oftar kallað niðri á Bökkum. Allan þann tíma sem ég man vom amma og afi með búskap. Þau höfðu kindur, hænsni, einnig hund og kött. Minningar mínar frá þess- um ámm tengjast því skepnuhaldi og bústörfum, bæði sumar og vet- ur. Á þessum ámm unnu bæði amma og afí í frystihúsinu í Hnífs- dal, og oft kom það fyrir að maður var í heimsókn í hádeginu, þegar þau komu heim í klukkutíma, borð- aði hjá þeim og spjallaði, hjálpaði til við að laga kaffíð, horfði á ömmu útbúa nestið og fylgdi þeim síðan upp Bakkana, í rútuna sem flutti fólkið í frystihúsið. Eftir að afí heit- inn Ingólfur féll frá, urðu sam- skipti okkar ömmu og systkinanna í Holti enn meiri en áður. Ástæðan var einfaldlega sú að amma þurfti á aðstoð að halda við búskapinn og oftar en ekki litum við systkinin á það sem sjálfsagðan hlut af daglega lífínu að fara í fjárhúsin og gefa, moka snjóinn eða rifja hey og hirða yfir sumarið. Við þessa samvera með ömmu fór ekki hjá því að við kynntumst henni, skapferli hennar og lífsskoð- unum. Og það verður að segjast eins og það er, að amma var dug- leg, ákveðin og stundum ósveigjan- leg. Það veit ég að ef amma hefði verið karlmaður, hefði henni sjálf- sagt verið lýst sem duglegum skip- stjóra. Hún var hörkukerling. Ég held ég megi segja að til við- bótar ástúð og kærleika milli full- orðinnar konu og barnabams, þá urðum við amma góðir og ævilang- ir vinir. Hvemig eða af hverju það gerðist veit ég ekki, kannski af því við vomm hæfilega ólík eða lík, eða af því við bæði vom hálfgerðir ein- farar. Þær minningar sem spruttu fram í hugann þegar ég frétti andlát ömmu, vom um bústörfín, þegar við vomm saman í hænsnahúsi eða fjárhúsi, úti á túni að slá eða hirða, fara í beijamó eða uppi á fjalli að smala fé eða draga í dilka. Eða þegar við sátum við eldhúsborðið, horfðum saman á sjónvarpið, fómm saman með bænimar á kvöldin þeg- ar ég svaf í húsinu hjá henni eftir að hún varð ein, eða spiluðum vist eða „manna“ með Boggu í Hregg- nasanum eða Veigu Villa. Á þessum tíma var ég þiggjandi og lærði að umgangast fólk, lærði um fólk og siði, hlustaði og spjallaði við lífs- reyndar manneskjur sem höfðu mikla reynslu og kunnáttu af lífinu. Af allri umgengni við ömmu, vini hennar og störf, hef ég lært gríðar- lega mikið og á henni mikið að þakka. Það var svo 1982 sem hlutverk- um okkar var að nokkm snúið við. Þá stóð til að amma flytti úr húsinu sínu á Stekkjunum og í íbúðir aldr- aðra á Isafírði. Amma blessunin var nú ekki sérlega hrifín af þeirri hug- mynd í upphafi, en lét þó af því verða. Það merkilega gerðist að þessi áætlun um flutning ömmu varð til þess ásamt fleira, að ég sótti um og fékk starf og íbúð í þessu húsi. Hvort það var vegna ömmu, eða amma flutti vegna mín veit ég ekki enn, en alla vega varð þetta til þess samskipti okkar ömmu og fjölskyldu minnar urðu enn meiri en áður. Nú var það amma sem kom í kaffí eða borðaði hjá mér og pass- aði börnin ef þannig bar við. Þegar síðan amma veiktist og þurfti á Sjúkrahúsið á ísafírði, tal- aði hún oft um það hversu heitt hún óskaði þess að mega deyja án þess að þurfa að liggja lengi og bíða, vitandi að spurningin var bara um tíma en ekki heilsu. Því miður varð ömmu ekki að þessari ósk sinni, því' hún þurfti að liggja á sjúkrahúsi í um 7 ár. En nú er kallið komið og fyrir það veit ég að hún er þakklát. Ömmu þakka ég allar samvem- stundimar, bæði fyrr og síðar, og fyrir það að hafa átt hana sem vin og með hennar stuðningi komist til vits og ára. Ég og fjölskylda mín biðjum Guð að geyma ömmu í nýjum heimkynn- um. Halldór, Ingileif, Helgi Hrafn, Guðbjörg og Guðmundur Ingi. í dag, fímmtudag 13. febrúar, verður jarðsett frá Hnífsdalskapellu tengdamóðir mín, Guðbjörg Torfa- dóttir, áður til heimilis á Stekkjar- götu 40, Hnífsdal. Hún fæddist 18. maí árið 1900 á bænum Asparvík í Kaldrananes- hreppi í Strandasýslu. Foreldrar hennar vora hjónin Anna Bjamadóttir og Torfí Björns- son