Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1985, Side 97

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1985, Side 97
John Fowles og Astkonan sem einnig kemur dálítið við sögu). Helsta áhugaefni söguhetjunnar er steingervingafræði og þótt hann telji sig darwinista er tekið fram að hann hafi ekki skilið Darwin til fulls. Hann skilur kenningar Darwins sem flokkunarkerfi í anda Carl Linnés (þar er kominn fjórði nafninn!). Hann fellst á að Darwin hafi afsannað kenningu Linnés um „nulla species nova: ný tegund getur ekki birst í veröldinni", „engu að síður sá hann í jarðlaginu stórbrotna og traustvekjandi reglu í tilverunni“ (8. kafli). I ritgerð sem Fowles skrifaði meðan hann var að vinna að skáldsögunni tekur hann fram að þróunarkenningin hafi verið eins konar atómbomba 19. aldarinnar.16 Segja má að heimsmynd Charles sé sprengd í loft upp er hann hlýtur sína lexíu í darwinisma. Hann sér stétt sína, aðalsfólkið, nálgast það að deyja út (og þjónar þess farnir að sýna derring), honum finnst hann vera „fórnarlamb þróunarinnar" (37. kafli), „vesalings lifandi steingervingur“ (38. kafli). meðan aðrar tegundir verða til og þróast, hin sprelllifandi borgarastétt sem er í þann mund að gleypa Charles, en líka þessi undarlega „Nýja kona“, Sara, sem kemur í veg fyrir að hann fylgi þróuninni eins og svefngengill, en hjálpar honum að skynja „allsherjar ringulreið sem trónir bak við brothætt skipulag mannlífsins" (29. kafli). Þannig fær sögusviðið öðru hverju yfir sig „nútímalegan“ blæ sem lesendur ættu að kannast við, og þróun Charles er í samræmi við það; hann breytist í ákaflega móderna söguhetju sem verður sér meðvituð um ægiþunga sögunnar, þessa darwiniska flaums, og fyllist angist við að veltast í því ölduróti. „Skoðið hann í réttu ljósi: hann er maður að berjast við að yfirstíga söguna.“ (38. kafli). Þessi umsögn minnir á ýmsar söguhetjur nútímabókmennta, kallar m. a. fram í hugann fræg orð úr Ulysses eftir Joyce: „History, Stephen said, is a nightmare from which I am trying to awake.“17 I verkinu má finna ýmis umbrot sem sett hafa svip á mannsandann á sl. öld. Of langt mál yrði að kortleggja út í hörgul hvernig Fowles nýtir sér vísvitaða tímaskekkju sögunnar, en vert er að gefa örlítið betri gaum að hlutverki Darwins og skoða það sem dæmi um vinnubrögð Fowles. Darwin er vísindalegur faðir existensíalismans og því skiljanlegt að hann sé Fowles hugleikinn. Með því að varpa úr sessi hinni æðstu og óhagganlegu frum- tegund, Guði sjálfum, gjörbreytti Darwin hugmyndum um hlutskipti manns á jörðinni. Merking og gildi lífsins eru ekki lengur skenkt okkur af Guði og öllum hans lögbundnu lífsformum, og Fowles veitir söguhetju sinni miskunnarlausa skólun í trúlausum existensíalisma: „Öll þessi máluðu leiktjöld sem maðurinn hafði sett upp til að fela fyrir sér veruleikann — sagnfræði, trúarbrögð, skyldurækni, þjóðfélagsstaða, allt voru þetta tál- sýnir, ópíumdraumar.“ (25. kafli) Hið meðvitaða ákvarðanafrelsi er oft kvalafullt. 495
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.