er þar bjuggu. Börn þeirra hjóna vom átta og em nú aðeins tvö þeirra á lífí, Torfhildur og Ey- mundur, sem bæði dveljast á Hlíf á ísafirði. Upp úr aldamótum var lífsbarátt- an hörð og óvægin, og á mann- mörgu æskuheimili Guðbjargar ríkti mikil fátækt, en samheldni foreldranna tryggði börnum þeirra ávallt mat og fatnað eftir því sem til þurfti. Þegar Guðbjörg var á fímmta ári fellur faðir hennar frá og allir heim- ilishagir breytast á svipstundu. Mik- il fátækt verður að örbirgð og þrúg- andi óvissa tekur við af öryggi sam- hents heimilis. Það fór líka svo að Anna, móðir Guðbjargar, neyddist til að leysa + Elskuleg móðir okkar, BENTÍNA KRISTÍN JÓNSDÓTTIR, verður jarðsungin frá Fossvogskirkju föstudaginn 14. þessa mán- aðar kl. 10.30. Börnin. + Systir okkar og mágkona, ELÍN KRISTJÁNSDÓTTIR JOHNSON, áðurtil heimilis á Sólvallagötu 16, verður jarðsungin frá Dómkirkjunni föstudaginn 14. febrúar kl. 15.00. Pétur Kristjánsson, Haraldur Kristjánsson, Gerða Herbertsdóttir. upp heimili sitt og að þeirra tíma siðvenju var börnunum tvístrað hveiju í sína áttina. Einstæð móðir á þeim tíma hafði ekkert val, og gat ekki komið neinum vörnum við til þess að halda fjölskyldu sinni saman. Guðbjörg var flutt nauðug að Hafnarhólmi í Steingrímsfirði, þar sem hún dvaldist til sjö ára aldurs að hún fluttist að Sandnesi og þar dvaldi hún til þess að hún er fullra 17 ára. Guðbjörgu leið allvel á Sandnesi og þaðan átti hún þess kost að ganga í skóla sem reyndar var farskóli. Ljóst er að hún lauk fullnaðarprófi með ágætiseinkunn. Um aðra eiginlega skólagöngu var ekki að ræða á þeim tíma. Árið 1917 eignaðist Guðbjörg son sem skírður var Torfi, og var faðir hans Einar Sigvaldason á Sand- nesi. Þetta barn sitt missti hún er það var þriggja ára gamalt, og var það henni mikið harmsefni. Guðbjörg Torfadóttir var snemma með afbrigðum handlagin, og kom það fram bæði við sauma og hannyrðir sem og önnur húsverk. Það fór því snemma gott orð af dugnaði hennar og verklagni, og er víst að þessir eiginleikar urðu til þess að henni bauðst betri vist en ella hefði orðið, eftir að hún komst af unglingsámm. I Frá Sandnesi fluttist Guðbjörg að Kollafjarðarnesi og dvaldi þar í þijú ár, en vorið 1921 bauðst Guð- ^ björgu að ráðast sem kaupakona vestur að Djúpi í Æðey. Það tæki- færi greip hún fegins hendi enda kom það á daginn að þessi ráðstöf- un varð henni til mikilla heilla. í Æðey leið henni vel og á þvi gagnmerka og fjölmenna heimili fengu hæfileikar Guðbjargar notið sín, enda varð hún vinsæl af verkum sínum. í Æðey mun hún hafa dvalið í rúm sex ár. Síðustu árin í Æðey hafði hún kynnst Ingólfi Jónssyni frá Bolungarvík, sem þá var vinnu- maður á Látmm í Mjóafirði. Árið 1928 fluttu þau til Hnífs- dals þar sem þau gengu í hjónaband ( 17. maí 1930 og bjuggu æ síðan. í fyrstu bjuggu þau á ýmsum stöðum í þorpinu í húsum sem nú <J em löngu horfín, bæði utan og inn- an ár, en árið 1934 keyptu þau húseignsemstóðinnstviðStekkjar- ( götu og fluttust þangað. Þar bjuggu þau árið 1936 með þremur elstu bömum sínum þegar mikið ofviðri í febrúar eyddi heimili þeirra og þau stóðu eftir allslaus. Heimilisfaðirinn var að heiman við vinnu við Fossavatn f Engidal er atburðurinn átti sér stað. Mælt er að hann hafí haft á orði er hann frétti hvað gerst hafði að hann hafi aldrei verið ríkari. Konu hans og böm sakaði ekki. Eftir þetta áfall hófst baráttan að nýju, og enn réðust þau í húsa- kaup. í þetta sinn á Stekkjargötu 40. Þar bjuggu þau síðan þar til Ingólfur lést, 17. janúar 1969. Eft- g ir það bjó Guðbjörg þar til ársins 1982, að hún fluttist á Hlíf, íbúðir aldraðra á Ísafírði. g Guðbjörg og Ingólfur eignuðust * fímm böm sem öll em á lífí. Þau em: Guðrún, fædd 1925, býr á g Fomusöndum, V-Eyjafjallahreppi, " var gift Jóni Hafliða Magnússyni, en hann lést sl. sumar. Torfí, fædd- ur 1930, býr í Reykjavík, var giftur

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.